ΖΩΗ ΣΤΟ ΕΠΕΚΕΙΝΑ -Η Άλλη Όψη του Θανάτου

(Επιστημονική εξέταση – Προσεκτική καταγραφή)

Τίτλος πρωτοτύπου: THE OTHER SIDE OF DEATH

Πρώτη έκδοση στην αγγλική γλώσσα: 1903

Πρώτη έκδοση στην ελληνική γλώσσα: 2012

(Από την δεύτερη αναθεωρημένη και συμπληρωμένη έκδοση 1928)

Μετάφραση/Επιμέλεια έκδοσης: Ιφιγένεια Κασταμονίτη.

Διόρθωση/Επιμέλεια κειμένου: Κωνσταντίνα Γρηγορίου, Μαρία Παπαγιαννοπούλου.

Εξώφυλλο: Γεώργιος Γεωργιάδης

Υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο; Υπάρχει άλλος κόσμος; Πού πηγαίνουμε; Πού βρίσκονται οι αγαπημένοι μας; Είναι ο θάνατος ένα τέλος ή μια αφετηρία; Υπάρχει κόλαση και παράδεισος; Τι είναι το καθαρτήριο και η γκρίζα ζώνη; Πώς αντιμετωπίζεται το στοιχειακό της επιθυμίας; Γιατί ορισμένοι άνθρωποι αποβιώνουν πρόωρα; Τι συμβαίνει με τα μικρά παιδιά;

Αντικρούοντας την δεισιδαιμονία και τον φόβο περί θανάτου, ο συγγραφέας επιχειρεί να παρουσιάσει μιαν άλλη όψη του αναπόφευκτου αυτού συμβάντος και των προεκτάσεών του. Προσπαθεί να δώσει σαφείς απαντήσεις στα διάφορα ερωτήματα που ανέκαθεν απασχολούσαν τον άνθρωπο σε κάθε εποχή, να καταπολεμήσει την άγνοια που γεννά την δυστυχία, να απαλύνει τον ανθρώπινο πόνο και την αγωνία για την απώλεια των προσφιλών προσώπων.

Προϊόν μακρόχρονης έρευνας, πειραμάτων και εργασίας σε κόσμους υπεράνω του φυσικού πεδίου, το βιβλίο αυτό παραθέτει με απλό και κατανοητό τρόπο στοιχεία για την ζωή στο Επέκεινα, τα οποία ο συγγραφέας επεξηγεί σύμφωνα με την θεοσοφική διδασκαλία και τον αποκρυφισμό. Αφιερώνει ένα μεγάλο μέρος στην ύπαρξη οπτασιών, το φαινόμενο των οποίων πραγματεύεται με ιδιαίτερη προσοχή. Τί είναι οι οπτασίες και τα φαντάσματα; Πότε εμφανίζονται και τί επιζητούν; Πώς πρέπει να συμπεριφερθεί κανείς αν συναντήσει ένα φάντασμα;

Επιπλέον, παραθέτει τα συμπεράσματα εκτεταμένης έρευνας επάνω στο ζήτημα του πνευματισμού, θέτοντας εύλογα ερωτήματα. Τί είναι εκείνο που επικοινωνεί; Είναι η ψυχή του νεκρού ή κάτι άλλο; Υπάρχουν επιπτώσεις στο διάμεσο και τους συμμετέχοντες σε μια πνευματιστική συνεδρία; Πώς επηρεάζεται ένας νεκρός από την πρακτική αυτή; Τί συμβαίνει πραγματικά; Ποια είναι η θέση της Θεοσοφίας;

Το παρόν έργο αποτελεί μια πηγή αξιόλογων πληροφοριών για κάθε αναγνώστη που ερευνά την αλήθεια με ανοικτό νου, έτσι ώστε η γνώση να τον οδηγήσει να διαβεί με ασφάλεια την πύλη της μεγάλης αλλαγής που αποκαλείται θάνατος. Να εισέλθει ήρεμος στην άλλη ζωή, έτοιμος να αξιοποιήσει για την εξέλιξή του κάθε πιθανή συνθήκη και ευκαιρία που θα συναντήσει στον άλλο εκείνο κόσμο: Στο ΕΠΕΚΕΙΝΑ.

:: ISBN 978-960-87301-8-2

:: Μέγεθος 17Χ24

:: Σελίδες 376

ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ – ΘΡΗΣΚΕΙΑ – ΜΑΣΟΝΟΙ – ΚΛΗΡΟΣ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

 Αντί προλόγου – Βέβηλος – Πρόλογος – Εισαγωγή – Περί την Τεκτονική Διδασκαλία - Τελετή μύησης - Θρησκεία και Τεκτονισμός – Περί το εσωτερικό νόημα του Χριστιανισμού – Βιβλιοκρισία – Βιβλιογραφία – Περιεχόμενα

 Στο βιβλίο αυτό ο συγγραφέας ασχολείται κυρίως με τα εξής θέματα:

Στο πρώτο Κεφάλαιο εκθέτει τι ο ίδιος κατανόησε από το περιεχόμενο της Τεκτονικής διδασκαλίας, ύστερα από σαράντα χρόνων θητεία στον Τεκτονισμό και μετά την συμβολική ανύψωσή του στον 33^ο και τελευταίο βαθμό του Σκωτικού Τύπου.

Στο δεύτερο ερευνά τη σχέση που υπάρχει μεταξύ Μασωνισμού και Θρησκείας και αποδεικνύει ότι ο Τεκτονισμός δεν αντιστρατεύεται τη θρησκεία και ότι ένας Τέκτων που κατανοεί την Τεκτονική διδασκαλία γίνεται αληθινότερος χριστιανός ή πιστός της οιασδήποτε θρησκείας στην οποία ανήκει. Καταγγέλλει επίσης τους Έλληνες Τέκτονες, γιατί κατάντησαν τον Τεκτονισμό παζάρι και προτείνει μέτρα για την εξυγίανσή του.

Στο τρίτο Κεφάλαιο που αφορά στην Θρησκεία επιχειρεί μια παρουσίαση του πνεύματος της Χριστιανικής θρησκείας. Αυτό σημαίνει ότι ασχολείται με την αποκάλυψη της αλήθειας που βρίσκεται κάτω από τη διήγηση, τις λέξεις και τα σημεία που αναφέρονται κυρίως στο κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο.

Καταδεικνύει επίσης ότι η εσωτερική αυτή αλήθεια που βρίσκεται στην Καινή Διαθήκη έχει πλήρη και απόλυτη προσαρμογή στα όσα πρέπει να συμβούν στον κάθε άνθρωπο, για να φθάσει στην δική του Ανάσταση, που συμπίπτει με την Αυτογνωσία.

Προσφέρει επίσης στον κλήρο, στους θεολόγους και θεολογούντες τη δυνατότητα να αναγνωρίσουν τι εννοείται με την έκφραση πνεύμα του Χριστιανισμού, να πάψουν να ασχολούνται με πολλά, όπως η Μάρθα, και να προσανατολιστούν μόνιμα και σταθερά προς την αγαθή μερίδα της Μαρίας. Έτσι μόνο κλήρος και θεολόγοι θα μπορέσουν να εκπληρώσουν την αποστολή τους, δηλαδή να ποιμάνουν το ποίμνιο και να το προστατεύσουν από τους γκρίζους, κόκκινους και κάθε χρώματος λύκους που σήμερα ανενόχλητοι το κατασπαράσσουν, γιατί το βρίσκουν αφύλακτο και απροστάτευτο.

:: ISBN 978-960-0000-00-0

:: Μέγεθος 21Χ30

:: Σελίδες 132

150 Χρόνια Αστήρ της Ανατολής Νο 880

230 χρόνια Τεκτονισμού στα Ιόνια

Στις 4 Μαρτίου 2012 συμπληρώθηκαν 150 χρόνια συνεχούς λειτουργίας της Στοάς της Ζακύνθου Αστήρ της Ανατολής υπ’ αριθ. 880 υπό την αιγίδα της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας.

Η Στοά εγκαταστάθηκε στις 4 Μαρτίου 1862 και αποτελεί τον τελευταίο και ισχυρότερο κρίκο μιας τεκτονικής αλυσίδας η οποία συνδέει προηγούμενες Στοές που λειτούργησαν τουλάχιστον από το 1782. Η συνεχής τεκτονική παρουσία στη Ζάκυνθο είναι τεκμηριωμένη για περίοδο 230 χρόνων.

Η Στοά Αστήρ της Ανατολής είναι η αρχαιότερη Στοά της περιοχής η οποία λειτουργεί συνεχώς υπό την ίδια Μεγάλη Στοά.

Με την ευκαιρία των 150 χρόνων τα μέλη της Στοάς αποφάσισαν να μοιραστούν μέρος του αρχείου της Στοάς με την κοινωνία της Ζακύνθου, τους ερευνητές της τεκτονικής ιστορίας και τους φιλίστορες γενικότερα.

Στην έκδοση παρουσιάζεται, τεκμηριωμένη με αδημοσίευτα ιστορικά έγγραφα, η προϊστορία της Στοάς και όλη η πορεία του Τεκτονισμού στην περιοχή. Η έκδοση αποτελεί μικρή ανταπόδοση και φόρο τιμής στην κοινωνία της Ζακύνθου.

Η έκδοση-λεύκωμα αποτελείται από 200 σελίδες μεγάλου μεγέθους (24x30 εκ.) με πλούσια εικονογράφηση στην οποία περιλαμβάνονται για πρώτη φορά η συλλογή τεκτονικών διπλωμάτων του 18^ου και του 19^ου αιώνα ―με μεταγραφή και μετάφραση των κειμένων τους― τα οποία συνιστούν την πλουσιότερη γνωστή συλλογή στην Ελλάδα.

Τα κείμενα και η γενική επιμέλεια της έκδοσης είναι του Ανδρέα Χρ. Ριζόπουλου.

 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

 Η επετειακή έκδοση της Στοάς Αστήρ της Ανατολής υπ' αριθμ.880

Εισαγωγή

Χρονολόγηση

Τεκτονικά Αρκτικόλεξα

Η εισαγωγή του Τεκτονισμού στα Ιόνια

Μάρκος Χαρβούρης

Beneficenza – Αγαθοεργία

Σύνδεση με ΗΜΣτΑ

Φιλανθρωπία

Amici Fideles

Fenice Risorta – Αναγεννηθείς Φοίνικας

Η πρώτη συνεδρία της Στοάς

Η στέγαση της Στοάς

Αναφορά στη Μεγάλη Ανατολή

Το άγνωστο(;) μετάλλιο της Στοάς

Ανανέωση των όρκων – Ενδείξεις αμελούς συμμετοχής

Άτακτη μύηση στην Κεφαλλονιά

Αίτηση για ίδρυση στοάς στην Πάτρα

Μετά δώδεκα χρόνια

Νέο οίκημα της Στοάς

Η ηγεσία της ΓΜΑΕ

Η ελληνική γλώσσα

Το δίπλωμα του Ρώμα

Τα προβλήματα συνεχίζονται

Μνημόσυνα Sussex και Χαλκιόπουλου

Πρακτικό στα Ελληνικά

Η διακοπή του Αναγεννημένου Φοίνικα

Μέλη και επισκέπτες της Στοάς από το 1815 ως το 1859

Περιστύλιο Fenice Risorta

Τα μέλη του Περιστυλίου

Étoile

Το πρακτικό

Τα μέλη της Étoile 1859-1862

Σεβάσμιοι των Στοών Fenice Risorta και Étoile 1815-1862

Αστήρ της Ανατολής 880

Το ιδρυτικό Δίπλωμα της Στοάς

Πρακτικό Ιδρυτικής Συνεδρίας του Αστέρα της Ανατολής 880

Σύσταση του Ιδρύματος

Ο Παγκόσμιος Πόλεμος

Μετά τον Πόλεμο

Σεβάσμιοι της Στοάς Αστήρ της Ανατολής 880

Charles Masterman Smyth

Η συλλογή διπλωμάτων της Στοάς

Σημειώσεις

Summary in English

Εικόνες: 63 εκ των οποίων 33 Διπλώματα της Στοάς

Στο τέλος του βιβλίου υπάρχει περίληψη στην Αγγλική απο τον Α.Χ.Ρ.

:: ISBN 978-960-8360-80-8

:: Μέγεθος 24Χ30

:: Σελίδες 200

C’est une réflexion philosophique et une inquiétude sociale et sociétale, qui a commencé par l’échange de SMS entre les deux auteurs, et qui a généré la naissance de ce livre ; elle allie Platon et Socrate pour aboutir à un questionnement large et profond sur les questions d’actualité : l’endettement global, la perte de confiance des citoyens, l’indignation face à une gouvernance mondiale injuste, la liberté et la souveraineté des individus en question.

Après L’effacement des dettes, une solution à la crise mondiale, ce nouvel ouvrage invite à la réflexion autant dans le silence d’un « Temple », intérieur ou extérieur, que dans le tumulte de l’Agora, lieu par excellence de l’expression citoyenne.

Organisé en quatre grands chapitres, ce livre traite avec philosophie des valeurs républicaines, des fondements de la démocratie, du pouvoir et du contre-pouvoir. Il aborde avec une notion républicaine la philosophie d’une gouvernance mondiale, en parallèle avec la laïcité étudiée dans sa dimension européenne.

Dans l’optique que ce sont les gens ordinaires qui font la vraie richesse du monde, ce livre se termine par la proposition d’un « Manifeste citoyen pour l’avenir de l’Europe », afin de permettre aux peuples européens de retrouver dignité, espoir de vivre et liberté.

Ina Piperaki, Docteur en pharmacie (phD), universitaire et pharmacienne d’officine à Athènes, a été directrice de la recherche et du développement d’une filiale grecque d’une multinationale pharmaceutique. Elle multiplie les conférences à travers l’Europe sur des sujets philosophiques, laïques, mais aussi scientifiques et médicaux.

Jean-Michel Reynaud, directeur du développement d’un groupe coopératif de formation, président honoraire de la section des Finances du Conseil économique, social et environnemental, a été cadre bancaire et responsable syndical. Il est également spécialisé en intelligence économique, en philosophie et dans la défense des idéaux laïques.

Όταν όλα αρχίζουν με μερικά "φιλοσοφικά SMS"... Ένα ακόμα βιβλίο της 'Ινας Πιπεράκη με τον Jean Michel Reynaud με στόχο την ευαισθητοποίηση συνειδήσεων, την κριτική για την οικονομική κρίση, το θετικό ελληνικό μήνυμα, την αξία της φιλοσοφίας, την γαλλική κοινωνική θεώρηση, τη δημοκρατία και την ελευθερία της συνειδήσεως. Διατίθεται τώρα και στην Ελλάδα από τις Εκδόσεις Τετρακτύς.

:: ISBN : 978-2-916333-91-5

:: Μέγεθος184 pages

:: Σελίδες 14 x 20,5 cm

O Δρ. A.S. Raleigh υπήρξε ηγετική φυσιογνωμία της Ερμητικής Αδελφότητας, μιας οργάνωσης των αρχών του αιώνα μας, που ανέπτυξε δραστηριότητα στις Η.Π.Α. Συνέγραψε σειρές μαθημάτων εσωτερικής φιλοσοφίας προς χρήση των μαθητών του, τα οποία αργότερα δημοσιεύθηκαν και έτσι δημιουργήθηκε μια σειρά βιβλίων σχετικών με τον Ερμητισμό.

Μετάφραση: Λύσανδρος Μυγιάκης

Τίτλος πρωτοτύπου: Occult Geometry

 Η “Απόκρυφη Γεωμετρία” ερμηνεύει και εξηγεί τα σύμβολα, την παγκόσμια γλώσσα της φύσης. Δείχνει πως ο Θεός γεωμετρεί για να παράγει το σύμπαν και τον άνθρωπο και ότι ο άνθρωπος κατανοώντας τον εαυτό του, κατανοεί το σύμπαν.

Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος υπήρξε ο θεμελιωτής της επιστήμης των αριθμών και των σχημάτων.

Ο Πυθαγόρας εγκαθίδρυσε αυτή την επιστήμη και σφράγισε όλες τις εποχές με την εμβέλεια του φιλοσοφικού του πνεύματος.

Η σύγχρονη ερμητική επιστήμη ακολουθεί το νήμα της παράδοσης, ερμηνεύοντας τις Συμπαντικές, τις Γήινες και τις Ανθρώπινες αρχές μέσω των γεωμετρικών συμβόλων. Η Γεωμετρία ξεφεύγει απο τα στείρα πλαίσια της εξωτερικής μέτρησης και προσλαμβάνει την αληθινή της σημασία στο Μακρόκοσμο και το μικρόκοσμο.

:: ISBN 960-268-019-9

:: Μέγεθος 14Χ21

:: Σελίδες 116

Το σύγχρονο πρόβλημα για τους Νεκρούς μας

 Μετάφραση: Γερ. Στουραΐτης

 Πρόλογος μεταφραστή

 Η μέθοδος της αποτέφρωσης των νεκρών βρίσκεται στην επικαιρότητα των κατοίκων του δυτικού ημισφαιρίου του πλανήτη μας. Από πολλούς ερευνητές, επιστήμονες και εσωτεριστές, κρίνεται σαν αντιφυσική, ιδιαίτερα όταν εφαρμόζεται στην Δύση. Είναι γνωστό, ότι άπειρα κύτταρα που ζουν ακόμα στο σώμα του νεκρού, υφίστανται με την αποτέφρωση έναν απότομο και αναγκαστικό θάνατο, αλλά και μια διάσπαση από την μεγάλη θερμοκρασία. Η διάλυση των δυνάμεων που συνθέτουν την εξωτερική ατομικότητα του ανθρώπου, γίνεται σε πολλά στάδια, που λόγω της επακριβούς διαδοχής τους ανασκευάζουν την υπόθεση, ότι η τελευταία μας πνοή είναι και η τελευταία πράξη της φυσικής μας υπάρξεως.

Ο ετοιμοθάνατος χάνει πρώτα απ' όλα την κινητικότητά του. Μετά αλλοιώνεται η κρίση του, συσκοτίζεται η όρασή του, δεν αναγνωρίζει τους οικείους του και τον εγκαταλείπουν οι αισθήσεις του. Για κάποιο μικρό χρονικό διάστημα παραμένει η ακοή, που όμως κι αυτή σιγά-σιγά αλλοιώνεται. Ύστερα παύει η αναπνοή και σταματά η καρδιά. Εξακολουθεί όμως μια στοιχειώδης ζωή, που εκδηλώνεται με την αύξηση των νυχιών και των τριχών. Αλλά η μέθοδος της αποτέφρωσης των νεκρών, που ήρθε από τις χώρες του ανατολικού ημισφαιρίου, βρήκε στη Δύση, για διάφορους λόγους, πολλούς υποστηρικτές.

Ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου, παραθέτει κάποια γεγονότα και κάποιες απόψεις, και εναπόκειται στον αναγνώστη να κρίνει, αφού όμως προηγουμένως έχει πληροφορηθεί.

 Ας δούμε όμως το θέμα του ενταφιασμού ή της αποτέφρωσης των νεκρών και από τη σκοπιά της αρχαίας Ελληνικής Παράδοσης, που εμείς οι νεοέλληνες φαίνεται να έχουμε δυστυχώς λησμονήσει. Κι εδώ ας μην ξεχνάμε, πως η παράδοση αυτή επέδρασε καταλυτικά σ' όλον το δυτικό πολιτισμό. Γιατί λοιπόν να οικειοποιούμαστε άλλες παραδόσεις αν προηγουμένως δεν έχουμε σπουδάσει τη δική μας;

Τόσο τα αρχαία Ελευσίνια Μυστήρια, όσο και ο μεγάλος Διδάσκαλος και φιλόσοφος Πυθαγόρας, που είναι και ο ενσαρκωτής της αρχαίας ελληνικής παράδοσης, απαγόρευαν την καύση των νεκρών. Ο άνθρωπος έπρεπε να εμπιστεύεται τα κατάλοιπα του σώματός του στη γη, γιατί η γη είναι επιφορτισμένη να δέχεται τα σπέρματα. Κάθε άλλη λύση τον βαρύνει, κι αυτό εκδηλώνεται με φοβερές οδύνες. Η αποτέφρωση εφαρμοζόταν μόνο όταν έπρεπε να επέλθει να επέλθει μια διακοπή μεταξύ των νεκρών και του κόσμου των ζωντανών (γεγονός που η Αγία Γραφή παρέλαβε στα κείμενά της και που τόσες φορές εφάρμοσε η ιερά εξέταση). Μόνο το καθαρτικό και αποσυνθετικό πυρ μπορούσε να πετύχει την αποσύνδεση των θνητών από την τυραννία των αποσαρκωθέντων!

Ποιός όμως αγνοεί τις πυρές του Μπενάρες, που καπνίζουν συνεχώς κατακαίοντας κάθε προελεύσεως πτώματα; Πρέπει να γίνει επιτέλους αντιληπτό, ότι κάθε παράδοση έχει τα δικά της έθιμα, κι ότι η γέννηση κάθε ανθρώπου μέσα στα πλαίσια μιας συγκεκριμένης παράδοσης, δεν είναι αποτέλεσμα μιας απλής σύμπτωσης. Εκτός των τυπικών που εφαρμόζονται στην Ινδία πριν από την καύση του νεκρού, ώστε η ψυχή του να προετοιμαστεί για την απότομη αυτή αποσύνδεσή της από τη γη, υπάρχει και μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην διδασκαλία της Ανατολής και της Δύσεως. Στην Ανατολή το κύριο εμπόδιο της πορείας προς την απολύτρωση είναι η ατομικότητα, ενώ στη Δύση και ειδικότερα στην Πυθαγόρεια Παράδοση, η ψυχοστασία ενασκείται πάνω σ' όλη την προσωπικότητα. Έτσι η απώλεια της προσωπικότητας κατά τη στιγμή του θανάτου, θα αποτελούσε μια παράλογη καταστρατήγηση της τέλειας τάξης του Σύμπαντος και άρνηση της θείας Δικαιοσύνης.

Αλλά ας αποφασίσει ο αναγνώστης μόνος του, αφού προηγουμένως προβληματιστεί με όσα αναφέρονται στο βιβλίο αυτό.

 Αθήνα, 1988

Γερ. Στουραΐτης

:: ISBN 960-000-00-000

:: Μέγεθος 20Χ14

:: Σελίδες 72

''ΑΡΘΟΥΡΟΣ. ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ''.-Δρ. ΧΑΡΙΛΑΟΣ Μ. ΓΚΗΤΑΚΟΣ.

Εκδόσεις Αρσενίδη.

Πρώτη έκδοση: 1998

Επιμέλεια: Σοφία Αντωνάκου.

Τιμή: €27,00

Η πολιτισμική κληρονομιά της δυτικής Ευρώπης συνίσταται σε δύο θέματα: στον μύθο του Αρθούρου και στην Αναζήτηση του Γκράαλ.

Ο Αρθούρος ανήκει και στον θρύλο και στην ιστορία. Τα χαρακτηριστικά της βασιλείας του είναι η δικαιοσύνη, η γενναιοδωρία και η αξιοκρατία. Οι σαγηνευτικές περιπέτειές του είναι γεμάτες μυστήριο, περιπέτεια, εξάρσεις, ανθρώπινα πάθη, οράματα...

Η τραγωδία και η προδοσία, όμως, έπληξαν τον Αρθούρο, ο οποίος, βαρειά πληγωμένος, μεταφέρθηκε στο Άβαλον· έτσι ο θρύλος γίνεται ιστορία χωρίς τέλος... Γι' αυτό και επιστρέφει σε κάθε γενεά. Η παρουσία του είναι έντονη στην τέχνη, στον λαϊκό πολιτισμό, στην πολιτική, στην κοινωνία (αρχέτυπο και πρότυπο για τον ρόλο των ανδρών, των γυναικών, των παιδιών).

Οι παραδόσεις για τον Αρθούρο συντελούν στην συνειδητοποίηση των αιωνίων ―και επομένως πάντα επίκαιρων αληθειών, είναι πηγή δημιουργίας, βοηθούν στην υπέρβαση της καθημερινότητας, αφυπνίζουν ιδιότητες και ικανότητες και μας οδηγούν στο επέκεινα.

Ανταποκρίνονται στις βαθύτερες ανάγκες του ανθρώπου και εκφράζουν την νοσταλγία και το ιδεώδες της Αναζητήσεως.

Περιεχόμενα:

Εισαγωγή: Μέθοδος και πηγές. Η εμφάνιση και διάδοση των διηγήσεων. Βασικά θέματα. Θεμελιώδεις αρχές και αξίες. Το πλαίσιο των διηγήσεων. Η μορφή του Αρθούρου. Η κληρονομιά. ― Μέρος Α΄. Πλαίσιο και μαρτυρίες: Το πολιτικό, κοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο. Οι μαρτυρίες για τον Αρθούρο (Γίλδας. Βέδας ο Αιδέσιμος. Νέννιος. Μαρτυρίες από τη Γραμματεία. Βίοι Αγίων. Ουαλλικά Χρονικά. Αγγλο-Σαξωνικό Χρονικό. Γουλιέλμος του Μαλμπέσμπιουρυ, 1090-1114. Χρονικό της Μονής του Σαιν Μισέλ της Βρετάνης. Μαρτυρίες από την Τέχνη. Γοδεφρείδος του Μονμάουθ, περίπου 1100-1156.) Το όνομα Αρθούρος και ο συμβολισμός του. Διάδοση φήμης και ονόματος. ― Μέρος Β΄. Θρύλοι και Ιστορία: Γέννηση και ενηλικίωση του Αρθούρου. Το Εξκάλιμπερ και τα άλλα όπλα του Αρθούρου. Γκουϊνεβήρα. Μοργκάνα λε Φαι. Μέρλιν. Γκαβαίην. Σερ Καίη. Το Κάμελοτ. Η Στρογγυλή Τράπεζα και η Αναζήτηση του Γκράαλ. Οι μάχες του Αρθούρου. Η απομάκρυνση. ― Μέρος Γ΄. Ο Αυτοκρατορικός Θρύλος: Ο Αρθούρος στο Άβαλον. Άβαλον και Γκλαστόνμπιουρυ. Το Βασίλειο του Αρθούρου και το Βασίλειο του Γκράαλ. Αντί επιλόγου. Η επιβεβαίωση. Ευρετήριο ονομάτων, τοπωνυμιών και κειμένων. Χρονολογικός πίνακας.

ISBN: 960-253-057-X

Μέγεθος:17Χ24,5

Σελίδες:472

Στη διάρκεια ενός ταξιδιού στις χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, ο προσκυνητής του βιβλίου αυτού θέλησε να αγκαλιάσει με το βλέμμα του το μυστήριο του ανθρώπινου παρελθόντος και του μέλλοντός του, που συνοψίζεται μέσα στο μυστήριο της ζωής.

Και για την ευόδωση του σκοπού αυτού ακολούθησε τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις.

Κάτω από τον ουρανό της Αιγύπτου, στη Μέμφιδα και στις Θήβες, μπροστά στη μεγάλη Πυραμίδα, μπροστά στην ιερή ΄Ισιδα και την αμνημόνευτη Σφίγγα, είδε να ορθώνονται μέσα στο φως και το μεγαλείο της ερήμου τα εκφραστικά σύμβολα του αιωνίου Πνεύματος, της Ψυχής του Κόσμου και του Λόγου Δημιουργού ο οποίος εγκυμονεί και γεννάει όλα τα όντα και όλες τις μεταμορφώσεις τους.

Εκεί κατοικοεδρεύουν οι ιδέες - Μητέρες που κατέχουν το κλειδί της Νοημοσύνης.

Στην Ελλάδα, στην Ολυμπία, στην Ακρόπολη, στην Ελευσίνα, ατένισε αυτές τις ιδέες, ενσαρκωμένες μέσα σε ανθρώπους και θεούς, να παρελαύνουν και να αποκαλύπτουν μπροστά στα μάτια του τους ηρωικούς αγώνες, την ανθρώπινη τραγωδία και την ουράνια ιστορία της Ψυχής. Τις είδε να αντιμάχονται μεταξύ τους, να πεθαίνουν και να ξαναγεννιούνται, να χάνονται και να ξαναβρίσκονται, να ξαναδένουν τελικά αυτή τη χρυσή αλυσίδα για την οποία μιλάει ο ΄Ομηρος και η οποία ενώνει τη γη με τον ουρανό.

Εκεί κατοικοεδρεύουν οι μελωδικές Μορφές που κατέχουν το κλειδί της Ομορφιάς.

Στην ΄Αγια Γη, στα ιερά των Προφητών και του Χριστού, βυθίστηκε στο μυστήριο του Πόνου και του Θανάτου, από όπου αναπηδάει το μυστικό των αναγεννήσεων και των αθανάτων ευδαιμονιών. Συγκλονισμένος από τα ρίγη που του προκάλεσαν, άκουσε τη μεγάλη Αρμονία που ενώνει τις ψυχές, τους λαούς και τους κόσμους.

Εκεί κατοικοεδρεύουν οι θεϊκές Δυνάμεις που κατέχουν το κλειδί της Αγάπης.

:: ISBN 960-7327-62-4

:: Μέγεθος 14Χ21

:: Σελίδες 384

Σημείωμα: Πάτροκλος Σταύρου

Είδος: ποίηση

Βιβλιοδεσία: σκληρό πανόδετο εξώφυλλο, σε κουτί όμοιου δεσίματος

Τελευταία έκδοση/ανατύπωση: 2011

 Από τον Ιούνιο του 2011 η ΟΔΥΣΣΕΙΑ κυκλοφορεί ξανά σε μικρότερο σχήμα και πολυτονικό ορθογραφικό σύστημα, όπως το είχε επιμεληθεί φιλολογικά ο Εμμανουήλ Χ. Κάσδαγλης σε συνεργασία με τον ίδιο τον Νίκο Καζαντζάκη το 1955-56. Η πρώτη έκδοση της καζαντζακικής ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ έγινε το 1938 σε μεγάλο σχήμα, με το ιδιαίτερο ορθογραφικό και τονικό σύστημα του ποιητή. Το 2006 κυκλοφόρησε η πρώτη ομοιότυπη, συλλεκτική έκδοσή της.

 Η ΟΔΥΣΕΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ

«Πρέπει να φροντίσω το κορμί μου, αλλιώς αυτό το έργο θα με ρίξει καταγής», έγραψε για την ΟΔΥΣΕΙΑ του των 33.333 στίχων ο Νίκος Καζαντζάκης. Αυτό το έργο ζωής τού οικουμενικού μας συγγραφέα (15.000 ώρες, τουλάχιστον, αφιέρωσε στις επτά γραφές της) «ανασταίνεται» τώρα ακριβώς όπως πρωτοεξεδόθη το 1938, χάρη στην πρώτη ομοιότυπη τού 1938 έκδοσή του από τον Εκδότη μας και θετό γιο τής Ελένης Ν. Καζαντζάκη Δρα Πάτροκλο Σταύρου.

 Η έκδοση του 1938 έγινε σε 301 αντίτυπα, 24 με ένα γράμμα τού αλφαβήτου στο καθένα (Α-Ω) και άλλα 277 με αρίθμηση (1-277). Όλα τα αντίτυπα υπεγράφησαν τότε από τον ποιητή. Η συλλεκτική ομοιότυπη έκδοσή μας, την οποία παρουσιάσαμε επισήμως στο Μουσείο Μπενάκη στις 22.2.2006, κυκλοφορεί σε 3.000 –σφραγισμένα, αριθμημένα και υπογεγραμμένα από τον Εκδότη-Επιμελητή– αντίτυπα. Μαζί της, κυκλοφορεί ως ένθετο, επίσης ομοιότυπο, το δεκασέλιδο ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΟΔΥΣΕΙΑΣ, που κατάρτισε ο ίδιος ο Νίκος Καζαντζάκης. Στο τέλος τού Έργου προσθέσαμε ΕΠΙΜΕΤΡΟ, με σχετικά χειρόγραφα (Ιστορικό γραφής τής ΟΔΥΣΕΙΑΣ, Περίληψή της και 12 στίχοι τού Προλόγου της, από την γ΄ γραφή) του ποιητή, ο οποίος έκανε επτά γραφές τής ΟΔΥΣΕΙΑΣ μέχρι να καταλήξει στην τελική μορφή της.

Το βιβλίο έχει μεγάλες διαστάσεις (περίπου 35,5 cm × 25,5 cm, ζυγίζει 4,6 kg) και σκληρό πανόδετο εξώφυλλο και είναι τοποθετημένο σε, επίσης πανόδετο (ιδίου με το εξώφυλλο χρώματος και υλικού) κουτί-θήκη. Πρόκειται για πολυτελή έκδοση, που χαρακτηρίστηκε ως «συλλεκτικό αριστούργημα τυπογραφικής τέχνης», όπως αρμόζει σ’ αυτό που ονομάστηκε «το μεγαλύτερο έπος τής λευκής φυλής» (ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο, 23-24.9.2008, σελ. 16: «Ποιος φοβάται τις λέξεις», του Κώστα Γεωργουσόπουλου).

Επειδή ο Νίκος Καζαντζάκης –σε συνεργασία με τον Ι. Κακριδή– μετέφρασε την Οδύσσεια και την Ιλιάδα τού Ομήρου, μερικοί συγχέουν τη μετάφραση του ομηρικού έπους με την ΟΔΥΣΕΙΑ του Νίκου Καζαντζάκη, η οποία είναι εντελώς πρωτότυπο έργο, διαφορετικό και ανεξάρτητο από τη μετάφραση της Οδύσσειας τού Ομήρου. Η ΟΔΥΣΕΙΑ του Νίκου Καζαντζάκη αφηγείται τις περιπέτειες και τα ταξίδια του Οδυσσέα αφ’ ότου επέστρεψε στην Ιθάκη, και μετά έφυγε ξανά, μέχρι τον θάνατό του στον Νότιο Παγωμένο Ωκεανό.

«Οι ήρωες είναι γιοι τού Ολύμπου. Και οι άνθρωποι, κατά τη διάρκεια της ζωής τους ως ανθρώπων, προσπαθούν να ζήσουν μοιάζοντας στους ήρωες. Έτσι γεννήθηκε αυτή η ηρωική Ελλάδα, στην ιστορία που υφαίνεται από ομηρικούς αγώνες.

Τριάντα αιώνες μετά τον Όμηρο, ο Καζαντζάκης, ένας Έλληνας, σύγχρονός μας, ξαναπιάνει το αρχαίο θέμα τού Οδυσσέα και μας δίνει ένα από τα έργα-κλειδιά τής λογοτεχνίας τού αιώνα μας. »

Η Οδύσεια του Καζαντζάκη είναι ένας ύμνος στο μεγαλείο τού ανθρώπου. Στο εύθραυστο μεγαλείο τού ανθρώπου. Δεν υπάρχει σημείο στην ανθρώπινη ευτυχία, που να μην κρύβει κάποια λύπη. Ο πολιτισμός αυξάνει τις απειλές που “πλακώνουν” τα απόλυτα συναισθήματα. Ο κατά Καζαντζάκην Οδυσσέας τοποθετείται στην εποχή τού Ομήρου. Υποφέρει, υπομένει, ενεργεί στην εποχή τού Καζαντζάκη. Αυτή η εποχή, το ξέραμε, είναι η εποχή τής κριτικής που ανάγεται σε δόγμα, της ανάλυσης που θεωρείται ως τέχνη, της παγερής λογικής που την επιθυμούμε σαν προαπαιτούμενο.

«Ο Καζαντζάκης ήρθε. Ξέρουμε τώρα ότι η εποχή μας μπορεί να είναι επίσης η εποχή τού λυρισμού. Και τι λυρισμού!»

(Alain Decaux, στη γαλλική έκδοση Nikos Kazantzaki, L’Odysée, Plon, Paris 1971.)

:: ISBN: 978-960-7948-38-0

:: Μέγεθος: 24,5 εκμ × 18,5 εκμ

:: Σελίδες: 902

Η Τρίτη ενημερωμένη έκδοση

Ο Ανδρέας Χρ. Ριζόπουλος, σπούδασε πολιτικές επιστήμες και δραστηριοποιήθηκε επί πενήντα χρόνια στους χώρους της δημοσιογραφίας και της επικοινωνίας. Είναι ενεργό μέλος Τεκτονικών Δυνάμεων στην Ελλάδα, την Αγγλία και τις ΗΠΑ. Επί 40 χρόνια ασχολείται με την τεκτονική ιστορική έρευνα και έχει δημοσιεύσει άρθρα σε περιοδικά, επετηρίδες της Αγγλίας, της Ελλάδας, της Γαλλίας, των ΗΠΑ και της Τουρκίας.

Είναι ο μοναδικός Έλληνας που εκλέχτηκε Τακτικό Μέλος της αρχαιότερης και σημαντικότερης Στοάς Ερευνών, με ιστορία 126 χρόνων, της Quatuor Coronati υπ' αριθ. 2076 υπό την Ηνωμένη Μεγάλη Στοά της Αγγλίας.

Επίσης εκλέχτηκε Εταίρος (Fellow) της Scottish Rite Research Society, του μεγαλύτερου τεκτονικού ερευνητικού οργανισμού του Σκωτικού Τύπου υπό την αιγίδα του Μητρικού Υπάτου Συμβουλίου της Νότιας Δικαιοδοσίας. Παγκόσμια υπάρχουν μόνο 11 Εταίροι στις ΗΠΑ και μόνο δύο στην Ευρώπη.

Έχει εκδώσει 15 βιβλία και έχει μεταφράσει στα ελληνικά διάφορα ιστορικά και επιστημονικά συγγράμματα.

Εκτός από το παρόν, στις Εκδόσεις Τετρακτύς κυκλοφορεί σε Δεύτερη Έκδοση το βιβλίο των Χρίστου και Ανδρέα Ριζόπουλου ''Φιλέλληνες και Έλληνες Τέκτονες το 1821''.

Το ανα χείρας βιβλίο είναι το πρώτο στην Ελλάδα το οποίο παρουσιάζει, συνοπτικά μεν, αλλά με απόλυτη ακρίβεια πληροφορίες για τις Κανονικές Τεκτονικές Δυνάμεις και τους επιγενόμενους βαθμούς που λειτουργούν στην Ελλάδα.

Οι πληροφορίες και τα γεγονότα εμφανίζονται χωρίς αγιοποίηση ή δαιμονοποίηση με αναφορές σε αυθεντικές πηγές για την πλήρη τεκμηρίωση κάθε πληροφορίας.

Ανατρέχοντας στα διάφορα κεφάλαια, στο Τεκτονικό Λεξιλόγιο και στο λεπτομερέστατο ευρετήριο κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να βρει απαντήσεις σε δημιουργούμενα ερωτήματα χωρίς να χρειαστεί να ανατρέξει σε εκατοντάδες πηγές που δεν είναι εύκολα προσιτές.

Τα κείμενα των κεφαλαίων είναι κατά το δυνατόν συνοπτικά αλλά ταυτόχρονα κατανοητά από τον αναγνώστη, Τέκτονα ή μη.

Το βιβλίο δεν είναι ιστορικό βοήθημα αλλά περιλαμβάνει πολλές ιστορικές πληροφορίες που δεν απαντώνται σε άλλες πηγές.

Ορισμοί · Προϊστορία · Η Πρώτη Μεγάλη Στοά · Τα Αρχαία Καθήκοντα · Τα Ορόσημα · Κανονικότητα – Αναγνώριση ·Αποκαλυπτικά Κείμενα · Ο Τεκτονισμός στην Ελλάδα ·Θεμελιώδεις Αρχές · Η Μεγάλη Στοά · Η Στοά · Διαδικασία Εισδοχής · Μύηση · Τα Τυπικά · Οι Βαθμοί των Τεκτόνων ·Βασιλική Αψίδα · Ο Σκωτικός Τύπος · Υόρκη ή Αμερικανικός Τύπος · Επιγενόμενοι Βαθμοί ·Τελετές · Αγαθοεργία ·Τεκτονισμός και Θρησκεία · Πολιτική και Πατριωτισμός Προσηλυτισμός · Αντιτεκτονισμός · Κύπρος ·Ο Μ .Α.Τ.Σ. · Περίζωμα · Τα Εργαλεία · Ο Ηλιος και η Σελήνη · Ο συμβολισμός των αριθμών · Ηλιοστάσια · Χρονολόγηση ·Κρυπτογραφία · Συλλεκτικά · Στο διαδίκτυο · Αστήρ της Ανατολής 880 · Ροδοσταυρικός Διαφωτισμός · Περιοδικά · Ηγέτες του Τεκτονισμού στην Ελλάδα · Κατάλογος Στοών ·Κείμενο Δαπόντε για Κονιάτες · Τεκτονικό Λεξιλόγιο ·Βιβλιογραφία · Αλφαβητικό Ευρετήριο

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 978-960-8141-45-2

:: Μέγεθος 17 Χ24

:: Σελίδες 260

Επιμέλεια: Τζών Φρήμαν

Μετάφραση: Αντιγόνη Χατζηθεοδώρου

Εκδόσεις Αρσενίδη, 1980

Το βιβλίο αυτό του μεγάλου ψυχιάτρου και φιλοσόφου Καρλ Γιουνγκ ανήκει στα βιβλία που θεωρούνται θησαυροί.

Το ασυνείδητο αποτελεί μυστηριώδες τμήμα του ατόμου. Είναι ένας κόσμος, γεμάτος από πρόσωπα που φανερώνονται με γλώσσα συμβολική. Ο Γιουνγκ, με τα όνειρα και τα σύμβολά τους, εισάγει τους αμύητους σ' αυτό τον άγνωστο κόσμο που είναι πολύ πλουσιότερος και πολύ πλατύτερος από το συνειδητό Εγώ, και επιμένει σ' ένα ουσιαστικό σημείο, αποδεικνύοντάς το με χειροπιαστά παραδείγματα: ο άνθρωπος ολοκληρώνεται μόνον όταν έχει αισθητή γνώση της ασυνείδητης ζωής του.

Πάνω από 500 εικονογραφήσεις δίνουν οπτική ερμηνεία της σκέψης του Γιουνγκ. Δείχνουν τη φύση και τη λειτουργία των ονείρων, διερευνούν τη συμβολική σημασία της τέχνης και αποκαλύπτουν την ψυχολογική σημασία των δοκιμασιών της καθημερινής ζωής, παρέχοντας ένα πολύτιμο ηθικό στήριγμα στον κουρασμένο άνθρωπο της εποχής μας.

Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια εκτενή εισαγωγή στη Γιουνγκική Ψυχολογία.

Με 500 έγχρωμες και μαυρόασπρες εικόνες. Σκληρό εξώφυλλο.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εισαγωγή

1. Δοκίμιο για τη Διερεύνηση του Ασυνείδητου. Καρλ Γκ. Γιούνγκ. - 2. Οι αρχέγονοι Μύθοι και ο Σύγχρονος Άνθρωπος. Γιόζεφ Λ. Χέντερσον. - 3. Η Διαδικασία της Εξατομίκευσης. Μαρί-Λουίζ φον Φράντς. - 4. Ο Συμβολισμός στις Πλαστικές Τέχνες. Ανιέλα Ζαφφέ. - 5. Τα Σύμβολα στο εσωτερικό μιας Ατομικής Ανάλυσης. Γιολάντ Γιακόμπι. - Επίλογος: η επιστήμη και το ασυνείδητο. Μαρί-Λουίζ φον Φράντς. - Σημειώσεις – Πίνακας – Κατάλογος Εικόνων.

:: ISBN 960-253-187-8

:: Μέγεθος 22.5X30

:: Σελίδες 320

Μετάφραση: Φωτεινός Κατσαούνης

Εκδόσεις Αρσενίδη, 1991

Τα "Σύμβολα της Μεταμόρφωσης" του Καρλ Γιούνγκ είναι η πρώτη εκτενής ψυχοδυναμική μελέτη του και αποτελεί μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα τομή στην ιστορία της εξέλιξης του ανθρώπινου πνεύματος με το μάτι και τα εργαλεία ενός γιατρού της ψυχής με ευρύτατη κλασική παιδεία.

Ο συγγραφέας, με βάση τις φαντασιώσεις μιας νεαρής ασθενούς του, οι οποίες είχαν άφθονο μυθικό και συμβολικό περιεχόμενο, αποδεικνύει ότι στο ψυχικό νόσημα αναδύεται στη θέση της συνείδησης η αρχέγονη ψυχή και επισημαίνει ότι η ερμηνεία των συμβόλων έχει θεραπευτική αξία για την ψυχή. Ο αναγνώστης θα διαπιστώσει ότι το κείμενο περιέχει πολλές αναφορές στην αρχαία ελληνική μυθολογία και τους συμβολισμούς της, κάνοντας το βιβλίο να παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για τον Έλληνα αναγνώστη. Ωστόσο, ο Γιουνγκ δεν περιορίζεται στην ερμηνευτική αναδρομή στην ελληνική αρχαιότητα, αλλά επεκτείνεται διαχρονικά και σ' άλλες μυθολογίες, ιερά κείμενα, έπη και λογοτεχνικά έργα, τα οποία συνδέει μεταξύ τους σε μια δραστική και αναγωγική για την ψυχή σύνθεση.

Με 122 Εικόνες. Σκληρό εξώφυλλο

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Πρόλογος του μεταφραστή – Πρόλογος της τέταρτης έκδοσης - Πρόλογος της τρίτης έκδοσης - Πρόλογος της δεύτερης έκδοσης.

Πρώτο Μέρος – 1.Εισαγωγή – 2. Οι δύο τρόποι σκέψης – 3. Αναμνηστικό – 4. Ο ύμνος στο Δημιουργό – 5. Το τραγούδι του σκόρου.

Δεύτερο Μέρος - 1.Εισαγωγή – 2. Η έννοια της λίμπιντο – 3. Η μεταμόρφωση της λίμπιντο – 4. Η γένεση του ήρωα – 5. Σύμβολα της μητέρας και της αναγέννησης – 6. Ο αγώνας για την απελευθέρωση από τη μητέρα – 7. Η διπλή μητέρα – 8. Η θυσία – 9. Επίλογος – Κατάλογος Εικόνων – Βιβλιογραφία – Ευρετήριο ονομάτων – Γενικό ευρετήριο.

:: ISBN 960-253-006-5

:: Μέγεθος 22.5X30

:: Σελίδες 350

Δοκίμια στον μαγικο-θρησκευτικό συμβολισμό

Μετάφραση: Άγγελος Νίκας

Εκδόσεις Αρσενίδη, 1994

Η χρήση των συμβόλων αποτελεί πρωταρχική λειτουργία στις ανθρώπινες κοινωνίες. Προηγείται της γλώσσας και του διαλογισμού και ανταποκρίνεται σε μια βαθύτερη αρχέγονη ανάγκη. που με διαφορετικές μορφές συναντάται σε όλους τους πολιτισμούς για τη διερεύνηση και αποκάλυψη της βαθύτερης ουσίας του όντος.

Στα δοκίμια για το μαγικο-θρησκευτικό συμβολισμό που περιλαμβάνονται στο βιβλίο αυτό του γνωστού Ρουμάνου συγγραφέα και μελετητή των ανατολικών πολιτισμών Μιρσέα Ελιάντ, ο συγγραφέας επιχειρεί να αναλύσει αρχέτυπες εικόνες και σύμβολα κοινά σε μια μεγάλη γκάμα πολιτισμών -από την Ινδία ως την Κίνα και από τους Θράκες και τους Γερμανούς μέχρι τους Καυκάσιους και τους Πέρσες- σε μια προσπάθεια κατανόησης της δυναμικής που διέπει τη δημιουργία του συλλογικού υποσυνειδήτου στις ανθρώπινες κοινωνίες.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ – ΕΙΣΑΓΩΓΗ - Νέα ανακάλυψη του Συμβολισμού – Συμβολισμός και Ψυχανάλυση – Το Ακατάλυτο των Εικόνων – Η Οργάνωση της Ύλης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1. Ο Συμβολισμός του «Κέντρου» - Ψυχολογία και Ιστορία των Θρησκειών – Ιστορία και Αρχέτυπα – Η Εικόνα του Κόσμου – Ο Συμβολισμός του «Κέντρου» - Συμβολισμός της Ανόδου – Κατασκευή «Κέντρου».

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2. Ινδικοί Συμβολισμοί του Κέντρου και της αιωνιότητας – Λειτουργία των Μύθων – Ινδικοί Μύθοι για το Χρόνο – Το Δόγμα των «Γιούγκα» - Κοσμικός Χρόνος και Ιστορία – Ο «Τρόμος του Χρόνου» – Ινδικός Συμβολισμός Κατάλυσης του Χρόνου – Το «Σπασμένο Αυγό» – Η Φιλοσοφία του Χρόνου στο Βουδισμό- Εικόνες και Παράδοξα – Τεχνικές «Εξόδου από το Χρόνο».

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3. Ο «Θεός Δέτης» και ο Συμβολισμός των Κόμπων – Ο Τρομερός Παντοκράτορας – Ο Συμβολισμός του Βούδα - «Θεοί Δέτες» στην Αρχαία Ινδία – Θράκες, Γερμανοί, Καυκάσιοι – Ιράν – Εθνογραφικά Παράλληλα – Μαγεία των Κόμπων – Μαγεία και Θρησκεία – Συμβολισμός των «Οριακών Καταστάσεων» - Συμβολισμός και Ιστορία.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4. Παρατηρήσεις για το Συμβολισμό των Οστράκων – Σελήνη και Νερά – Συμβολισμός της Γονιμότητας – Λειτουργίες των Κοχυλιών – Ο Ρόλος των Οστράκων στις Επιτάφιες Δοξασίες – Το Μαργαριτάρι στη Μαγεία και στην Ιατρική – Ο Μύθος του Μαργαριταριού.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5. Συμβολισμός και Ιστορία – Βάπτισμα, Κατακλυσμός και Υδατικοί Συμβολισμοί – Αρχετυπικές Εικόνες και Χριστιανικός Συμβολισμός – Σύμβολα και Πολιτισμοί – Παρατηρήσεις για τη Μέθοδο.

:: ISBN 960-253-027-8

:: Μέγεθος 14X20.5

:: Σελίδες 231

Μετάφραση: Νίκος Δεληβοριάς

Επιμέλεια: Αλίκη Σαλίμπα

Εκδόσεις Αρσενίδη, 2002

Το υποσυνείδητο προμηθεύει ασταμάτητα το σύγχρονο άνθρωπο με αμέτρητα σύμβολα και κάθε σύμβολο έχει να μεταφέρει ένα συγκεκριμένο μήνυμα, να φέρει εις πέρας μια συγκεκριμένη αποστολή, η οποία σκοπεύει στο να προστατεύσει ή να επαναφέρει την ψυχική του ισορροπία.

Το σύμβολο δεν καθιστά μόνο τον κόσμο "ανοικτό", αλλά εγγυάται στον άνθρωπο και την πρόσβασή του στο σύμπαν.

Τα σύμβολα ξυπνούν το προσωπικό βίωμα και το μετατρέπουν σε πνευματική πράξη, σε μια μεταφυσική αντίληψη του κόσμου. Μπροστά από ένα οποιοδήποτε φανερό σύμβολο του κοσμικού χώρου και της κοσμολογικής ζωής, ένας άνθρωπος βρίσκει την πρόσβαση στην ύψιστη πνευματικότητα, επειδή κατανοώντας το σύμβολο είναι σε θέση να ζήσει το παγκόσμιο.

Η θρησκευτική θεώρηση του κόσμου και η ιδεολογία της, επιτρέπουν στον άνθρωπο να αξιολογήσει όλο αυτό το προσωπικό του βίωμα και να το "ανοίξει" προς το παγκόσμιο.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εισαγωγή

Κεφάλαιο I. Ο ιερός χώρος και η ιεροποίηση του κόσμου. - Κεφάλαιο II. Ο ιερός χρόνος και οι μύθοι. - Κεφάλαιο III. Ιερότητα της φύσης και κοσμική θρησκεία. - Κεφάλαιο IV. Ανθρώπινη ύπαρξη και καθαγιασμός της ζωής. - Εγκυκλοπαιδικό λήμμα. Ιστορία της Θρησκευτικής Επιστήμης. - Για το συγγραφέα. - Επεξηγήσεις επιστημονικών όρων. - Ευρετήριο ονομάτων. - Ευρετήριο εννοιών και θεμάτων.

:: ISBN 960-253-086-3

:: Μέγεθος 14.5X21

:: Σελίδες 223

Ina Piperaki -Jean-Michel Reynaud

L’effacement des dettes, une solution à la crise mondiale

L’exemple de Solon dans la Grèce antique

C’est essentiellement la cupidité qui est à l’origine de la crise mondiale qui affecte toutes les économies et l’ensemble des citoyens, en particulier les plus faibles.

Pour sortir durablement de cette crise, une nouvelle gouvernance mondiale doit émerger pour, qu’enfin, les échanges globalisés ne produisent plus d’exclusion sociale mais profitent à la qualité de vie, au bien être social, à la solidarité et à la responsabilité.

Mais derrière les incantations il faut des propositions, nombreuses dans ce livre, favorisant l’émergence d’une nouvelle ère économique et sociopolitique.

À travers l’exemple de Solon (VIe siècle avant notre ère), père de la démocratie et de la première constitution au monde, l’annulation partielle ou totale des dettes publiques et privées est une solution incontournable.

Ina Piperaki, docteur en pharmacie (phD), universitaire et pharmacienne d’officine à Athènes, a été directrice de la recherche et du développement de la filiale grecque d’une multinationale pharmaceutique.

Parfaitement francophone et francophile elle multiplie les conférences à travers l’Europe, et plus particulièrement en France, sur des sujets philosophiques, laïques, mais aussi scientifiques et

médicaux.

Jean-Michel Reynaud, directeur du développement d’un groupe coopératif de formation, président honoraire de la section des Finances du Conseil économique, social et environnemental, a été

cadre bancaire et responsable syndical. Il est spécialisé en intelligence économique, en philosophie et dans la défense de la Laïcité.

L’Europe traverse, il y a trois ans, la pire crise économique, financière et socioculturelle depuis les années trente.

Comment les Européens vivent la crise actuelle ?

Sommes-nous à un tournant de l’Histoire mondiale où un nouveau modèle socioéconomique et politique nécessite d’être inventé, ou réinventé ?

L'écrivaine décrit en quelques mots le contenu du livre:

J’aimerais vous informer de la sortie de mon tout prochain livre, inspiré d’un philosophe et législateur grec, «Solon», co-écrit avec Jean-Michel Reynaud: « L’effacement des dettes, une solution à la crise mondiale. L’exemple de Solon dans la Grèce antique » Où il est traité, à travers l’exemple de Solon (VIe siècle avant notre ère), père de la démocratie et de la première constitution au monde, de l’annulation partielle ou totale des dettes publiques et privées comme une solution pour sortir de la crise.

Ce n’est pas simple, mais notre proposition présente une approche humaniste et elle est en faveur de la construction d’une Europe plus égalitaire: il faut que tous acceptent à faire un «double sacrifice».

Il faut comprendre que les gens «ordinaires » font la vraie richesse du monde.

Η συγγραφεύς μάς περιγράφει με λίγα λόγια την αιτία που εξέδωσαν αυτό το βιβλίο:...

Η Ευρώπη διέρχεται εδώ και τρία χρόνια την χειρότερη οικονομική, δημοσιονομική και κοινωνική κρίση μετά από τη δεκαετία του τριάντα.

Πώς οι Ευρωπαίοι βιώνουν την παρούσα κρίση ;

Βρισκόμαστε άραγε σε μία στροφή της Ιστορίας όπου επιβάλλεται να εφευρεθεί ή να επαναπροσδιοριστεί ένα νέο κοινωνικο-οικονομικό και πολιτικό μοντέλο;

Θα ήθελα να σας ενημερώσω για την κυκλοφορία του νέου μου βιβλίου εμπνευσμένου από έναν Έλληνα σοφό και νομοθέτη, τον Σόλωνα, και το οποίο έχω συγγράψει σε συνεργασία με τον Jean-Michel Reynaud:

«Η διαγραφή των χρεών, μία λύση στην παγκόσμια οικονομική κρίση.

Το παράδειγμα του Σόλωνα στην αρχαία Ελλάδα. »

Βιβλίο στο οποίο παρουσιάζεται – δια μέσου του παραδείγματος του Σόλωνα (6ος αιώνας πριν από την εποχή μας) πατέρα της δημοκρατίας και του πρώτου συντάγματος στον κόσμο - η μερική ή συνολική διαγραφή των δημοσίων ή ιδιωτικών χρεών ως μία λύση που θα οδηγήσει στην έξοδο από την κρίση.

Σίγουρα δεν είναι απλό, αλλά η πρότασή μας παρουσιάζει μία ανθρώπινη προσέγγιση λειτουργώντας ταυτόχρονα προς όφελος της διαμόρφωσης μίας Ευρώπης πλέον ισότιμης: οφείλουμε όλοι να αποδεχθούμε να κάνουμε μία «αμφίπλευρη θυσία».

Πρέπει να καταλάβουμε ότι οι «καθημερινοί - απλοί», άνθρωποι συνιστούν τον πραγματικό πλούτο του κόσμου.

Το βιβλίο είναι γραμμένο στην Γαλλική γλώσσα.

:: ISBN 978-2-916333-89-2

:: Μέγεθος 12Χ17

:: Σελίδες 104

(Η Μεγάλη Απελευθέρωση στο Bardo μέσω του Ακούσματος)

 Η Αρχαία Σοφία της Ανατολής, που αναφέρεται στο θάνατο και την επαναγέννηση

Εισαγωγή, Μετάφραση, Σχόλια: Ευστάθιος Λιακόπουλος (Αθήνα 2010)

Α' έκδοση: 09 1992 από τις Εκδόσεις ΕΣΟΠΤΡΟΝ – Λιακόπουλος Ευστάθιος

Β' έκδοση: 07 2010 από τον Ευστάθιο Λιακόπουλο

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Α΄. ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ

Μεταθανάτιες Δοξασίες, Γνωρίσματα της Θιβ. Βίβλου, Βασικές Βουδδιστικές Έννοιες.

Β΄. Η ΒΙΒΛΟΣ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ

Εισαγωγή, Μέρος Πρώτο: Το Bardo της ώρας του θανάτου, Μέρος Δεύτερο: Το Bardo του Dharmata: Οι Ήμερες Θεότητες, Μέρος Τρίτο: Το Bardo του Dharmata: Οι Αγριωπές Θεότητες, Μέρος Τέταρτο: Το Bardo της επαναγέννησης, Επίλογος, Επικλήσεις.

Γ΄. ΕΠΙΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ

Οι Τέσσερεις Κύριες Σχολές του Θιβετιανού Βουδδισμού, Οι Εννέα Βαθμίδες ΄Ασκησης, Σημειώσεις και Σχόλια, Βουδδιστικό Λεξικό, Βιβλιογραφία, Ευρετήρια.

 Ούτε στις πιο αισιόδοξες θρησκευτικές ή φιλοσοφικές θεωρήσεις δεν βρίσκεται μια τόσο δυναμική και φωτεινή άποψη για τον θάνατο, όσο στη Θιβετιανή Βίβλο των Νεκρών. Από έννοια ταυτόσημη με το τέλος και την καταστροφή, ο θάνατος, εδώ βρίσκεται ως η σπουδαιότερη ευκαιρία για μια νέα μεγάλη αρχή. Σύμφωνα με τη Θιβετιανή Βίβλο, κορυφαία μας δυνατότητα είναι η ίδια η στιγμή του θανάτου. Κι αυτή όμως ακολουθείται τις αμέσως επόμενες μέρες από πάρα πολλές άλλες, εξίσου σημαντικές ευκαιρίες για να σπάσουμε τα δεσμά της άγνοιας και να πετύχουμε τη μεγάλη απελευθέρωση.

Το βασικό κείμενο, που στηρίζεται σε πανάρχαιες πηγές σοφίας, γράφτηκε τον όγδοο μ.Χ. αιώνα από τον μεγάλο βουδδιστή δάσκαλο Πάντμα Σαμπάβα. Καταπλήσσει όμως με τις βήμα προς βήμα οδηγίες και τις λεπτομερείς περιγραφές της κατάστασης, που ακολουθεί την τόσο σημαντική στιγμή του θανάτου. Περιγραφές, που επιβεβαιώνονται εντυπωσιακά από τη σύγχρονη επιστημονική έρευνα.

Στην παρούσα έκδοση, που πρέπει να συγκαταλέγεται στις πληρέστερες στον κόσμο, ο Ε. Λιακόπουλος, εκτός από την άψογη μετάφραση και τα σχόλια μεγάλων δασκάλων του βουδδισμού, παραθέτει όλα τα κοινά σημεία άλλων παραδόσεων – Αιγυπτιακής, Αρχαιοελληνικής, Χριστιανικής – που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην κατανόηση αυτού του τόσο αξιόλογου βιβλίου.

Οι εβδομηνταπέντε εικόνες, τα σχέδια, οι πίνακες, το πλήρες βουδδιστικό γλωσσάρι και οι κατατοπιστικές υποσημειώσεις που το εμπλουτίζουν, συμβάλλουν ώστε αυτό το μοναδικό μήνυμα για εγρήγορση και συνειδητότητα, να μπορεί να μετατρέψει ακόμη και τον θάνατο, αλλά κυρίως τη ζωή μας, σε φωτεινό αισιόδοξο μονοπάτι.

:: ISBN 970-7228-01-6

:: Μέγεθος 24Χ17

:: Σελίδες 320

Εκδόσεις στην Αγγλική:

Πρώτη έκδοση 1935

Δεύτερη έκδοση 1941

Τρίτη έκδοση 1948

Τέταρτη έκδοση 1951

Πέμπτη έκδοση 1958

Έκτη έκδοση 1963

Έβδομη έκδοση 1966

Όγδοη έκδοση 1969

Ένατη έκδοση 1970

Δέκατη έκδοση 1972

Η παρούσα Ελληνική έκδοση είναι Πέμπτη ανατύπωση (απο την έκδοση του 1986) τον Μάρτιο 2011

 Διόρθωση κειμένου: Κωνσταντίνος Καλογερόπουλος

Επιμέλεια κειμένου: Κώστας Παχύδης

Επιμέλεια εξωφύλλου: Λίλυ Γκορτσοπούλου

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΕΚΔΟΤΗ

Η Μυστική Καββάλα είναι ένα έργο που στάθηκε ορόσημο στην πορεία του παγκόσμιου αποκρυφισμού, αποτελώντας τη βάση πάνω στην οποία στηρίχτηκε ο εκσυγχρονισμός των Δυτικών Εσωτερικών συστημάτων. Πρόκειται για μια επιτομή, μια αποκρυφιστική εγκυκλοπαίδεια, η οποία αναλύει λεπτομερειακά και τις πιο λεπτές πτυχές του ιερόγλυφου του Δέντρου της Ζωής.

Το έργο της Ντίον Φόρτσιουν γράφτηκε στη δεκαετία του τριάντα, μια εποχή όπου όλες οι αντιλήψεις γύρω από τον άνθρωπο αλλάζουν. Ήταν φυσικό λοιπόν και η συγγραφέας αυτού του βιβλίου να μη μείνει ανεπηρέαστη από τον άνεμο αλλαγής που έπνεε. Ουσιαστικά άδραξε την ευκαιρία να παρουσιάσει ένα θαυμαστό σύστημα, που από μόνο του έχει την ικανότητα να αποκαλύπτει την αλήθεια πίσω από τη φαινομενική ασυναρτησία της υλικής εκδήλωσης. Εστιάστηκε στη συνείδηση που βρίσκεται πίσω από κάθε στοιχειώδη μορφή ύπαρξης. Η Καββάλα σαν φιλοσοφικό σύστημα διακρίνεται για τη ρευστότητά της και παρέχει αυτή ακριβώς τη δυνατότητα: να εξηγεί οτιδήποτε ακόμα και στην πιο περίπλοκη μορφή του.

Η δουλειά της δεν ήταν εύκολη. Στάθηκε ιδιαίτερα επίπονη και απαίτησε υπομονή. Χρειάστηκε να συλλέξει πληροφορίες, στοιχεία, ερμηνείες· να ξεσκονίσει αυτά τα στοιχεία από τον κονιορτό της παραδοξολογίας, της παρωχημένης σκέψης και της προκατάληψης. Επίσης χρειάστηκε να τα ντύσει με τη φορεσιά της σύγχρονης σκέψης. Έτσι, προχώρησε σε μια εντελώς σύγχρονη παρουσίαση του καββαλιστικού συστήματος.

Σε όλη τη μελέτη η Ντίον Φόρτσιουν αναλύει παράλληλα και τις προσωπικές της θέσεις πάνω στις κοινωνικές προεκτάσεις των θεμάτων που εξετάζει. Οι δικές της ερμηνείες κινούνται με βάση τις βιωματικές της αντιλήψεις και τα ερεθίσματα της εποχής της. Βέβαια, σήμερα και μετά την οδύνη δύο Παγκόσμιων Πολέμων, αυτές οι ιδέες είναι ξεπερασμένες, γιατί έχει καλλιεργηθεί ένας διαφορετικός και πιο θετικός τρόπος σκέψης που μπορεί να ανταποκριθεί στις εξελικτικές ανάγκες της εποχής μας. Όσον αφορά, όμως, τις φιλοσοφικές ερμηνείες που σχετίζονται με το σύστημα αυτό καθαυτό, η συγγραφέας δεν έχει παρεκκλίνει στο ελάχιστο από τις βασικές αλήθειες της καββαλιστικής φιλοσοφίας.

Η Καββάλα είναι ο θεμέλιος λίθος της Δυτικής Μυστηριακής Παράδοσης, όπως ακριβώς οι Σούτρες της Γιόγκα ή οι Βέδες και η Μπαγκαβάτ Γκιτά είναι τα θεμέλια της Ανατολικής Παράδοσης. Η Ε. Π. Μπλαβάτσκι, στην «Αποκαλυμμένη Ίσιδα», αναφέρει πως υπήρχε πριν από 70.000 χρόνια. Στην ιστορική εποχή βρίσκεται στην καρδιά κάθε Δυτικής Εσωτερικής Παράδοσης. Εμπνέει τα Χαλδαϊκά Μυστήρια, το Ζωροαστρισμό, αφήνει τη σφραγίδα της στους Αιγυπτιακούς Ναούς και ετοιμάζει το δρόμο του Χριστιανισμού στη χώρα του Μωυσή και του Σολομώντα. Από εκεί παίρνει και την παραδοσιακή της μορφή, χωρίς να ανήκει αναγκαστικά στην εβραϊκή φυλή. Όπως κάθε αποκρυφιστικό σύστημα, έτσι και η Καββάλα στο διάβα της από διάφορα έθνη αφομοίωσε πολυποίκιλα εθνικά στοιχεία και παραδόσεις χωρίς όμως να αλλάξει τις βασικές της αλήθειες.

Κατά το 10^ο αιώνα, οι Άραβες και οι Εβραίοι τη φέρνουν στην Ισπανία, ενώ ταυτόχρονα εισάγεται και στη Γαλλία από τους Ναΐτες Ιππότες. Δημιουργούνται σχολές με επιδράσεις από χριστιανικές, νεοπλατωνικές και γνωστικές ιδέες. Η Καββάλα παίρνει όλο και πιο ευρωπαϊκή όψη, μέχρις ότου αγκαλιάζει τους χριστιανικούς μύθους του Αρθούρου και του Άγιου Δισκοπότηρου.

Χάρη στις καταγραφές και τις μεταφράσεις των Πίκους ντε Μιραντόλα, Νορ φον Ρόζενροθ και Κορνήλιου Αγρίππα, που τη μελέτησαν το 12ο περίπου αιώνα, αλλά και χάρη στις εργασίες των αλχημιστών, η Καββάλα γίνεται όλο και περισσότερο γνωστή. Το 19ο αιώνα παρέχει πλέον το υλικό για τη διδασκαλία πολλών εσωτερικών Σχολών και Ταγμάτων που έπαιξαν πρωτεύοντα ρόλο στη ραγδαία ανάπτυξη του αποκρυφισμού, των κοινωνικών και πολιτικών επιστημών στα τέλη του περασμένου αιώνα. Αυτό είχε σαν συνέπεια την κατακρήμνιση των παλαιών θεσμών και την ανάπτυξη νέων ιδεών στη φιλοσοφία, στις επιστήμες, τις τέχνες και την κοινωνική δραστηριότητα.

Η σημερινή Καββάλα διαφέρει από το πολύπλοκο και κάπως μαθηματικό σύστημα των περασμένων αιώνων. Πάντα όμως παραμένει ένα ανεκτίμητο εκπαιδευτικό υλικό και προσφέρει το σχέδιο για την εσωτερική οργάνωση του ατόμου μέσα από την πρακτική εξάσκηση. Μιλάμε για πρακτική εξάσκηση γιατί η Καββάλα δεν είναι απλά και μόνο ένα ακαδημαϊκό σύστημα μελέτης· είναι και λειτουργικό, που γίνεται κατανοητό μόνο με προσωπική εξάσκηση των εφαρμογών της. Η εξάπλωσή της σε παγκόσμια κλίμακα δείχνει ολοφάνερα την αξία και την αποτελεσματικότητα του συστήματος.

Ένα από τα πράγματα που λείπουν από την εποχή μας είναι η ύπαρξη εσωτερικά οργανωμένων ανθρώπων. Η εσωτερική οργάνωση αποτρέπει τον αποπροσανατολισμό, τη σύγχυση, τη χαλαρότητα, την αποχαύνωση και την τελική αποσύνθεση. Αντίθετα αφυπνίζει τις εσωτερικές δυνάμεις με την κατάλληλη τάξη και δίνει στο άτομο την ευκαιρία να γίνει εξυπηρετητής του Ανθρώπου σε όλες τις εξελικτικές και προοδευτικές δραστηριότητες.

Η Καββάλα προσφέρει αυτή την οργάνωση και εκεί ακριβώς βρίσκεται η ιδιαιτερότητά της. Οργανώνει το άτομο στην ίδια τη ζωή, χωρίς να το απομονώνει από τη συμμετοχή του στην κοινωνική δράση. Συνεπώς είναι πολύτιμα τα ερεθίσματα και οι σκέψεις που μπορεί να προσφέρει η μελέτη του βιβλίου στο συνειδητό αναγνώστη.

Η Μυστική Καββάλα δεν απευθύνεται μόνο σε εσωτεριστές. Απευθύνεται σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο και του προσφέρει ένα κλειδί. Στο χέρι του είναι να χρησιμοποιήσει αυτό το κλειδί και να ξεκλειδώσει την Πύλη. Τι θα δει πίσω από την Πύλη; Τι άλλο, από τον εαυτό του όπως είναι στην πραγματικότητα. Μια εικόνα του τι θα μπορούσε να είναι ο άνθρωπος στην καθημερινή του ζωή. Ένα ελεύθερο, αυτοσυνείδητο, αρμονικό και γεμάτο σοφία πλάσμα πάνω στο πρόσωπο της γης.

Αθήνα, 1986 ΙΑΜΒΛΙΧΟΣ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΜΕΡΟΣ Ι

Πρόλογος - Η Γιόγκα της Δύσης - Η επιλογή μιας Ατραπού - Η μέθοδος της Καββάλα - Η άγραφη Καββάλα - Αρνητική ύπαρξη - Οτζ Χιίμ, το Δέντρο της Ζωής - Τα τρία Ουράνια Σεφιρώθ - Οι βασικές Αρχές του Δέντρου - Τα δέκα Σεφιρώθ στους τέσσερις Κόσμους - Οι Ατραποί πάνω στο Δέντρο - Τα Υποκειμενικά Σεφιρώθ - Οι θεοί πάνω στο Δέντρο - Το πραχτικό έργο πάνω στο Δέντρο

ΜΕΡΟΣ ΙΙ

Γενικές απόψεις - Κέτερ, η πρώτη Σεφίρα - Χόχμα, η δεύτερη Σεφίρα - Μπίνα, η Τρίτη Σεφίρα – Χέσεντ, η τέταρτη Σεφίρα – Γκεβούρα, η πέμπτη Σεφίρα – Τίφαρετ, η έκτη Σεφίρα

ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ

Τα τέσσερα Κατώτερα Σεφιρώθ – Νετζά – Χοντ – Γεσούντ – Μαλκούτ – Τα Κλιφώθ – Συμπεράσματα

ΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΑ

Οι Τρεις Στήλες και η Κάθοδος της Δύναμης – Τα Τρία Τρίγωνα – Το Δέντρο της Ζωής και οι Τριάντα δύο Ατραποί

ISBN: 978 960 268 120 6

ΣΕΛ.: 388

ΜΕΓΕΘΟΣ: 24Χ17

ΒΑΡΟΣ: 824gr

Ανάλυση Α' Συμβ:. Βαθμού. Μαθητής. Το τελετουργικό. Εναρξη των εργασιών. Εισδοχή στον Α' Βαθμό. Το κλείσιμο των εργασιών.

:: ISBN 000-0000-00-0

:: Μέγεθος 14Χ21

:: Σελίδες 48

Τα σύμβολα του Τεκτονισμού είναι σκιά μιας ασύλληπτης Ζωής και συσσωρευτές της δύναμής της

Τεκτονισμός – Ροδόσταυροι – Αρχ. Μυστήρια – Θρησκείες – Μετεμψύχωση – Μετενσάρκωση – Κάρμα – Φύση – Βασικές Ιδέες για το Σύμπαν, το Θείο, τον Άνθρωπο – Ατομικότητα – Προσωπικότητα – Αστρικό – Αιθερικό Σώμα – η Ψυχή – το Πνεύμα – η Ύλη – η Γνώση – η Σκέψη – η Αύρα – ο Θάνατος – η Αθανασία – Σύμβολα – Σκοτ. Θάλαμος – ο Ναός – Ιεραρχία – Τεκτ. Βαθμίδες – Γεωμ. Σχήματα – τα Εργαλεία – Κεράμωση – Περιοδείες – Τεκτ. Γιορτές – Λειτουργία – Τεκτονικές Εργασίες – Αριθμοσοφία

…Το Βιβλίο τούτο είναι ένα σύνολο τεκτονικών σημειώσεων που συνέλεξα από 390 Φιλοσόφους Συγγραφείς από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν είναι εγκυκλοπαίδεια. Είναι ένα μικρό ίσως βοήθημα για όλους τους Αδελφούς, που θα ’τανε κρίμα να μείνει σαν σημειώσεις μου κρυμμένο σε κάποιο συρτάρι του γραφείου μου κι ελπίζω να βοηθήσει έστω και λίγο, ιδιαίτερα τους νέους Αδελφούς στο δύσκολο και μακρύ τεκτονικό μονοπάτι που διάλεξαν να ακολουθήσουν. Με το τρίτομο τούτο βιβλίο μου όπως και με «Το Εγκόλπιο του Τέκτονα Μαθητή», θα είναι σαν να πρόσθεσα μια μικρή κατεργασμένη πέτρα, στα θεία σκαλοπάτια που οδηγούνε στην Τεκτονική ΑΝΑΤΟΛΗ.

Σ’ αυτό μου το βιβλίο θα βρούμε πολλές αντίθετες απόψεις. Αυτό θα βοηθήσει τον αναγνώστη να μη δογματίζει, αλλά να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Εκείνο που πρέπει όμως να προσέξουμε καλά, είναι ότι παντού θα συναντήσουμε την Αγάπη, γιατί ο Ελευθεροτεκτονισμός δεν είναι παρά η ίδια η Αγάπη.

Αδελφέ μου εσύ που διαβάζεις αυτές τις γραμμές μη με κρίνεις με αυστηρότητα για τις ελλείψεις μου. Δεν θα μπορούσα να πετύχω την πληρότητα, γιατί για κάθε σύμβολο υπάρχουν περισσότερες ερμηνείες από όσες μπορούμε να φανταστούμε κι εγώ δεν κάνω τίποτε άλλο, παρά να περιορίζομαι στο δικό μου τεκτονικό υλικό, ασήμαντο ή σημαντικό εσύ θα το κρίνεις, από την ενημέρωσή σου, αν και μπροστά σε μια τεράστια τεκτονική βιβλιογραφία σίγουρα είναι ασήμαντο. Ας πούμε λοιπόν κι έτσι ας το δούμε, ότι η εργασία μου αυτή δεν είναι παρά μια προσπάθεια μπροστά στο τεράστιο Τεκτονικό Οικοδόμημα που όλοι μαζί οικοδομούμε.

Αυτά λοιπόν τα αποφθέγματα και οι σημειώσεις που συγκέντρωσα στην διάρκεια της τεκτονικής μου ζωής, ας ελπίζω πως είναι η συμπύκνωση της Αλήθειας, που στο σύνολο τους αποτελούν ένα μικρό μέρος από ολόκληρο το σύστημα της Τεκτονικής Φιλοσοφίας.

ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΞΕΝΑΚΗΣ

Περιεχόμενα

Τόμος Α'

Πρόλογος. Ντοκουμέντο. Τα πορίσματα περί Μασωνισμού ή Τεκτονισμού της Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών.

Κεφάλαιο Α’. Ελευθεροτεκτονισμός: 1) Τι είναι ο Ελευθεροτεκτονισμός (Ε. Τ.). 2) Ιστορική διαδρομή του Ε. Τ. 3) Το Σκωτικό Δόγμα. 4) Διάφορα Τεκτονικά Συστήματα. 5) Εισδοχή των γυναικών στον Ε. Τ. 6) Το Μικτό Τεκτονικό Τάγμα στην Ελλάδα. 7) Τεκτονική Διδασκαλία. 8) Τεκτονική Μύηση. 9) Τεκτονική Ιδιότητα. 10) Σκοποί του Τεκτονισμού κατά τα Τεκτονικά Συντάγματα και κατά τα Τυπικά των Μεγάλων Στοών. Ελεύθερες απόψεις. 11) Τεκτονική Μέθοδος.12) Τεκτονικές Εφαρμογές.

Κεφάλαιο Β’. Ροδόσταυροι: 1) Ίδρυση και ιστορική διαδρομή. 2) Το έργο των Ροδοσταύρων. 3) Συμβολισμός Ρόδου και Σταυρού. 4) Σχέση Ροδοσταύρων και Θεοσόφων. 5) Σχέση Ροδοσταύρων και Τεκτόνων. 6) Κοινά Σύμβολα Ροδοσταύρων και Τεκτόνων.

Κεφάλαιο Γ’. Μυστήρια: 1) Μυστικισμός – Αποκρυφισμός. Μυστικισμός. Αποκρυφισμός. 2) Τα Μυστήρια. Σκοποί. Μυητική Διδασκαλία. Η εξάπλωση των Μυστηρίων. 3) Τα Ελευσίνια Μυστήρια. Ο Μύθος των Ελευσινίων. Τελετουργικό. Η σημασία τους. Η Μύηση. Η Μύηση στα Μικρά Ελευσίνια. Η Μύηση στα Μεγάλα Ελευσίνια. Τρίτος Βαθμός – Πλήρης Εποπτεία. 4) Τα Μυστήρια του Διονύσου. Συμβολισμός του Διονυσιακού Μύθου. Τα Μικρά Διονυσιακά Μυστήρια. Τα Μεγάλα Μυστήρια του Διονύσου. Στους Δελφούς. Η Μύηση. 5) Τα Ορφικά Μυστήρια. 6) Τα Πυθαγόρια. 7) Τα Καβείρια. 8) Τα Αδώνια Μυστήρια. Τελετουργικό. Εσωτερική Μύηση. 9) Τα Αιγυπτιακά Μυστήρια. 10) Η αρχαία Περσική λατρεία. Τα Μυστήρια του Μίθρα. 11) Τα Μυστήρια των Εσσαίων προφητών. 12) Τα Χριστιανικά Μυστήρια.

Κεφάλαιο Δ’. Θρησκείες: 1) Τι είναι οι θρησκείες. 2) Οι θρησκείες των Ινδιών. Βραχμανισμός. Βουδδισμός. Ινδουισμός. Ταοϊστές και Σιχ. Κομφουκισμός – Σιντοϊσμός. 3) Ιουδαϊσμός – Μωυσής. Καμπαλά. 4) Ισλαμισμός – Μωάμεθ. 5) Χριστιανισμός – Χριστός. Ιστορικό ντοκουμέντο. Η θρησκεία που ίδρυσε ο Χριστός. 6) Χριστιανισμός – Μιθραϊσμός. 7) Ο Χριστιανισμός και τ’ Αδώνια. 8) Χριστιανισμός και Μωυσαϊσμός. 9) Ο Χριστός και οι Εσσαίοι προφήτες. 10) Αλληλοεπιδράσεις θρησκειών. Παρθενογέννηση. Τριαδικότητα. Ο Σταυρός. 11) Σχέση Τεκτονισμού και Χρ. Εκκλησίας. 12) Διωγμοί Τεκτονισμού από τη Χριστιανική Εκκλησία.

Κεφάλαιο Ε’. Θεμελιακές Αρχές: 1) Μετενσάρκωση. 2) Μετεμψύχωση. 3) Το Κάρμα. 4) Δημιουργία – Φύση. Βιβλιογραφία – βιογραφία.

Τόμος Β'

Κεφάλαιο Στ’. Βασικές Ιδέες: 1) Ο Θεός. 2) Ο Θείος λόγος. 3) Ο Θείος σπινθήρας. 4) Το Θείο Σχέδιο. 5) Χάος – Άπειρο. 6) Σύμπαν – Κόσμος. 7) Μακρόκοσμος και Μικρόκοσμος. 8) Η Γένεση. 9) Ο Χρόνος (παρελθόν – παρόν – μέλλον). 10) Ο Χώρος και ο Τόπος. 11) Τόπος και Χρόνος. 12) Έλξη. 13) Η Μορφή. 14) Κάλλος – Τέχνες. 15) Αρμονία. 16) Η Αγάπη. 17) Η Αρετή. 18) Η Ηθική. 19) Η Αλήθεια. 20) Ελεύθερος. 21) (και) Χρηστοήθης. 22) Αλληλεγγύη. 23) Τεκτονική Αλυσίδα. 24) Η Επιστήμη. 25) Τεκτονικό Καθήκον. 26) Δικαίωμα. 27) Δικαιοσύνη. 28) Ταπεινοφροσύνη. 29) Σιγή και Εχεμύθεια.

Κεφάλαιο Ζ’. Θεοί εσμέν: 1) Ο Άνθρωπος. 2) Ανθρώπινες πράξεις. 3) Ο Άνθρωπος της Γνώσης. 4) Φυσικό – υλικό σώμα. Το Αστρικό σώμα. 6) Το Αιθερικό σώμα. 7) Το μαγνητικό ρευστό. 8) Η Αύρα. 9) Η Ψυχή. 10) Προσωπικότητα. 11) Ατομικότητα. 12) Τα Τσάκρας. 13) Η Ύλη. 14) Το Πνεύμα. 15) Σώμα και Ψυχή – πνεύμα και ύλη. 16) Η Σοφία. 17) Φιλοσοφία. 18) Μεταφυσική φιλοσοφία. 19) Η Συνείδηση. 20) Υποσυνείδητο. 21) Ασυνείδητο. 22) Η Γνώση. 23) Αυτογνωσία. 24) Νόηση – νους. 25) Διάνοια – διανόηση. 26) Διαλογισμός. 27) Διόραση. 28) Ενόραση. 29) Διαίσθηση. 30) Βούληση. 31) Σκέψη. 32) Εξωτερικό περιβάλλον. 33) Εσωτερικές δυνάμεις. 34) Το όνειρο. 35) Πριν από το θάνατο – μέσα στο θάνατο. 36) Ο θάνατος. 37) Αθανασία.

Κεφάλαιο Η’. Οι Τρεις Τεκτονικές Αρχές: 1) Το Τεκτονικό Τρίπτυχο. 2) Ελευθερία. Τεκτονικοί αγώνες για την Ελευθερία των λαών. 3) Ισότητα. 4) Αδελφότητα. Βιβλιογραφία – βιογραφία.

Τόμος Γ'

Κεφάλαιο Θ’. Τα Σύμβολα έξω από τη Στοά: 1) Τι είναι το Τεκτονικό Σύμβολο. 2) Τα Μέταλλα. 3) Η Κάλυψη των ματιών. 4) Διασκεπτήριο ή Σκοτεινός Θάλαμος. Πνευματική Διαθήκη. Το Ψωμί. Το Νερό. Το Αμυδρό Φως. Το Θειάφι. Ο Υδράργυρος. Το Αλάτι. Θειάφι – Υδράργυρος – Αλάτι. Βιτριόλι. Ο Πετεινός. Το Κρανίο ή Σκελετός. Το Αμμόμετρο.

Κεφάλαιο Ι’. Τα Σύμβολα του Ναού: 1) Τεκτονικός Ναός (Στοά). 2) Η Ανατολή. Τα Τρία Σκαλοπάτια. Τα Τέσσερα Σκαλοπάτια. Το Ιερό Δέλτα. Το Ιερό Τετραγράμματο. Το Μάτι του Ιερού Δέλτα. Ο Ήλιος της Ανατολής. Η Σελήνη. Οι Αστέρες. Ο Πεντάκτινος Φωτοβόλος Αστέρας. Ο Ακτινοβόλος Αστέρας. Ο Εξάκτινος Αστέρας. Ο Επτάκτινος Αστέρας. Η Θολία. Ο Βωμός. Η Βίβλος του Νόμου. 3) Τα άλλα σύμβολα της Στοάς. Η Οροφή. Η Δύση. Η Στήλη του Βορρά. Η Στήλη της Μεσημβρίας (Νότος). Οι Τέσσερες Πλευρές του Ναού. Οι Τρεις Πόρτες του Ναού. Το Βάθος της Στοάς. Το Ύψος της Στοάς. Οι Δώδεκα Κολώνες. Τα Ζώδια. Ο Κόρυμβος των Ζωδίων. Μωσαϊκό Δάπεδο. Οδοντωτός Κόρυμβος Μωσαϊκού Δαπέδου. Πίνακας Χάραξης Εργασιών. Η Σκάλα του Πίνακα Χάραξης. Το Κύπελλο του Πίνακα Χάραξης 4) Οι τρείς Στήλες. Τα Κεριά. Τα Τρία Φώτα. 5) Το Τεκτονικό Φως. 6) Φλόγα – Φωτιά. 7) Οι Δύο Στήλες. Τα Κιονόκρανα. Οι Αλυσίδες των Κιονοκράνων. Το πλέγμα των Κιονόκρανων. Τα Τρία Ρόδια. Τα Κρίνα. 8) Ακατέργαστη και Κατεργασμένη Πέτρα. 9) Ο Νόμος των Αντιθέσεων. 10) Η Εξισορροπούσα Δύναμη. 11) Η Μαθηματική Στιγμή.

Κεφάλαιο ΙΑ’. Τεκτονική Ιεραρχία: 1) Ο Μαθητής (Α’ Συμβ. Βαθμός). 2) Ο Εταίρος (Β’ Συμβ. Βαθμός). 3) Ο Διδάσκαλος (Γ’ Συμβ. Βαθμός). 4) Οι Αξιωματικοί. Ο Σεβάσμιος. Ο Α’ Επόπτης. Ο Β’ Επόπτης. Ο Δοκιμαστής. Ο Ρήτορας. Ο Γραμματέας. Ελεονόμος – Αγαθοεργία. Ο Ταμίας. Ο Στεγαστής. Ο Τελετάρχης.

Κεφάλαιο ΙΒ’. Γεωμετρικά Σχήματα: 1) Γεωμετρία. Τα Τρίγωνα του Ναού. Τα Τετράγωνα. Η Ευθεία. Ο Κύκλος.

Κεφάλαιο ΙΓ’. Τεκτονικά Εργαλεία: 1) Το Εργαλείο σαν Σύμβολο. 2) Ο Γνώμονας. 3) Ο Διαβήτης. Γνώμονας και Διαβήτης. 4) Η Σφύρα. 5) Η Σμίλη. Σφύρα και Σμίλη. 6) Η Στάθμη. 7) Το Νήμα της Στάθμης. Στάθμη και Νήμα της Στάθμης. 8) Ο Κανόνας. Κανόνας και Διαβήτης. 9) Ο Μοχλός. 10) Το Περίζωμα. 11) Τα Λευκά Γάντια. 12) Τα Ξίφη.

Κεφάλαιο ΙΔ’. Κεράμωση: 1) Τι είναι ο Τεκτονικός Κεραμισμός (Στέγαση του Ναού). 2) Η Στάση του Μαθητή. 3) Ο Βηματισμός. 4) Με το χέρι στο στήθος. 5) Τεκτονική Χειραψία. 6) Ιερή και Εισιτήρια Λέξη. 7) Οι Κρούσεις.

Κεφάλαιο ΙΕ’. Η λειτουργία της Τεκτονικής Στοάς: 1) Τεκτονικές Εργασίες. 2) Τελετουργικό. 3) Άνοιγμα των Εργασιών. 4) Η Στέγαση του Ναού. 5) Μεσημβρία. 6) Η Τεκτονική Ηλικία. 7) Επίκληση στον Μ.Α.Τ.Σ. 8) Η Κάθαρση.9) Ο Όρκος. 10) Το Μεσονύκτιο.

Κεφάλαιο ΙΖ’. Μυητικές Περιοδείες: 1) Οι Περιοδείες. 2) Η Πρώτη Περιοδεία. 3) Η Δεύτερη Περιοδεία. 4) Η Τρίτη Περιοδεία.

Κεφάλαιο ΙΗ’. Τεκτονικές Γιορτές: 1) Ηλιοστάσια. 2) Ισημερίες. 3) Ο Άγιος Ιωάννης.

Κεφάλαιο ΙΘ’. Αριθμοσοφία: 1) Οι Αριθμοί. 2) Η Μονάδα. 3) Ο Αριθμός Δύο. 4) Ο Αριθμός Τρία. 5) Ο Αριθμός Τέσσερα. 6) Ο Αριθμός Πέντε. 7) Ο Αριθμός Επτά. 8) Ο Αριθμός Οκτώ. 9) Ο Αριθμός Εννέα. 10) Ο Αριθμός Δέκα. 11) Η Τετρακτύς.

Βιβλιογραφία Περιεχόμενα.

ISBN: 0000-0012-0002-N

ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 30Χ21

ΣΕΛΙΔΕΣ: 366

Ο Ραφαήλ Σάντι υπήρξε ο μεγαλύτερος ζωγράφος των τελευταίων δεκαετιών της Αναγεννήσεως. Η ποιότητα της τέχνης του είναι εφάμιλλη -αν και από μερικούς κριτικούς της τέχνης θεωρήθηκε ανώτερη- με αυτήν του Μιχαήλ Αγγέλου και του Λεονάρντο Ντα Βίντσι.

Ο «Πρίγκηπας των Ζωγράφων» - όπως τον αποκαλούσε η αριστοκρατία της Ρώμης – γνωστότερος στην Ελλάδα από την περίφημη «Στοά των Αθηνών», ανέλαβε περίπου το 1517, κατόπιν παραγγελίας του Πάπα Λέοντα Ι΄, να φιλοτεχνήσει δέκα σχέδια με θέματα από την Καινή Διαθήκη. Επτά από τα σχέδια διασώθηκαν και σήμερα φυλάσσονται στο μουσείο της Βικτώριας και του Αλβέρτου στο Λονδίνο.

Περίπου το 1890 ο G. Greatbach παρουσίασε τα σχέδια του Ραφαήλ υπό μορφή χαρακτικών (γκραβούρες), αποδίδοντας με μεγάλη σαφήνεια την εξαίσια ζωγραφική του μεγάλου καλλιτέχνη, σ’ έναν πολυτελή τόμο, ο οποίος συνοδευόταν από κριτικά σχόλια για την εξαίρετη τέχνη του ζωγράφου.

Οι εκδόσεις ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ αναπαρήγαγαν την θαυμαστή αυτή έκδοση για τους φίλους της που ενδιαφέρονται για την τέχνη.

Χαρακτηριστικά: Πολυτελής Έκδοση. Μεγάλο σχήμα (25Χ35cm), Σελίδες 78, Χαρακτικά 8. Εξώφυλλο πανόδετο (σε χρώμα μπλέ ή μπορντώ) με χρυσοτυπίες. Χαρτί Tintoretto Stucco Gesso 160 γραμμαρίων (ώχρα) για τα κείμενα και Tintoretto Stucco 200 γραμμαρίων για τα χαρακτικά (γκραβούρες).

Πρωτογράμματα του 19ου αιώνα, διακοσμητικά πλαίσια (μπορντούρες) και κοσμήματα σε χρώμα μπορντώ.

--***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-8141-11-7
:: Μέγεθος 25Χ35
:: Σελίδες 78

Ροδοσταυρικό Περιστύλιο.
XV. Ιππότης της Ανατολής ή του Ξίφους · XVI. Πρίγκηψ της Ιερουσαλήμ · XVII. Ιππότης της Ανατολής και της Δύσεως · XVIII. Ιππότης Ροδόσταυρος.
Η περί του Λόγου ερμηνεία των αρχαίων Φιλοσοφικών, Θρησκευτικών και Μυητικών Συστημάτων : Αρχαία Αίγυπτος · Ζωροαστρισμός · Ινδουισμός · Βουδδισμός · Ταοϊσμός · Πλάτων · Αριστοτέλης · Ιουδαϊσμός · Εσσαίοι · Φίλων ο Ιουδαίος · Καμπαλά · Γνωστικισμός · Νεοπλατωνισμός · Ιωάννης ο Βαπτιστής · Ιησούς · Αποκάλυψις του Ιωάννου · Παύλος.

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---



:: ISBN 960-8141-25-7
:: Μέγεθος 17X24
:: Σελίδες 144

Το παρόν βιβλίο -ακολουθώντας τη ζωή ενός ανθρώπου χωρίς πατρίδα που διερευνά τον εσώτερό του κόσμο- προσεγγίζει τρεις μεγάλες θρησκείες (τον μωαμεθανισμό, τον χριστιανισμό και τον ζωροαστρισμό) και μια εσωτερική αδελφότητα, που σκοπός της είναι η συνειδητή και με διάκριση προσφορά στον συνάνθρωπο. Προσφορά που προϋποθέτει μακρόχρονη μαθητεία και γνώση των διαχρονικών κοσμικών νόμων. Το ''Πέταγμα του Αετού'' αποτελεί το δεύτερο μέρος της τριλογίας που φέρει τον τίτλο Μύστης κατά την τάξη Μελχισεδέκ. Η αναφορά του στις τρεις θρησκείες περιορίζεται στα σημεία εκείνα που χρειάζονται για να κατανοηθεί η εσωτερική διδασκαλία της αδελφότητας, έτσι όπως την αντιλαμβάνεται ένας μυημένος, και δεν επεκτείνεται πέρα από αυτά τα όρια. Επίσης, επισημαίνουμε πως μεγάλο μέρος του βιβλίου έχει τη μορφή παραινέσεων, επειδή αυτός ο τρόπος έκφρασης χαρακτηρίζει τις διδασκαλίες της συγκεκριμένης αδελφότητας, αποσκοπώντας στην αφύπνιση των προσωπικών απόψεων και τοποθετήσεων του μαθητή.

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-8141-35-4
:: Μέγεθος 22Χ28
:: Σελίδες 144

Μέσα από αυτό το βιβλίο γίνεται μία προσπάθεια να εκφραστεί ο τρόπος σκέψης μιας πανάρχαιας αδελφότητας που εξακολουθεί να υπάρχει και στις ημέρες μας. Για να μπορέσει να τη γνωρίσει ο μαθητής, θα πρέπει να αναζητά τις ιερές εκείνες στιγμές, κατά τις οποίες η νόηση δείχνει στο ενσαρκωμένο εγώ ότι πίσω από την αντίληψή του για τον κόσμο που παρατηρεί, υποβόσκει ο Ανώτερος Εαυτός, απρόσιτος από κάθε μικρότητα και μετριότητα. Σύμφωνα με τους Διδασκάλους της τάξης Μελχισεδέκ, καμία αδελφότητα και κανένας τρόπος σκέψης δεν μπορεί να διδάξει ουσιαστικά τον υποψήφιο Μύστη, αν ο ίδιος δεν συνειδητοποιήσει ότι ο δρόμος που οδηγεί σε αυτούς περνά μέσα από την αδογμάτιστη έρευνα των εσωτερικών νόμων και την ανιδιοτελή προσφορά. Ο υποψήφιος Μύστης χρειάζεται να στρέψει την έρευνά του προς τις τέσσερεις περιόδους μιας ολοκληρωμένης ύπαρξης, που είναι: α) η περίοδος μιας ολόκληρης ζωής συνδυασμένης με επιτυχή μαθητεία. β) το συνειδητό πέρασμα από τη ζωή στον θάνατο. γ) τα τεκταινόμενα κατά την περίοδο του θανάτου. δ) η διαδικασία της επαναγέννησης με ενσωματωμένη την τάση για προσφορά.

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 960-85514-9-8
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 270

Επιμέλεια τετραδίων: Αγγελική Νατσούλη

Επιμέλεια κειμένου: Στέφανος Κόκκινος

Εξώφυλλο & Layout: Λευτέρης Χαιρετάκης

Ένα συναρπαστικό, αληθινά συγκλονιστικό, ταξίδι από την πιο απτή πραγματικότητα ως τα πιο υποκειμενικά στρώματα της ύπαρξης. Ο Θωμάς Λινός, ταξιδευτής ο ίδιος, αποκαλύπτει βήμα-βήμα την κρυμμένη γνώση για τα μυστήρια της Θεότητας και της ανθρώπινης φύσης, ρίχνοντας άπλετο φως στα αιώνια ερωτήματα που απασχολούν κάθε αναζητητή της Αλήθειας. Μιας Αλήθειας που έμενε καλά φυλαγμένη και αδημοσίευτη για πολλά χρόνια και που έχει να κάνει με τη δημιουργία του πνευματικού και του υλικού βασιλείου, με το αέναο ταξίδι της ψυχής, με το Θεό, με τη ζωή, και το έργο του Ιησού. Παρακολουθώντας, σελίδα με τη σελίδα, το προσκυνηματικό ταξίδι του συγγραφέα στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα, ο αναγνώστης σταδιακά αποκτά μια άλλη αντίληψη της πραγματικότητας, αμέτρητες απορίες του απαντώνται με τρόπο άμεσο και πειστικό και, το πιο σημαντικό, διαπιστώνει εντός του το ξεκίνημα μιας μεταμόρφωσης που θα τον οδηγήσει με ασφάλεια στην πνευματική αναγέννηση. Αυτό το βιβλίο είναι, τελικά, το δικό μας μυστικό ταξίδι προς μιαν εξελιγμένη συνειδητότητα.

ISBN: 978-960-931258-5

ΣΕΛΙΔΕΣ: 456

ΜΕΓΕΘΟΣ: 20,5Χ14,5

ΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΗΧΩ.

ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ.

ΤΟΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ

1932 – 1933

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εκ της Διευθύνσεως: Σκοπός της Εκδόσεώς μας. - Φ. Παππαγεωργίου: Ομιλία εις λευκήν εορτήν συζυγικής αναγνωρίσεως. - Π. Χατζηπάνου: Το Μυστήριον της Δημιουργίας.

Ιστορία του Τάγματος.

Γ. Σώκου: Τι είναι Τεκτονισμός.

Εις εγκαθίδρυσιν Στοάς.

Π. Πολλάλη: Ομιλία επί τη εγκαθιδρύσει της Σ.'. Στ.'. «Θ. Κολοκοτρώνης».

Εις εγκαίνια Εργαστηρίου.

Π. Πολλάλη: Ομιλία επί τοις εγκαινίοις του νέου Τεκτ.'.Τεμένους εν Αν.'.Τριπόλεως.

Εις εγκατάστασιν νέων Αρχών.

Γ. Μαύτα: Ομιλία επί τη εγκαταστάσει νέων Αρχών. – Α. Αγιοβλασίτη: Ομιλία επί τη εγκαταστάσει νέων Αρχών. – Γ. Σώκου: Ομιλία επί τη εγκαταστάσει νέων Αρχών. – Φ. Φιλιππακοπούλου: Ομιλία επί τη εγκαταστάσει νέων Αρχών.

Εις εισδοχήν νεομυήτων.

Ι. Λαδά: Ομιλία παραινετική προς νεομυήτους. – Π. Πολλάλη: Ομιλία παραινετική προς νεόφυτον. – Δ. Αντωνοπούλου: Παραίνεσις προς νεόφυτον. – Κ. Παπακωνσταντίνου: Ομιλία παραινετική προς νεοφύτους. – Φ. Φιλιππακοπούλου: Προσφώνησις προς νεομυήτους. – Ν. Μαγγιώρου: «Διότι είναι ελεύθεροι και χρηστοήθεις».

Εντυπώσεις εκ Μυήσεων.

Α. Ταμασοκλή: Εντυπώσεις εκ της Μυήσεως. – Γ. Τσάλτα: Εντυπώσεις εκ της Μυήσεως. – Γ. Παπαγιάννη: Εντυπώσεις εκ της Μυήσεως.

Σύμβολα και Αλληγορίαι.

Ν. Μαγγιώρου: Συμβολισμός και Φιλοσοφία του Α’ Βαθμού. – Φ. Παπαχρυσάνθου: Ο Σκοτεινός Θάλαμος. – Π. Κωστοπούλου: Το Περίζωμα. – Π. Κωστοπούλου: Η Ρομφαία. – Π. Κωστοπούλου: Αι Ροιαί. – Ν. Δικαίου: Μύησις και περιεχόμενα του Α’ Συμβ. Βαθμού. – Γ. Ζωγραφάκη: Τα Σύμβολα εις την Μινωϊκήν Θρησκείαν.

Τεκτονικά θέματα.

Σ. Βουγιούκα: Τι είναι ο Ελευθεροτεκτονισμός. – Ι. Λαδά: Ηθική και Τεκτονισμός. – Σ. Κρητικού: Ο Τεκτονισμός ως σύστημα Ηθικής. – Ε. Καλφοπούλου: «Συνερχόμεθα εις τον Ναόν τούτον…». – Ν. Λάσκαρη: Αποκρυφισμός και Τεκτονισμός. – Δ. Καλογεροπούλου: Επίδρασις του Τεκτονισμού επί της Κοινωνίας.

Εις εορτασμούς επετηρίδων.

Γ. Σώτροπα: Ομιλία επί τω εορτασμώ της α’ Δεκαετηρίδος της Σ.'.Στ.'. «Βυζάντιον».

Εις Λευκάς εορτάς.

Α. Αγιοβλασίτη: Ομιλία εις Λευκήν εορτήν υιοθεσίας λυκιδέως. – Δ. Αντωνοπούλου: Ομιλία εις Λευκήν εορτήν υιοθεσίας λυκιδέως. – Ν. Λάσκαρη: Ο Τεκτονισμός και η Οικογένεια. – Α. Σχορτσανίτου: Ομιλία εις Λευκήν εορτήν συζυγικής αναγνωρίσεως.

Εις Εθνικά μνημόσυνα.

Γ. Σώτροπα: Ομιλία επιμνημόσυνος επί τη επετείω της αλώσεως της Κων/πόλεως.

Μυστήρια και Μυστικαί Εταιρίαι.

Γ. Μαλτέζου: Μυστήρια των προϊστορικών χρόνων. – Σ. Πρωτονοταρίου: Αι Μυστικαί Εταιρίαι από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερον.

Μεταφυσική – Αποκρυφολογία.

Α. Ζώτου: Πως φαντάζομαι τον Μ.'.Α.'.Τ.'.Σ.'. – Κ. Περάκη: Πυθαγόρας. – Γ. Σώκου: Ο Ιησούς ως Μύστης και Μυσταγωγός. – A. Bathurst: Η Χριστιανική Επιστήμη. – Κ. Μελισσαροπούλου: Τι είναι η Θεοσοφία. – Λ. Χαρμπούρη: Αριθμοσοφία. – Μ. Μιχαηλίδου: Τα Θεοφάνεια. – Π. Κυριακίδου: Τα Θαύματα.

ISBN: 0000-0001-002-0

ΜΕΓΕΘΟΣ: 30Χ21

ΣΕΛΙΔΕΣ: 312

Τα ψυχικά κέντρα ή Τσάκρα (chakras) είναι οι δίαυλοι της ψυχής προς τους ανώτερους κόσμους, είναι οι ''πύλες'' με τις οποίες είναι εφοδιασμένο το ανθρώπινο ον ώστε να επικοινωνεί με το αόρατο. Η ερμηνεία των χρωμάτων της Αύρας · Τα χρώματα των Τσάκρα, όπως εμφανίζονται στο Αιθερικό επίπεδο · Η έγχρωμη απεικόνιση του Αστρικού και του Νοητικού σώματος · Η έγχρωμη απεικόνιση των συνειδησιακών καταστάσεων Θυμού, Απελπισίας, Αφοσιώσεως και Θρησκευτικής Εκστάσεως, έτσι όπως προβάλλονται από το Αστρικό σώμα · Τα Ρεύματα των Δυνάμεων και οι έγχρωμες απεικονίσεις τους · Το Οφιοειδές Πυρ (Η Κουνταλίνι) · Ζωτικότητα και Μαγνητισμός · Οι Ψυχικές Δυνάμεις · Οι Αστρικές Αισθήσεις · Το Αιθερικό σώμα · Τα Συμβολικά σχήματα των Τσάκρα · Αποτελέσματα του Διαλογισμού πάνω στα Τσάκρα · Αφύπνιση και `Ανοδος της Κουνταλίνι · Οι κίνδυνοι της πρόωρης Αφύπνισης ·


---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---



:: ISBN 960-8141-09-5
:: Μέγεθος 25Χ30
:: Σελίδες 88

Κάθε ισχύς στην Μαγεία έγκειται στην Βούληση και την Πίστη · Η Μαγική `Αλυσος και τα μυστήριά της · Η Μαγεία ασκείται άμεσα δια της δράσεως του αστρικού σώματος επί των ασταθμήτων ρευστών κι έμμεσα δια της ισχύος της βουλήσεως επί των αοράτων όντων · Μαγνητισμός · Υποβολή · Ο Λόγος στον Αποκρυφισμό · Ο Πεντάκτινος Αστήρ και ο κύκλος των επικλήσεων · Ο Αστήρ του Μακροκόσμου και ο Αστήρ του Μικροκόσμου κατά τον Παράκελσο και η χρήση τους · Σημεία αναγνωρίσεως από τον ορατό στον αόρατο κόσμο · Η Μαγεία είναι η άσκηση της δημιουργικής ισχύος που την ανακτά κάποιος από την γήινη ζωή · Μετεωρισμός: ορατή μετακίνηση και αιώρηση αντικειμένων και ανθρώπων · Ατομικές ή συλλογικές βουλήσεις στην υπηρεσία του καλού ή του κακού · Ο αφορισμός αποτελεί είδος ιερής βασκανίας · Η προΰπαρξη της ψυχής και η καταβύθισή της στο βάραθρο της ύλης ήταν γνωστές στους Μύστες όλων των Σχολών · Μυστήρια της γεννήσεως · Η φυσική Μαγεία σύμφωνα με τον Porta · Προδιαγραφές της μαγικής και της ιερατικής εγκράτειας · Πυθαγόρας · Σύνοψη των αυτενεργών αστρικών σφραγίδων που υποδηλώνουν τα επικίνδυνα προϊόντα της γης · Η τοξικολογία παλαιά ανήκε στις απόκρυφες επιστήμες · Ψυχική Μαγεία: η μια ψυχή επιδρά άμεσα επί της άλλης, ανεξαρτήτως των αποστάσεων · Η καθ' εαυτή υποβολή · Η Ύπνωση · Παρενόχληση ή κατάληψη ενός ατόμου από μία παρασιτική οντότητα · Αποπλανήσεις επί των ρευμάτων του Αστρικού · Πνευματική υποδούλωση · Τα Στοιχειακά και τα Πνεύματα των τόπων · Η συμπεριφορά τους έναντι των ανθρώπων · Λάρβες, οι πρωταίτιοι των αυτοκτονιών · Αναγέννηση της Μαγείας · Η εξοικείωση με τον κόσμο των Αοράτων όντων είναι συνήθως αρνητική · Οι κατ' εξαίρεση σχέσεις με ανώτερες Διάνοιες, ένδοξες Ψυχές ή Αγγέλους ·

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 960-8141-27-3
:: Μέγεθος 17Χ24
:: Σελίδες 168

Μέχρι σήμερα δεν έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά ο τρόπος που μία διεστραμμένη διάνοια μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τους συνανθρώπους μας, έξω από τα όρια του χωροχρόνου. Το μυστικό για τον επηρεασμό αυτού του είδους μας το δίνει ένας παράγοντας, που ο Παράκελσος τον ονόμασε Αστρικό Φως, ο δε Ελιφάς Λευί Μεγάλο Μαγικό Παράγοντα.

Ο Στανισλάς ντε Γκουαϊτά, διδάσκαλος του Όσβαλντ Βιρτ εξέχων Τέκτων Μαρτινιστής, πρόεδρος του Ροδοσταυρικού Καμπαλιστικού Τάγματος της Γαλλίας και πνευματικός διάδοχος του Ελιφάς Λευί, κάνει την διεξοδικότερη και πλέον πολύτιμη ανάλυση, όσον αφορά την αρνητική επιρροή που μπορεί να δημιουργήσει το Αστρικό Φως, και την τεκμηριώνει μέσα από πάρα πολλά ιστορικά στοιχεία και εσωτερικά κείμενα.

''Το πρόβλημα του Κακού στο Αστρικό πεδίο'' αποτελεί ένα τμήμα της μεγαλύτερης μεταφυσικής πραγματείας για το Κακό που έχει γραφεί μέχρι σήμερα: Συνθετική θεωρία των αποκρύφων δυνάμεων · Σε τι διαφέρει η Μαύρη Μαγεία από την Υψηλή Μαγεία · Το Αστρικό ως πύρινο δίκρανο του Σατανά και ως πύρινη ρομφαία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ · Ο Ιάκωβος Μπαίμε θέλησε να αποκαλύψει τα έσχατα μυστήρια · Η εσωτερική ερμηνεία του πειρασμού της Εδέμ · Η πτώση του Αδάμ · Υποπολλαπλασιασμός του Αδάμ-Εύα και η λυτρωτική επανενσωμάτωση · Τι είναι επανενσωμάτωση ·

Το δένδρο της γνώσεως του Καλού και του Κακού, το έμβλημα του Ιωάννη Τριθέμιου και περιγραφή του από τον Ελιφάς Λευί · Τι είναι το Αστρικό Φως ή ο Μεγάλος Μαγικός Παράγων · Ενιαίο στην αρχή του και ανδρόγυνο στην φύση του · Διπλή πολικότητα του Αστρικού Φωτός, καθορισμένη από τον ανταγωνισμό των δύο δυνάμεων: την συσταλτική και την επεκτατική · Ο υπερφυσικός χρυσός ή Αστρικό Φως, ως ο ενδιάμεσος παράγοντας κάθε άλλης μορφής χρυσού · Ο εσωτερικός ρόλος του Εγωισμού (Ναχάς) · Το Ναχάς (Εγωισμός) ο δεσπότης του Αστρικού · Το Ναχάς (Εγωισμός) ως πειρασμός της Εδέμ · Το Ναχάς (Εγωισμός) προσωποποιημένο στον Σατανά · Το Υλικό Σύμπαν ως εφήμερο δημιούργημα της Αδαμικής πτώσεως · Ο χρόνος και ο χώρος (Κάϊν και `Αβελ) ·

Η εσωτερική έννοια του Κατακλυσμού · Το Έρεβος του Ορφέα και η `Αβυσσος της Εκάτης · Εκδηλώσεις Αγγελικών και Δαιμονικών μορφών μέσω του Αστρικού Φωτός · Αστρικό σώμα και παραισθήσεις · Οι κάτοικοι του Αστρικού πεδίου · Παρασιτική φύση συγκεκριμένων όντων του Αστρικού · Οι Δαίμονες ως ανθρώπινα δημιουργήματα μέσω της βουλήσεως και της φαντασίας · Μαντικές τέχνες · Πνευματισμός · Αστρικός ωροσκόπος · Τα Εγρηγορότα ως συλλογικές οντότητες με ανυπολόγιστη διάρκεια και ισχύ · ΜΙΧΑΗΛ: Το Εγρηγορός της Δωρικής Μυήσεως και Κοινωνίας των Εκλεκτών, με το οποίο επικοινωνούσε ο Μωυσής · ΣΑΜΑΗΛ: Το κακό - ψυχικό Εγρηγορός των διεστραμμένων βουλήσεων ·

Η γένεση και η πάλη των μεγάλων Εγρηγορότων · Αιματηρές και αναίμακτες θυσίες · Αστρικές σφραγίδες · Παθητική και ενεργητική έκσταση · Τα μυστικά της πολικότητας · Η υψηλή Θεουργία · Το Αιτιατό σώμα · Η εύπλαστη ιδιότητα της ψυχής που δομεί το Αστρικό σώμα · Η εύπλαστη ιδιότητα ως εργαλείο ακριβείας της ψυχής για τους διάφορους κόσμους που γνωρίζει ·

--***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 960-8141-08-7
:: Μέγεθος 17Χ24
:: Σελίδες 304

Ο θάνατος και τα απόρρητά του · Η αστρική καταιγίδα τρομοκρατεί το ανθρώπινο ον καθώς εξέρχεται από το πτώμα · Η πολύ περίεργη τελετουργία στο κρεβάτι των ετοιμοθανάτων Παπών · Οι απόκρυφες αρχές που συνθέτουν τον άνθρωπο · Στοιχεία αποκρύφου φυσιολογίας · Το διαζύγιο ανάμεσα στην πραγματική Ψυχή και την ψευδή ψυχή (την ψευδή προσωπικότητα) · Το αστρικό σώμα βαραίνει την ψυχή όσο αυτό δεν απαλλάσσεται από την ουσία της ψευδούς προσωπικότητας · Πως πληρώνεται το χρέος των Μαύρων Μάγων · Η κρίσιμη στιγμή της αποδέσμευσης της ψυχής από το λείψανο, εάν δεν την βοηθήσει κανείς θα υποκύψει · Η κωνοειδής σκιά της Γης είναι ανάλογα με τις περιπτώσεις το πραγματικό καθαρτήριο ή η πραγματική κόλαση · Αρωγή από τις σκοτεινές δυνάμεις και υποδούλωση της ψυχής · Καθοριστική η βοήθεια προς την πάσχουσα ψυχή από τους συγγενείς · Η επιτέλεση αιματηρών τελετουργιών επάνω από έναν μισάνοιχτο τάφο, είναι σαν να υποβάλλεις στην ταλαιπωρούμενη ψυχή την ιδέα του βαμπιρισμού · Στις ημέρες μας οι πρακτικές της Νεκρομαντείας πηγάζουν από την Μαύρη Μαγεία · Το κοσμικό ταξίδι των ψυχών · Ορφικό και Πυθαγόρειο Δόγμα · Η Μαγεία των Μεταστοιχειώσεων · Οι μεταμορφώσεις είναι φαινομενικές και δεν αφορούν την ουσία · Λυκανθρωπία (ζωϊκό βασίλειο), Παλιγγενεσία (φυτικό βασίλειο), Χρυσοποιία (ορυκτό βασίλειο) · Ο λυκάνθρωπος είναι ένας ζωντανός μαγγανευτής που κοιμάται στο κρεβάτι του, ενώ ο βρυκόλακας ένας νεκρός μαγγανευτής που φυτοζωεί στον τάφο του · Τραυματικός αντίκτυπος στις περιπτώσεις λυκανθρωπίας · Φασματικός ψευδομορφισμός στον λυκάνθρωπο μέσω του αστρικού του σώματος · Βαμπιρισμός: η δια της βίας κλοπή της ζωτικής δυνάμεως · Αναρρόφηση των ζωτικών ρευστών με ή χωρίς την έκχυση αίματος · Φυτικές μεταμορφώσεις · Παλιγγενεσία ή ο φυτικός Φοίνικας · Φυλακτά του αοράτου κόσμου · Επιτομή της Αλχημείας · Η τέχνη της Χρυσοποιίας · Ερμητικά απόρρητα που προστατεύονται από τον προμαχώνα των συμβόλων · Η μεταλλική φύση είναι μία και μοναδική · Το Μέγα Έργο και η πραγματοποίησή του · Το πρόβλημα με την δημιουργία του ανθρωπάριου (homonculus)



---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-8141-28-1
:: Μέγεθος 17Χ24
:: Σελίδες 208

Το βιβλίο αυτό αποτελεί το Δεύτερο Μέρος του σπουδαίου έργου και έχει ως υπότιτλο ''Τα Μυστήρια των Ιεροφαντών ή η Τέχνη να υπηρετείσαι από τα πνεύματα''. Οι περιπλανώμενες δυνάμεις · Οι δυνάμεις των ιερέων · Το δέσιμο του διαβόλου · Το Υπερφυσικό και το Θείο · Οι ιερές και οι καταραμένες τελετές · Η προφητεία · Το σημείο της εξισορρόπησης · Τα ακρότατα σημεία · Η αιώνια κίνηση · Ο Μαγνητισμός του Κακού · Η μοιραία αγάπη · Η δημιουργική παντοδυναμία · Η Γοητεία · Η μαύρη διάνοια · Το Μεγάλο Απόρρητο · Η αγωνία του Σολομώντος · Ο Μαγνητισμός του Καλού ·


---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-86270-6-0
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 180

Ο Γ. Γουίλμχερστ ως Μεγάλος Αξιωματικός της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας δίνει μία από τις πλέον υπεύθυνες απαντήσεις εμβαθύνοντας στα θεμέλια της Τεκτονικής Διδασκαλίας: Ο βαθύτερος συμβολισμός του Ελευθεροτεκτονισμού · Φιλοσοφικές και Εσωτερικές Ερμηνείες · Μύηση και Μέγα Έργο · Οι 3 Συμβολικοί Βαθμοί · Οι θέσεις των Αξιωματικών της Στοάς και η αντιστοιχία τους με τον ανθρώπινο οργανισμό.


*** Το βιβλίο αυτό ανήκε στις εκδόσεις Aldebaran ***

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 960-8141-16-8
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 112

Το ''Βιβλίο του Τέκτονος Μαθητού'' δεν αναφέρεται μονάχα στον βαθμό αυτό. Αντίθετα, συνοψίζει όλα τα ιστορικά και φιλοσοφικά δεδομένα που αποτελούν το σημείο εκκινήσεως για την Τεκτονική διδαχή. Αυτή - σύμφωνα με τα λεγόμενα του Wirth - δεν εξαρτάται στην ουσία της από τους συμβολικούς βαθμούς, που μπορεί να πάρει ο καθένας. Εξαρτάται από την διαίσθηση, την ενόραση και την πνευματική δύναμη που μπορεί να φέρει ο κάθε Τέκτων, ώστε να εισχωρήσει στο επίπεδο που του επιτρέπει ο εαυτός του. Τούτο συμβαίνει, γιατί τελικά ο εσωτερικός Εαυτός ορίζει ως πρώτιστο στόχο του, την απελευθέρωσή του μέσα στο Φως.

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-85514-2-0
:: Μέγεθος14Χ21
:: Σελίδες 240

Η Προϊστορία της αδελφότητος των Ροδοσταύρων · Αι μυσταγωγικαί κατευθύνσεις των Ροδοσταύρων · Κατήχησις του Μαθητού · Κατήχησις του Εταίρου · Κατήχησις του Διδασκάλου · Αποσπάσματα των: J. BRICAUD: Το ιστορικόν της Ροδοσταυρικής κινήσεως · Τα περιστύλια του Κορνήλιου Αγρίππα. · Η MILITIA CRUCIFERA EVANGELICA. · Μιχαήλ MAYER · FAMA και CONFESSIO. · Χρυσόσταυροι και Ροδόσταυροι. · Ηλίας ASHMOL και Τεκτονισμός. · Μαρτινέζ DE PASQUALLY και οι REAU-CROIX. · SOCIETAS ROSICRUCIANA IN ANGLIA. · Αυθεντικά και απόκρυφα Ροδοσταυρικά Τάγματα εν Ευρώπη και Αμερική · PAPUS: Οι Τεκτονικοί Βαθμοί. · Προοδευτική σύστασις των 33ο του Σκωτικού Δόγματος. · Κλεις των Συμβολικών βαθμών. · Μαθητής, Εταίρος, Διδάσκαλος · Προσθήκη των Ναϊτικών βαθμών - RAMSAY. · Το Δόγμα της Τελειοποιήσεως · Το Σκωτικόν Δόγμα. Αιτία υπάρξεως των νέων αυτού βαθμών. · Φωτισμός, Αποκατάστασις, Ερμητισμός · Η περί Χιράμ παράδοσις · Φυσική · Ηθική · Πνευματική έννοια · ED. BLITZ: Η ερμητική καταγωγή του βαθμού της Βασιλικής Αψίδος του Δόγματος της Υόρκης. BARON DE TSCHOUDY: Κατήχησις εις τον βαθμόν του Αγνώστου και Εξόχου Μαθητού του Τάγματος του Ακτινοβόλου Αστέρος. Κόμητος Αλεξ. ΚΑΛΛΙΟΣΤΡΟ: Κατήχησις εις τους τρεις Βαθμούς του άρρενος Τεκτονισμού του Αιγυπτιακού Δόγματος · Απολογία του Καλλιόστρο·

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 960-7925-04-1
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 236

Τα αόρατα επίπεδα της Φύσεως · Η Διόραση · Οι φορείς (σώματα) του ανθρώπου · Η Τριαδικότης · Οι πρώτες Θεϊκές εκπορεύσεις · Η συλλογική ψυχή των ζώων · Η ανιούσα καμπή · Τα επίπεδα συνειδητότητας του ανθρώπου · Η τρίτη Θεία εκπόρευση · Πως εξελίσσεται ο άνθρωπος · Τα στοιχεία που μας αποδεικνύουν τα σώματά του (τους φορείς του) · Τα χρώματα των σωμάτων · Η σημασία τους · Ο πρωτόγονος άνθρωπος · Ο μέσος άνθρωπος · Αιφνίδιες συγκινήσεις · Η σημασία της σταθερότητας του Αστρικού σώματος · Ο εξελιγμένος άνθρωπος · Οι έγχρωμες απεικονίσεις των αοράτων σωμάτων του πρωτόγονου, του μέσου και του εξελιγμένου (καλλιεργημένου) ανθρώπου · Οι μορφές και οι απεικονίσεις που λαμβάνουν τα αόρατα σώματα κατά την εκδήλωση θυμού, αγάπης, φόβου, έρωτος, ευσέβειας, φιλαργυρίας, βαθειάς καταθλίψεως, θρησκοληψίας, και επιστημονικής καλλιέργειας · Η αύρα των Αγίων · Το Αστρικό σώμα του Μυημένου · Το Αιτιατό σώμα του Μύστου ·

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-8141-24-9
:: Μέγεθος17Χ24
:: Σελίδες 168

Η καταγωγή της Ροδοσταυρικής Φιλοσοφίας χάνεται στα βάθη των αιώνων. Πολλοί μεγάλοι διανοητές και φιλόσοφοι, όπως ο Sr. Francis Bacon, o Robert Fludd, o Isaac Newton, o Jacob Boehme, ήταν μέλη της κίνησης αυτής.
Ο συγγραφέας έχοντας μελετήσει επί σειρά ετών αυτή την Φιλοσοφία, με μια σειρά ομιλιών μας εισάγει στις βασικές Αρχές και τους Νόμους που την διέπουν. Με απλό και κατανοητό τρόπο μας παρουσιάζει την Διδασκαλία και την εφαρμογή της σε μερικά σύγχρονα προβλήματα όπως π.χ ο ρόλος της τέχνης στην εσωτερική ανάπτυξη του ανθρώπου, η ύπαρξη της ψυχής, η αστρολογία ως μέθοδος αυτογνωσίας, η επιρροή του περιβάλλοντος στην ατομική πρόοδο, σχόλια επί των ευαγγελικών κειμένων, η μέθοδος της γνώσης του Εσώτερου Εαυτού κ. ά.


***Το βιβλίο αυτό ανήκε στις εκδόσεις Ασημάκη***

--***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 978-960-7582-51-5-55-6
:: Μέγεθος 15Χ20,5
:: Σελίδες 120

Θα κυκλοφορήσει την Τετάρτη 9 Ιουλίου 2008, στα βιβλιοπωλεία θα το βρείτε στις 15 Ιουλίου 2008


Με μεγάλη χαρά αναγγέλουμε στο αναγνωστικό μας κοινό την έκδοση της ποιητικής σύνθεσης ''ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ'', ενός πρωτοεμφανιζόμενου στα ελληνικά γράμματα ποιητή. Πρόκειται γιά ένα λυρικό οδοιπορικό στα μονοπάτια - μυστικά και όμως τόσο εμφανή - της γνωστής νήσου του ηφαιστείου.
Για δοξολογία της Γένεσης, του Έρωτα, του Θάνατου... Για σπουδή της Μοίρας... Για κραυγή αγωνίας... Για προσπάθεια ανάγνωσης του Αοράτου που αδημονεί...

Η αξιοσημείωτη εικονοπλαστική γλώσσα αλλά και ο σχεδόν ''ευαγγελικός'' τρόπος γραφής, θεωρούμε ότι μετά από πολύν καιρό μας φέρνουν κοντά στις μεγάλες στιγμές του ελληνικού ποιητικού λόγου.
Η ''ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ'' ευωδιάζει όλα τα αρώματα της διαχρονικής μας ελληνικής γλώσσας. Οπως της Θάλασσας... Οπως της φωτιάς...
Παράλληλα αποπνέει τα Μυστήρια ενός Αποκρυφιστικού Λόγου όπως αυτός θα “ψαλλόταν” στα ιερά της Ελευσίνας, της Σαμοθράκης, των Δελφών, της Αιγύπτου των σπηλαίων της Νεκρής Θάλασσας, από Μελωδούς και Ιεροφάντες.

Η μόνη διαφορά είναι ότι ο Λόγος αυτός της ''ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ'' είναι σημερινός ελεγειακός, τα δε αντικείμενά του σύγχρονα, απτά και γνωστά σε όλους. Θα αποτολμούσαμε να πούμε ότι το ποίημα ουσιαστικά είναι το κείμενο και το τυπικό μιάς μυστικής Θείας Λειτουργίας.
Γιατί μιλάει στον Αγνωστο Θεό όταν λέει: '' Στην Άβυσσο που άνοιξες πατώ/ απάνω σε σκοτάδια που σαλεύουν/ ψηφία απ΄ τον καπνό Σου μελετώ/ και γράφω με αλάτι σκοτεινό/ ρέκβιεμ για πύρινο πνευστό/ τον θρήνο που ακούω των Αγγέλων...''
Γιατί επικαλείται Γήινες Δυνάμεις όταν παρακαλεί: '' Ανεμοι, Ανεμοι ακοίμητοι/ την σιωπή σας λύστε/ φυσήξτε ρήματα αστρικά/ που σας ψιθύρισαν τα όρη/ και ακονίστε κεραυνούς/ και θύελλες χτενίστε!...''

Μέρος αδιαίρετο του ποιήματος είναι οι συγκλονιστικές εικόνες που εμπνεύσθηκε ο Κωνσταντίνος Κεσίδης οι οποίες ολοκληρώνουν το τέμπλο ενός Ναού που οικοδομείται με τον στίχο και την εικόνα...!

--***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 978-960-8141-39-1
:: Μέγεθος 17Χ24
:: Σελίδες 40

Προσευχή είναι η επικοινωνία του ανθρώπου με την άπειρη συνειδητότητα του Θεού. Υπάρχουν ορισμένα πολύ λεπτά σημεία μέσα στο εσωτερικό μας είναι, ορισμένες χορδές τις οποίες θα πρέπει να κρούσουμε. Για να συμβεί όμως κάτι τέτοιο, θα πρέπει να ανακαλύψουμε αυτό τον ιερό τόπο που βρίσκεται μακριά και καλά φυλαγμένος από την έρημο των παθών και του εγωισμού. Η κρούση κάθε χορδής της εσωτερικής μας άρπας συντονίζεται αναλογικά και αρμονικά με μία συμπαντική χορδή, η οποία αποτελεί μέρος της συνειδητότητας του Θεού. Κάθε προσευχή, σαν χορδή, έχει και την ισοδύναμη ανταπόκρισή της μέσα στο Σύμπαν. Απομένει να μάθουμε τον ορθό τρόπο του προσεύχεσθαι, δηλαδή να εκδηλώσουμε την κατάλληλη αρμονία. Η αρμονία αυτή βγαίνει μέσα από την αγνή καρδιά και τέτοιες καρδιές ήταν οι μεγάλοι Μυστικιστές και `Αγιοι όλων των εποχών και όλων των θρησκειών, όπως αυτοί που θα προσευχηθούν μαζί μας, μέσα από αυτό το βιβλίο.

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***

:: ISBN 960-86270-0-1
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 96

Το βιβλίο αυτό δίνει μία κατεύθυνση επιλογής στον σοβαρό ερευνητή του εσωτερισμού, δηλαδή σ' εκείνον που έχει πλέον διακρίνει πως οι περισσότερες σύγχρονες σχολές του εσωτερισμού περιορίζονται σε μάταιες διανοητικές θεωρητικολογίες ή σε ανούσιες τελετουργίες, ενώ δεν κατέχουν την πρακτική εκείνη που προορίζεται να μεταμορφώσει το άτομο και να το οδηγήσει στην πνευματική αφύπνιση: Θεωρία και Τυπολογία των Μυστικών Εταιρειών · Ιεράρχηση των Μυστικών Εταιρειών · Αυθεντικότητα και Μυητική Διαδοχή μέσω της Αποκρύφου Αλύσου · Εγρηγορότα και Μυητικές `Αλυσοι · Τάγματα που διεκδικούν μία Μυητική Διαδοχή από την Hermetic Brotherhood of the Golden Dawn (Ερμητική Αδελφότητα της Χρυσής Αυγής) · Η δομή της Ερμητικής Αδελφότητας της Χρυσής Αυγής · Η Διδασκαλία της · Το ελάσσον Τυπικό του Πεντάκτινου Αστέρος · Το μείζον Τυπικό του Πεντάκτινου Αστέρος · Οι χρήσεις τους · Τα Σημεία · Διάδοχες Σχολές · Αλχημεία · Μαγεία · Αστρολογία · Ordo Templis Orientis (Ο. Τ. Ο) (Το Τάγμα του Ναού της Ανατολής) · Διδασκαλία και Δομή του · Τι είναι η Καμπαλά · FRATERNITE HERMETIQUE DU DRAGON LUNAIRE (Η Ερμητική Αδελφότητα του Σεληνιακού Δράκοντα) · Το Τάγμα της MYRIAM (Μύριαμ) · Τι είναι το TCHAN (Τσαν) · Η ερμηνεία της σφραγίδας του Λάο - Τσε.

*** Το βιβλίο αυτό ανήκε στις εκδόσεις Aldebaran ***

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 960-8141-18-4
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 138

Η προσωπικότητα του Παράκελσου ανέτρεψε και στην συνέχεια διαμόρφωσε τον επιστημονικό τρόπο του σκέπτεσθαι τον Μεσαίωνα. Υπήρξε πανεπιστήμων και θεμελιωτής της ομοιοπαθητικής. Η προσφορά του ήταν τέτοια ώστε το 1993 όλα τα Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια και ιδιαίτερα αυτά της Ελβετίας γιόρτασαν τα 500 χρόνια από τον θάνατό του. Ο Φραντς Χάρτμανν δίνει στοιχεία για την ζωή και την διδασκαλία του με έναν εξαιρετικά κατανοητό τρόπο, έτσι ώστε ο μεγάλος Παράκελσος να μπορέσει να γίνει αντιληπτός από τον μέσο αναγνώστη. Μετά τα βιογραφικά στοιχεία δίδονται επιγραμματικά και τα 106 γραπτά έργα που διασώθηκαν, και ακολουθεί η ερμηνεία της ορολογίας του Παράκελσου. Στην συνέχεια ο Χάρτμανν συμπτύσσει και συστηματοποιεί την διδασκαλία με τα ακόλουθα κεφάλαια: Κοσμολογία, Ανθρωπολογία, Πνευματολογία, Μαγεία, Ιατρική, Αλχημεία, Φιλοσοφία και Θεοσοφία.

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 960-8141-02-8
:: Μέγεθος 14X21
:: Σελίδες 268

Μέσα στην χώρα των παραμυθιών λάμπει ένα πετράδι. Είναι η αγάπη που έχει η ανθρώπινη ψυχή προς την καλοσύνη και την ευγένεια. Ο Τέταρτος Μάγος υπήρξε αδελφικός σύντροφος των γνωστών εκείνων τριών Μάγων που επισκέφθηκαν τον Ιησού στην Βηθλεέμ. Χάνοντας το ραντεβού που είχε μαζί τους και γνωρίζοντας την γέννηση του Ιησού, αρχίζει να τους αναζητά εναγωνίως. Όμως, η μοίρα του επιφύλαξε άλλη τύχη και λίγο πριν τον θάνατό του, ανακαλύπτει ότι αυτό που τόσο ποθούσε βρισκόταν καθημερινά μέσα του. Ο Χένρυ Βαν Ντάικ μας διαβεβαιώνει πως ονειρεύτηκε αυτή την ιστορία. Όμως, όπως είπαν οι μεγάλοι ποιητές, το όνειρο είναι η σκέψη του Θεού που την διαβάζουμε όταν αρχίζουμε να Τον πλησιάζουμε. ''Ο Θρύλος του Τέταρτου Μάγου'' έχει μεταφραστεί σε όλα τα Χριστιανικά κράτη, έχει κάνει πάρα πολλές επανεκδόσεις, έχει παρουσιαστεί σε κινηματογραφική ταινία και σε κινούμενα σχέδια. Αυτό αποδεικνύει πως η ανθρώπινη ψυχή αποζητά έναν άλλο τρόπο υπάρξεως και όχι τον ζόφο της σύγχρονης ζωής. Αλλά όπως είπε ο Βαν Ντάικ σε άλλο του έργο, η Αγάπη θα αργήσει να φανεί, ίσως και να αργήσει πολύ, αλλά στο τέλος θα νικήσει.

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 960-85514-1-2
:: Μέγεθος 11Χ16
:: Σελίδες 64

Η Μετενσάρκωση υπήρξε η πάγια διδασκαλία των Αρχαίων Μυστηρίων όλων των χωρών. Αναφέρεται στην φυσική, την ψυχική και την πνευματική εξέλιξη του ανθρώπου. Ο μεγάλος εσωτεριστής Παπύς αναλύει το θέμα αυτό με έναν τρόπο που είναι μεν εύκολος και κατανοητός, αλλά που απευθύνεται ταυτόχρονα σε αρχάριους και σε προχωρημένους σπουδαστές του Εσωτερισμού. Μετενσάρκωση του φυσικού σώματος · Μετενσάρκωση του αστρικού σώματος · Αστρολογικές επιρροές · Η εξέλιξη των φυσικών μορφών στον Αστρικό κόσμο · Μετενσάρκωση της Πνευματικής Αρχής · Το Αστρικό Πεδίο · Σύνθεση του Αστρικού μας Σώματος · Η Αστρική Αγάπη · Τεκταινόμενα μετά τον θάνατο · Η επιστροφή στον υλικό κόσμο · Τα μυστήρια της γεννήσεως · Η εξέλιξη του παιδιού · Ανώμαλες επανενσαρκώσεις · Αποτελέσματα της αυτοκτονίας · Διδασκαλίες των αρχαίων Αιγυπτίων · Η εξέλιξη και η ανέλιξη · Κάρμα · Τροποποίηση του πεπρωμένου μέσω της Προσευχής · Δοκιμασίες · Επαφή με τους αόρατους κόσμους · Λήθη και επανεσάρκωση · Οι Αόρατοι Απεσταλμένοι · Οι περιοδικά επανενσαρκούμενοι · Μετενσάρκωση και θρησκείες (Βουδδισμός - Χριστιανισμός - Ινδουισμός - Εβραϊκός Εσωτερισμός) · Η μετανάστευση των ψυχών · Αναμνήσεις περασμένων ζωών ·

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-8141-07-9
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 164

JOHN PICKERING, L. L. D. (Προέδρου της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών και της Αμερικανικής Εταιρείας Ανατολικών Σπουδών, μέλους της Αμερικανικής Εθνολογικής Εταιρείας, Ανταποκριτού της Βασιλικής Ακαδημίας των Επιστημών του Βερολίνου, της Εταιρείας των Ανατολικών Σπουδών των Παρισίων, της Αρχαιολογικής Εταιρείας των Αθηνών, καθώς και της Βορείου Βασιλικής Αρχαιολογικής Εταιρείας της Κοπεγχάγης). Με όλα τα λήμματα της Ελληνικής Γλώσσας που έχουν εντοπισθεί στα άπαντα της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας. Πολυτελές σκληρό δέσιμο. (Ανατύπωση από την έκδοση του 1848).


--***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 000-0000-00-0
:: Μέγεθος 17Χ24
:: Σελίδες 1480

Ο συγγραφέας του βιβλίου αυτού βασίζει μεγάλο μέρος από τις θεωρίες του στην ύπαρξη των Χειρογράφων της Νεκράς Θαλάσσης. Μόνο που αναφέρεται σε αυτά 18 ολόκληρα χρόνια πριν ανακαλυφθούν! (Τα χειρόγραφα ανακαλύφθηκαν το 1947 ενώ το βιβλίο εκδόθηκε το 1929). Η θεωρία πως ο Ιησούς έζησε στην κοινότητα των Εσσαίων και πως υπήρξε και ο ίδιος Εσσαίος, ήταν ήδη γνωστή από τον Μεσαίωνα. Στις 27 Ιουλίου 1586 μία εσωτερική οργάνωση που θεωρούσε τον εαυτό της απόγονο της Εσσαϊκής Αδελφότητας, η MILITIA CRUCIFERA EVANGELICA, δρώντας υπό την αιγίδα του Ερρίκου, βασιλιά της Ναβάρας, της Ελισσάβετ Α' βασίλισσας της Αγγλίας, του βασιλιά της Δανίας και άλλων ισχυρών προσώπων, παρουσίασε στο Λούνεμπουργκ της Γερμανίας τα αρχεία της, τα οποία συγκεντρώθηκαν σε έναν ογκώδη τόμο που έφερε τον τίτλο ΝΑΟΜΕΤΡΙΑ. Τα αρχεία περιέγραφαν τις δοξασίες της Εσσαϊκής Αδελφότητας σε σχέση με τους πνευματικούς νόμους που εμφάνιζε ο πρώιμος Χριστιανισμός. Από αυτά τα αρχεία αντλεί ο συγγραφέας τις πηγές και τις πληροφορίες του και μας παρουσιάζει μια άλλη διάσταση, περισσότερο πνευματική, για την ζωή του Ιησού.

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-86270-9-5
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 246

Πρόκειται για μια αναβάθμιση της κλασικής εκδόσεως του 1928. Το βιβλίο περιγράφει το πως λειτουργεί ο Τεκτονισμός στους αόρατους κόσμους. Το έργο εκκινεί από τις πρώτες μαρτυρίες των Μεγάλων Στοών της αρχαίας Αιγύπτου, συνεχίζει με την Χιραμική Παράδοση και καταλήγει στην σύγχρονη δομή του Τεκτονισμού, αποδίδοντας μια βαθύτερη ερμηνεία των Τυπικών και των Συμβόλων, επεξηγώντας την ενεργοποίηση που προκαλούν στους αόρατους κόσμους. Επιπλέον αποκαλύπτει πως πίσω από όλα αυτά διαφαίνεται η Μεγάλη Λευκή Στοά, η Μεγάλη Λευκή Αδελφότητα που σχετίζεται άμεσα με το αυθεντικό Τεκτονικό Έργο, το οποίο προσβλέπει στην Φώτιση και την Φιλανθρωπία. Το έργο κυκλοφορεί σε δυο τόμους και παρουσιάζεται με νέα ακριβέστερη μετάφραση εμπλουτισμένη με πληθώρα πληροφοριών. Ο Πρώτος τόμος περιέχει έγχρωμες εικόνες, πίνακες και διαγράμματα που περιλαμβάνονταν στην πρώτη Αγγλική έκδοση. Οι Αιγυπτιακές μαρτυρίες • Διατήρηση των Τυπικών και των Συμβόλων • Το Κεκρυμμένο Έργο Η Ιστορία των Αιγυπτιακών Στοών • Μορφή και έκταση της σύγχρονης Στοάς • Ο Ουράνιος Θόλος • Ο Βωμός • Έδρες και Στήλες • Ρυθμοί Αρχιτεκτονικής • Η σημασία των 3 Στηλών • Οι Κίονες της Εισόδου • Ο Διάκοσμος • Τα κοσμήματα • Το Μωσαϊκό Δάπεδο. Ο Οδοντωτός Κόρυμβος • Ο Ακτινοβόλος Αστήρ • Η Επίπλωση • Τα Κινητά και Ακίνητα Κοσμήματα • Το Τυπικό του Μικτού Τεκτονισμού • Η Πομπή • Το Περίζωμα • Η Τελετή της Θυμιάσεως • Η Αφή των Κηρίων • Το Άνοιγμα των εργασιών της Στοάς • Η Συνδρομή των Αδελφών • Η Στέγαση της Στοάς.


---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-8141-33-8
:: Μέγεθος 17Χ24
:: Σελίδες 232

Πρόκειται για μια αναβάθμιση της κλασικής εκδόσεως του 1928. Το βιβλίο περιγράφει το πως λειτουργεί ο Τεκτονισμός στους αόρατους κόσμους. Το έργο εκκινεί από τις πρώτες μαρτυρίες των Μεγάλων Στοών της αρχαίας Αιγύπτου, συνεχίζει με την Χιραμική Παράδοση και καταλήγει στην σύγχρονη δομή του Τεκτονισμού, αποδίδοντας μια βαθύτερη ερμηνεία των Τυπικών και των Συμβόλων, επεξηγώντας την ενεργοποίηση που προκαλούν στους αόρατους κόσμους. Επιπλέον αποκαλύπτει πως πίσω από όλα αυτά διαφαίνεται η Μεγάλη Λευκή Στοά, η Μεγάλη Λευκή Αδελφότητα που σχετίζεται άμεσα με το αυθεντικό Τεκτονικό Έργο, το οποίο προσβλέπει στην Φώτιση και την Φιλανθρωπία. Το έργο κυκλοφορεί σε δυο τόμους και παρουσιάζεται με νέα ακριβέστερη μετάφραση εμπλουτισμένη με πληθώρα πληροφοριών. Το Σ.•. του Μαθ.•. • Οι Αξιωματικοί • Τα Καθήκοντα • Το Άνοιγμα • Μύησις • Ο Υποψήφιος • Διαίρεση της Τελετής • Η Εσωτερική Προπαρασκευή του Υποψηφίου • Οι 3 συμβολικές περιοδείες • Τα Εργαλεία της Τέχνης • Ο Δεύτερος Βαθμός • Οι 5 Σταθμοί • Τα Πέντε Β.•. • Ο Τρίτος Βαθμός • Η Εσωτερική Προετοιμασία • Οι Αιθερικές Δυνάμεις • Χιράμ Αμπίφ • Θάνατος και Ανάσταση • Πυρ, Ηλιος και Σελήνη • Οι Ανώτεροι Βαθμοί • Ο Βαθμός του Μάρκ • Ιερά Βασιλική Αψίς • Οι Ροδόσταυροι • Μέλας Τεκτονισμός • Λευκός Τεκτονισμός • Χρήση των αοράτων δυνάμεων • Η σχέση μας με τους Αγγέλους • Δύο θαυμάσια Τυπικά • Οι Εργασίες στην Αρχαία Αίγυπτο • Η αποκάλυψη του Κεκρυμμένου Φωτός • Η κάθοδος του Οσίριδος • Η διανομή της Ευχαριστίας • Η Συνένωση του Οσίριδος • Η Ιερουργία των Αγίων Αγγέλων • Η Στοά και οι Αξιωματικοί της Μεγάλης Λευκής Αδελφότητας • Η ανέγερση του Ναού των Αγγέλων στους αόρατους κόσμους • Το κλείσιμο των εργασιών της αόρατης Στοάς •


---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-8141-34-6
:: Μέγεθος 17Χ24
:: Σελίδες 224

Η Εσωτερική ερμηνεία της Αποκαλύψεως του Ιωάννου. Το βιβλίο συνοδεύεται από 40 σχέδια που ερμηνεύουν την Αποκάλυψη μέσω του Ερμητισμού και της Υψηλής Καμπαλά.


***Το βιβλίο αυτό ανήκε στις εκδόσεις Aldebaran***

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 978-960-8141-17-9
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 98

Η (Μαρτινιστική) Ερμηνεία του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου.

Ο συγγραφέας ερμηνεύει τον συμβολισμό του ευαγγελικού κειμένου με βάση την Διδασκαλία του Γάλλου φιλοσόφου και εσωτεριστή Louis - Claude de Saint Martin γνωστού με το ψευδώνυμο ‘Άγνωστος Φιλόσοφος’.

Η ανακάλυψη της ύπαρξης του εσώτερου Εαυτού, της φωνής της συνείδησης, στην αρχή και στη συνέχεια η έμπνευση και καθοδήγηση από αυτόν, είναι για τον Αναζητητή το σημείο κλειδί στην πορεία του στην Ατραπό της Γνώσης.

Ο Γεώργιος Μπουσούτας – Θανάσουλας περιγράφει την πορεία της ανακάλυψης και της επικοινωνίας με τον εσώτερο Εαυτό, ερμηνεύοντας το συμβολισμό στο ευαγγελικό κείμενο του Ιωάννη.

Το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο θεωρείται το πλέον θεολογικό, μυστικιστικό και εσωτερικό κείμενο από αυτά που παρουσιάζουν τη Διδασκαλία του Ιησού, του Μεγάλου Αποκαταστάτη, όπως τον αποκαλεί ο “Άγνωστος Φιλόσοφος”.

Με το κείμενο αυτό ο συγγραφέας θα μας δείξει το δρόμο, ώστε να αποκαταστήσουμε και εμείς την επικοινωνία με τη δική μας εσωτερική φωνή.

***Το βιβλίο αυτό ανήκε στις εκδόσεις Ασημάκη***

--***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 960-7582-49-7
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 232

Η «Γένεσις της Τραγωδίας» είναι το τελευταίο έργο του Εδουάρδου Συρέ, του διάσημου συγγραφέα που έγραψε τους «Μεγάλους Μύστες». Δόθηκε για πρώτη φορά υπό την μορφή πέντε μεγάλων διαλέξεων και έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής. Η ουσία των διαλέξεων αφορά τον εσωτερισμό του θεάτρου και την προσπάθεια που πρέπει να γίνει για να αφυπνισθεί εκ νέου η ανθρώπινη ψυχή, μέσω του ιερού δράματος: Το Μυητικό Θέατρο κατά την διάρκεια της Ανθρώπινης Εξέλιξης · Η Ιερή Χορεύτρια στο Θέατρο της αρχαίας Ινδίας · Το Μυστήριο του Διονύσου και ο Διθύραμβος · Η εφηβική ηλικία του Αισχύλου στην Ελευσίνα · Ο «Προμηθεύς» και η Προμηθεϊκή Ιδέα · Η «Ορέστεια» · Η Αθήνα του Περικλέους και το Πνεύμα του Σοφοκλέους · Ο «Οιδίπους Τύραννος» και το Εσωτερικό Αίνιγμα της Σφιγγός · Ο «Οιδίπους επί Κολωνώ» · Η Κάθαρσις μέσω του πόνου · Η «Αντιγόνη» αποκαλύπτει το Αιώνιο Θήλυ και την Συμπαντική Αγάπη · Τα Μυστήρια της Ελευσίνος · Η Ψυχή στους τρεις Κόσμους · Το Ιερό Δράμα της Ελευσίνος · Η Συγχώνευση του Μύθου του Διονύσου και της Περσεφόνης από τους Ευμολπίδες · Ο Θρήνος της Δήμητρος και η Μύησις του Τριπτόλεμου · Η Περσεφόνη στον `Αδη · Η Ιερογαμία · Η Σύνθεσις της Προμηθεϊκής και της Ελευσινίου Ιδέας · Το Υπερβατικό στοιχείο στο Έργο του Γκαίτε · Ανάλυση του «Φάουστ» · Το Μυστηριακό στοιχείο στην Ζωή και το Έργο του Ριχάρδου Βάγκνερ · Ο «Ιπτάμενος Ολλανδός» και ο Κατώτερος Εαυτός · Ο «Πάρσιφαλ» και ο Θείος Εαυτός · Ο «Τριστάνος και η Ιζόλδη» και η Ουράνια Αγάπη ·
Χαρακτηριστικά: Μεγάλο σχήμα (22x30cm), σκληρό εξώφυλλο, χρυσοτυπίες, χαρτί σαμουά (ώχρα). Τα πρωτογράμματα είναι του 19ου αιώνα (1880). Ηταν ειδική παραγγελία που έγινε για τις πολυτελείς εκδόσεις της εποχής εκείνης, ιδιαίτερα για εκείνες που αναφέρονταν στην Αρχαία Ελλάδα. Τα κοσμήματα (βινιέττες και τελειώματα) αντιγράφουν τα μοτίβα του Ελληνικού κλασικισμού. Επίσης συνοδεύεται από χαρακτικά (γκραβούρες) εποχής. Την πολυτελή έκδοση μπορείτε να την βρείτε στο βιβλιοπωλείο MOUSE ( Ιλισίων 21, Πλ. Νέας Κηφισιάς, τηλέφωνο: 210.6207901) και στα βιβλιοπωλεία ΙΑΝΟΣ, ή να την παραγγείλετε απ' ευθείας από τον Εκδοτικό μας Οίκο.


--***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---



:: ISBN 960-8141-30-3
:: Μέγεθος 22Χ30
:: Σελίδες 180

Οι πολιτικές αρχές της εποχής του Ελιφάς Λευί θεώρησαν την ''Βίβλο της Ελευθερίας'' έργο επικίνδυνο και ανατρεπτικό. Το βιβλίο κατασχέθηκε και παραδόθηκε στην πυρά, ο δε Ελιφάς Λευί πλήρωσε με φυλάκιση την εξωτερίκευση της Τιτάνειας και Μυητικής σκέψεώς του. Ο Θεός · Ο `Ανδρας · Η Γυναίκα · Η Δημιουργία · Η Τριάδα · Ο Εωσφόρος · Κάιν και `Αβελ · Η πτώση των Αγγέλων · Η Αγάπη · Η Πίστη · Η Ελευθερία · Η Προσευχή · Η Αμαρτία · Ο Μωυσής · Ο Χριστός · Η Κοινωνία · Ο Αντίχριστος · Οι Μάρτυρες · Η Ιδιοκτησία · Η Δουλεία · Η Εκπαίδευση · Το Ξίφος · Η Παραίτηση · Η Ευσέβεια · Η Προέλευση του Κακού · Η Πρόοδος και το Μέλλον · Ο Ναός · Λόγος προτρεπτικός προς τους Ισραηλίτες, τους Χριστιανούς και τους Μουσουλμάνους.


*** Το βιβλίο αυτό ανήκε στις εκδόσεις Aldebaran***

--***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-8141-19-2
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 138

Το βιβλίο αυτό αποτελεί την συστηματικότερη και πλέον κατανοητή έκθεση των διδασκαλιών της Έλενας Πέτροβνα Μπλαβάτσκυ. Περιέχει 109 χάρτες, πίνακες και διαγράμματα, έτσι ώστε η μελέτη του να γίνει εξαιρετικά εύκολη και προσιτή: Η εξέλιξις της ζωής και της μορφής εις τον ορατόν και τον αόρατον κόσμον · Η εσωτερική ερμηνεία της ανόδου και της πτώσεως των πολιτισμών · Χάρτες της Λεμουρίας και της Ατλαντίδος · Οι νόμοι της Μετενσαρκώσεως · Ο νόμος του Κάρμα · Οι αόρατοι κόσμοι · Ο άνθρωπος κατά τα στάδια της ζωής και του θανάτου · Η εσωτερική εξέλιξις του ζωικού βασιλείου · Το έργον του Τριπλού Λόγου · Η εσωτερική εξέλιξις της ύλης, της ζωής και της συνειδητότητος · Η αόρατος Ιεραρχία · Η εσωτερική διακυβέρνησις του κόσμου · Αι μεγάλαι Μυήσεις ·


--***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-86270-2-8
:: Μέγεθος 17Χ24
:: Σελίδες 264

Τίτλος πρωτοτύπου: Esoteric Bouddism
1η έκδοση στην Αγγλική: 1883
2η έκδοση (αναθεωρημένη) στην Αγγλική: 1918

1η έκδοση στην Ελληνική: 1996

Μετάφραση- επιμέλεια: Παναγιώτης Παπασλιώτης

Μια μεγαλειώδης αναφορά που κάνει η Μεγάλη Λευκή Αδελφότης πάνω στην εσωτερική δοξασία του Βουδδισμού, την οποία πήρε ο συγγραφέας με μορφή αλληλογραφίας από τους Διδασκάλους Κ. Χ. και Μ.

Με τον ''Εσωτερικό Βουδδισμό'', που βασίζεται στις περίφημες επιστολές που έφθασαν στα χέρια του συγγραφέα απο δυο Διδασκάλους της Σοφίας, αποκαλύφθηκε πρώτη φορά, το 1883, στους Ευρωπαίους, με γενναιοδωρία και καθαρότητα, η Εσωτερική Γνώση που αιώνες τώρα φύλαγαν ζηλότυπα οι μύστες της.
Οι διδασκαλίες που υπάρχουν σ' αυτό το βιβλίο δεν ανήκουν σε καμμία θρησκεία ούτε σε κάποιο συγκεκριμένο φιλοσοφικό ρεύμα. η Εσωτερική Δοξασία ανήκει σε ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, είναι η παμπάλαια σοφία που αποκτήθηκε με την ανάγνωση του ''Βιβλίου της Φύσης'' απο εκείνους που είχαν την ικανότητα να το διαβάσουν.
Ο ''Εσωτερικός Βουδδισμός'' δεν ε΄χει σκοπό να πείσει κανένα για την ορθότητα μιας συγκεκριμένης θρησκευτικής πίστης, αλλά να ερεθίσει τις ανήσυχες διάνοιες και να αεμπνεύσει εκείνους που θα επιθυμήσουν να γίνουν κοινωνοί της Παγκόσμιας Γνώσης και Συνείδησης.
Η απόφαση, ο αγώνας και η νίκη ανήκουν σ' αυτούς.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΟΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ
Η απομόνωση της ανατολικής γνώσης-
Οι Αρχάτ και οι ιδιότητές τους – Οι Μαχάτμα-
Κατώτεροι Γιόγκι – Απόκρυφη εκπαίδευση-
Ο μεγάλος σκοπός
Η ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
Εσωτερική κοσμογονία – Ανάλυση του ανθρώπου –
Οι επτά αρχές
Η ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΑΛΥΣΙΔΑ
Εσωτερικές απόψεις για την εξέλιξη –
Η αλυσίδα των σφαιρών – Η σπειροειδής πρόοδος –
Τα κατώτερα βασίλεια
ΟΙ ΚΟΣΜΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΔΟΙ
Η ομοιομορφία της Φύσης – Φυλές και Γύροι –
Ο επταδικός νόμος – Αντικειμενικές και υποκειμενικές ζωές –
Παλαιότερες φυλές στη Γη – Κατακλυσμοί –
Ατλαντίδα και Λεμουρία – Ο κυκλικός νόμος
ΤΟ ΝΤΕΒΑΧΑΝ
Κάρμα – Η διαίρεση των αρχών κατά τον Θάνατο –
Η πρόοδος της ανώτερης δυάδας – Η ύπαρξη στο Ντεβαχάν-
Το Αβίτσι
ΤΟ ΚΑΜΑ ΛΟΚΑ
Το αστρικό κέλυφος – Τα στοιχειακά – Μέντιουμ και κέλυφη –
Αυτοκτονίες και ατυχήματα – Επιζώσες τάσεις –
ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΥΜΑ
Η πρόοδος του κυρίου κύματος – Συσκοτίσεις –
Οι γειτονικοί μας πλανήτες – Διαβαθμίσεις της
πνευματικότητας – Πρώιμα ανεπτυγμένα Εγώ
Η ΠΡΟΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ
Το καλό και το κακό – Το αποφασιστικό σημείο –
Πνευματικότητα και διανοητικότητα – Η έκτη αίσθηση –
Πρόνοια για όλους – Σπάνιες περιπτώσεις –
Η κατάπτωση των ακατάλληλων
Ο ΒΟΥΔΔΑΣ
Ο εσωτερικός Βούδδας – Μετενσαρκώσεις των μυστών –
Οι επτά Βούδδες των μεγάλων φυλών –
Διδασκαλίες της Βεντάντα – Σανκαρακάρια –
Η αναμόρωση του αποκρύφου συστήματος στο Θιβέτ
ΤΟ ΝΙΡΒΑΝΑ
Το κατώφλι του Νιρβάνα – Παρα – νιρβάνα –
Βούδδας και Νιρβάνα –
Η κατάκτηση του Νιρβάνα από τους Μύστες –
Η επιδίωξη της αλήθειας
ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ
Ημέρες και Νύκτες του Βράχμα – Το ηλιακό σύστημα –
Η μεγάλη Πρώτη Αιτία – Η αιώνια κυκλική πορεία
ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ
Αντιστοιχίες της Εσωτερικής Δοξασίας με την ορατή Φύση –
Ελεύθερη θέληση και πρόγνωση – Η καταγωγή του κακού –
Η προέλευση των πάντων – Η έσχατη διάλυση
της συνειδητότητας – Ατομικότητα και προσωπικότητα –
Η Ψυχή και το Πνεύμα

*** Το βιβλίο αυτό ανήκε στις εκδόσεις Υδρανός***

--***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 978-960-8141-41-4
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 234

Ο Ανδρέας Χρ. Ριζόπουλος σπούδασε πολιτικές επιστήμες και δραστηριοποιήθηκε επί σαράντα χρόνια στους χώρους της δημοσιογραφίας και της επικοινωνίας. Είναι ενεργό μέλος Τεκτονικών Δυνάμεων στην Ελλάδα, την Αγγλία και τις ΗΠΑ. Επί 35 χρόνια ασχολείται με την ιστορική έρευνα και έχει δημοσιεύσει άρθρα σε περιοδικά, επετηρίδες της Αγγλίας, της Ελλάδος, των ΗΠΑ και της Τουρκίας.

Εχει εκδόσει 15 βιβλία και έχει μεταφράσει στα ελληνικά διάφορα ιστορικά και επιστημονικά συγγράμματα. Εχει εισηγηθεί ιστορικό τεκτονικό θέμα σε επιστημονικό συμπόσιο γαλλικού Πανεπιστημίου.

Το ανα χείρας βιβλίο είναι το πρώτο στην Ελλάδα το οποίο παρουσιάζει, συνοπτικά μεν, αλλά με απόλυτη ακρίβεια πληροφορίες για τις Κανονικές Τεκτονικές Δυνάμεις και τους επιγενόμενους βαθμούς που λειτουργούν στην Ελλάδα.
Οι πληροφορίες και τα γεγονότα εμφανίζονται χωρίς αγιοποίηση ή δαιμονοποίηση με αναφορές σε αυθεντικές πηγές για την πλήρη τεκμηρίωση κάθε πληροφορίας.

Ανατρέχοντας στα διάφορα κεφάλαια, στο Τεκτονικό Λεξιλόγιο και στο λεπτομερέστατο ευρετήριο κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να βρει απαντήσεις σε δημιουργούμενα ερωτήματα χωρίς να χρειαστεί να ανατρέξει σε εκατοντάδες πηγές που δεν είναι εύκολα προσιτές.

Τα κείμενα των κεφαλαίων είναι κατά το δυνατόν συνοπτικά αλλά ταυτόχρονα κατανοητά από τον αναγνώστη, Τέκτονα ή μη.
Το βιβλίο δεν είναι ιστορικό βοήθημα αλλά περιλαμβάνει πολλές ιστορικές πληροφορίες που δεν απαντώνται σε άλλες πηγές.

Ορισμοί · Προϊστορία · Η Πρώτη Μεγάλη Στοά · Τα Αρχαία Καθήκοντα · Τα Ορόσημα · Κανονικότητα – Αναγνώριση · Αποκαλυπτικά Κείμενα · Ο Τεκτονισμός στην Ελλάδα · Θεμελιώδεις Αρχές · Η Μεγάλη Στοά · Η Στοά · Διαδικασία Εισδοχής · Μύηση · Τα Τυπικά · Οι Βαθμοί των Τεκτόνων · Βασιλική Αψίδα · Ο Σκωτικός Τύπος · Υόρκη ή Αμερικανικός Τύπος · Επιγενόμενοι Βαθμοί ·Τελετές · Αγαθοεργία · Τεκτονισμός και Θρησκεία · Πολιτική και Πατριωτισμός · Προσηλυτισμός · Αντιτεκτονισμός · Κύπρος ·Ο Μ.Α.Τ.Σ. · Περίζωμα · Τα Εργαλεία · Ο Ηλιος και η Σελήνη · Ο συμβολισμός των αριθμών · Ηλιοστάσια · Χρονολόγηση · Κρυπτογραφία · Συλλεκτικά · Στο διαδίκτυο · Αστήρ της Ανατολής 880 · Ροδοσταυρικός Διαφωτισμός · Περιοδικά · Ηγέτες του Τεκτονισμού στην Ελλάδα · Κατάλογος Στοών · Κείμενο Δαπόντε για Κονιάτες · Τεκτονικό Λεξιλόγιο · Βιβλιογραφία · Αλφαβητικό Ευρετήριο

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-8141-36-2
:: Μέγεθος 17Χ24
:: Σελίδες 280

Ο Τζουλιάνο Κρέμμερτζ υπήρξε ένας από τους Ευρωπαίους Διδασκάλους της Εσωτέρας Θεραπευτικής. Το βιβλίο αυτό μας εισάγει στον Δυτικό τρόπο αντιλήψεως του Εσωτερισμού: Η Ερμητική Αδελφότητα της Μύριαμ (Myriam) · Σύνδεση του όρου ''Μύηση'' με τον όρο ''Μαγεία'' και αποδέσμευση του τελευταίου από κάθε βέβηλη έννοια · Εσώστροφη πορεία και εσωτερική ισορροπία · Ο αόρατος Θεός ως ρυθμιστικός νόμος της συμπαντικής Φύσεως · Η ύπαρξη του ''Μυστικού Κόσμου'' · Ανάλυση της λέξεως ''Φως'' · Η σύλληψη της κεκρυμμένης θεότητας του Σύμπαντος ως αγαθοεργού νόμου ελευθερίας · Η Αρκάνα (Απόρρητο) · Αλχημεία, Μαγεία και Εσωτερική Θεραπευτική · Η Μαγεία, ο Μάγος (Mag) και το αμετάδοτο Μυστικό · Το σύμπαν και ο άνθρωπος κατά την απόκρυφη δοξασία · Πνευματισμός, Αποκρυφισμός και οι διαφορές τους· Ταύτιση του όρου ''Μαγεία'' με αυτόν της ''Υψηλής Επιστήμης''.


*** Το βιβλίο αυτό ανήκε στις εκδόσεις Aldebaran***

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***

:: ISBN 960-8141-15-Χ
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 56

Ένα συγκλονιστικό και βαθυστόχαστο κείμενο του μεγάλου φιλοσόφου και μυστικιστή, δημιουργού του περίφημου Μαρτινιστικού ρεύματος. Μας αποκαλύπτει την τραγική κατάσταση του ανθρώπου, του απομακρυσμένου από την πρότερη ένδοξη θέση του, και μας υποδεικνύει το δρόμο της αυτογνωσίας και της ταπεινότητας που θα τον οδηγήσει στην επανενσωμάτωσή του, στη θεία πηγή, και στην επανάκτηση της δόξας που του ανήκει.

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-86270-7-9
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 96

Το βιβλίο αυτό αναφέρεται στην αρχαία θρησκεία των Κελτών, τον Δρυϊδισμό. Περιέχει 46 ''μυστικοθεολογικές'' -όπως τις ονομάζουν- τριάδες που πρώτος τις μετέφρασε από τα Κελτικά ο Αδόλφος Πικτέ το 1853. Το 1906 ο Ιωάννης Λε Φουστέκ και ο Υβ Μπερτού ανέλαβαν να αποδώσουν λέξη προς λέξη το σπάνιο αυτό ντοκουμέντο, τόσο στην Γαλλική γλώσσα όσο και στην Αρμορικανή διάλεκτο. Το κείμενο μεταφράστηκε εξ' ολοκλήρου από την Γαλατική και την Βρετονική διάλεκτο. Στην σελίδα 26 υπάρχει φωτογραφική ανατύπωση της πρώτης σελίδας του πρωτοτύπου όπου παρουσιάζεται το κείμενο στην Γαλατική και την Βρετονική. Κατά την κριτική ανάλυση του βιβλίου που αφορά τον Δρυϊδισμό, ο Μισέλ Σαβαρέ στο άρθρο που δημοσίευσε στο περιοδικό ''Γλωσσολογία και Ψυχολογία'', τον Οκτώβριο του 1930, γράφει: ''Η καθαρά Κελτική παράδοση ξεχωρίζει με προσοχή την έννοια της Ουσίας και της Υπόστασης ακόμη και μέσα στα ζώντα πλάσματα. Το κεφάλαιο της προσωπικότητάς τους ή της ατομικότητας τους, εκφράζεται με τον όρο ''Αουέν''. Η Γερμανική φιλοσοφία, αντίθετα, είναι η φιλοσοφία της φυσιοκρατίας, με τάσεις νατουραλιστικές και πανθεϊστικές, συγχέοντας όπως οι περισσότερες ανατολικές φιλοσοφίες, το απόλυτο Ον με την Παγκόσμια Φύση, τα νερά με την ζωογόνο Πνοή''. Τα πρώτα αποσπάσματα του βιβλίου εμφανίστηκαν το 1794, ενώ ως συλλογές οι τριάδες αυτές, κατά τον Έντμοντ Μπέιλλυ, περνούσαν από χέρι σε χέρι από τον 10ο αιώνα μέσω των Βάρδων (των ποιητών-τραγουδιστών της εποχής εκείνης που διατηρούσαν προφορικά την Κελτική παράδοση) μέχρι την τελική διαμόρφωσή τους από τον βάρδο Λυβελίν Σάιον τον 16ο αιώνα. Το βιβλίο έχει ως θεματολογία του: Το όνομα του Θεού · Οι Μυστικοθεολογικές Τριάδες · Επιλογές από την Βάρδα · Το κλειδί του Μυστηρίου της Ζωής · Η δραστηριότητα της Ύλης · Το Αίνιγμα της Σφίγγας · Ανάμνηση προηγούμενων βίων · Το Ζωώδες και το Ανθρώπινο · Συγγένεια σωμάτων και πνευμάτων · Το Καλό και το Κακό · Διπλή κατάληψη και διχασμός του ανθρώπου · Διάλογος Διδασκάλου και Μαθητή · Ομοιότητες μεταξύ των Φυλών · Βασανιζόμενα ζώα · Ο δεσμός ανθρώπου και ζώου · Αν ο άνθρωπος δεν ήταν ''Κορωνίδα της Δημιουργίας'' · Εκπολιτισθέντα ζώα · Οι υλιστές και οι πνευματόδοξοι μπροστά στη μοναδική ύλη του κόσμου · Αιθέρας ή πνευματική θάλασσα · Οι τρεις κύκλοι υπάρξεως κατά τον αρχαίο Δρυϊδισμό · Η εικόνα του Θεού ·

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***



:: ISBN 960-8141-13-3
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 96

Ο Ντε Κρεσσάκ για να υποστηρίξει την αυθεντικότητα των Ερμητικών Μυητικών Ταγμάτων της Ευρώπης παραθέτει την πλέον σπάνια και έγκυρη βιβλιογραφία. Ο Μύστης οφείλει να κατασκευάσει το Σώμα της Δόξης ώστε να ανέλθει στον Πνευματικό κόσμο και να βεβαιωθεί για την αθανασία του · Οι Εξωτερικές Ατραποί · Το Συμπαντικό Πνεύμα και το Ουράνιο Πυρ · Τα Ροδοσταυρικά και Ερμητικά ρεύματα · ''Η ίππευση του Τίγρεως'' · Το Μυητικό ρεύμα Arcana Arcanorum (το Μυστικό των Μυστικών) · Το Ερμητικό Τάγμα της Myriam (Μύριαμ) και αυτό της Μέμφιδος - Μισρα(γ)ίμ · Γνωστικοί και Rose + Croix στην Κορσική · Η μονιμότητα της Παραδόσεως · Οι Ιωαννίτες · Οι Πρεσβύτεροι Αδελφοί του Rose + Croix · Το Άγιο Δισκοπότηρο και η Αλχημεία · Η δοξασία του Αθανάτου Σώματος · Η Ατραπός της Αφυπνίσεως · Η Ατραπός των Hχων · Η Μυστική Ατραπός ή η πραγματική Χυμική Τέχνη · Η Στοά του Άμμωνος (Αλχημικό Εργαστήριο), ο Ερμής ο Τρισμέγιστος και ο Διδάσκαλος Μυητής · Η βοήθεια των θεών ή των Αγγέλων του Φωτός κατά την αναζήτηση · Εσωτερισμός, Παράδοση και Ελευθεροτεκτονισμός · Εσωτερισμός, Παγανισμός και Θρησκείες · Η πραγματική διαδοχή της Γνώσεως είναι Πυθαγόρεια και Ορφική · Οι Γυναίκες, ο Εσωτερισμός και η Ιπποσύνη · Οι πρώτες Δέσποινες (Ιππότες) του Τάγματος του Αγίου Ιωάννου της Ιερουσαλήμ το 1104 · Οι Δέσποινες (Ιππότες) του Πελέκεως και οι Δέσποινες (Ιππότες) της Εσάρπας · Ο Βασιλεύς του Κόσμου · Η Μυστική Ιστορία του Πυθαγορισμού στην Ευρώπη · Η Γυναικεία Αλχημική Ατραπός στον Ταοϊσμό της Κίνας.

*** Το βιβλίο αυτό ανήκε στις εκδόσεις Aldebaran***

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***

:: ISBN 960-8141-23-0

:: Μέγεθος 14Χ21

:: Σελίδες 164

Οι Συμβολικοί Βαθμοί. Η Στοά της Τελειοποιήσεως.
''Για την ανεύρεση του Απολεσθέντος Λόγου κατέφυγα χωρίς κανένα δισταγμό στα φώτα των πλέον μορφωμένων αδελφών μου. Οι μεν, όπως ο Joseph Silbermann και ο Hubert, υπεύθυνος της Ενωτικής Αλύσου, με τις προφορικές τους διδασκαλίες ανύψωσαν τους διαλογισμούς μου, ενώ ο Ραγκόν, ο Ελιφάς Λευί, ο `Αλμπερτ Πάικ και ο Γκαίτε, με δίδαξαν με τα γραπτά τους. Όλα τα Τεκτονικά συστήματα του 18ου αιώνα συγχωνεύονται τελικά στους 30 βαθμούς τους οποίους ο Σκωτικός Τύπος προσθέτει ενώπιον της πρωταρχικής τριάδος. Από ιστορική άποψη αυτό παρουσιάζει ένα αναμφισβήτητο ενδιαφέρον. Εξάλλου απέκτησε διεθνώς μία ιδιαίτερη σημασία, εφ' όσον τα Ύπατα Συμβούλια πραγματώνουν στον δικό τους τομέα την τεκτονική καθολικότητα, η οποία συνιστά και το σημείο τριβής του Κυανού Τεκτονισμού. Επίσης, έχει παρατηρηθεί ανάμεσα στους υψηλόβαθμους Τέκτονες που είχαν μία ευρεία πολυμάθεια, πως πάσχισαν να προσφέρουν το καλύτερο δυνατόν απόσταγμα σε βαθμούς που δεν είχαν ακόμα δημιουργηθεί. Σχετικά με το θέμα αυτό, είναι δίκαιο να αποτιμήσουμε φόρο τιμής στην μνήμη του αδελφού `Αλμπερτ Πάικ, ο οποίος υπήρξε ο Ύπατος Μέγας Ταξιάρχης του Υπάτου Συμβουλίου της Νοτίου δικαιοδοσίας των Η.Π.Α. από το 1859 έως και το 1891. Όντας ταλαντούχος συγγραφέας, ο Πάικ θέλησε να πνευματοποιήσει τον Σκωτικό τύπο, συνδέοντας τον κάθε βαθμό με μία βαθειά μυητική διδασκαλία, η οποία αναπτύσσεται σε ένα λαμπρό έργο που φέρει τον τίτλο: Morals and Dogma''. Αποσπάσματα από το ''Βιβλίο του Τέκτονος Διδασκάλου'' του Oswald Wirth.

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---




:: ISBN 960-8141-10-9
:: Μέγεθος 17X24
:: Σελίδες 312

F.R+C

ΜΥΣΤΑΓΩΓΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΡΟΔΟΣΤΑΥΡΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

Έκδοση του «Ροδοσταυρικού Περιστυλίου της Ανατολής»

Πρόκειται για μία συλλεκτική έκδοση η οποία δεν θα υπερβεί τα πεντακόσια αριθμημένα αντίτυπα.

«Οι γνήσιες μυητικές παραδόσεις του ευρωπαϊκού εσωτερισμού παροτρύνουν τον άνθρωπο να καλλιεργήσει την διαπροσωπική του σχέση με τον Θεό, με πρώτον στόχο την πνευματική του συμφιλίωση καί απώτερο στόχο την τελική αποκατάστασή του στο πνευματικό λειτούργημα το οποίον κατείχε προπτωτικώς.

Εάν λοιπόν ο Άνθρωπος της Επιθυμίας πρέπει κατ’ ανάγκην να στραφεί προς τον Θεό, άραγε πού θα Τον αναζητήσει; Ασφαλώς ο Θεός είναι πανταχού Παρών καί τα πάντα Πληρών, οπότε ολόκληρο τό σύμπαν δύναται να θεωρηθεί ως ένας απέραντος, Παγκόσμιος Ναός, όπου «οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού, ποίησιν δε χειρών αυτού αναγγελλει το στερέωμα» (Ψαλμ. 18.2). Από τήν άλλη, όμως, τονίζεται εξ ίσου ρητώς ότι «υμείς γαρ ναός Θεού εστε ζώντος» (Β΄ Κορ. 6.16).

Ο άνθρωπος, λοιπόν, που ποθεί να συναντήσει τον Θεό, να Τον συναναστραφεί, να καλλιεργήσει την διαπροσωπική του σχέση μαζύ Του, και εν τέλει να ενωθεί μ’ Εκείνον σ’ έναν Μυστικό Γάμο, οφείλει να στραφεί στο εσωτερικό τού εαυτού του. Θα εισέλθει στον εσωτερικό Ναό της ψυχής του, θα τον καθαρίσει, θα τον ευπρεπίσει, και κατόπιν θα τελέσει την μία και μοναδική ιεροτελεστία που του επιτρέπεται: θα επικαλεσθεί τον Μεγάλο Αρχιερέα, να έλθει Εκείνος να προσφέρει στον Επουράνιο Πατέρα την οφειλομένη λατρεία.

Το παρόν βιβλίο αυτήν ακριβώς την ανάγκη επιχειρεί να καλύψει. Έπειτα από το «Ανθολόγιο Θεουργικών Πράξεων των Ροδοσταύρων της Ανατολής», το οποίον προσέφερε στον μεμυημένο Ροδόσταυρο -και όχι μόνον- ένα βασικό εργαλείο πνευματικής δράσεως, η παρούσα έκδοση των «Μυσταγωγικών Πράξεων των Ροδοσταύρων της Ανατολής» φιλοδοξεί να παράσχει ένα ισχυρό μέσον για μία σφριγηλή, ευσυνείδητη καί συστηματική πνευματική πορεία προς το Ανέσπερο Φως.

(από την εισαγωγή του βιβλίου)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εισαγωγή

Μέρος Πρώτον: Προκαταρκτικές Πράξεις

Οδηγίες

Η Προσκύνηση των Μάγων

Καθαγιασμός του Αμφίου

Καθαγιασμός της Θεουργικής Ράβδου

Μέρος Δεύτερο: Η Μυσταγωγική Ακολουθία

Οδηγίες

Προσευχή

Η Επίκληση του Αρχαγγέλου Μιχαήλ

Ψαλμός 109

Προκαταρκτικές Επικλήσεις

Ο Διαλογισμός του Τέκνου

Τέσσερεις Ψαλμοί

Η Οικοδόμηση του Εσωτερικού Ναού

Η Επίκληση του Μεγάλου Αρχιερέως

Το Χρίσμα

Η Δεκαπλή Επίκληση του Φωτός

Η Λειτουργία του Αγίου Πνεύματος

Μέρος Τρίτον: Η Επίκληση των 72 Θείων Ονομάτων

Οδηγίες

Καθαγιασμός του Κύκλου

Οι 72 Επικλήσεις

::ISBN: 978-960-931173-1

::Μέγεθος 15Χ20,5

:: Σελίδες 88

Επιμέλεια εκδόσεως: Δημήτριος Πολυχρόνης

 Η Θεουργία είναι η υψηλότερη ενασχόληση στην οποία δύναται να προσβλέπει ο άνθρωπος.

Το «Ανθολόγιο» τούτο συνετάχθη προς χρήσιν των μελών του «Ροδοσταυρικού Περιστυλίου της Ανατολής» στην Αθήνα.

Πίνακας Περιεχομένων

Αντί Προλόγου: Δομή των Πράξεων · Οδηγίες για την τέλεσι · Περί Ναού και Βωμού · Ολίγα περί των Ροδοσταύρων της Ανατολής · Ευχαριστίες

Μείζονα και Ελάσσονα Μυστήρια

Προετοιμασία: Τελετουργικό Λουτρό · Τελετουργική Ένδυσις · Καθαγιασμός Βωμού

Πράξεις Καθαγιασμού (εφ’ άπαξ): Προκαταρκτική Επίκλησις Καθαγιασμού· Καθαγιασμός καλύμματος Βωμού · Καθαγιασμός Σταυρού του Βωμού · Καθαγιασμός Σταυρού (χειρός) · Καθαγιασμός Περγαμηνής · Καθαγιασμός Τάπητα · Καθαγιασμός της Βίβλου του Βωμού · Καθαγιασμός Επιστηθίου Εμβλήματος · Καθαγιασμός Ξίφους · Καθαγιασμός Βιβλίου (τυπικού) · Καθαγιασμός Τελετουργικής Ενδυμασίας ·

Πράξεις Καθαγιασμού (περιστασιακές): Καθαγιασμός Κεριού · Καθαγιασμός Άλατος · Καθαγιασμός Ύδατος · Καθαγιασμός Ελαίου · Καθαγιασμός Θυμιάματος Εξορκισμού · Καθαγιασμός Κομβοσχοινίου · Καθαγιασμός Ιεράς Εικόνας · Καθαγιασμός Φωτογραφίας ή συμβόλου ασθενούς · Καθαγιασμός Θεουργικού Παγχρήστου · Καθαγιασμός Θεραπευτικού Δακτυλίου · Καθαγιασμός Θεραπευτικού Περιάπτου · Καθαγιασμός Χιτώνα Θεραπείας · Καθαγιασμός Εξαγνιστηρίου Πυρός ·

Επίκλησις - Κεφαλίδα

Πράξεις Ευλογίας: Γενική Επήρεια · Ευλογία προς αποβιώσαντα · Θεραπεία ασθενούς ·

Θεραπεία ζώου · Πράξις για την ενότητα της ανθρωπότητος · Υπέρ Ειρήνης ·

Υπέρ οικογενειακής γαλήνης · Υπέρ Μεταστροφής ·

Αιτήσεις Δωρεών: Αίτησις της Βασιλείας · Αίτησις των προς το ζην · Αίτησις πνευματικού δεσμού με το Επέκεινα · Αίτησις επικοινωνίας με τον κόσμο των Αγγέλων · Επίκλησις Πνευματικής Οντότητος · Πράξις ερωτήσεως δια του Λόγου της Αληθείας · Αίτησις κατανοήσεως του Πνεύματος των Γραφών · Αίτησις αποκαλύψεως σε όνειρο · Αίτησις κειμένου σπανίου και χρησίμου · Πράξις για την εν ύπνω επίσκεψι ασθενούς · Αίτησις για μεταθανάτια σύνδεσι με την Πηγή της Ζωής · Προσευχή υπέρ του Τάγματος του Ρόδου και του Σταυρού ·

Πράξεις Προστασίας: Γενική Πράξις Προστασίας · Πράξις κατά απειλής σεισμού · Προσευχή κατά της ξηρασίας και για βροχή · Προσευχή κατά κατακλυσμού · Προσευχή κατά των πυρκαϊών ·

Πράξεις κατά αρνητικών επηρειών: Πράξις αμύνης κατά ορατών και αοράτων εχθρών · Πράξις για εκδίωξι των αρνητικών πνευμάτων μακράν της γης · Πράξις κατά των incubi και succubi · Πράξις κατά νοητικών εμμονών ή ψυχικού τρόμου · Πράξις για εξαγνισμό χώρου από αρνητικές επήρειες και παρουσίες · Ευχή Αγίου Κυπριανού κατά μαγείας ·

Εξορκισμός

Ομαδικές πράξεις

Διάφορες Προσευχές

Προσευχές Δοξολογίας

Οι 7 Μυστηριακές Προσευχές

Ο Ψαλμός των 72 στίχων

Περιγραφή Θεραπευτικού Περιάπτου

Η Τεχνική της Θεουργικής Πνοής

Παράρτημα: Αίτησις του Πνεύματος της Ζωής · Γενική αίτησις (α) · Γενική αίτησις (β) (ψυχουργική) ·

ΜΕΡΙΚΕΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ

Σ’ ευχαριστώ που διέθεσες το βιβλίο τούτο στον αγγλόφωνο κόσμο... Το βιβλίο σου καλύπτει όλη την προπαρασκευαστική εργασία που πρέπει να προηγηθεί των επικλήσεων κι επίσης εξηγεί το σκεπτικό των εξορκισμών και την διαφορετική του προσέγγιση. Αυτά δεν έχουν καλυφθεί στα έργα των «Εκλεκτών Κοέν» και χαίρομαι πολύ που τα θίγεις.

E.U.O

Διάβασα το έργο σου και θεωρώ ότι το Θεουργικό Τυπικό σου αποτελεί έργο εξαιρετικής αριστείας. Το συστήνω σε όλους τους σοβαρούς Μαρτινιστές.

R.C. (στο Yahoo! Group “Martinism”)

Ένα πληρέστατο εγχειρίδιο Θεουργικών Πράξεων το οποίο καλύπτει περισσότερο έδαφος απ’ ό,τι η αγγλική μετάφραση του έργου του Αμπελαίν.

Ε.Ο. (στο Yahoo! Group “Martinez_de_Pasqualys”)

Σας ευχαριστώ από καρδίας για το βιβλίο το οποίο εκδώσατε σχετικώς με τους Ροδοσταύρους της Ανατολής στο site τούτο: πρόκειται για έργο λαμπρής σημασίας. «Η Αδελφότητα» είναι πάντοτε ζώσα στον κόσμο και σεις το αποδείξατε.

M.

Το νέο τούτο βιβλίο είναι καταπληκτικό!

W. (στο Yahoo! Group “Martinism”)

:: ISBN 978-960-8141-44-5

:: Μέγεθος 14,5Χ21

:: Σελίδες 280

JOHN PICKERING, L. L. D. (Προέδρου της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών και της Αμερικανικής Εταιρείας Ανατολικών Σπουδών, μέλους της Αμερικανικής Εθνολογικής Εταιρείας, Ανταποκριτού της Βασιλικής Ακαδημίας των Επιστημών του Βερολίνου, της Εταιρείας των Ανατολικών Σπουδών των Παρισίων, της Αρχαιολογικής Εταιρείας των Αθηνών, καθώς και της Βορείου Βασιλικής Αρχαιολογικής Εταιρείας της Κοπεγχάγης). Με όλα τα λήμματα της Ελληνικής Γλώσσας που έχουν εντοπισθεί στα άπαντα της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας. Πολυτελές σκληρό δέσιμο. (Ανατύπωση από την έκδοση του 1848).
Μπορείτε να το βρείτε στο βιβλιοπωλείο ΠΥΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ (Ιπποκράτους 16, Αθήνα, τηλέφωνο: 210.3602.883) και στα βιβλιοπωλεία ΙΑΝΟΣ, ή να το παραγγείλετε απ' ευθείας από τον Εκδοτικό μας Οίκο

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-86270-4-4
:: Μέγεθος 17Χ24
:: Σελίδες 1480

Ο Ραφαήλ Σάντι υπήρξε ο μεγαλύτερος ζωγράφος των τελευταίων δεκαετιών της Αναγεννήσεως. Η ποιότητα της τέχνης του είναι εφάμιλλη -αν και από μερικούς κριτικούς της τέχνης θεωρήθηκε ανώτερη- με αυτήν του Μιχαήλ Αγγέλου και του Λεονάρντο Ντα Βίντσι.

Ο «Πρίγκηπας των Ζωγράφων» - όπως τον αποκαλούσε η αριστοκρατία της Ρώμης – γνωστότερος στην Ελλάδα από την περίφημη «Στοά των Αθηνών», ανέλαβε περίπου το 1517, κατόπιν παραγγελίας του Πάπα Λέοντα Ι΄, να φιλοτεχνήσει δέκα σχέδια με θέματα από την Καινή Διαθήκη. Επτά από τα σχέδια διασώθηκαν και σήμερα φυλάσσονται στο μουσείο της Βικτώριας και του Αλβέρτου στο Λονδίνο.

Περίπου το 1890 ο G. Greatbach παρουσίασε τα σχέδια του Ραφαήλ υπό μορφή χαρακτικών (γκραβούρες), αποδίδοντας με μεγάλη σαφήνεια την εξαίσια ζωγραφική του μεγάλου καλλιτέχνη, σ’ έναν πολυτελή τόμο, ο οποίος συνοδευόταν από κριτικά σχόλια για την εξαίρετη τέχνη του ζωγράφου.

Οι εκδόσεις ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ αναπαρήγαγαν την θαυμαστή αυτή έκδοση για τους φίλους της που ενδιαφέρονται για την τέχνη.

Χαρακτηριστικά: Πολυτελής Έκδοση. Μεγάλο σχήμα (25Χ35cm), Σελίδες 78, Χαρακτικά 8. Εξώφυλλο πανόδετο (σε χρώμα μπλέ ή μπορντώ) με χρυσοτυπίες. Χαρτί Tintoretto Stucco Gesso 160 γραμμαρίων (ώχρα) για τα κείμενα και Tintoretto Stucco 200 γραμμαρίων για τα χαρακτικά (γκραβούρες).

Πρωτογράμματα του 19ου αιώνα, διακοσμητικά πλαίσια (μπορντούρες) και κοσμήματα σε χρώμα μπορντώ.

Το βιβλίο διατίθεται από τα βιβλιοπωλεία:
-ΠΟΛΙΤΕΙΑ, Ασκληπιού 1-3, Αθήνα, τηλέφωνο: 210.3600.235
-ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ, Γραβιάς 3-5, Αθήνα, τηλέφωνο: 210.3808.203, www.protoporia.gr
-στα βιβλιοπωλεία ΙΑΝΟΣ.
ή μπορείτε να το παραγγείλετε απ' ευθείας από το εκδοτικό μας οίκο

:: ISBN 960-8141-11-7
:: Μέγεθος 25Χ35
:: Σελίδες 78

Πρόκειται γιά ένα λυρικό οδοιπορικό στα μονοπάτια - μυστικά και όμως τόσο εμφανή - της γνωστής νήσου του ηφαιστείου.

Για δοξολογία της Γένεσης, του Έρωτα, του Θάνατου... Για σπουδή της Μοίρας... Για κραυγή αγωνίας... Για προσπάθεια ανάγνωσης του Άρρητου που αδημονεί...

Η αξιοσημείωτη εικονοπλαστική γλώσσα αλλά και ο σχεδόν ''ευαγγελικός'' τρόπος γραφής, θεωρούμε ότι μετά από πολύν καιρό μας φέρνουν κοντά στις μεγάλες στιγμές του ελληνικού ποιητικού λόγου.

Η ''ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ'' ευωδιάζει όλα τα αρώματα της διαχρονικής μας ελληνικής γλώσσας. Όπως της Θάλασσας... Όπως της φωτιάς...

Παράλληλα αποπνέει τα Μυστήρια ενός Αποκρυφιστικού Λόγου όπως αυτός θα “ψαλλόταν” στα ιερά της Ελευσίνας, της Σαμοθράκης, των Δελφών, της Αιγύπτου των σπηλαίων της Νεκρής Θάλασσας, από Μελωδούς και Ιεροφάντες.

Η μόνη διαφορά είναι ότι ο Λόγος αυτός της ''ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ'' είναι σημερινός ελεγειακός, τα δε αντικείμενά του σύγχρονα, απτά και γνωστά σε όλους. Θα αποτολμούσαμε να πούμε ότι το ποίημα ουσιαστικά είναι το κείμενο και το τυπικό μιάς μυστικής Θείας Λειτουργίας.

Γιατί μιλάει στον Άγνωστο Θεό όταν λέει: '' Στην Άβυσσο που άνοιξες πατώ/ απάνω σε σκοτάδια που σαλεύουν/ ψηφία απ' τον καπνό Σου μελετώ/ και γράφω με αλάτι σκοτεινό/ ρέκβιεμ για πύρινο πνευστό/ τον θρήνο που ακούω των Αγγέλων...''

Γιατί επικαλείται Γήινες Δυνάμεις όταν παρακαλεί: ''Άνεμοι, Άνεμοι ακοίμητοι/ την σιωπή σας λύστε/ φυσήξτε ρήματα αστρικά/ που σας ψιθύρισαν τα όρη/ και ακονίστε κεραυνούς/ και θύελλες χτενίστε!...''

Μέρος αδιαίρετο του ποιήματος είναι οι συγκλονιστικές εικόνες που εμπνεύσθηκε ο Κωνσταντίνος Κεσίδης οι οποίες ολοκληρώνουν το τέμπλο ενός Ναού που οικοδομείται με τον στίχο και την εικόνα...!

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 978-960-8141-39-1

:: Μέγεθος 17Χ24

:: Σελίδες 40

Ο μεγαλύτερος Αμερικανός λογοτέχνης του 19ου αιώνα, που από τους σύγχρονούς του χαρακτηρίσθηκε ως ο Διδάσκαλος του Φανταστικού, εκφράζεται μέσα από το διασημότερο ποίημά του. Πανόδετο, ασημοτυπία, εξαίρετη μετάφραση.

***Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε από τις εκδόσεις Ομβρος***

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---



:: ISBN 960-7281-41-1
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 40

Η «Γένεσις της Τραγωδίας» είναι το τελευταίο έργο του Εδουάρδου Συρέ, του διάσημου συγγραφέα που έγραψε τους «Μεγάλους Μύστες». Δόθηκε για πρώτη φορά υπό την μορφή πέντε μεγάλων διαλέξεων και έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής. Η ουσία των διαλέξεων αφορά τον εσωτερισμό του θεάτρου και την προσπάθεια που πρέπει να γίνει για να αφυπνισθεί εκ νέου η ανθρώπινη ψυχή, μέσω του ιερού δράματος: Το Μυητικό Θέατρο κατά την διάρκεια της Ανθρώπινης Εξέλιξης · Η Ιερή Χορεύτρια στο Θέατρο της αρχαίας Ινδίας ·Το Μυστήριο του Διονύσου και ο Διθύραμβος · Η εφηβική ηλικία τουΑισχύλου στην Ελευσίνα · Ο «Προμηθεύς» και η Προμηθεϊκή Ιδέα · Η «Ορέστεια» · Η Αθήνα του Περικλέους και το Πνεύμα του Σοφοκλέους · Ο «Οιδίπους Τύραννος» και το Εσωτερικό Αίνιγμα της Σφιγγός · Ο «Οιδίπους επί Κολωνώ» · Η Κάθαρσις μέσω του πόνου · Η «Αντιγόνη» αποκαλύπτει το Αιώνιο Θήλυ και την Συμπαντική Αγάπη · Τα Μυστήρια της Ελευσίνος · Η Ψυχή στους τρεις Κόσμους · Το Ιερό Δράμα της Ελευσίνος · Η Συγχώνευση του Μύθου του Διονύσου και της Περσεφόνης από τους Ευμολπίδες · Ο Θρήνος της Δήμητρος και η Μύησις του Τριπτόλεμου · Η Περσεφόνη στον Άδη · Η Ιερογαμία · Η Σύνθεσις της Προμηθεϊκής και της Ελευσινίου Ιδέας · Το Υπερβατικό στοιχείο στο Έργο του Γκαίτε · Ανάλυση του «Φάουστ» · Το Μυστηριακό στοιχείο στην Ζωή και το Έργο του Ριχάρδου Βάγκνερ · Ο «Ιπτάμενος Ολλανδός» και ο Κατώτερος Εαυτός · Ο «Πάρσιφαλ» και ο Θείος Εαυτός · Ο «Τριστάνος και η Ιζόλδη» και η Ουράνια Αγάπη ·

Χαρακτηριστικά: Μεγάλο σχήμα (22x30cm), σκληρό εξώφυλλο, χρυσοτυπίες, χαρτί σαμουά (ώχρα). Τα πρωτογράμματα είναι του 19ου αιώνα (1880). Ήταν ειδική παραγγελία που έγινε για τις πολυτελείς εκδόσεις της εποχής εκείνης, ιδιαίτερα για εκείνες που αναφέρονταν στην Αρχαία Ελλάδα. Τα κοσμήματα (βινιέττες και τελειώματα) αντιγράφουν τα μοτίβα του Ελληνικού κλασικισμού. Επίσης συνοδεύεται από χαρακτικά (γκραβούρες) εποχής. Την πολυτελή έκδοση μπορείτε να την βρείτε στα βιβλιοπωλεία: ΠΥΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ (τηλ. 2103602 883), ΠΟΛΙΤΕΙΑ (τηλ. 2103600 235), ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ (Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ) (Στοά Ορφέως κατ.17. Τηλ. 2103311 226), και στα Βιβλιοπωλεία ΙΑΝΟΣ της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και στους ΧΡΙΣΤΑΚΗ, ΣΙΜΟ, ΤΖΕΒΕΛΕΚΟΥ ή να παραγγείλετε απ' ευθείας από τον Εκδοτικό μας Οίκο.

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---

:: *ISBN* 960-8141-30-3

:: *Μέγεθος* 22Χ30

:: *Σελίδες* 180

Η «Γένεσις της Τραγωδίας» είναι το τελευταίο έργο του Εδουάρδου Συρέ, του διάσημου συγγραφέα που έγραψε τους «Μεγάλους Μύστες». Δόθηκε για πρώτη φορά υπό την μορφή πέντε μεγάλων διαλέξεων και έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής. Η ουσία των διαλέξεων αφορά τον εσωτερισμό του θεάτρου και την προσπάθεια που πρέπει να γίνει για να αφυπνισθεί εκ νέου η ανθρώπινη ψυχή, μέσω του ιερού δράματος: Το Μυητικό Θέατρο κατά την διάρκεια της Ανθρώπινης Εξέλιξης · Η Ιερή Χορεύτρια στο Θέατρο της αρχαίας Ινδίας · Το Μυστήριο του Διονύσου και ο Διθύραμβος · Η εφηβική ηλικία του Αισχύλου στην Ελευσίνα · Ο «Προμηθεύς» και η Προμηθεϊκή Ιδέα · Η «Ορέστεια» · Η Αθήνα του Περικλέους και το Πνεύμα του Σοφοκλέους · Ο «Οιδίπους Τύραννος» και το Εσωτερικό Αίνιγμα της Σφιγγός · Ο «Οιδίπους επί Κολωνώ» · Η Κάθαρσις μέσω του πόνου · Η «Αντιγόνη» αποκαλύπτει το Αιώνιο Θήλυ και την Συμπαντική Αγάπη · Τα Μυστήρια της Ελευσίνος · Η Ψυχή στους τρεις Κόσμους · Το Ιερό Δράμα της Ελευσίνος · Η Συγχώνευση του Μύθου του Διονύσου και της Περσεφόνης από τους Ευμολπίδες · Ο Θρήνος της Δήμητρος και η Μύησις του Τριπτόλεμου · Η Περσεφόνη στον Άδη · Η Ιερογαμία · Η Σύνθεσις της Προμηθεϊκής και της Ελευσινίου Ιδέας · Το Υπερβατικό στοιχείο στο Έργο του Γκαίτε · Ανάλυση του «Φάουστ» · Το Μυστηριακό στοιχείο στην Ζωή και το Έργο του Ριχάρδου Βάγκνερ · Ο «Ιπτάμενος Ολλανδός» και ο Κατώτερος Εαυτός · Ο «Πάρσιφαλ» και ο Θείος Εαυτός · Ο «Τριστάνος και η Ιζόλδη» και η Ουράνια Αγάπη ·

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 960-8141-29-Χ

:: Μέγεθος 17Χ24

:: Σελίδες 216

Η καταγωγή της Ροδοσταυρικής Φιλοσοφίας χάνεται στα βάθη των αιώνων. Πολλοί μεγάλοι διανοητές και φιλόσοφοι, όπως ο Sr. Francis Bacon, o Robert Fludd, o Isaac Newton, o Jacob Boehme, ήταν μέλη της κίνησης αυτής.
Ο συγγραφέας έχοντας μελετήσει επί σειρά ετών αυτή την Φιλοσοφία, με μια σειρά ομιλιών μας εισάγει στις βασικές Αρχές και τους Νόμους που την διέπουν. Με απλό και κατανοητό τρόπο μας παρουσιάζει την Διδασκαλία και την εφαρμογή της σε μερικά σύγχρονα προβλήματα όπως π.χ ο ρόλος της τέχνης στην εσωτερική ανάπτυξη του ανθρώπου, η ύπαρξη της ψυχής, η αστρολογία ως μέθοδος αυτογνωσίας, η επιρροή του περιβάλλοντος στην ατομική πρόοδο, σχόλια επί των ευαγγελικών κειμένων, η μέθοδος της γνώσης του Εσώτερου Εαυτού κ. ά.


***Το βιβλίο αυτό ανήκε στις εκδόσεις Ασημάκη***

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---



:: ISBN 978-960-7582-51-5-55-6
:: Μέγεθος 15Χ20,5
:: Σελίδες 120

Η (Μαρτινιστική) Ερμηνεία του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου.

Ο συγγραφέας ερμηνεύει τον συμβολισμό του ευαγγελικού κειμένου με βάση την Διδασκαλία του Γάλλου φιλοσόφου και εσωτεριστή Louis - Claude de Saint Martin γνωστού με το ψευδώνυμο ‘Άγνωστος Φιλόσοφος’.

Η ανακάλυψη της ύπαρξης του εσώτερου Εαυτού, της φωνής της συνείδησης, στην αρχή και στη συνέχεια η έμπνευση και καθοδήγηση από αυτόν, είναι για τον Αναζητητή το σημείο κλειδί στην πορεία του στην Ατραπό της Γνώσης.

Ο Γεώργιος Μπουσούτας – Θανάσουλας περιγράφει την πορεία της ανακάλυψης και της επικοινωνίας με τον εσώτερο Εαυτό, ερμηνεύοντας το συμβολισμό στο ευαγγελικό κείμενο του Ιωάννη.

Το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο θεωρείται το πλέον θεολογικό, μυστικιστικό και εσωτερικό κείμενο από αυτά που παρουσιάζουν τη Διδασκαλία του Ιησού, του Μεγάλου Αποκαταστάτη, όπως τον αποκαλεί ο “Άγνωστος Φιλόσοφος”.

Με το κείμενο αυτό ο συγγραφέας θα μας δείξει το δρόμο, ώστε να αποκαταστήσουμε και εμείς την επικοινωνία με τη δική μας εσωτερική φωνή.

***Το βιβλίο αυτό ανήκε στις εκδόσεις Ασημάκη***

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-7582-49-7
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 232

Ο Ντε Κρεσσάκ για να υποστηρίξει την αυθεντικότητα των Ερμητικών Μυητικών Ταγμάτων της Ευρώπης παραθέτει την πλέον σπάνια και έγκυρη βιβλιογραφία. Ο Μύστης οφείλει να κατασκευάσει το Σώμα της Δόξης ώστε να ανέλθει στον Πνευματικό κόσμο και να βεβαιωθεί για την αθανασία του · Οι Εξωτερικές Ατραποί · Το Συμπαντικό Πνεύμα και το Ουράνιο Πυρ · Τα Ροδοσταυρικά και Ερμητικά ρεύματα · ''Η ίππευση του Τίγρεως'' · Το Μυητικό ρεύμα Arcana Arcanorum (το Μυστικό των Μυστικών) · Το Ερμητικό Τάγμα της Myriam (Μύριαμ) και αυτό της Μέμφιδος - Μισρα(γ)ίμ · Γνωστικοί και Rose + Croix στην Κορσική · Η μονιμότητα της Παραδόσεως · Οι Ιωαννίτες · Οι Πρεσβύτεροι Αδελφοί του Rose + Croix · Το Άγιο Δισκοπότηρο και η Αλχημεία · Η δοξασία του Αθανάτου Σώματος · Η Ατραπός της Αφυπνίσεως · Η Ατραπός των Hχων · Η Μυστική Ατραπός ή η πραγματική Χυμική Τέχνη · Η Στοά του Άμμωνος (Αλχημικό Εργαστήριο), ο Ερμής ο Τρισμέγιστος και ο Διδάσκαλος Μυητής · Η βοήθεια των θεών ή των Αγγέλων του Φωτός κατά την αναζήτηση · Εσωτερισμός, Παράδοση και Ελευθεροτεκτονισμός · Εσωτερισμός, Παγανισμός και Θρησκείες · Η πραγματική διαδοχή της Γνώσεως είναι Πυθαγόρεια και Ορφική · Οι Γυναίκες, ο Εσωτερισμός και η Ιπποσύνη · Οι πρώτες Δέσποινες (Ιππότες) του Τάγματος του Αγίου Ιωάννου της Ιερουσαλήμ το 1104 · Οι Δέσποινες (Ιππότες) του Πελέκεως και οι Δέσποινες (Ιππότες) της Εσάρπας · Ο Βασιλεύς του Κόσμου · Η Μυστική Ιστορία του Πυθαγορισμού στην Ευρώπη · Η Γυναικεία Αλχημική Ατραπός στον Ταοϊσμό της Κίνας.

*** Το βιβλίο αυτό ανήκε στις εκδόσεις Aldebaran***

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 960-8141-23-0

:: Μέγεθος 14Χ21

:: Σελίδες 164

Το βιβλίο αυτό δίνει μία κατεύθυνση επιλογής στον σοβαρό ερευνητή του εσωτερισμού, δηλαδή σ' εκείνον που έχει πλέον διακρίνει πως οι περισσότερες σύγχρονες σχολές του εσωτερισμού περιορίζονται σε μάταιες διανοητικές θεωρητικολογίες ή σε ανούσιες τελετουργίες, ενώ δεν κατέχουν την πρακτική εκείνη που προορίζεται να μεταμορφώσει το άτομο και να το οδηγήσει στην πνευματική αφύπνιση: Θεωρία και Τυπολογία των Μυστικών Εταιρειών · Ιεράρχηση των Μυστικών Εταιρειών · Αυθεντικότητα και Μυητική Διαδοχή μέσω της Αποκρύφου Αλύσου · Εγρηγορότα και Μυητικές Άλυσοι · Τάγματα που διεκδικούν μία Μυητική Διαδοχή από την Hermetic Brotherhood of the Golden Dawn (Ερμητική Αδελφότητα της Χρυσής Αυγής) · Η δομή της Ερμητικής Αδελφότητας της Χρυσής Αυγής · Η Διδασκαλία της · Το ελάσσον Τυπικό του Πεντάκτινου Αστέρος · Το μείζον Τυπικό του Πεντάκτινου Αστέρος · Οι χρήσεις τους · Τα Σημεία · Διάδοχες Σχολές · Αλχημεία ·Μαγεία · Αστρολογία · Ordo Templis Orientis (Ο. Τ. Ο.) (Το Τάγμα του Ναού της Ανατολής) · Διδασκαλία και Δομή του · Τι είναι η Καμπαλά ·FRATERNITE HERMETIQUE DU DRAGON LUNAIRE (Η Ερμητική Αδελφότητα του Σεληνιακού Δράκοντα) · Το Τάγμα της MYRIAM (Μύριαμ) · Τι είναι το TCHAN (Τσαν) · Η ερμηνεία της σφραγίδας του Λάο Τσε.

*** Το βιβλίο αυτό ανήκε στις εκδόσεις Aldebaran ***

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---

:: *ISBN* 960-8141-18-4

:: *Μέγεθος* 14Χ21

:: *Σελίδες* 138

Κάθε ισχύς στην Μαγεία έγκειται στην Βούληση και την Πίστη · Η Μαγική `Αλυσος και τα μυστήριά της · Η Μαγεία ασκείται άμεσα δια της δράσεως του αστρικού σώματος επί των ασταθμήτων ρευστών κι έμμεσα δια της ισχύος της βουλήσεως επί των αοράτων όντων · Μαγνητισμός · Υποβολή · Ο Λόγος στον Αποκρυφισμό · Ο Πεντάκτινος Αστήρ και ο κύκλος των επικλήσεων · Ο Αστήρ του Μακροκόσμου και ο Αστήρ του Μικροκόσμου κατά τον Παράκελσο και η χρήση τους · Σημεία αναγνωρίσεως από τον ορατό στον αόρατο κόσμο · Η Μαγεία είναι η άσκηση της δημιουργικής ισχύος που την ανακτά κάποιος από την γήινη ζωή · Μετεωρισμός: ορατή μετακίνηση και αιώρηση αντικειμένων και ανθρώπων · Ατομικές ή συλλογικές βουλήσεις στην υπηρεσία του καλού ή του κακού · Ο αφορισμός αποτελεί είδος ιερής βασκανίας · Η προΰπαρξη της ψυχής και η καταβύθισή της στο βάραθρο της ύλης ήταν γνωστές στους Μύστες όλων των Σχολών · Μυστήρια της γεννήσεως · Η φυσική Μαγεία σύμφωνα με τον Porta · Προδιαγραφές της μαγικής και της ιερατικής εγκράτειας · Πυθαγόρας · Σύνοψη των αυτενεργών αστρικών σφραγίδων που υποδηλώνουν τα επικίνδυνα προϊόντα της γης · Η τοξικολογία παλαιά ανήκε στις απόκρυφες επιστήμες · Ψυχική Μαγεία: η μια ψυχή επιδρά άμεσα επί της άλλης, ανεξαρτήτως των αποστάσεων · Η καθ' εαυτή υποβολή · Η Ύπνωση · Παρενόχληση ή κατάληψη ενός ατόμου από μία παρασιτική οντότητα · Αποπλανήσεις επί των ρευμάτων του Αστρικού · Πνευματική υποδούλωση · Τα Στοιχειακά και τα Πνεύματα των τόπων · Η συμπεριφορά τους έναντι των ανθρώπων · Λάρβες, οι πρωταίτιοι των αυτοκτονιών · Αναγέννηση της Μαγείας · Η εξοικείωση με τον κόσμο των Αοράτων όντων είναι συνήθως αρνητική · Οι κατ' εξαίρεση σχέσεις με ανώτερες Διάνοιες, ένδοξες Ψυχές ή Αγγέλους ·

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---



:: ISBN 960-8141-27-3
:: Μέγεθος 17Χ24
:: Σελίδες 168

Μέχρι σήμερα δεν έχει τεκμηριωθεί επιστημονικά ο τρόπος που μία διεστραμμένη διάνοια μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τους συνανθρώπους μας, έξω από τα όρια του χωροχρόνου. Το μυστικό για τον επηρεασμό αυτού του είδους μας το δίνει ένας παράγοντας, που ο Παράκελσος τον ονόμασε Αστρικό Φως, ο δε Ελιφάς Λευί Μεγάλο Μαγικό Παράγοντα.

Ο Στανισλάς ντε Γκουαϊτά, διδάσκαλος του Όσβαλντ Βιρτ εξέχων Τέκτων Μαρτινιστής, πρόεδρος του Ροδοσταυρικού Καμπαλιστικού Τάγματος της Γαλλίας και πνευματικός διάδοχος του Ελιφάς Λευί, κάνει την διεξοδικότερη και πλέον πολύτιμη ανάλυση, όσον αφορά την αρνητική επιρροή που μπορεί να δημιουργήσει το Αστρικό Φως, και την τεκμηριώνει μέσα από πάρα πολλά ιστορικά στοιχεία και εσωτερικά κείμενα.

''Το πρόβλημα του Κακού στο Αστρικό πεδίο'' αποτελεί ένα τμήμα της μεγαλύτερης μεταφυσικής πραγματείας για το Κακό που έχει γραφεί μέχρι σήμερα: Συνθετική θεωρία των αποκρύφων δυνάμεων · Σε τι διαφέρει η Μαύρη Μαγεία από την Υψηλή Μαγεία · Το Αστρικό ως πύρινο δίκρανο του Σατανά και ως πύρινη ρομφαία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ · Ο Ιάκωβος Μπαίμε θέλησε να αποκαλύψει τα έσχατα μυστήρια · Η εσωτερική ερμηνεία του πειρασμού της Εδέμ · Η πτώση του Αδάμ · Υποπολλαπλασιασμός του Αδάμ-Εύα και η λυτρωτική επανενσωμάτωση · Τι είναι επανενσωμάτωση ·

Το δένδρο της γνώσεως του Καλού και του Κακού, το έμβλημα του Ιωάννη Τριθέμιου και περιγραφή του από τον Ελιφάς Λευί · Τι είναι το Αστρικό Φως ή ο Μεγάλος Μαγικός Παράγων · Ενιαίο στην αρχή του και ανδρόγυνο στην φύση του · Διπλή πολικότητα του Αστρικού Φωτός, καθορισμένη από τον ανταγωνισμό των δύο δυνάμεων: την συσταλτική και την επεκτατική · Ο υπερφυσικός χρυσός ή Αστρικό Φως, ως ο ενδιάμεσος παράγοντας κάθε άλλης μορφής χρυσού · Ο εσωτερικός ρόλος του Εγωισμού (Ναχάς) · Το Ναχάς (Εγωισμός) ο δεσπότης του Αστρικού · Το Ναχάς (Εγωισμός) ως πειρασμός της Εδέμ · Το Ναχάς (Εγωισμός) προσωποποιημένο στον Σατανά · Το Υλικό Σύμπαν ως εφήμερο δημιούργημα της Αδαμικής πτώσεως · Ο χρόνος και ο χώρος (Κάϊν και `Αβελ) ·

Η εσωτερική έννοια του Κατακλυσμού · Το Έρεβος του Ορφέα και η `Αβυσσος της Εκάτης · Εκδηλώσεις Αγγελικών και Δαιμονικών μορφών μέσω του Αστρικού Φωτός · Αστρικό σώμα και παραισθήσεις · Οι κάτοικοι του Αστρικού πεδίου · Παρασιτική φύση συγκεκριμένων όντων του Αστρικού · Οι Δαίμονες ως ανθρώπινα δημιουργήματα μέσω της βουλήσεως και της φαντασίας · Μαντικές τέχνες · Πνευματισμός · Αστρικός ωροσκόπος · Τα Εγρηγορότα ως συλλογικές οντότητες με ανυπολόγιστη διάρκεια και ισχύ · ΜΙΧΑΗΛ: Το Εγρηγορός της Δωρικής Μυήσεως και Κοινωνίας των Εκλεκτών, με το οποίο επικοινωνούσε ο Μωυσής · ΣΑΜΑΗΛ: Το κακό - ψυχικό Εγρηγορός των διεστραμμένων βουλήσεων ·

Η γένεση και η πάλη των μεγάλων Εγρηγορότων · Αιματηρές και αναίμακτες θυσίες · Αστρικές σφραγίδες · Παθητική και ενεργητική έκσταση · Τα μυστικά της πολικότητας · Η υψηλή Θεουργία · Το Αιτιατό σώμα · Η εύπλαστη ιδιότητα της ψυχής που δομεί το Αστρικό σώμα · Η εύπλαστη ιδιότητα ως εργαλείο ακριβείας της ψυχής για τους διάφορους κόσμους που γνωρίζει ·

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-8141-08-7
:: Μέγεθος 17Χ24
:: Σελίδες 304

Τίτλος πρωτοτύπου: Traité Élémentaire de Science Occulte

1η έκδοση στην Γαλλική: 1896

1η έκδοση στην Ελληνική: 1981

Μετάφραση από την Γαλλική: Ρέα Μαζαράκη

Μια συστηματική έκθεση των αρχών και δοξασιών του αποκρυφισμού, από τα βασικότερα βοηθήματα για τον σπουδαστή που μέσα στα μονοπάτια του αοράτου, ψάχνει τις απόκρυφες δυνάμεις του ανθρώπου και της φύσεως.

Περιεχόμενα:

Η Τριαδικότητα · Οι αντιστοιχίες και η αναλογία · Το Αστρικό · Η Επιστήμη της αρχαιότητας · Το ορατό ως εκδήλωση του αοράτου · Ορισμός της Απόκρυφης Επιστήμης · Η μέθοδος στην αρχαία επιστήμη · Ο Νόμος της Αναλογίας · Οι τρεις κόσμοι · Η τριάδα · Θεοσοφική πρόσθεση και αναγωγή· Οι κυκλικοί νόμοι · Η παγκόσμια ζωή · Το μεγάλο μυστικό του Ιερού · Το Αστρικό Φως · Εισέλιξη και ανέλιξη · Ο άνθρωπος κατά τον Πυθαγόρα · Η έκφραση των ιδεών · Τα σημεία · Η προέλευση της γλώσσας · Οι συμβολικές αφηγήσεις και η ερμηνεία τους · Ο Σμαράγδινος Πίνακας του Ερμή · Το Τέλεσμα · Αλχημεία · Ερμηνεία των Ερμητικών κειμένων · Οι αριθμοί και η χρησιμότητά τους · Η αναλυτική έκφραση των ιδεών · Αναλογικοί πίνακες ·Αστρολογία · Ανάγνωση των αναλογικών πινάκων · Χρήση της τριάδας · Η συνθετική έκφραση των ιδεών · Τα εμβλήματα, τα σύμβολα και η ερμηνεία τους · Ο όφις · Ο σταυρός · Το τρίγωνο · Η σφραγίδα του Σολομώντος · Το 21ο κλειδί του Ταρώ · Οι τρεις πρωτογενείς γλώσσες · Η Σφίγγα και ο συμβολισμός της · Οι Πυραμίδες · Η Πεντάλφα · Τεκτονικός συμβολισμός · Η μυστική ιστορία της Γης · Η Λευκή Φυλή και η δημιουργία της λευκής παράδοσης · Μωϋσής · Η Καμπαλά · Το Σεφιρωθικό Δένδρο · Ο Ελληνισμός (Ορφέας - Πυθαγόρας) · Ο Χριστιανισμός · Το ρεύμα της ζώσας αγάπης ·Ιησούς Χριστός · Η επίδραση του Ζωροάστρη · Οι Άραβες · Η Ανατολική παράδοση · Η σύσταση του Ανθρώπου · Ανάλυση των τριών αρχών · Το φυσικό σώμα · Το αστρικό σώμα · Το ψυχικό ον · Το συνειδητό Πνεύμα ·

Μακρόκοσμος ή Φύση · Το αρχέτυπο · Η ενότητα · Εισέλιξη και ανέλιξη των αρχών · Το αστρικό πεδίο · Τα ρευστά · Στοιχειακά και Στοιχειώδη · Η αστρική εικόνα · Επαφές της ανθρώπινης ψυχής με το γήϊνο αστρικό ·Επιστημονικό και ψυχικό γεγονός · Τα Ψυχικά φαινόμενα και η ερμηνεία τους · Σύγχρονη και Απόκρυφη επιστήμη · Φαντασία και Πραγματικότητα · Οι μυητικές εταιρίες · Μαρτινισμός · Οι Διδάσκαλοι · Τα θαύματα της Ενότητας · Ο Εσωτερισμός του ''Πάτερ ημών'' · Η εμπειρική, η νοητική, η μυστικιστική ατραπός · Συμβουλές για τον αρχάριο στον Αποκρυφισμό.

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---

:: *ISBN* 960-8141-01-Χ

:: *Μέγεθος* 17Χ24

:: *Σελίδες* 280

Περιεχόµενα: Θεοσοφία και Θεοσοφικό Κίνηµα - Ιστορικό Σχόλιο - Μια Επιτοµή της Θεοσοφίας - Τρεις Μεγάλες Ιδέες - Ουίλλιαµ Χουάν Τζατζ.

Τον Απρίλιο του 1888, ο Τζατζ δημοσίευσε το «Μια Επιτομή της Θεοσοφίας», ένα εξαίρετο δείγμα περιληπτικής παρουσίασης των κύριων αξιωμάτων της Αρχαίας Σοφίας. Σε πολύ συντομότερη μορφή είχε παρουσιαστεί προηγουμένως σαν Θεοσοφικό «Φυλλάδιο» έχοντας δημοσιευτεί και στην «Ατραπό». Κυκλοφόρησε τόσο ευρέως τότε, ώστε η Θεοσοφική Εκδοτική Εταιρεία στην Αγγλία εξέδωσε την αναλυτική εκδοχή που ο Τζατζ συνέγραψε ειδικά γι’ αυτό τον σκοπό.

Το 1889, ο Τζατζ ξεκίνησε ένα μικρότερο περιοδικό που απευθυνόταν σε ερευνητές και το οποίο ονόμασε «Το Θεοσοφικό Φόρουμ». Οι απαντήσεις του σε υποβληθείσες ερωτήσεις αποτελούν πρότυπα λιτής διατύπωσης που βασίζεται σε βαθιά γνώση των τεχνικών όρων της Θεοσοφίας. Επίσης αρθρογράφησε στο «Θεόσοφο» και στο «Λούσιφερ» που ξεκίνησε η Ε.Π.Μ. στο Λονδίνο το Φθινόπωρο του 1887.

Ο τρόπος που ο Τζατζ αντιλαμβανόταν την Ινδική φιλοσοφία αποτυπώθηκε σε μια εξαίρετη ερμηνεία του «οι Αφορισμοί του Γιόγκα του Πατάντζαλι» με τη βοήθεια του Τζέιμς Χέντερσον Κόνελι και δημοσιεύτηκε στη Νέα Υόρκη το 1889.

 Το 1890 ο Τζατζ δημοσίευσε το «Ηχώ από την Ανατολή», μια κατατοπιστική περίληψη των Θεοσοφικών αξιωμάτων που πρωτοδημοσιεύτηκε στο «Ουάσινγκτον» της Κέιτ Φιλντ, με το ψευδώνυμο «Αποκρυφιστής».

Την ίδια χρονιά παρουσιάστηκε μια απόδοση του Μπαγκαβάτ-Γκιτά βασισμένη μεν κυρίως στην μετάφραση του Τζ. Κόκμπερν Τόμσον αλλά με πολύτιμα σχόλια στις υποσημειώσεις. Επίσης έγραψε και άλλες Σημειώσεις ή Σχόλια στο «Ατραπός» που εκδόθηκαν αργότερα υπό μορφή βιβλίου.

Περί το τέλος του 1891, δημοσιεύτηκε το «Επιστολές που με έχουν βοηθήσει» του Τζατζ, μια σειρά επιστολών που έγραψε ο ίδιος προς «Τζάσπερ Νίμαντ» και που είχαν πρωτοδημοσιευτεί στο «Ατραπός». Πολύ αργότερα, και για την ακρίβεια το 1905, δημοσιεύτηκε στην Νέα Υόρκη μια δεύτερη σειρά Επιστολών που είχαν συλλέξει ο Τζάσπερ Νίμαντ και ο Τόμας Γκρίιν. Και οι δύο σειρές έχουν επανατυπωθεί πολλές φορές. Το 1893 ο Τζατζ εξέδωσε το «Ο Ωκεανός της Θεοσοφίας» που στα επόμενα χρόνια έγινε ένα από τα κλασικά Θεοσοφικά κείμενα και κυκλοφόρησε σε αμέτρητες εκδόσεις.

Σάς παραθέτουμε τα γραφόμενα στο οπισθόφυλλο:

Ο Ουίλλιαμ Χουάν Τζατζ υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους πρωταγωνιστές του πρώιμου Θεοσοφικού Κινήματος. Εκτός από συνιδρυτής, υπήρξε ένας φλογερός υποστηρικτής και αφοσιωμένος εργάτης. Το έργο του υπήρξε πολύ σημαντικό επειδή συνόψισε και απλούστευσε τη Θεοσοφική διδασκαλία, την οποία εισηγήθηκε η Ε.Π. Μπλαβάτσκυ, κάνοντάς την έτσι εύληπτη και επομένως προσιτή σε περισσότερο κόσμο. Το μήνυμά του ήταν ότι η εσωτερική ανάπτυξη είναι ταχύτερη και ασφαλέστερη, για όποιον εφαρμόζει τα καθημερινά του καθήκοντα με ακρίβεια και συνέπεια.

ΤΡΕΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΙΔΕΕΣ

Η πρώτη Ιδέα είναι ότι υπάρχει η μεγάλη Αιτία –με την έννοια μια διαδικασίας– που ονομάζεται η Αιτία της Υπέρτατης Τελείωσης και της Ανθρώπινης Αδελφότητας. Πάνω σε αυτό θεμελιώνεται η ουσιαστική ενότητα ολόκληρης της ανθρώπινης οικογένειας και είναι μια δυνατότητα, επειδή θεία τελειότητα και πραγμάτωση της αδελφότητας σε κάθε πεδίο της ύπαρξης, είναι ένα και το αυτό…

Η δεύτερη Ιδέα είναι ότι ο άνθρωπος είναι μια ύπαρξη που μπορεί να ανέλθει στην τελειότητα, στο ύψος του Θεού, επειδή ο ίδιος είναι ένας ενσαρκωμένος Θεός…

Η τρίτη Ιδέα είναι… το ανώτερο παράδειγμα των άλλων. Είναι ότι οι Διδάσκαλοι, αυτοί που έχουν φθάσει την τελειότητα…είναι ζωντανές αληθινές πραγματικότητες και όχι ψυχρές και απόμακρες αφαιρετικές έννοιες.

:: ISBN:960-88228-3-1

:: Μέγεθος:13,5Χ20,5

:: Σελίδες:64

Περιεχόμενα

Πρόλογος – Προσευχή – Πίστη – Νομοτέλεια – Νταρμακάγια – Η Ψυχή – η Ανθρώπινη Ψυχή – η Προσωπικότητα – Άλλες απόψεις για την ψυχή: Ηράκλειτος, Πυθαγόρας, Πλάτωνας, Πλωτίνος – Ο Ήχος, τα Σύμβολα του Ήχου, Λέξεις Δύναμης – οι Ατραποί: του Στοχασμού, της Γνώσης, της Λατρείας, της Πράξης – ο Εξαγνισμός – Εξαγνιστική Προσευχή – Επίλογος.

Η προσευχή είναι μία ιερή πράξη η οποία ανατυπώνει στη διάσταση της φύσης και της ανθρώπινης συνείδησης, τη διαδικασία της ιεροποίησης δηλαδή τη μετατροπή της ύλης σε πνεύμα. Είναι μια τελετή δηλαδή μια παράσταση που περιλαμβάνει κινήσεις – νοητικές, συναισθηματικές και φυσικές. Σε τούτη την παράσταση ανατυπώνονται οι εσωτερικές κινήσεις της ψυχής, στη διάσταση του φυσικού. Αυτές οι κινήσεις, όταν επαναλαμβάνονται, δημιουργούν διαθέσεις και δονήσεις τέτοιες ώστε να ξυπνούν στον άνθρωπο τις αναμνήσεις από τον κόσμο της ψυχής του. Οι τελετές που έχουν καθιερωθεί ως ιερές, είναι τα ακριβή ανάτυπα των κινήσεων της ψυχής, για τούτο και θεωρούνται μέθοδοι και τρόποι ψυχοπνευματικής μετάλλαξης.....

Η προσευχή είναι η τελετή μέσω της οποίας ο άνθρωπος, χρησιμοποιώντας τις ιδιότητες της προσωπικότητάς του, μπορεί να συντονιστεί με τις ιδιότητες της ψυχής και του πνεύματός του. Είναι μια ανώτερη ψυχοσυγκινησιακή διεργασία που θεμελιώνεται πάνω στην αδιαφιλονίκητη πίστη για τον Θεό και λειτουργεί μέσω των στοιχείων που έχει στη διάθεσή της η ανθρώπινη συνείδηση. Η ορθή χρήση των στοιχείων-ιδιοτήτων της προσωπικότητας, μπορεί να διαμορφώσει στον προσευχόμενο ένα βίωμα για την εσωτερική του υπόσταση, μπορεί να τον ωθήσει σε μια προοδευτική αλλαγή της αντίληψής του για τα επέκεινα, μπορεί να του δημιουργήσει έναν ανώτερο χαρακτήρα και τελικά να του μεταβάλει την πίστη εξ ανάγκης, σε πίστη εκ γνώσεως. Η προσευχή είναι ο τρόπος με τον οποίο η ανθρώπινη ψυχή μπορεί να μεταβληθεί σε πνευματική ψυχή. Είναι ο τρόπος με τον οποίο αναστρέφεται το ανθρώπινο προς το ψυχοπνευματικό και τα μέσα για τούτη την αναστροφή είναι τα στοιχεία της ανθρώπινης φύσης......

....Ενώ η ανθρώπινη προσευχή είναι ένας τρόπος μη συνειδητής διαλεκτικής, η συνειδητή προσευχή είναι το επιστέγασμα της διαλεκτικής, είναι εκείνο που οι μυστικιστές ονόμασαν Θείο Έρωτα. Η προσευχή είναι η βακτηρία, το ραβδί που όποιος πιστός κρατεί στο χέρι του δεν πρόκειται να σκοντάψει, “όποιος κρατά στα χέρια του το ραβδί της προσευχής, δεν πρόκειται να σκοντάψει” (Ιωάννης της Κλίμακας). Διότι η προσευχή έχει ως διδάσκαλό της τον Θεό, “τον διδάσκοντα άνθρωπον γνώσιν και διδόντα ευχήν τω ευχομένω και ευλογούντα έτη δικαίων” (Ψαλμ.90γ 10 -Α' Βασ.β 9).

Η προσευχή είτε ως προσωπική επικοινωνία με τον εσωτερικό εαυτό είτε ως ανάγκη επίκλησης και δοξολογίας της Ανώτερης Δύναμης, παραμένει ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος συντονίζεται με τον εσωτερικό του κόσμο. Ως μέθοδος λοιπόν προσέγγισης του υπερβατικού και ως τρόπος μετάλλαξης της ανθρώπινης ψυχής προς το ανώτερο και καλύτερο, αποτελεί θέμα ερμηνείας και ανάλυσης στον χώρο της εσωτερικής αναζήτησης. Η προσευχή ως ιερή τελετή, η σχέση της με το πνευματικό τμήμα της ψυχής και με τους Θείους Νόμους, καθώς και η επίδραση αυτής της τελετής πάνω στην εξέλιξη και τη συμπεριφορά του ανθρώπου, είναι τα θέματα του παρόντος βιβλίου.

:: ISBN: 960-85768-1-4

:: Μέγεθος:12Χ19

:: Σελίδες:146

Περιεχόµενα:

Εισαγωγή στη Θεοσοφία - Θεµελιώδεις Αρχές και Προέλευση - Ο Σκοπός της Ζωής; - Η Συνολική Σύνθεση του Ανθρώπου - Η Μεταθανάτια Ζωή - Ο Νόµος - Μετενσάρκωση ή η Συνέχεια της Ζωής - Εξέλιξη µέσω αυτο-προσπάθειας - Επιστημονική και Εσωτερική Γνώση - Ο Δρόμος προς την Κατανόηση - Θεοσοφία και Θρησκεία.

***Το βιβλίο αυτό είχε εκδοθεί από το Κέντρο Μεταφυσικής Ενημέρωσης***

:: ISBN 960-85768-9-X

:: Μέγεθος: 13,5Χ21

:: Σελίδες 111

Περιεχόµενα:

Θεοσοφία και Διδάσκαλοι - Γενικές Αρχές - Η Γήινη Άλυσος - Η Επταδική Σύσταση του Ανθρώπου - Σώµα και Αστρικό Σώµα - Κάµα-επιθυµία - Μάνας - Για τη Μετενσάρκωση - Συνέχεια πάνω στη Μετενσάρκωση - Επιχειρήµατα που υποστηρίζουν τη Μετενσάρκωση - Κάρµα - Κάµα Λόκα - Ντεβαχάν - Κύκλοι - Η Διαφοροποίηση των Ειδών-Ελλείποντες Κρίκοι - Φυσικοί Νόµοι, Δυνάµεις και Φαινόµενα - Ψυχικά Φαινόµενα και Πνευµατισµός.

Κεφάλαιο 1: ΘΕΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ

Γενικός ορισμός της Θεοσοφίας. Η ύπαρξη υψηλά αναπτυγμένων όντων στο Σύμπαν. Αυτά τα όντα είναι οι Μαχάτμα, Μύστες, Αδελφοί, Αντέπτ. Πως εργάζονται και γιατί τώρα παραμένουν κρυμμένοι. Η Ομάδα τους. Είναι τελειωμένα όντα από άλλες περιόδους εξέλιξης. Είχαν εμφανιστεί με διάφορα ονόματα στην ιστορία. Απολλώνιος, Μωυσής, Σολομών και άλλοι ήταν μέλη αυτής της αδελφότητας. Είχαν μία μοναδική διδασκαλία. Είναι εφικτοί διότι ο άνθρωπος μπορεί τελικά να γίνει όπως αυτοί. Συντηρούν την αληθινή διδασκαλία και προκαλούν την επανεμφάνισή της στη κατάλληλη στιγμή

Κεφάλαιο 2: ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

Μια θεώρηση των γενικών νόμων που κυβερνούν τον Κόσμο. Η επταπλή διαίρεση του συστήματος. Η πραγματική Ύλη δεν είναι ορατή και αυτό πάντοτε ήταν γνωστό στην Ομάδα. Ο Νους το ευφυές τμήμα του Κόσμου. Στον Συμπαντικό Νου εμπεριέχεται το επταπλό σχέδιο του Κόσμου. Η εξέλιξη προχωρά με βάση το σχέδιο στον Συμπαντικό Νου. Περίοδοι της εξέλιξης τερματίζονται, αυτή είναι η Νύχτα του Μπράχμα. Η Μωυσαϊκή απόδοση της Κοσμογένεσης έχει επισκιάσει τις σύγχρονες αντιλήψεις. Οι Εβραίοι είχαν απλά πάρει ένα τμήμα της διδασκαλίας από τους αρχαίους Αιγυπτίους. Η διδασκαλία συμφωνεί με την εσωτερική ερμηνεία της Γένεσης. Η γενική διάρκεια των περιόδων της Εξέλιξης. Ίδια διδασκαλία με αυτή του Χέρμπερτ Σπένσερ. Η παλαιά Ινδουιστική χρονολογία δίνει τις λεπτομέρειες. Η ιστορία του Ναού του Σολομώντα είναι αυτή της ανθρώπινης εξέλιξης. Η διδασκαλία πολύ αρχαιότερη της Χριστιανικής. Η πραγματική ηλικία του κόσμου. Ο άνθρωπος είναι ηλικίας άνω των 18.000.000 ετών. Η Εξέλιξη επιτυγχάνεται αποκλειστικά από τα Εγώ τα οποία τελικά γίνονται οι χρήστες των ανθρώπινων μορφών. Καθεμία από τις επτά αρχές του ανθρώπου προκύπτει από καθεμία από τις επτά μεγάλες διαιρέσεις του Σύμπαντος.

Κεφάλαιο 3: Η ΓΗΙΝΗ ΑΛΥΣΟΣ

Η διδασκαλία αναφορικά με τη Γη. Είναι επίσης επταπλή. Ανήκει σε μια περιφορά από την άλυσο των επτά που αντιστοιχεί στον άνθρωπο. Αυτές οι επτά δεν είναι χωρισμένες μεταξύ τους αλλά συνενωμένες. Η Γήινη άλυσος είναι η μετενσάρκωση μιας προηγούμενης παλαιότερης αλλά τώρα νεκρής αλύσου. Η σελήνη μας είναι ο ορατός αντιπρόσωπος αυτής της παλαιάς αλύσου. Η Σελήνη είναι τώρα νεκρή και σε συμπύκνωση. Η Αφροδίτη, ο Άρης κλπ. είναι μέρη άλλων αλύσων παρόμοιων με τη δική μας. Μία μάζα των Εγώ για κάθε άλυσο. Ο αριθμός, αν και ανυπολόγιστος, είναι πεπερασμένος. Η πορεία της εξέλιξής τους μέσω των επτά σφαιρών. Σε καθεμία αναπτύσσεται ένα ορισμένο τμήμα της φύσης μας. Στην τέταρτη σφαίρα η διαδικασία της συμπύκνωσης έχει αρχίσει και προσεγγίζει το όριο της.

Κεφάλαιο 4: Η ΕΠΤΑΔΙΚΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Η σύσταση του ανθρώπου. Με ποιο τρόπο η διδασκαλία διαφέρει από την Χριστιανική. Η πραγματική διδασκαλία ήταν γνωστή τους πρώτους αιώνες αυτής της εποχής, εσκεμμένα αποσύρθηκε από ένα έθνος μη ικανό να την αντέξει. Ο κίνδυνος αν η δοξασία δεν είχε αποσυρθεί. Η επταπλή διαίρεση. Οι αρχές ταξινομημένες. Οι διαιρέσεις συμφωνούν με την άλυσο των επτά σφαιρών. Ο κατώτερος άνθρωπος είναι μια σύνθετη ύπαρξη. Η ανώτερή του τριάδα. Οι κατώτερες τέσσερις αρχές παροδικές και φθαρτές. Ο θάνατος αφήνει την τριάδα σαν το μόνο μόνιμο τμήμα μας. Τι είναι ο φυσικός άνθρωπος και τι ο άλλος αόρατος θνητός άνθρωπος. Ένας δεύτερος φυσικός άνθρωπος μη ορατός αλλά ωστόσο θνητός. Οι αισθήσεις ανήκουν στον αόρατο άνθρωπο και όχι στον ορατό.

Κεφαλαίο 5: ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΑΣΤΡΙΚΟ ΣΩΜΑ

Το σώμα και η ζωτική αρχή. Το μυστήριο της ζωής. Ο ύπνος και ο θάνατος οφείλονται σε πλεόνασμα ζωής μη ανεκτό από τον οργανισμό. Το σώμα μια ψευδαίσθηση. Τι είναι το κύτταρο. Η ζωή είναι συμπαντική. Δεν είναι το αποτέλεσμα του οργανισμού. Το Αστρικό Σώμα. Από τι αποτελείται. Οι δυνάμεις του και οι λειτουργίες του. Είναι το πρόπλασμα του σώματος. Κατέχεται από όλα τα βασίλεια της φύσης. Η δύναμή του να ταξιδεύει. Τα πραγματικά αισθητήρια όργανα είναι στο αστρικό σώμα. Η θέση του αστρικού σώματος στις πνευματιστικές συνεδρίες. Το αστρικό σώμα εξηγεί την τηλεπάθεια, διόραση, διακοή και όλα τα παρεμφερή ψυχικά φαινόμενα.

Κεφάλαιο 6: ΚΑΜΑ – ΕΠΙΘΥΜΙΑ

Η τέταρτη αρχή, Κάμα Ρούπα, σημαίνει τα Πάθη και τις Επιθυμίες. Το Κάμα Ρούπα δεν δημιουργείται από το σώμα αλλά είναι η αιτία του σώματος. Αυτή είναι η εξισορροπητική αρχή των επτά. Είναι η βάση της δράσης και υποκινητής της θέλησης. Ορθή επιθυμία οδηγεί σε ορθή δράση. Αυτή η αρχή έχει μια ανώτερη και μια κατώτερη όψη. Η αρχή είναι στο αστρικό σώμα. Στο θάνατο συγχωνεύεται με το αστρικό σώμα και κατασκευάζει από αυτό ένα κέλυφος του ανθρώπου. Κατέχει δικές του δυνάμεις η φύση των οποίων έχει το δικό της αυτοματισμό. Αυτό το κέλυφος είναι το επονομαζόμενο «πνεύμα» των πνευματιστικών συνεδριών. Αποτελεί κίνδυνο για τη φυλή. Τα στοιχειακά βοηθούν αυτό το κέλυφος κατά τις πνευματιστικές συνεδρίες. Καμία ψυχή ή συνείδηση παρούσα. Αυτόχειρες και εκτελεσμένοι εγκληματίες αφήνουν ανθεκτικά κελύφη. Η αρχή της επιθυμίας είναι κοινή σε όλα τα οργανωμένα βασίλεια. Είναι το ζωώδες τμήμα του ανθρώπου. Ο άνθρωπος είναι τώρα μια πλήρως αναπτυγμένη τετράδα, με τις ανώτερες αρχές εν μέρει αναπτυγμένες.

Κεφάλαιο 7: ΜΑΝΑΣ

Μάνας η πέμπτη αρχή. Η πρώτη του αληθινού ανθρώπου. Είναι η σκεπτόμενη αρχή και δεν είναι προϊόν του εγκεφάλου. Ο εγκέφαλος είναι μόνο το όργανό του. Πώς δόθηκε το φως του νου στους άνοες ανθρώπους. Τελειοποιημένα όντα από τα παλαιότερα συστήματα το έδωσαν σε μας, όπως αυτά το απέκτησαν από τους προκατόχους τους. Το Μάνας είναι η αποθήκη όλων των σκέψεων. Το Μάνας είναι ο προφήτης. Αν η σύνδεση μεταξύ Μάνας και εγκεφάλου σπάσει, το πρόσωπο αυτό αδυνατεί να αντιληφθεί. Τα όργανα του σώματος δεν αντιλαμβάνονται τίποτα. Το Μάνας διαιρείται σε ανώτερο και κατώτερο. Οι τέσσερεις ιδιαιτερότητές του. Οι Βούδας, Ιησούς και άλλοι είχαν Μάνας πλήρως αναπτυγμένο. Άτμα το Θείο Εγώ. Η μόνιμη ατομικότητα. Αυτή η μόνιμη ατομικότητα έχει περάσει μέσω κάθε είδους εμπειρίας σε πολλά σώματα. Μάνας και ύλη έχουν τώρα μια μεγαλύτερη δυνατότητα δράσης από προηγούμενους καιρούς. Το Μάνας κατευθύνεται από την επιθυμία και αυτό κάνει τη μετενσάρκωση μια αναγκαιότητα.

Κεφάλαιο 8: ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

Γιατί είναι ο άνθρωπος έτσι όπως είναι, και πώς προέκυψε. Γιατί υπάρχει το Σύμπαν. Η Πνευματική και η φυσική εξέλιξη απαιτούν τη μετενσάρκωση. Η Μετενσάρκωση πάνω στο φυσικό πεδίο είναι επανενσωμάτωση ή αλλαγή της μορφής. Το σύνολο της ύλης της σφαίρας θα είναι σε μια πολύ μακρινή περίοδο, άνθρωποι. Η διδασκαλία είναι αρχαία. Ήταν γνωστή στους πρώτους Χριστιανούς. Διδάχθηκε από τον Ιησού. Τί μετενσαρκώνεται. Τα μυστήρια της ζωής προκύπτουν από ατελή ενσάρκωση των ανώτερων αρχών. Δεν υπάρχει μετενσάρκωση σε κατώτερες μορφές. Η ερμηνεία του Μανού πάνω σε αυτό.

Κεφάλαιο 9: ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

Προκαλούμενες αντιρρήσεις. Η επιθυμία δεν μπορεί να αλλάξει το νόμο. Πρώτες αφίξεις στον παράδεισο. Πρέπει να περιμένουν για μας. Η αναγνώριση της ψυχής μη εξαρτώμενη από την αντικειμενικότητα. Η κληρονομικότητα δεν είναι εμπόδιο. Τί είναι η κληρονομικότητα. Οι διαφορές δεν οφείλονται στην κληρονομικότητα. Η μετενσάρκωση δεν είναι άδικη. Τί είναι δικαιοσύνη. Δεν υποφέρουμε για τις πράξεις άλλων, αλλά για τις δικές μας πράξεις. Μνήμη. Γιατί δεν θυμόμαστε άλλες ζωές. Ποιός θυμάται; Πώς να ερμηνεύσουμε την αύξηση του πληθυσμού.

Κεφάλαιο 10: ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΗ ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ

Για τη φύση της ψυχής. Για τους νόμους του νου και της ψυχής. Για τις διαφορές του χαρακτήρα. Ανάγκη για πειθαρχία και εξέλιξη. Διαφορές στις ικανότητες. Η ατομική ταυτότητα το αποδεικνύει. Ο πιθανός στόχος της ζωής την καθιστά αναγκαία. Μια ζωή δεν είναι αρκετή για την πραγματοποίηση των σκοπών της Φύσης. Ο θάνατος από μόνος του δεν παρέχει καμία πρόοδο. Η μάθηση είναι πριν το θάνατο. Η αγριότητα και η φθορά των εθνών την υποστηρίζουν. Η εμφάνιση ιδιοφυών ανθρώπων οφείλεται στη μετενσάρκωση. Έμφυτες ιδέες κοινές στον άνθρωπο το αποδεικνύουν. Η αντίθεση στη διδασκαλία βασίζεται μόνο στην προκατάληψη.

Κεφάλαιο 11: ΚΑΡΜΑ

Ορισμός του όρου. Ένας άγνωστος όρος. Ένας ευεργετικός νόμος. Πώς η παρούσα ζωή επηρεάζεται από προηγούμενες πράξεις άλλων ζωών. Κάθε πράξη έχει μια σκέψη σαν ρίζα της. Μέσω του Μάνας επιδρούν σε κάθε προσωπική ζωή. Γιατί οι άνθρωποι γεννιούνται παραμορφωμένοι ή κάτω από κακές συνθήκες. Οι τρεις κατηγορίες του Κάρμα και τα τρία πεδία λειτουργίας του. Εθνικό και Φυλετικό Κάρμα. Ατομική δυστυχία και ευτυχία. Οι ρήσεις των Διδασκάλων σχετικά με το Κάρμα.

Κεφάλαιο 12: ΚΑΜΑ ΛΟΚΑ

Η πρώτη κατάσταση μετά το θάνατο. Πού και τί είναι παράδεισος και κόλαση; Ο θάνατος του σώματος μόνο το πρώτο βήμα του θανάτου. Ένας δεύτερος θάνατος μετά απ’ αυτόν. Διαχωρισμός των επτά αρχών σε τρεις τάξεις. Τί είναι το Κάμα Λόκα; Καταγωγή του Χριστιανικού καθαρτηρίου. Είναι μια αστρική σφαίρα με πολυάριθμες διαβαθμίσεις. Τα Σκάντας. Το αστρικό κέλυφος του ανθρώπου στο Κάμα Λόκα. Είναι απαλλαγμένο από την ψυχή, το νου και τη συνείδηση. Είναι το «πνεύμα» των πνευματιστικών συνεδριών. Ταξινόμηση των κελυφών στο Κάμα Λόκα. Οι Μαύροι Μάγοι εκεί. Η μοίρα των αυτόχειρων και άλλων. Προντεβαχανική μη συνειδητότητα.

Κεφάλαιο 13: ΝΤΕΒΑΧΑΝ

Το νόημα του όρου. Μια κατάσταση του Άτμα- Μπούντι- Μάνας. Λειτουργία του Κάρμα στο Ντεβαχάν. Η αναγκαιότητα για το Ντεβαχάν. Είναι ένα άλλο είδος σκέψης χωρίς φυσικό σώμα να την περιορίζει. Μόνο δύο πεδία λειτουργίας των αιτίων – υποκειμενικό και αντικειμενικό. Το Ντεβαχάν είναι ένα. Δεν υπάρχει εκεί χρόνος για την ψυχή. Διάρκεια παραμονής εκεί. Μαθηματικά της ψυχής. Μέση διάρκεια παραμονής εκεί είναι 1500 θνητά έτη. Εξαρτάται από τις ψυχικές ωθήσεις της ζωής. Η χρήση και ο σκοπός του. Σύμφωνα με τις τελευταίες σκέψεις κατά το θάνατο διαμορφώνεται η ντεβαχανική κατάσταση. Το Ντεβαχάν δεν είναι χωρίς νόημα. Βλέπουμε εκείνους που μένουν πίσω; Φέρνουμε τις εικόνες τους εμπρός μας. Οντότητες στο Ντεβαχάν έχουν τη δύναμη να βοηθήσουν εκείνους που αγαπούν. Τα διάμεσα δεν μπορούν να συναντήσουν εκείνους στο Ντεβαχάν εκτός από σπάνιες περιπτώσεις όταν το άτομο είναι αγνό. Μόνο οι Αντέπτ μπορούν να βοηθήσουν εκείνους στο Ντεβαχάν.

Κεφάλαιο 14: ΚΥΚΛΟΙ

Μια από τις πλέον σπουδαίες δοξασίες. Αντίστοιχες λέξεις στα Σανσκριτικά. Λίγοι κύκλοι γνωστοί στη Δύση. Προκαλούν την επανεμφάνιση προηγούμενων ζωντανών προσωπικοτήτων. Επιδρούν στη ζωή και την εξέλιξη. Πότε ήρθε η πρώτη στιγμή. Ο πρώτος ρυθμός δόνησης καθορίζει τις επακόλουθες. Όταν ο άνθρωπος αφήνει τη σφαίρα οι δυνάμεις πεθαίνουν. Αναστατώσεις και κατακλυσμοί. Η Μετενσάρκωση και το Κάρμα συνδεόμενα με τον κυκλικό νόμο. Οι πολιτισμοί κινούνται κυκλικά προς τα πίσω. Ο κύκλος των Αβατάρ. Οι Κρίσνα, Βούδας και άλλοι έρχονται κατά κύκλους. Μικρότερες προσωπικότητες και μεγάλοι ηγέτες. Η συνάντηση των κύκλων προκαλεί αναστατώσεις. Η Σελήνη, ο Ήλιος και οι Αστρικοί κύκλοι. Οι ατομικοί κύκλοι και αυτοί της μετενσάρκωσης. Η κίνηση μέσω των αστερισμών και το νόημα της ιστορίας του Ιωνά. Το Ζωδιακό ρολόι. Πώς οι ιδέες εντυπώνονται και συντηρούνται από τα έθνη. Η αιτία για τους σεισμούς, τις παγκόσμιες φωτιές, τους παγετώνες και τις πλημμύρες. Οι Βραχμανικοί κύκλοι.

Κεφάλαιο 15: ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ – ΕΛΛΕΙΠΟΝΤΕΣ ΚΡΙΚΟΙ

Η τελική καταγωγή του ανθρώπου μη ανακαλύψιμη. Ο άνθρωπος δεν προέκυψε ούτε από ένα απλό ζεύγος, ούτε από τα ζώα. Επτά φυλές ανθρώπων εμφανίστηκαν ταυτόχρονα πάνω στη σφαίρα. Τώρα συγχωνεύονται και θα διαφοροποιηθούν. Οι Ανθρωποειδείς Πίθηκοι. Η καταγωγή τους. Προήλθαν από τον άνθρωπο. Είναι απόγονοι που προέκυψαν από την αφύσικη ένωση στον τρίτο και τέταρτο γύρο. Οι Καθυστερημένες Φυλές. Τα απόκρυφα βιβλία σχετικά με το θέμα. Τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά των πιθήκων ερμηνευμένα. Τα κατώτερα βασίλεια από άλλες σφαίρες. Η διαφοροποίησή τους από τη νοήμονα παρέμβαση των Ντυάνι. Το μέσο σημείο της εξέλιξης. Αστρικές μορφές παλαιών Γύρων στερεοποιημένες σε φυσικούς Γύρους. Ελλείποντες κρίκοι, τί είναι και γιατί η Επιστήμη αδυνατεί να τους ανακαλύψει. Ο στόχος της Φύσης σε όλο αυτό το έργο.

Κεφάλαιο 16: ΦΥΣΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ, ΔΥΝΑΜΕΙΣ, ΚΑΙ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Μη αληθινή ψυχολογία στη Δύση. Υπάρχει στην Ανατολή. Άνθρωπος ο καθρέπτης όλων των δυνάμεων. Η βαρύτητα μόνο ο μισός νόμος. Η σπουδαιότητα της πολικότητας και της συνοχής. Καθιστώντας τα αντικείμενα αόρατα. Η Φαντασία πανίσχυρη. Τηλεπάθεια. Το διάβασμα της σκέψης είναι κλοπή. Τηλεκίνηση, διόραση, διακοή και ενόραση. Εικόνες στο Αστρικό Φως. Όνειρα και οράματα. Εμφανίσεις. Πραγματική διόραση. Το εσωτερικό ερέθισμα προκαλεί την εξωτερική εντύπωση. Αστρικό Φως, ο καταγραφέας των πάντων.

Κεφάλαιο 17: ΨΥΧΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ

Ο Πνευματισμός, ένας ανεπιτυχής όρος. Θα έπρεπε να καλείται νεκρομαντεία και λατρεία των νεκρών. Αυτή η λατρεία δεν γεννήθηκε στην Αμερική. Η πρακτική, από παλιά γνωστή στην Ινδία. Τα καταγραμμένα γεγονότα αξίζουν εξέταση. Οι Θεόσοφοι παραδέχονται τα γεγονότα αλλά τα ερμηνεύουν διαφορετικά από τον «πνευματιστή». Η εξέταση περιορίζεται στο ερώτημα αν ο νεκρός επιστρέφει. Οι νεκροί δεν επιστρέφουν έτσι. Ο κύριος όγκος των επικοινωνιών είναι από τα αστρικά κελύφη του ανθρώπου. Αντιρρήσεις στους ισχυρισμούς που προβάλλονται από τα διάμεσα. Υλοποίηση και τί είναι. Μια μάζα ηλεκτρομαγνητικής ύλης με μια εικόνα πάνω της από το αστρικό φως, ή το αστρικό σώμα του διάμεσου προβλημένο από το ζωντανό σώμα; Ανάλυση των νόμων που θα γνωστοποιηθούν πριν τα φαινόμενα μπορέσουν να κατανοηθούν. Η χροιά της «ανεξάρτητης φωνής». Σπουδαιότητα του αστρικού βασιλείου. Οι κίνδυνοι της διαμεσότητας. Προσπάθεια προς απόκτηση αυτών των δυνάμεων για χρήμα ή ιδιοτελείς σκοπούς είναι επικίνδυνη. Ο Κυκλικός νόμος ορίζει τη μείωση της δύναμης αυτή τη στιγμή. Ο σκοπός της Ομάδας.

***Το βιβλίο αυτό είχε εκδοθεί από το Κέντρο Μεταφυσικής Ενημέρωσης***

:: ISBN 960-88228-4-X

:: Μέγεθος: 13,5Χ21

:: Σελίδες:188

Αποκαλυμμένη Ίσις - Η εκπληκτική ιστορία της συγγραφής της Μυστικής Διδασκαλίας -

Ο Ακρογωνιαίος Λίθος

Περιεχόμενα:

Αποκαλυμμένη Ίσις: Η εκπληκτική Ιστορία της Συγγραφής της - Η Μυστική Διδασκαλία: Η Μεγάλη Θυσία - Ο Ακρογωνιαίος Λίθος: Η Πρόθεση. Τί Είναι Θρησκεία. Ο Ακρογωνιαίος Λίθος και Η Θεοσοφία. Ο Ακρογωνιαίος Λίθος και Η Φύση. Η Φύση της Φύσης. Ο Άνθρωπος και η Φύση. Η Μελέτη της Φύσης. Η Ουσία της Εμπειρίας. Η Ταυτότητα του Ανθρώπου με τη Φύση.

«Υπάρχει ένας δρόμος, απόκρημνος και ακανθώδης, περιστοιχισμένος με κάθε είδους κινδύνους, αλλά παρόλα αυτά ένας δρόμος, που οδηγεί ακριβώς στην καρδιά του Σύμπαντος. Μπορώ να σας πω πώς να βρείτε αυτούς που θα σας δείξουν τη μυστική πύλη που ανοίγει μόνο προς τα μέσα και κλείνει γρήγορα πίσω από τον νεοφώτιστο για πάντα. Δεν υπάρχει κίνδυνος που το απτόητο κουράγιο να μην μπορεί να κατακτήσει, δεν υπάρχει δοκιμασία που η άσπιλη αγνότητα να μην μπορεί να την ξεπεράσει, δεν υπάρχει δυσκολία που να μην την υπερνικά η ισχυρή διάνοια. Γι' αυτούς που νικούν στην ανοδική πορεία, υπάρχει μια ανταμοιβή που δεν λέγεται ― η δύναμη να ευλογούν και να σώζουν την ανθρωπότητα. Για όσους αποτυγχάνουν, υπάρχουν άλλες ζωές στη διάρκεια των οποίων μπορεί να έρθει η επιτυχία».

***Το βιβλίο αυτό είχε εκδοθεί από το Κέντρο Μεταφυσικής Ενημέρωσης***

:: ISBN 960-85768-8-1

:: Μέγεθος 17Χ24

:: Σελίδες 64

Τίτλος πρωτοτύπου: Esoteric Bouddism

1η έκδοση στην Αγγλική: 1883

2η έκδοση (αναθεωρημένη) στην Αγγλική: 1918

1η έκδοση στην Ελληνική: 1996

 Μετάφραση- επιμέλεια: Παναγιώτης Παπασλιώτης

Μια μεγαλειώδης αναφορά που κάνει η Μεγάλη Λευκή Αδελφότης πάνω στην εσωτερική δοξασία του Βουδδισμού, την οποία πήρε ο συγγραφέας με μορφή αλληλογραφίας από τους Διδασκάλους Κ. Χ. και Μ.

Με τον ''Εσωτερικό Βουδδισμό'', που βασίζεται στις περίφημες επιστολές που έφθασαν στα χέρια του συγγραφέα από δυο Διδασκάλους της Σοφίας, αποκαλύφθηκε πρώτη φορά, το 1883, στους Ευρωπαίους, με γενναιοδωρία και καθαρότητα, η Εσωτερική Γνώση που αιώνες τώρα φύλαγαν ζηλότυπα οι μύστες της.

Οι διδασκαλίες που υπάρχουν σ' αυτό το βιβλίο δεν ανήκουν σε καμμία θρησκεία ούτε σε κάποιο συγκεκριμένο φιλοσοφικό ρεύμα. Η Εσωτερική Δοξασία ανήκει σε ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, είναι η παμπάλαια σοφία που αποκτήθηκε με την ανάγνωση του ''Βιβλίου της Φύσης'' από εκείνους

που είχαν την ικανότητα να το διαβάσουν.

Ο ''Εσωτερικός Βουδδισμός'' δεν έχει σκοπό να πείσει κανένα για την ορθότητα μιας συγκεκριμένης θρησκευτικής πίστης, αλλά να ερεθίσει τις ανήσυχες διάνοιες και να εμπνεύσει εκείνους που θα επιθυμήσουν να γίνουν κοινωνοί της Παγκόσμιας Γνώσης και Συνείδησης. Η απόφαση, ο αγώνας και η νίκη ανήκουν σ' αυτούς.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΟΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ

Η απομόνωση της ανατολικής γνώσης – Οι Αρχάτ και οι ιδιότητές τους – Οι Μαχάτμα – Κατώτεροι Γιόγκι – Απόκρυφη εκπαίδευση – Ο μεγάλος σκοπός

Η ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Εσωτερική κοσμογονία – Ανάλυση του ανθρώπου – Οι επτά αρχές

Η ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΑΛΥΣΙΔΑ

Εσωτερικές απόψεις για την εξέλιξη – Η αλυσίδα των σφαιρών – Η σπειροειδής πρόοδος – Τα κατώτερα βασίλεια

ΟΙ ΚΟΣΜΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΔΟΙ

Η ομοιομορφία της Φύσης – Φυλές και Γύροι – Ο επταδικός νόμος – Αντικειμενικές και υποκειμενικές ζωές – Παλαιότερες φυλές στη Γη – Κατακλυσμοί – Ατλαντίδα και Λεμουρία – Ο κυκλικός νόμος

ΤΟ ΝΤΕΒΑΧΑΝ

Κάρμα – Η διαίρεση των αρχών κατά τον Θάνατο – Η πρόοδος της ανώτερης δυάδας – Η ύπαρξη στο Ντεβαχάν – Το Αβίτσι

ΤΟ ΚΑΜΑ ΛΟΚΑ

Το αστρικό κέλυφος – Τα στοιχειακά – Μέντιουμ και κέλυφη – Αυτοκτονίες και ατυχήματα – Επιζώσες τάσεις

ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΚΥΜΑ

Η πρόοδος του κυρίου κύματος – Συσκοτίσεις – Οι γειτονικοί μας πλανήτες – Διαβαθμίσεις της πνευματικότητας – Πρώιμα ανεπτυγμένα Εγώ

Η ΠΡΟΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

Το καλό και το κακό – Το αποφασιστικό σημείο – Πνευματικότητα και διανοητικότητα – Η έκτη αίσθηση – Πρόνοια για όλους – Σπάνιες περιπτώσεις – Η κατάπτωση των ακατάλληλων

Ο ΒΟΥΔΔΑΣ

Ο εσωτερικός Βούδδας – Μετενσαρκώσεις των μυστών – Οι επτά Βούδδες των μεγάλων φυλών – Διδασκαλίες της Βεντάντα – Σανκαρακάρια – Η αναμόρωση του αποκρύφου συστήματος στο Θιβέτ

ΤΟ ΝΙΡΒΑΝΑ

Το κατώφλι του Νιρβάνα – Παρα-νιρβάνα – Βούδδας και Νιρβάνα – Η κατάκτηση του Νιρβάνα από τους Μύστες – Η επιδίωξη της αλήθειας

ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ

Ημέρες και Νύκτες του Βράχμα – Το ηλιακό σύστημα – Η μεγάλη Πρώτη Αιτία – Η αιώνια κυκλική πορεία

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Αντιστοιχίες της Εσωτερικής Δοξασίας με την ορατή Φύση – Ελεύθερη θέληση και πρόγνωση – Η καταγωγή του κακού – Η προέλευση των πάντων – Η έσχατη διάλυση της συνειδητότητας – Ατομικότητα και προσωπικότητα – Η Ψυχή και το Πνεύμα

*** Το βιβλίο αυτό ανήκε στις εκδόσεις Υδρανός***

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 978-960-8141-41-4

:: Μέγεθος 14Χ21

:: Σελίδες 234

Τίτλος πρωτοτύπου: The Masters and the Path

1η έκδοσις στην Αγγλική: 1925

2η (αναθεωρημένη και επηυξημένη) έκδοσις στην Αγγλική: 1926

1η έκδοσις στην Ελληνική: 1928 Θεοσοφικός Εκδοτικός Οίκος ΣΥΝ.Π.Ε.

Επιμέλεια εκδόσεως: Καφετζόπουλος Θοδωρής

Κείμενο σε γλώσσα καθαρεύουσα και σύστημα πολυτονικό.

Η παρούσα έκδοσις (2000) είναι φωτογραφική αναπαραγωγή του αντιτύπου με αύξοντα αριθμό 644, της 1ης Ελληνικής εκδόσεως του 1928 (κατά την οποία είχαν εκτυπωθεί 1.000 αριθμημένα αντίτυπα) η μετάφρασις της οποίας ακολούθησε την 2η (αναθεωρημένη και επηυξημένη) Αγγλική έκδοσι του 1926 και μεταφράστηκε υπό του Ι.Ν.Χ. (πρόκειται για τον Ι.Ν. Χαρίτο, ο οποίος επέλεξε λόγω σεμνότητος και ταπεινότητος να μην γραφή το πλήρες όνομά του ―δείγμα συμπεριφοράς μιάς εποχής κατά την οποία πολλά μέλη της Θεοσοφικής Εταιρείας προσέφεραν ανιδιοτελώς και ανωνύμως) και την επιμέλεια είχε ο Νίκος Καρβούνης. Στην παρούσα έκδοσι προλογίζει ο Roger de Pins.

Πρόκειται για το πρώτο βιβλίο που αναφέρεται διεξοδικά στους Διδασκάλους της Σοφίας και στις Μυήσεις της Μεγάλης Λευκής Αδελφότητος.

Μέρος Α΄. Οι Διδάσκαλοι ―Η Ύπαρξις των Διδασκάλων: Γενική Εξέτασις. Αι Αποδείξεις των Θρησκειών. Πρόσφατοι Μαρτυρίαι. Προσωπική Πείρα. Η Εξέληξις της Ζωής. Υπερανθρώπινη Ζωή. Η Αδελφότης των Μυστών. Αι Δυνάμεις του Μύστου. ―Τα Φυσικά Σώματα των Διδασκάλων: Η Εμφάνισίς Των. Μία Χαράδρα του Θιβέτ. Η Οικία του Διδασκάλου Κουτχούμι. Αι Ενεργητικότητες του Διδασκάλου. Άλλαι Οικίαι. Οι Μύσται της Πρώτης Ακτίνος. Οι Μύσται της Δευτέρας Ακτίνος. Αι Άλλαι Ακτίνες. Τέλειοι Φυσικοί Φορείς. Δανεικοί Φορείς.

Μέρος Β΄. Οι Μαθηταί ―Η προς τον Διδάσκαλον Άγουσα Οδός: Η εις την Ατραπόν Είσοδος. Η Σπουδαιότης του Εργάζεσθαι. Οι Αρχαίοι Κανόνες. «Στα Πόδια του Διδασκάλου». Η Διάθεσις του Μαθητού. Αι Τρεις Πύλαι. Το Έργον του Διδασκάλου. Ο Σχηματισμός του Δεσμού. Ουδείς Παραβλέπεται. Η Ευθύνη του Διδασκάλου. Εσφαλμέναι Ιδέαι. Το Αποτέλεσμα του Διαλογισμού. Κοινά Προσκόμματα. Η Ευλάβεια πρέπει να είναι Τέλεια. ―Δοκιμασία: Η Ζώσα Εικών. Νεώτεροι Δόκιμοι. Αποτέλεσμα της Σκληρότητος εις τα Παιδία. Ο Διδάσκαλος των Παιδίων. Εισδοχή υπό Δοκιμασίαν. Συμβουλαί του Διδασκάλου. Γενήτε ως Μικρά Παιδία. Εγωϊσμός. Τυραννία. Γέλως. Περιτταί Λέξεις. Μορφαί Γεννώμεναι δια της Ομιλίας. Θόρυβος. ―Αποδοχή: Περιγραφή μιάς Αποδοχής. Ένωσις με τον Διδάσκαλον. Η Στάσις του Μαθητού. Διανομή Δυνάμεως. Η Μεταβίβασις των Μηνυμάτων. Ευαισθησία, Ιδιότης Μεσάζοντος και Ψυχικαί Δυνάμεις. Μηνύματα εκ μέρους των Μυστών. Η Προσωπική Εξίσωσις. Σύγκρισις Σκέψεως. Χαλάρωσις. Γαλήνη και Ισορροπία. Αι Σκοτειναί Δυνάμεις. Η Βεβαιότης της Επιτυχίας. ―Άλλαι Διδασκαλίαι: Οι Διδάσκαλοι και η Αδελφότης. Αι Τέσσαρες προς την Ατραπόν Οδοί. Η Βουδδιστική Ταξινόμησις. Ινδική Γιόγκα. Μάντρα. Το Αποτέλεσμα της Πίστεως. Συνδυασμός Σκέψεως. Αγγελική Συνεργασία. Το Αποτέλεσμα της Επαναλήψεως. Ευλογίαι. Η Δύναμις του Ήχου. Αι Ανάγκαι Ουδέποτε Αλλάσουσι.

Μέρος Γ΄. Αι Μεγάλαι Μυήσεις ―Η Πρώτη Μύησις: Ο Μοναδικός Πατρομύστης. Η Αδελφότης. Αποτυχίαι. Αφήγησις Μιάς εις Πρώτον Βαθμόν Μυήσεως. Η Διάρκεια της Τελετής. Υιοθεσία. Το Επίπεδον της Μυήσεως. Η Σημερινή Ευκαιρία. Νεαροί Μεμυημένοι. Ο Μεμυημένος Αδελφός Πάντων.―Το Εγώ: Η Γέννησις του Εγώ. Η Μονάς και το Εγώ. Επικοινωνία μετά της Προσωπικότητος. Εις τον Ίδιον Αυτού Κόσμον. Το Ενδιαφέρον του εν τη Προσωπικότητι. Η Διάθεσις της Προσωπικότητος. Πραγματοποίησις Ενότητος. ―Η Δευτέρα και η Τρίτη Μύησις: Τα Τρία Πρώτα Δεσμά. Υποδιαίρεσις των Σταδίων. Αφήγησις Μιάς εις Δεύτερον Βαθμόν Μυήσεως. Νοητική Ανάπτυξις. Το Σημείον Κινδύνου. Το Τέταρτον και Πέμπτον Δεσμόν ―Αι Ανώτεραι Μυήσεις: Ο Αρχάτ. Χριστιανικός Συμβολισμός. Νιρβάνα. Το Έργον του Αρχάτ. Η Πέμπτη Μύησις. Επέκεινα του Βαθμού του Μύστου. Αι Επτά Ατραποί.

Μέρος Δ΄. Η Ιεραρχία ―Το Έργον των Διδασκάλων: Μία Σύνοψις. Αι Ενορίαι. Διανομή Δυνάμεως. Η Χρησιμοποίησις της Ευλαβείας. Το Έργον των Μαθητών. Αι ανά Εκατονταετίαν Προσπάθειαι. Αι Φυλαί. Η Έλευσις. Η Έκτη Υποφυλή. Η Έκτη Ρίζα Φυλή. ―Οι Τσοχάν και αι Ακτίνες: Οι Τσοχάν. Ο Πίναξ του Διδασκάλου Ζβαλ Κουλ. Η Επταδική διαίρεσις. Τα Επτά Πνεύματα. Οι Επτά Τύποι Όντων. Μαγικαί και Θεραπευτικαί Δυνάμεις. Οι Τσοχάν των Ακτίνων. Αι προς Ανάπτυξιν Ιδιότητες. Κυκλικαί Μεταβολαί. Το Βασίλειον της Ευλαβείας. Το Γεγονός της Τελετουργίας. ―Η Τριάς και τα Τρίγωνα: Η Θεία Τριάς. Το Τρίγωνον των Αντιπροσώπων. Όρια των Ακτίνων. Αλλαγή Ακτίνος. Τελεία Ενότης. ―Η Σοφία εις τα Τρίγωνα: Ο Βούδδας. Αι Συμπληρωματικαί Ενέργειαι. Η Εορτή του Wesak. Η Κοιλάς. Η Τελετή. Η Μεγίστη Ευλογία. Οι Προκάτοχοι του Βούδδα. Ο Βοδδισάτβας Μαϊτρεγιά. Η Εορτή του Asala. Αι Τέσσαρες Ευγενείς Αλήθειαι. Η Ευγενής Οκταπλή Ατραπός.―Η Δύναμις εις τα Τρίγωνα: Ο Κύριος του Κόσμου. Αι Ύψισται Μυήσεις. Το δια Πάντας Τέρμα.

*** Η έκδοσις είναι πλήρης και χωρίς περικοπές***

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 960-86270-3-6

:: Μέγεθος 14Χ21

:: Σελίδες 540

Το βιβλίο αυτό αποτελεί την συστηματικότερη και πλέον κατανοητή έκθεση των διδασκαλιών της Έλενας Πέτροβνα Μπλαβάτσκυ. Περιέχει 109 χάρτες, πίνακες και διαγράμματα, έτσι ώστε η μελέτη του να γίνει εξαιρετικά εύκολη και προσιτή: Η εξέλιξις της ζωής και της μορφής εις τον ορατόν και τον αόρατον κόσμον · Η εσωτερική ερμηνεία της ανόδου και της πτώσεως των πολιτισμών · Χάρτες της Λεμουρίας και της Ατλαντίδος · Οι νόμοι της Μετενσαρκώσεως · Ο νόμος του Κάρμα · Οι αόρατοι κόσμοι · Ο άνθρωπος κατά τα στάδια της ζωής και του θανάτου · Η εσωτερική εξέλιξις του ζωικού βασιλείου · Το έργον του Τριπλού Λόγου · Η εσωτερική εξέλιξις της ύλης, της ζωής και της συνειδητότητος · Η αόρατος Ιεραρχία · Η εσωτερική διακυβέρνησις του κόσμου · Αι μεγάλαι Μυήσεις ·

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-86270-2-8
:: Μέγεθος 17Χ24
:: Σελίδες 264

"Υψηλή επιστήμη" ονομάζεται η θεουργία, δηλαδή η μαγεία που επικυρώνεται από τον ιδρυτή κάθε μεγάλης θρησκείας, ενώ το απόρρητό της βρίσκεται στον μαγνητισμό που προκαλεί το αστρικό φως, ένα απόρρητο που μόνον ο Ελιφάς Λευί είναι σε θέση να λύσει διεξοδικά.

Στο συγκεκριμένο έργο γίνεται μία ιδιαίτερη προσέγγιση στον Χριστιανισμό.
Παράδοξο Πρώτο: Η Θρησκεία είναι Μαγεία, επικυρωμένη από την εξουσία · Παράδοξο Δεύτερο: Η Ελευθερία είναι η υπακοή εις τον Νόμον · Παράδοξο Τρίτο: Η Αγάπη είναι η πραγματοποίηση του αδύνατου · Παράδοξο Τέταρτο: Η Γνώση είναι η άγνοια, ή άρνηση, του Κακού · Παράδοξο Πέμπτο: Η Λογική είναι Θεός · Παράδοξο Έκτο: Η Φαντασία πραγματοποιεί ότι εφευρίσκει · Παράδοξο Έβδομο: Η Θέληση εκπληρώνει οτιδήποτε δεν επιθυμεί · Συνθετική Ανακεφαλαίωση · Μαγεία και Θεωρία της Μαγείας · Οι αμετάβλητες αρχές · Το Μέγα Μυστικό.

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-8141-31-1
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 176

Η Εσωτερική ερμηνεία της Αποκαλύψεως του Ιωάννου. Το βιβλίο συνοδεύεται από 40 σχέδια που ερμηνεύουν την Αποκάλυψη μέσω του Ερμητισμού και της Υψηλής Καμπαλά.

Eliphas Lévi
Τίτλος Πρωτοτύπου: Les Mystères de la Quaballah / La Révélation de St. Ioannis
1η έκδοση 1991 από τις Εκδόσεις Aldebaran
Μεταφραστές & Επιμελητές: άγνωστοι-ανώνυμοι

:: ISBN 978-960-8141-17-9
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 98

Η Εσωτερική ερμηνία του Οράματος του Ιεζεκιήλ. Το βιβλίο συνοδεύεται από μεγάλο αριθμό σχεδίων που ερμηνεύουν το Όραμα μέσω του Ερμητισμού και της Υψηλής Καμπαλά.

*** Το βιβλίο αυτό ανήκε στις εκδόσεις Aldebaran***

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-8141-22-2
:: Μέγεθος 14X21
:: Σελίδες 80

Οι πολιτικές αρχές της εποχής του Ελιφάς Λευί θεώρησαν την ''Βίβλο της Ελευθερίας'' έργο επικίνδυνο και ανατρεπτικό. Το βιβλίο κατασχέθηκε και παραδόθηκε στην πυρά, ο δε Ελιφάς Λευί πλήρωσε με φυλάκιση την εξωτερίκευση της Τιτάνειας και Μυητικής σκέψεώς του. Ο Θεός · Ο Άνδρας· Η Γυναίκα · Η Δημιουργία · Η Τριάδα · Ο Εωσφόρος · Κάιν και Άβελ · Η πτώση των Αγγέλων · Η Αγάπη · Η Πίστη · Η Ελευθερία · Η Προσευχή · Η Αμαρτία · Ο Μωυσής · Ο Χριστός · Η Κοινωνία · Ο Αντίχριστος · Οι Μάρτυρες · Η Ιδιοκτησία · Η Δουλεία · Η Εκπαίδευση · Το Ξίφος · Η Παραίτηση · Η Ευσέβεια · Η Προέλευση του Κακού · Η Πρόοδος και το Μέλλον · Ο Ναός · Λόγος προτρεπτικός προς τους Ισραηλίτες, τους Χριστιανούς και τους Μουσουλμάνους.

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---

*** Το βιβλίο αυτό ανήκε στις εκδόσεις Aldebaran***

:: *ISBN* 960-8141-19-2

:: *Μέγεθος* 14Χ21

:: *Σελίδες* 138

Ο Φάμπρ ντ' Ολιβέ και ο Τεκτονικός Τύπος της Ουρανίου Γεωργίας. Η Πυθαγόρειος Μύησή του και η φιλοσοφική ανάπτυξη του Πυθαγορείου θεωρήματος. Ιστορικές αναφορές που επεξηγούν γιατί το κλειδί της εσωτερικής ερμηνείας της Γενέσεως της Παλαιάς Διαθήκης είχε χαθεί. Η απόκρυψη του εσωτερικού νοήματος της Γενέσεως από τους Εσσαίους και η σκόπιμη παράφρασή της. Ο ντ' Ολιβέ ερμηνεύει την Γένεση με βάση το τριπλό νόημα των ιερογλυφικών που κληροδότησε ο Μωυσής ως ιερεύς του Οσίριδος. Τα ονόματα Αδάμ, Εύα, Κάϊν, Άβελ, Σηθ κ.λ.π. δεν αποτελούν ιστορικά πρόσωπα αλλά συμπαντικές Αρχές, Δυνάμεις και Ιδιότητες που εξελίσσονται σταδιακά εντός του Σύμπαντος (Μακρόκοσμος) και εντός του ανθρώπου (Μικρόκοσμος). Η εισδοχή του Λόρδου Βύρωνος στους Καρμπονάρους και η μύησίς του στον Τεκτονισμό. Ο ντ' Ολιβέ αντιτίθεται στον ''Κάϊν'' του Βύρωνος όχι σε λογοτεχνικό αλλά σε φιλοσοφικό εσωτερικό επίπεδο. Ο Κάϊν και ο Άβελ αποτελούν αντίστοιχα την επεκτατική και την συσταλτική δύναμη του Σύμπαντος. Η πρώτη υπερισχύει καταπνίγοντας πρόσκαιρα την δεύτερη για να δημιουργήσει τις μορφές. Η εσωτερική ερμηνεία της πτώσεως του Αδάμ και του πειρασμού της Εύας από τον όφι.

...Ο δε όφις ήν φρονιμώτατος πάντων των θηρίων επί της γής, ών εποίησεν Κύριος ο Θεός (Γένεσις, Γ',1)

...Now, the serpent was more subtil than any beast of the field, which the Lord God had made.(Gen.III,1)

...Η αγγλική μετάφραση που έχετε αντιγράψει λέει, όπως είδαμε, το εξής: ''Απ' όλα τα ζώα του αγρού, που είχε δημιουργήσει ο Κύριος ο Θεός, το φίδι ήταν το πλέον πανούργο''.

Ο Μωυσής όμως λεει το εξής: Wha-Nahàsh haiah hâroum mi-chol hàiath ha-shadeh asher hâshah Jhôah Elohim.

Δηλαδή: Η διάπυρη πλεονεξία (το συμφέρον, η επιθυμία, ο εγωισμός), ήταν ένα κύριο πάθος (μια τυφλή, ασυνείδητη αρχή) ανάμεσα σε όλη την ζωικότητα (το ζωικό στοιχείο) της στοιχειώδους Φύσεως την οποία εδημιούργησε ο IHÔAH ELOHIM (Ο ΙΧΟΑΧ, ΑΥΤΟΣ, ΟΙ ΘΕΟΙ).

Βλέπετε, Λόρδε μου, πως εκλάβατε την υλιστική ερμηνεία κατά λέξη, δεν υπάρχει εδώ ούτε κάποιος όφις, ούτε πανουργία, ούτε ζώο, ούτε αγρός. Οι Ελληνιστές μεταφραστές είπαν όλα αυτά τα ωραία πράγματα, είτε από άγνοια, είτε -όπως το υποψιάζομαι- σκοπίμως. Το υπόλοιπο κεφάλαιο συνεχίζεται κατά τον ίδιο τρόπο. Ύστερα από αυτό το παράδειγμα μπορείτε να κρίνετε τις ιδιόμορφες αντιθέσεις που παρουσιάζει το κείμενο. Αυτοί οι μεταφραστές, μην επιθυμώντας να διαπεράσουν το πέπλο που είχε ρίξει ο Μωυσής επάνω στην προέλευση του κακού, από φόβο μήπως επισύρουν το ανάθεμα που είχε εξαπολυθεί εναντίον όλων εκείνων που θα πρόδιδαν στους ξένους αυτό το φοβερό μυστήριο, αποφάσισαν να καταστήσουν το νόημα στο συγκεκριμένο σημείο, όσο πιο ασαφές μπορούσαν. Για εκείνους η λέξη Ναχάς, που σημαίνει πλεονεξία, έγινε ο όφις. Το ύπουλο πάθος, η τυφλή αρχή, έγινε πανουργία. Το ζωικό στοιχείο μεταμορφώθηκε σε ζώο, και τέλος η Φύση σε έναν απλό αγρό. Πώς σας φαίνεται η παραποίηση; Καταλαβαίνετε τώρα την ιδιόμορφη εντύπωση που μου προξένησε το ποίημά σας;..........(απόσπασμα από την Επιστολή του Φάμπρ ντ Ολιβέ προς τον Λόρδο Βύρωνα σχολιάζοντας το έργο του ''Κάϊν'')

Χαρακτηριστικά: Πολυτελής έκδοση, μεγάλο σχήμα (22Χ30), με 13 χαρακτικά (γκραβούρες) του Γκουστάβ Ντορέ. Ενσωματωμένοι δύο σελιδοδείκτες (κορδέλλες), μία για το ποίημα και μία για τα σχόλια. Σκληρό εξώφυλλο, χαρτόδετο με χρυσοτυπίες. Χαρτί σαμουά σατέν 100gr. (ώχρα). Τα πρωτογράμματα, ή βινιέτες και τα κοσμήματα, έχουν μπορντώ χρώμα.

Την πολυτελή αυτή έκδοση μπορείτε να την βρείτε στα βιβλιοπωλεία: ΠΥΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ (τηλ. 2103602 883), ΠΟΛΙΤΕΙΑ (τηλ. 2103600 235), ΒΟΥΔΟΥΡΗΣ (Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ) (Στοά Ορφέως κατ.17. Τηλ. 2103311 226), και στα Βιβλιοπωλεία ΙΑΝΟΣ της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και στους ΧΡΙΣΤΑΚΗ, ΣΙΜΟ, ΤΖΕΒΕΛΕΚΟΥ ή να παραγγείλετε απ' ευθείας από τον Εκδοτικό μας Οίκο.

:: ISBN 960-8141-26-5

:: Μέγεθος 22Χ30

:: Σελίδες 228

Στην περίπτωση του 1821 τρεις είναι κυρίαρχες προσεγγίσεις όταν γίνεται άμεση ή έμμεση σύνδεση του Επαναστατικού Αγώνα και του Τεκτονισμού.
Η πρώτη είναι εκείνων που για οποιοδήποτε λόγο αντιστρατεύονται τον Τεκτονισμό και συνίσταται στην ελαχιστοποίηση ως ακόμα και την παντελή άρνηση οποιασδήποτε σχέσης των δύο.
Η δεύτερη είναι των ‘υπέρμαχων’ του Τεκτονισμού, ξανά για οποιοδήποτε λόγο, οι οποίοι φθάνουν στα όρια της υπερβολής υποστηρίζοντας ενίοτε, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι ο Τεκτονισμός έκανε την Επανάσταση. Οι οπαδοί αυτής της προσέγγισης επεκτείνουν την επιχειρηματολογία και τοποθετούν όλες τις σημαντικές επαναστάσεις κάτω από την επιρροή του Τεκτονισμού.
Η τρίτη προσέγγιση είναι εκείνων των ιστορικών οι οποίοι επισημαίνουν μια πολύμορφη σχέση των δύο.
Το παρόν βιβλίο ακολουθεί μια ιδιαίτερη πορεία.
Ο Τεκτονισμός είναι ένα διακεκριμένο σύστημα ηθικής, εντελώς ξένο προς τις πολιτικές και θρησκευτικές διενέξεις και δεν μπορεί να έχει σχέση με πολιτικές και μάλιστα επαναστατικές εξελίξεις. Αντίθετα ο τέκτονας έχει όχι μόνο δικαίωμα, αλλά και καθήκον να μετέχει της πολιτικής, οφείλει όμως ταυτόχρονα όταν προσέρχεται στη Στοά να αφήνει έξω από τη Στοά τις ατομικές του απόψεις και απασχολήσεις.
Ετσι το βιβλίο παρουσιάζει τεκμηριωμένα ιστορικά στοιχεία και όχι ‘απόψεις’ για την πραγματική και ουσιαστική συνεισφορά των Φιλελλήνων και των Ελλήνων Τεκτόνων στη μεγαλειώδη Ελληνική Επανάσταση.

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 978-960-8141-40 -7
:: Μέγεθος 17Χ24
:: Σελίδες 304

Τόμος Δεύτερος

Πρόκειται για μια αναβάθμιση της κλασικής εκδόσεως του 1928. Το βιβλίο περιγράφει το πως λειτουργεί ο Τεκτονισμός στους αόρατους κόσμους. Το έργο εκκινεί από τις πρώτες μαρτυρίες των Μεγάλων Στοών της αρχαίας Αιγύπτου, συνεχίζει με την Χιραμική Παράδοση και καταλήγει στην σύγχρονη δομή του Τεκτονισμού, αποδίδοντας μια βαθύτερη ερμηνεία των Τυπικών και των Συμβόλων, επεξηγώντας την ενεργοποίηση που προκαλούν στους αόρατους κόσμους. Επιπλέον αποκαλύπτει πως πίσω από όλα αυτά διαφαίνεται η Μεγάλη Λευκή Στοά, η Μεγάλη Λευκή Αδελφότητα που σχετίζεται άμεσα με το αυθεντικό Τεκτονικό Έργο, το οποίο προσβλέπει στην Φώτιση και την Φιλανθρωπία. Το έργο κυκλοφορεί σε δυο τόμους και παρουσιάζεται με νέα ακριβέστερη μετάφραση εμπλουτισμένη με πληθώρα πληροφοριών. Το Σ.˙. του Μαθ.˙. • Οι Αξιωματικοί • Τα Καθήκοντα • Το Άνοιγμα • Μύησις • Ο Υποψήφιος • Διαίρεση της Τελετής • Η Εσωτερική Προπαρασκευή του Υποψηφίου • Οι 3 συμβολικές περιοδείες • Τα Εργαλεία της Τέχνης • Ο Δεύτερος Βαθμός • Οι 5 Σταθμοί • Τα Πέντε Β.˙. • Ο Τρίτος Βαθμός • Η Εσωτερική Προετοιμασία • Οι Αιθερικές Δυνάμεις • Χιράμ Αμπίφ • Θάνατος και Ανάσταση • Πυρ, Ήλιος και Σελήνη • Οι Ανώτεροι Βαθμοί • Ο Βαθμός του Mark Master - Διακεκριμένου Διδασκάλου • Ιερά Βασιλική Αψίς • Οι Ροδόσταυροι • Μέλας Τεκτονισμός • Λευκός Τεκτονισμός • Χρήση των αοράτων δυνάμεων • Η σχέση μας με τους Αγγέλους • Δύο θαυμάσια Τυπικά • Οι Εργασίες στην Αρχαία Αίγυπτο • Η αποκάλυψη του Κεκρυμμένου Φωτός • Η κάθοδος του Οσίριδος • Η διανομή της Ευχαριστίας • Η Συνένωση του Οσίριδος • Η Ιερουργία των Αγίων Αγγέλων • Η Στοά και οι Αξιωματικοί της Μεγάλης Λευκής Αδελφότητας • Η ανέγερση του Ναού των Αγγέλων στους αόρατους κόσμους • Το κλείσιμο των εργασιών της αόρατης Στοάς •

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---

:: *ISBN* 960-8141-34-6

:: *Μέγεθος* 17Χ24

:: *Σελίδες* 224

Τόμος Πρώτος

Πρόκειται για μια αναβάθμιση της κλασικής εκδόσεως του 1928. Το βιβλίο περιγράφει το πως λειτουργεί ο Τεκτονισμός στους αόρατους κόσμους. Το έργο εκκινεί από τις πρώτες μαρτυρίες των Μεγάλων Στοών της αρχαίας Αιγύπτου, συνεχίζει με την Χιραμική Παράδοση και καταλήγει στην σύγχρονη δομή του Τεκτονισμού, αποδίδοντας μια βαθύτερη ερμηνεία των Τυπικών και των Συμβόλων, επεξηγώντας την ενεργοποίηση που προκαλούν στους αόρατους κόσμους. Επιπλέον αποκαλύπτει πως πίσω από όλα αυτά διαφαίνεται η Μεγάλη Λευκή Στοά, η Μεγάλη Λευκή Αδελφότητα που σχετίζεται άμεσα με το αυθεντικό Τεκτονικό Έργο, το οποίο προσβλέπει στην Φώτιση και την Φιλανθρωπία. Το έργο κυκλοφορεί σε δυο τόμους και παρουσιάζεται με νέα ακριβέστερη μετάφραση εμπλουτισμένη με πληθώρα πληροφοριών. Ο Πρώτος τόμος περιέχει έγχρωμες εικόνες, πίνακες και διαγράμματα που περιλαμβάνονταν στην πρώτη Αγγλική έκδοση. Οι Αιγυπτιακές μαρτυρίες • Διατήρηση των Τυπικών και των Συμβόλων • Το Κεκρυμμένο Έργο • Η Ιστορία των Αιγυπτιακών Στοών • Μορφή και έκταση της σύγχρονης Στοάς • Ο Ουράνιος Θόλος • Ο Βωμός • Έδρες και Στήλες • Ρυθμοί Αρχιτεκτονικής • Η σημασία των 3 Στηλών • Οι Κίονες της Εισόδου • Ο Διάκοσμος • Τα κοσμήματα • Το Μωσαϊκό Δάπεδο. Ο Οδοντωτός Κόρυμβος • Ο Ακτινοβόλος Αστήρ • Η Επίπλωση • Τα Κινητά και Ακίνητα Κοσμήματα • Το Τυπικό του Μικτού Τεκτονισμού • Η Πομπή • Το Περίζωμα • Η Τελετή της Θυμιάσεως • Η Αφή των Κηρίων • Το Άνοιγμα των εργασιών της Στοάς • Η Συνδρομή των Αδελφών • Η Στέγαση της Στοάς.

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---

:: *ISBN* 960-8141-33-8

:: *Μέγεθος* 17Χ24

:: *Σελίδες* 232

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---

Η Προϊστορία της αδελφότητος των Ροδοσταύρων · Αι μυσταγωγικαί κατευθύνσεις των Ροδοσταύρων · Κατήχησις του Μαθητού · Κατήχησις του Εταίρου · Κατήχησις του Διδασκάλου · Αποσπάσματα των: J. BRICAUD: Το ιστορικόν της Ροδοσταυρικής κινήσεως · Τα περιστύλια του Κορνήλιου Αγρίππα. · Η MILITIA CRUCIFERA EVANGELICA. · Μιχαήλ MAYER · FAMA και CONFESSIO. · Χρυσόσταυροι και Ροδόσταυροι. · Ηλίας ASHMOL και Τεκτονισμός. · Μαρτινέζ DE PASQUALLY και οι REAU-CROIX. · SOCIETAS ROSICRUCIANA IN ANGLIA. · Αυθεντικά και απόκρυφα Ροδοσταυρικά Τάγματα εν Ευρώπη και Αμερική · PAPUS: Οι Τεκτονικοί Βαθμοί. · Προοδευτική σύστασις των 33ο του Σκωτικού Δόγματος. · Κλεις των Συμβολικών βαθμών. · Μαθητής, Εταίρος, Διδάσκαλος · Προσθήκη των Ναϊτικών βαθμών - RAMSAY. · Το Δόγμα της Τελειοποιήσεως · Το Σκωτικόν Δόγμα. Αιτία υπάρξεως των νέων αυτού βαθμών. · Φωτισμός, Αποκατάστασις, Ερμητισμός · Η περί Χιράμ παράδοσις · Φυσική · Ηθική · Πνευματική έννοια · ED. BLITZ: Η ερμητική καταγωγή του βαθμού της Βασιλικής Αψίδος του Δόγματος της Υόρκης. BARON DE TSCHOUDY: Κατήχησις εις τον βαθμόν του Αγνώστου και Εξόχου Μαθητού του Τάγματος του Ακτινοβόλου Αστέρος. Κόμητος Αλεξ. ΚΑΛΛΙΟΣΤΡΟ: Κατήχησις εις τους τρεις Βαθμούς του άρρενος Τεκτονισμού του Αιγυπτιακού Δόγματος · Απολογία του Καλλιόστρο·



:: ISBN 960-7925-04-1
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 236

Ροδοσταυρικό Περιστύλιο.

XV. Ιππότης της Ανατολής ή του Ξίφους · XVI. Πρίγκηψ της Ιερουσαλήμ · XVII. Ιππότης της Ανατολής και της Δύσεως · XVIII. Ιππότης Ροδόσταυρος.

Η περί του Λόγου ερμηνεία των αρχαίων Φιλοσοφικών, Θρησκευτικών και Μυητικών Συστημάτων: Αρχαία Αίγυπτος · Ζωροαστρισμός · Ινδουισμός · Βουδδισμός · Ταοϊσμός · Πλάτων · Αριστοτέλης · Ιουδαϊσμός · Εσσαίοι · Φίλων ο Ιουδαίος · Καμπαλά · Γνωστικισμός · Νεοπλατωνισμός · Ιωάννης ο Βαπτιστής · Ιησούς · Αποκάλυψις του Ιωάννου · Παύλος.

H ΠΟΛΥΤΕΛΗΣ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΗΜΕΝΗ ΕΚΔΟΣΗ είχε την τιμή των 55,00Ευρώ – ΕΞΑΝΤΛΗΘΗΚΕ

Η συλλεκτική αυτή έκδοση, σε 300 αριθμημένα αντίτυπα, δεν διετίθετο στα βιβλιοπωλεία αλλά επωλείτο αποκλειστικά από τις εκδόσεις ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ. Κάθε πελάτης μας έχει τον δικό του μοναδικό αριθμό αντιτύπου, και οι τόμοι (θα εκδοθούν συνολικά 4 ή 5 τόμοι) που θα είναι στην κατοχή του, θα έχουν αυτόν τον ίδιο, μοναδικό αριθμό. Έτσι η συλλεκτική αξία του έργου θα είναι μοναδική.

Τα αντίτυπα της ΠΟΛΥΤΕΛΟΥΣ αλλά ΟΧΙ ΑΡΙΘΜΗΜΕΝΗΣ έκδοσης προσφέρονται με έκπτωση 20% (55,00Ευρώ-20%)=44,00Ευρώ

Δεν διατίθεται στα βιβλιοπωλεία αλλά πωλείται αποκλειστικά από τις εκδόσεις ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ.

Χαρακτηριστικά: Σκληρό δέσιμο, χρυσοτυπίες με τεκτονικά εμβλήματα · Χαρτί πολυτελείας (Σαμουά 115 γραμμαρίων ώχρα) · Σελίδες 142 · Πρωτογράμματα του 18ου αιώνα, βινιέτες (μπορντούρες στο άνω μέρος της σελίδας, διαφορετικές για κάθε βαθμό και διακοσμητικά, όλα σε μπορντώ χρώμα) · Η πολυτελής έκδοση συνοδεύεται επιπλέον από: Πίνακες Χαράξεως, Κοσμήματα, Αλφάβητο του 18ου Βαθμού, ένα Βυζαντινό Σταυρό R+C του 11ου αιώνα, καθώς και διάφορα Φυλακτήρια και Μετάλλια της εποχής των Γνωστικών.

:: ISBN 000-0000-00-0

:: Μέγεθος 18Χ24,5

:: Σελίδες 142

Ροδοσταυρικό Περιστύλιο.
XV. Ιππότης της Ανατολής ή του Ξίφους · XVI. Πρίγκηψ της Ιερουσαλήμ · XVII. Ιππότης της Ανατολής και της Δύσεως · XVIII. Ιππότης Ροδόσταυρος.
Η περί του Λόγου ερμηνεία των αρχαίων Φιλοσοφικών, Θρησκευτικών και Μυητικών Συστημάτων : Αρχαία Αίγυπτος · Ζωροαστρισμός · Ινδουισμός · Βουδδισμός · Ταοϊσμός · Πλάτων · Αριστοτέλης · Ιουδαϊσμός · Εσσαίοι · Φίλων ο Ιουδαίος · Καμπαλά · Γνωστικισμός · Νεοπλατωνισμός · Ιωάννης ο Βαπτιστής · Ιησούς · Αποκάλυψις του Ιωάννου · Παύλος.

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-8141-25-7
:: Μέγεθος 17X24
:: Σελίδες 144

Οι Συμβολικοί Βαθμοί. Η Στοά της Τελειοποιήσεως.

''Για την ανεύρεση του Απολεσθέντος Λόγου κατέφυγα χωρίς κανένα δισταγμό στα φώτα των πλέον μορφωμένων αδελφών μου. Οι μεν, όπως ο Joseph Silbermann και ο Hubert, υπεύθυνος της Ενωτικής Αλύσου, με τις προφορικές τους διδασκαλίες ανύψωσαν τους διαλογισμούς μου, ενώ ο Ραγκόν, ο Ελιφάς Λευί, ο Άλμπερτ Πάικ και ο Γκαίτε, με δίδαξαν με τα γραπτά τους. Όλα τα Τεκτονικά συστήματα του 18ου αιώνα συγχωνεύονται τελικά στους 30 βαθμούς τους οποίους ο Σκωτικός Τύπος προσθέτει ενώπιον της πρωταρχικής τριάδος. Από ιστορική άποψη αυτό παρουσιάζει ένα αναμφισβήτητο ενδιαφέρον. Εξάλλου απέκτησε διεθνώς μία ιδιαίτερη σημασία, εφ' όσον τα Ύπατα Συμβούλια πραγματώνουν στον δικό τους τομέα την τεκτονική καθολικότητα, η οποία συνιστά και το σημείο τριβής του Κυανού Τεκτονισμού. Επίσης, έχει παρατηρηθεί ανάμεσα στους υψηλόβαθμους Τέκτονες που είχαν μία ευρεία πολυμάθεια, πως πάσχισαν να προσφέρουν το καλύτερο δυνατόν απόσταγμα σε βαθμούς που δεν είχαν ακόμα δημιουργηθεί. Σχετικά με το θέμα αυτό, είναι δίκαιο να αποτιμήσουμε φόρο τιμής στην μνήμη του αδελφού Άλμπερτ Πάικ, ο οποίος υπήρξε ο Ύπατος Μέγας Ταξιάρχης του Υπάτου Συμβουλίου της Νοτίου δικαιοδοσίας των Η.Π.Α. από το 1859 έως και το 1891. Όντας ταλαντούχος συγγραφέας, ο Πάικ θέλησε να πνευματοποιήσει τον Σκωτικό τύπο, συνδέοντας τον κάθε βαθμό με μία βαθειά μυητική διδασκαλία, η οποία αναπτύσσεται σε ένα λαμπρό έργο που φέρει τον τίτλο: Morals and Dogma''. Αποσπάσματα από το ''Βιβλίο του Τέκτονος Διδασκάλου'' του Oswald Wirth.

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε'' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 960-8141-10-9

:: Μέγεθος 17X24

:: Σελίδες 312

Απόδοση από την Αγγλική: Παπασλιώτης Παναγιώτης

1η έκδοση στην Αγγλική: 1925

1η έκδοση στην Ελληνική, Θεοσοφικός Εκδοτικός Οίκος: 1927

1η έκδοση στην Ελληνική από τις εκδόσεις Τετρακτύς: 1989

2η έκδοση: 1991

3η έκδοση: 1997

Κείμενο σε πολυτονικό σύστημα

Σχολές Τεκτονικής φιλοσοφίας: Καταγωγή του Τεκτονισμού – Η Αυθεντική Σχολή – Η Ανθρωπολογική Σχολή – Η Μυστικιστική Σχολή – Η Αποκρυφιστική Σχολή – Η γνώση του Αποκρυφιστή – Τα Απόκρυφα Αρχεία – Η Τελετουργική Δύναμη – Η μορφή και η ζωή – Ορθοδοξία και αίρεση

Τα Αιγυπτιακά Μυστήρια: Το Άγγελμα του Παγκοσμίου Εκπαιδευτού – Οι θεοί της Αιγύπτου – Ίσις και Όσιρις – Ζωϊκές Θεότητες – Η συνήθεια της ταριχεύσεως – Άλλες θεότητες – Οι Αδελφοί του Όρου – Εγκαθίδρυση – Σκοπός των Μυστηρίων – Οι βαθμοί των Μυστηρίων – Τα Μυστήρια της Ίσιδος – Οι προκαταρκτικές Δοκιμασίες – Η μυστηριώδης γλώσσα – Ο δυαδισμός των βαθμών – Τα Εσωτερικά Μυστήρια της Ίσιδος – Τα Μυστήρια του Σεράπιος – Ο εσωτερικός βαθμός του Σεράπιος – Τα Μυστήρια του Οσίριδος – Ο θρύλος του Οσίριδος – Η σημασία του θρύλου – Το έργο του Διδασκάλου – Οι ανώτεροι βαθμοί των Μυστηρίων – Ο Ερυθρός Τεκτονισμός στα Μυστήρια – Ο Μέλας Τεκτονισμός στα Μυστήρια – Ο Λευκός Τεκτονισμός στα Μυστήρια – Τα στάδια της Αποκρύφου Ατραπού – Οι τρεις πρώτες Μυήσεις – Η τέταρτη Μεγάλη Μύηση – Η Πέμπτη Μύηση και πέραν αυτής

Τα Κρητικά Μυστήρια: Το ενιαίο των Μυστηρίων – Η ζωή στην Αρχαία Κρήτη – Η Κρητική Φυλή – Τα νεώτερα ευρήματα της Κρήτης – Η λατρεία στην Κρήτη – Η αίθουσα του θρόνου – Οι τρεις Στήλες – Τύποι Ιερών – Τα αντικείμενα του Βωμού – Διάφορα Σύμβολα – Τα Αγαλμάτια

Τα Ιουδαϊκά Μυστήρια: Η Ιουδαϊκή γραμμή καταγωγής – Οι μετακινήσεις των Ιουδαίων – Οι Προφήτες – Οι οικοδόμοι του Ν.Τ.Σ. – Η αναμόρφωση των Τελετουργιών – Η ανάμιξη των παραδόσεων – Η μεταβίβαση των νέων Δογμάτων – Οι Εσσαίοι και ο Χριστός – Ο Καββαλισμός – Η Πνευματοποίηση του Ναού – Η απώλεια του Θείου Ονόματος

Τα Ελληνικά Μυστήρια: Τα Ελευσίνια Μυστήρια – Η καταγωγή των Ελληνικών Μυστηρίων – Οι θεοί της Ελλάδος – Οι βαθμοφόροι – Τα Μικρά Μυστήρια – Τα Μεγάλα Μυστήρια – Οι μύθοι των Μεγάλων Μυστηρίων – Η Μαγεία στα Μεγάλα Μυστήρια – Τα Απόρρητα Μυστήρια – Η Σχολή του Πυθαγόρου – Οι τρεις βαθμοί – Άλλα Ελληνικά Μυστήρια

Τα Μιθραϊκά Μυστήρια: Ζαρατούστρας και Μιθραϊσμός – Ο Μιθραϊσμός μεταξύ των Ρωμαίων – Το Μιθραϊκό Δόγμα – Τα Ρωμαϊκά Κολλέγια – Το έργο του Βασιλέως Νουμά – Τα Κολλέγια και οι Λεγεώνες – Η εισαγωγή της Ιουδαϊκής Μορφής – Η διαβίβαση στους Επαγγελματικούς

Ο Συμβολικός Τεκτονισμός κατά τους Μεσαιωνικούς χρόνους: Εξελικτικές μέθοδοι – Η αναστολή των Μυστηρίων – Τα Χριστιανικά Μυστήρια – Η εξάλειψη των Μυστηρίων – Η διασταύρωση των παραδόσεων – Οι δύο γραμμές Καταγωγής – Οι Κάλδες – Ο Κελτικός Χριστιανισμός στη Βρεταννία – Τα Μυστήρια των Δρυΐδων – Η Ιερά Κύλιξ – Ερεδόμ

Ο Εργατικός Τεκτονισμός κατά τους Μεσαιωνικούς χρόνους: Οι προσωρινοί θεματοφύλακες – Η παρακμή των Κολλεγίων – Οι Κομακίνοι – Οι Στοές των Κομακίνων – Άλλες επιβιώσεις των Κολλεγίων – Το Compagnonnage – Οι Λιθοδόμοι της Γερμανίας – Οι Αγγλικές Συντεχνίες – Η Γένεση της Γοτθικής Αρχιτεκτονικής – Οι Αρχαίοι Κανόνες

Η μετάβαση από τον Εργατικό στον Θεωρητικό Τεκτονισμό: Η Αναμόρφωση – Η επανεμφάνιση του θεωρητικού Τεκτονισμού – Τα πρώτα Πρακτικά – Σκωτικά Πρακτικά – Αγγλικά Πρακτικά – Ιρλανδικά Πρακτικά – Η Μεγάλη Στοά της Αγγλίας – Η ανασύνθεση των τυπικών – Δύο και Τρεις βαθμοί – Αντίδραση – Η Διαδοχή των Εγκ.·. Διδ.·. – Οι Μεγάλες Στοές Υόρκης, Ιρλανδίας και Σκωτίας – Οι «Αρχαίοι» – Η Ιερά Βασιλική Αψίς – Η Ηνωμένη Μεγάλη Στοά – Ο Συμβολικός Τεκτονισμός σε άλλες χώρες

Άλλες γραμμές Τεκτονικής Παραδόσεως: Το ρεύμα των Μυστικών Εταιριών – Οι Ναΐτες Ιππότες – Η εξόντωση των Ναϊτών – Η διαφύλαξη της Ναϊτικής Παραδόσεως – Το Βασιλικό Τάγμα της Σκωτίας – Οι αδελφοί του Ρόδινου Σταυρού – Η φιλολογία του Ροδοσταυρισμού – Η εκ παραδόσεως Ιστορία των Ροδοσταύρων – Η ιστορία του Τάγματος

Το Σκωτικό Δόγμα: Καταγωγή του Δόγματος – Η κίνηση των Ιακωβιτών – Η αγόρευση του Ράμσαιϋ – Ο Χάρτης του Κλερμόντ – Το Συμβούλιο των Αυτοκρατόρων – Στέφανος Μορέν – Φρειδερίκος ο Μέγας – Η Μεταμόρφωση του Τσάρλεστον – Η εξάπλωση του Σκωτικού Δόγματος

Το Μικτό Τεκτονικό Τάγμα: Η αποκατάσταση μιας αρχαίας συνήθειας – Η Διαδοχή του Μικτού Τεκτονισμού – Τα Τυπικά του Μικτού Τεκτονισμού – Το μέλλον του Τεκτονισμού

Πίνακας των Τεκτονικών Βαθμών

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 960-8141-05-2

:: Μέγεθος 14Χ21

:: Σελίδες 216

Το παρόν βιβλίο -ακολουθώντας τη ζωή ενός ανθρώπου χωρίς πατρίδα που διερευνά τον εσώτερό του κόσμο- προσεγγίζει τρεις μεγάλες θρησκείες (τον μωαμεθανισμό, τον χριστιανισμό και τον ζωροαστρισμό) και μια εσωτερική αδελφότητα, που σκοπός της είναι η συνειδητή και με διάκριση προσφορά στον συνάνθρωπο. Προσφορά που προϋποθέτει μακρόχρονη μαθητεία και γνώση των διαχρονικών κοσμικών νόμων. Το ''Πέταγμα του Αετού'' αποτελεί το δεύτερο μέρος της τριλογίας που φέρει τον τίτλο Μύστης κατά την τάξη Μελχισεδέκ. Η αναφορά του στις τρεις θρησκείες περιορίζεται στα σημεία εκείνα που χρειάζονται για να κατανοηθεί η εσωτερική διδασκαλία της αδελφότητας, έτσι όπως την αντιλαμβάνεται ένας μυημένος, και δεν επεκτείνεται πέρα από αυτά τα όρια. Επίσης, επισημαίνουμε πως μεγάλο μέρος του βιβλίου έχει τη μορφή παραινέσεων, επειδή αυτός ο τρόπος έκφρασης χαρακτηρίζει τις διδασκαλίες της συγκεκριμένης αδελφότητας, αποσκοπώντας στην αφύπνιση των προσωπικών απόψεων και τοποθετήσεων του μαθητή.

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---



:: ISBN 960-8141-35-4
:: Μέγεθος 22Χ28
:: Σελίδες 144

Μέσα από αυτό το βιβλίο γίνεται μία προσπάθεια να εκφραστεί ο τρόπος σκέψης μιας πανάρχαιας αδελφότητας που εξακολουθεί να υπάρχει και στις ημέρες μας. Για να μπορέσει να τη γνωρίσει ο μαθητής, θα πρέπει να αναζητά τις ιερές εκείνες στιγμές, κατά τις οποίες η νόηση δείχνει στο ενσαρκωμένο εγώ ότι πίσω από την αντίληψή του για τον κόσμο που παρατηρεί, υποβόσκει ο Ανώτερος Εαυτός, απρόσιτος από κάθε μικρότητα και μετριότητα. Σύμφωνα με τους Διδασκάλους της τάξης Μελχισεδέκ, καμία αδελφότητα και κανένας τρόπος σκέψης δεν μπορεί να διδάξει ουσιαστικά τον υποψήφιο Μύστη, αν ο ίδιος δεν συνειδητοποιήσει ότι ο δρόμος που οδηγεί σε αυτούς περνά μέσα από την αδογμάτιστη έρευνα των εσωτερικών νόμων και την ανιδιοτελή προσφορά. Ο υποψήφιος Μύστης χρειάζεται να στρέψει την έρευνά του προς τις τέσσερεις περιόδους μιας ολοκληρωμένης ύπαρξης, που είναι: α) η περίοδος μιας ολόκληρης ζωής συνδυασμένης με επιτυχή μαθητεία. β) το συνειδητό πέρασμα από τη ζωή στον θάνατο. γ) τα τεκταινόμενα κατά την περίοδο του θανάτου. δ) η διαδικασία της επαναγέννησης με ενσωματωμένη την τάση για προσφορά.

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-85514-9-8
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 270

Τα αόρατα επίπεδα της Φύσεως · Η Διόραση · Οι φορείς (σώματα) του ανθρώπου · Η Τριαδικότης · Οι πρώτες Θεϊκές εκπορεύσεις · Η συλλογική ψυχή των ζώων · Η ανιούσα καμπή · Τα επίπεδα συνειδητότητας του ανθρώπου · Η τρίτη Θεία εκπόρευση · Πως εξελίσσεται ο άνθρωπος · Τα στοιχεία που μας αποδεικνύουν τα σώματά του (τους φορείς του) · Τα χρώματα των σωμάτων · Η σημασία τους · Ο πρωτόγονος άνθρωπος · Ο μέσος άνθρωπος · Αιφνίδιες συγκινήσεις · Η σημασία της σταθερότητας του Αστρικού σώματος · Ο εξελιγμένος άνθρωπος · Οι έγχρωμες απεικονίσεις των αοράτων σωμάτων του πρωτόγονου, του μέσου και του εξελιγμένου (καλλιεργημένου) ανθρώπου · Οι μορφές και οι απεικονίσεις που λαμβάνουν τα αόρατα σώματα κατά την εκδήλωση θυμού, αγάπης, φόβου, έρωτος, ευσέβειας, φιλαργυρίας, βαθειάς καταθλίψεως, θρησκοληψίας, και επιστημονικής καλλιέργειας · Η αύρα των Αγίων · Το Αστρικό σώμα του Μυημένου · Το Αιτιατό σώμα του Μύστου ·

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-8141-24-9
:: Μέγεθος17Χ24
:: Σελίδες 168

Τα ψυχικά κέντρα ή Τσάκρα (chakras) είναι οι δίαυλοι της ψυχής προς τους ανώτερους κόσμους, είναι οι ''πύλες'' με τις οποίες είναι εφοδιασμένο το ανθρώπινο ον ώστε να επικοινωνεί με το αόρατο. Η ερμηνεία των χρωμάτων της Αύρας · Τα χρώματα των Τσάκρα, όπως εμφανίζονται στο Αιθερικό επίπεδο · Η έγχρωμη απεικόνιση του Αστρικού και του Νοητικού σώματος · Η έγχρωμη απεικόνιση των συνειδησιακών καταστάσεων Θυμού, Απελπισίας, Αφοσιώσεως και Θρησκευτικής Εκστάσεως, έτσι όπως προβάλλονται από το Αστρικό σώμα · Τα Ρεύματα των Δυνάμεων και οι έγχρωμες απεικονίσεις τους · Το Οφιοειδές Πυρ (Η Κουνταλίνι) · Ζωτικότητα και Μαγνητισμός · Οι Ψυχικές Δυνάμεις · Οι Αστρικές Αισθήσεις · Το Αιθερικό σώμα · Τα Συμβολικά σχήματα των Τσάκρα · Αποτελέσματα του Διαλογισμού πάνω στα Τσάκρα · Αφύπνιση και `Ανοδος της Κουνταλίνι · Οι κίνδυνοι της πρόωρης Αφύπνισης ·



:: ISBN 960-8141-09-5
:: Μέγεθος 25Χ30
:: Σελίδες 88

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---

Η φύση του θανάτου, η ύπαρξη της μεταθανάτιας ζωής και η επικοινωνία με τους νεκρούς, είναι ερωτήματα που προβλημάτιζαν ανέκαθεν την ανθρώπινη διάνοια. Η Άννυ Μπέζαντ, στενή συνεργάτης της μεγαλύτερης μορφής του σύγχρονου αποκρυφισμού, Ε. Π. Μπλαβάτσκυ, ερευνά με γνώση, βαθύτητα, αλλά και απλότητα τα αιώνια αυτά προβλήματα. Τα θέματα που πραγματεύεται αυτό το βιβλίο είναι: Τι είναι θάνατος · Η μοίρα του φυσικού μας σώματος · Τα αόρατα σώματα του ανθρώπου · Τα μεταθανάτια στάδια της Ψυχής · Η Συνείδηση μετά το θάνατο · Η μοίρα των αυτόχειρων · Το Ντεβαχάν · Το Νιρβάνα · Επικοινωνία με τις άσαρκες οντότητες, ανθρώπινες ή όχι · Επιστροφή της Ψυχής στη Γη - Μετενσάρκωση ·

O παλαιός τίτλος αυτού του βιβλίου ήταν ''ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΠΕΡΑΝ''

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---

:: ISBN 960-85514-8-Χ

:: Μέγεθος 14Χ21

:: Σελίδες 112

Μετάφραση: Λύσανδρος Μυγιάκης

Ο Νόμος των Αντίθετων, ο Νόμος του Ρυθμού και της Ζωής, ο Ήχος, το Χρώμα, αλλά και η Μορφή είναι αποτέλεσμα δόνησης. Ολόκληρο το Σύμπαν είναι μια δόνηση, την οποία ο Πυθαγόρας αποκαλούσε «Μουσική των Σφαιρών». Η δόνηση είναι που εξασκεί τις απαραίτητες δυνάμεις συνοχής για τη συντήρηση όλης της Εκδήλωσης. Η κατανόηση αυτής της υψηλής επιστήμης των δονήσεων οδηγεί στην ουσιαστική συνειδητοποίηση της δομής των πάντων και ωθεί την ανθρώπινη ύπαρξη να ακολουθήσει την πορεία της σαν μέρος μιας ενιαίας εξελικτικής διαδικασίας.

Σημείωμα του εκδότη:

Πρωταρχικό χαρακτηριστικό ολόκληρης της Δημιουργίας είναι η κίνηση. Τίποτε δε μένει αδρανές στο Σύμπαν. Τα πάντα κινούνται. Δίχως κίνηση, ολόκληρο το εκδηλωμένο οικοδόμημα θα κατέρρεε.

Στην κίνηση βρίσκεται η ουσία της ύπαρξης και της μορφής· στην κίνηση που δεν είναι τίποτε άλλο παρά δόνηση. Μία δόνηση που εκφράζεται σε διάφορες συχνότητες μέσω μιας απέραντης δονητικής κλίμακας. Ολόκληρο το Σύμπαν είναι αποτέλεσμα δόνησης και οι διάφορες μορφές του προέρχονται από τις διαφορετικές συχνότητες. Από τα πλέον παχυλά επίπεδα, μέχρι τα πιο λεπτεπίλεπτα και αόρατα, επιδρά μια δύναμη συνοχής που κρατά συνεκτικά τα πράγματα μέσω μιας δονητικής συχνότητας.

Ακολουθώντας το Ερμητικό αξίωμα «όπως επάνω έτσι και κάτω», ο Α. S. Raleigh αναλύει τη θεμελιώδη μοριακή και ατομική δομή, τεκμηριώνει τους συμπαντικούς νόμους του Ρυθμού και της Ζωής, επεξηγεί το Νόμο των Αντίθετων, προσεγγίζει την Πυθαγόρεια ιδέα της Μουσικής των Σφαιρών και μας οδηγεί στη σύλληψη άλλων διαστάσεων πέρα από τις ήδη γνωστές.

Η αντίληψη πως καθετί που βλέπουμε, ακούμε και αισθανόμαστε δεν είναι παρά μία δόνηση, μας δίνει μια νέα διάσταση στην αντίληψη των πραγμάτων και ουσιαστικά παρέχει το κλειδί εισόδου της συνείδησης σε ευρύτερους κόσμους.

Αρχικά, τούτη η διδασκαλία των δονήσεων δόθηκε σε μαθήματα για τα μέλη της «Λευκής Αδελφότητας», που είχε ιδρύσει στην Αμερική ο Raleigh, αλλά αργότερα συγκεντρώθηκαν σε μορφή βιβλίου και δημοσιεύθηκαν.

Αθήνα, 1992

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Κεφάλαιο I: Ο Νόμος της Κίνησης δείχνει πως όλες οι υλικές μορφές είναι απλά το αποτέλεσμα ορισμένων συχνοτήτων κίνησης στον αιθέρα και πως ακόμη και οι ενέργειες και οι δυνάμεις της φύσης είναι απλά το προϊόν ορισμένων συχνοτήτων της κίνησης. Επομένως, ολόκληρο το πεδίο της δόνησης παίρνει τη μορφή μιας ακριβούς επιστήμης.

Κεφάλαιο II: Ο Νόμος των Αντίθετων παρουσιάζει την ηλεκτρομαγνητική πολικότητα όλων των πραγμάτων στη φύση ως αιτία της διαφοροποίησής τους. Έτσι παρέχεται το κλειδί θεώρησης αφ' εαυτών των πραγμάτων στο επίπεδο του αφηρημένου και όχι απλά στο σχετικό και στο συγκεκριμένο.

Κεφάλαιο III: Ο Νόμος της Ισορροπίας εκφράζει την τέλεια ισορροπία όλων των πραγμάτων, όταν τα ζεύγη των αντιθέτων αλληλοεξισορροπούνται. Έτσι επιδεικνύεται η λειτουργία του νόμου της Αντιστάθμισης σε ολόκληρη τη φύση.

Κεφάλαιο IV: Ο Νόμος του Ρυθμού που δείχνει πως όλες οι αντίθετες αρχές είναι απλά οι θετικοί και αρνητικοί πόλοι του ίδιου πράγματος.

Κεφάλαιο V: Η Μουσική των Σφαιρών παρουσιάζεται ως ένα γεγονός στη φύση, καθώς και η σχέση της με την Αστρονομία και τη δόνηση.

Κεφάλαιο VI: Ο Ρυθμός της Ζωής εκφράζει τη φύση της ζωής και δίνει μια ανάλυση του Ρυθμού που απολήγει σε Ζωή.

Κεφάλαιο VII: Ο Ρυθμός του Νου εκφράζει τη φύση του νου και του ρυθμού που εκδηλώνεται σαν νους. Εξετάζεται η καταγωγή των διαφόρων ιδιοτήτων και η αιτία των διαφόρων λειτουργικών περιοχών του εγκέφαλου, καθώς και η γένεση της σκέψης.

Κεφάλαιο VIII: Ο Βασικός Τόνος δείχνει ότι η οργάνωση και ακεραιότητα όλων των σωμάτων οφείλεται στην αρμονική συνεργασία των δονητικών δυνάμεων που τα συνιστούν. Στην πραγματικότητα, η ίδια η βαρύτητα καταδεικνύεται πως είναι απλά θέμα Βασικού Τόνου, που εφαρμόζεται στη μοριακή δόνηση.

Κεφάλαιο IX: Το Εσωτερικό Νόημα του Χρώματος δείχνει ότι το χρώμα οποιουδήποτε αντικείμενου οφείλεται αποκλειστικά στη συχνότητα δόνησης των συνιστώντων αυτό ατόμων. Επίσης, αναλύεται η σημασία όλων των αυρικών χρωμάτων επάνω στις ίδιες αρχές.

Κεφάλαιο X: Η Οικοδόμηση του Κόσμου. Εδώ καταδεικνύεται αδιαμφισβήτητα ότι όλες οι μορφές είναι απλά αποτέλεσμα ορισμένων συχνοτήτων δόνησης και επομένως ότι ο Κόσμος δημιουργήθηκε μέσω της δόνησης.

Κεφάλαιο XI: Η Τέταρτη Διάσταση του Χώρου. Εδώ γίνεται μια αναλυτική συζήτηση της Τέταρτης Διάστασης.

Κεφάλαιο XII: Η Πέμπτη Διάσταση του Χώρου. Σε αυτό το Κεφάλαιο η αρχή της δόνησης εκτείνεται στη συζήτηση της Πέμπτης Διάστασης του Χώρου και σε μία έσχατη επιστήμη πεμπτοδιαστασιακής φύσης, που στηρίζεται σε αυτήν.

ISBN: 978-960-268-027-Χ

ΜΕΓΕΘΟΣ: 18Χ12

ΣΕΛΙΔΕΣ: 192

Ο Ροδοσταυρισμός δεν έχει συγκεκριμένο φυσικό φορέα (σώμα). Η Ροδοσταυρική φιλοσοφία αναφέρεται στον καθαρά ανώτερο άνθρωπο, η συνειδητότητα του οποίου εστιάζεται, και συνεπώς ζει, στους Θείους κόσμους. Ο Ροδόσταυρος δεν είναι το μέλος κάποιας οργανώσεως -μερικές από τις οποίες έχουν καταταλαιπωρήσει με την λανθασμένη τους διδασκαλία πολλούς ανθρώπους- αλλά ο άνθρωπος εκείνος που στην καρδιά του ανατέλλει το Φως του Λόγου. Ο αναζητητής που περιγράφει το βιβλίο είναι ο ίδιος ο Χάρτμανν και μέσα από την περιπέτειά του, που δεν συμβαίνει στον υλικό κόσμο αλλά στον αόρατο, συναντά τους αοράτους και πραγματικούς Διδασκάλους, οι οποίοι τον καθοδηγούν μέσα από ένα μονοπάτι απόλυτης ελευθερίας στην εσωτερική φώτιση.

Με 4 έγχρωμες εικόνες που έχουν ληφθεί απο την πρωτότυπη έκδοση του “Geheime Figuren der Rosenkreuzer, aus dem 16ten und 17ten Jahrhundert” Ultona, 1785 "Τα Μυστικά Σύμβολα των Ροδοσταύρων του 16ου και 17ου αιώνα"

:: ISBN 978-960-8141-42-1
:: Μέγεθος 17Χ24
:: Σελίδες 112+4 έγχρωμες

Μία μελέτη για τη μαγεία

Μετάφραση: Θεόδωρος Σιαφαρίκας

Ένα έργο αναφοράς μέσα από το οποίο σκιαγραφείται με όσο το δυνατόν κατανοητό τρόπο η έννοια της μαγείας, έτσι όπως νοείται στη δυτική εσωτερική παράδοση.

Με πρωταρχικό μέλημα την όσο το δυνατόν ευρύτερη κατανόηση αναμειγνύονται η αρχαία σοφία με τη μαγική εμπειρία, επιχειρώντας να καταδειχθεί ότι οι αρχές της μαγείας διαπερνούν τα όρια του χρόνου και είναι παρούσες στο εκάστοτε πολιτισμικό γίγνεσθαι.

Το Δέντρο της Ζωής θεωρείται ένα από τα σημαντικά έργα του Ίσραελ Ρεγκάρντιε, αν όχι το σημαντικότερο, και γράφτηκε το 1932, την εποχή δηλαδή που αποχώρησε από τη θέση του γραμματέα του Άλιστερ Κρόουλι. Έχοντας προφανώς στη διάθεσή του όλο το υλικό που κατείχε ο περιβόητος εργοδότης του, συμπεριλαμβανομένων και των διδασκαλιών του Ερμητικού Τάγματος της Χρυσαυγής, επιχείρησε να σκιαγραφήσει, με όσο το δυνατό απλό τρόπο και με γνώμονα την ευρύτερη κατανόηση, την έννοια της μαγείας, όπως νοείται στη δυτική εσωτερική παράδοση, σε συνδυασμό με το πανάρχαιο ιερόγλυφο του Δέντρου της Ζωής. Το εγχείρημα θεωρήθηκε ιδιαιτέρως σοβαρό και έγινε αμέσως αποδεκτό, ωθώντας τη διάσημη στους εσωτερικούς κύκλους Ντιόν Φόρτσιουν να δηλώσει ότι: «…πρόκειται να καθιερωθεί ως ένα από τα κλασικά κείμενα του αποκρυφισμού». Και φαίνεται πως είχε δίκιο, διότι μέχρι τις μέρες μας συνεχίζει να κυκλοφορεί και να μη λείπει από τη βιβλιοθήκη κάθε σοβαρού ερευνητή του δυτικού εσωτερισμού.

Το βιβλίο περιλαμβάνει δεκαεπτά κεφάλαια και χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος επιχειρεί μια θεωρητική προσέγγιση της μαγικής θεωρίας και καλύπτει θέματα όπως μυστικισμός, μαγεία και γιόγκα, αποσυνδέει την τελετουργική μαγεία από τις φυσικές λατρείες και τον πνευματισμό, παραθέτει την καββαλιστική διδασκαλία του Δέντρου της Ζωής και τις απειράριθμες συσχετίσεις του, ενώ μεταξύ άλλων περιγράφει το αστρικό φως και τις θεϊκές όψεις που παίζουν σημαντικό ρόλο στο μαγικό έργο. Το δεύτερο μέρος σχετίζεται με τις εφαρμογές της μαγικής θεωρίας και με τις τεχνικές εκείνες που βοηθούν στην εσωτερική εξέλιξη του ανθρώπου. Εκεί γίνονται αναφορές στην αστρική προβολή, στο μαγικό τυπικό του Αβραμελίν, στα διάφορα γκριμουάρ και τη σημασία τους, στη χρήση των συμβόλων του πενταγράμμου, του ροδόσταυρου και άλλων, όπως και στις πρακτικές επαφής με τον άγιο φύλακα άγγελο.

Ουσιαστικά, πρόκειται για την επιδέξια μείξη ενός πλήθους πληροφοριών που συσχετίζουν την αρχαία σοφία με τη σύγχρονη μαγική εμπειρία, όπου πρωταρχικός σκοπός του συγγραφέα είναι να δείξει ότι οι αρχές της μαγείας διαπερνούν τα όρια του χρόνου, της θρησκείας, της επιστήμης και του εκάστοτε πολιτισμικού γίγνεσθαι, ότι δηλαδή είναι παρούσες σε οποιαδήποτε παράδοση ή πνευματικό μονοπάτι.

Οκτώβριος 2007 Εκδόσεις Ιάμβλιχος

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗ

...Εκτενής αναφορά γίνεται στους Χαλδαϊκούς Χρησμούς. Πρόκειται για ένα χαμένο μυστηριακό ποίημα του 2^ου μ.Χ. αιώνα, το οποίο περιέχει θεουργικά στοιχεία, και του οποίου ο συγγραφέας είναι άγνωστος, αν και συνήθως αποδίδεται στον Ιουλιανό το Θεουργό (η απόδοση της πατρότητας στο Ζωροάστρη είναι τελείως μυθική). Το ποίημα αυτό έχει χαθεί, αλλά καθώς έχαιρε μεγάλης εκτίμησης από τους μεταγενέστερους νεοπλατωνικούς φιλοσόφους, μπορούμε να βρούμε στα έργα τους πολλά αποσπάσματα. Με βάση αυτά τα αποσπάσματα έγιναν και οι κατά καιρούς απόπειρες ανασύνθεσής του.

Καθώς, όμως, οι διάφοροι εκδότες αριθμούν διαφορετικά τα παραπάνω αποσπάσματα, προτίμησα να παραπέμψω κατ’ ευθείαν στα κείμενα των νεοπλατωνικών φιλοσόφων όπου αυτά παρατίθενται, δίνοντας επίσης και την αρίθμηση της ελληνικής έκδοσής τους. Ίσως φανεί ότι θα ήταν πιο εύκολο να παραπέμψω στην έκδοση του Γουέσκοτ, από όπου αντλεί και ο ίδιος ο Ρεγκάρντιε. Αυτό, όμως δεν μπορούσε να γίνει, γιατί σε πολλά σημεία το κείμενο είναι αισθητά αλλαγμένο και προστίθενται επεξηγηματικές προτάσεις που κανονικά δεν ανήκουν στους Χρησμούς. Στις περιπτώσεις που ο συγγραφέας παραπέμπει σε τέτοια αποσπάσματα, τα αντικατέστησα με τους αυθεντικούς στίχους, τους οποίους μετέφρασα από τα αρχαία ελληνικά.

Ο Ρεγκάρντιε παραθέτει, επίσης, αποσπάσματα από τους Ορφικούς Ύμνους. Η αγγλική μετάφραση που χρησιμοποιεί είναι αυτή του Τόμας Τέιλορ. Καθώς, όμως, ο Τέιλορ τους είχε μεταφράσει έμμετρα, είναι προφανές ότι δεν απέδιδαν ακριβώς το νόημα των πρωτοτύπων. Και καθώς οι υπάρχουσες μεταφράσεις τους στα νέα ελληνικά δεν με ικανοποιούσαν, μετέφρασα και αυτούς από το αρχαίο κείμενο. Την ίδια μέθοδο ακολούθησα και για το Περί Μυστηρίων του Ιάμβλιχου και για τους Ύμνους του Πρόκλου. Οι αγγλικές μεταφράσεις που χρησιμοποιεί ο Ρεγκάρντιε είναι επίσης του Τόμας Τέιλορ, οι οποίες επίσης δεν είναι πολύ συνεπείς στο αρχαίο κείμενο. Δεν χρησιμοποίησα κάποια δημοσιευμένη μετάφραση, και έτσι οι παραπομπές γίνονται στα κεφάλαια και στις παραγράφους του αρχικού έργου, και όχι στον αριθμό της σελίδας κάποιας συγκεκριμένης έκδοσης. Πολλές από τις ελληνικές μεταφράσεις των νεώτερων βιβλίων που αναφέρει ο Ρεγκάρντιε ήταν επίσης προβληματικές, και γι’ αυτό ακολουθώ την ίδια λογική όσον αφορά τις παραπομπές και τη μετάφραση.

Ένα άλλο θέμα είναι η προφορά των εβραϊκών λέξεων. Ο Ρεγκάρντιε ακολουθεί στα βιβλία του μία διαφορετική προφορά από αυτήν που χρησιμοποιείται γενικά από τους άλλους Καββαλιστές. Έτσι, αντί για Κέτερ, Τίφαρετ, Μαλκούτ, προφέρει Κέσερ, Τίφαρας, Μαλκούς. Θεώρησα ότι έπρεπε να χρησιμοποιήσω τη συνήθη προφορά για αποφυγή σύγχυσης. Σχετικό είναι και το θέμα της προφοράς των αρχαίων αιγυπτιακών ονομάτων. Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί τη μεταγραφή τους όπως την έχει πάρει από τα βιβλία του Γουόλις Μπατζ. Καθώς η Αιγυπτιολογία έχει προχωρήσει αρκετά από τότε, προτίμησα να μεταγράψω τα ονόματα όπως προφέρονται σήμερα από τους αιγυπτιολόγους. Έτσι, αντί για Ταχούτι, Σεμπ, Τουάτ, αποδίδω Τζεχούτι, Γκεμπ, Ντουάτ.

ISBN: 978-960-268-186-2

ΜΕΓΕΘΟΣ: 21Χ14

ΣΕΛΙΔΕΣ: 384

Μετάφραση: Λίλυ Γορτσοπούλου

Τα μυστηριακά σύμβολα της ελευθεροτεκτονικής στοάς έχουν απασχολήσει κατά καιρούς αρκετούς μελετητές και έχουν γίνει σημαντικές απόπειρες αποκωδικοποίησης και αποσυμβολισμού τους.

Τα εργαλεία των τριών βαθμών και οι αντίστοιχοι πίνακες χάραξης αποτελούν το κέντρο βάρους του παρόντος εγχειρίδιου, στα οποία δίνεται μυστικιστική διάσταση, επιτρέποντας στο συγγραφέα να εισχωρήσει στις ουσιώδεις αξίες και ιδανικά που οφείλει να δομήσει εκείνος που ακολουθεί την ελευθεροτεκτονική παράδοση.

Με θεμέλιο την άσκηση του διαλογισμού, επιχειρείται να παρουσιαστεί ένας δρόμος πνευματικής ανάπτυξης που βασίζεται στην οικοδόμηση ενός εσωτερικού ιερού μέσα σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη.

Το παρόν γράφτηκε για να δοθεί στη Στοά. Σε αυτό οφείλεται το λακωνικό ύφος, η δογματική μορφή και η απουσία προσφυγής σε αυθεντίες. Απευθύνεται σε όσους αναζητητές και σπουδαστές της εσώτερης ζωής και σοφίας είναι εξοικειωμένοι με το τεκτονικό τυπικό. Ας ελπίσουμε, λοιπόν, ότι τα ορθόδοξα Μέλη της Τέχνης δε θα επιτρέψουν στον εαυτό τους να σκανδαλιστεί υπερβολικά από αυτή την έκδοση, καθώς τα ιδιάζοντα μυστικά δε μελετούνται εδώ, αν και παρέχονται αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία για αυτά. Τούτα αναμφίβολα θα είναι εμφανή σε όλους τους Τέκτονες που θα διαβάσουν προσεκτικά όσα ακολουθούν. Απομένει μόνο να εκφράσουμε την ελπίδα ότι αυτές οι σκέψεις και προτάσεις μπορεί να φανούν χρήσιμες σε όσα Μέλη της Τέχνης τις λάβουν σοβαρά υπόψη τους και να αποκτήσουν διάκριση ανάμεσα στο Συμβολικό και το Πραγματικό, έτσι ώστε να μάθουν από το ένα τον τρόπο για να πετύχουν το άλλο.

Α. WARD

Σάς παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο.

...Τώρα θα αναφερθούμε εν συντομία στη σημασία των συμβολικών εργαλείων των τριών βαθμών, αφήνοντας την πλήρη ερμηνεία σε άλλα εγχειρίδια. Τα εργαλεία του Τ.Μ. είναι η διάνοια, η θέληση και η ζωτική αίσθηση: αυτές είναι οι τρεις θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης μας ως συνηθισμένοι άνθρωποι του κόσμου. Στον πρώτο βαθμό πρέπει να μάθουμε να τα χρησιμοποιούμε όσο καλύτερα γίνεται, αυτοεκπαιδευόμενοι στη συγκέντρωση στην αληθινή σκέψη, στο καλό έργο και στις όμορφες συνήθειες, έτσι ώστε να γίνουμε αποτελεσματικότεροι σε όλες τις δραστηριότητες της ζωής. Τα εργαλεία του Τ.Ε. (Τέκτονος Εταίρου) είναι ουσιαστικά οι ίδιες δυνάμεις, αλλά στην έντονη και πνευματική μορφή που κατέχεται από τον ανώτερο Εαυτό. Είναι δυνατόν να προσεγγιστούν και να μοιραστούν με την άσκηση του διαλογισμού, μέσα από τον οποίο φωτίζεται η διάνοια με πνευματική ενόραση και αλήθεια. Επίσης, η θέλησή του ενισχύεται από έμπνευση ως προς το καλό και το συναίσθημά του εξαγνίζεται από τη διαίσθηση της ομορφιάς. Έτσι, ο αληθινός Τ.Ε., κρατώντας τα εργαλεία της ενόρασης, της έμπνευσης και της διαίσθησης, διαφωτίζεται από τις δυνάμεις του πνεύματος εντός του. Μπορεί να δομήσει τον ναό του χαρακτήρα του ευθύ, τετράγωνο και ίσιο σύμφωνα με τα δικά του ιδανικά και δεν εξαρτάται πλέον από τις κατευθύνσεις των άλλων ή τους κανόνες που αναγράφονται σε βιβλία. Από μόνος του μπορεί να γίνει μια ελεύθερη και ανεξάρτητη ατομικότητα, αποδεκτή από τον εντός Δ.Τ. με τη χρήση των εργαλείων του στο διαλογισμό, ο νους του διαποτίζεται με ένα ολοένα αυξανόμενο μέτρο κατανόησης και όλα τα μυστήρια της φύσης και επιστήμης ξεκαθαρίζουν. Ο διαλογισμός δεν είναι δυνατός, έως ότου επιτευχθεί κάποια δύναμη συγκέντρωσης και για αυτόν τον λόγο απαιτείται η εξάσκησή της στον πρώτο βαθμό.

Τα εργαλεία του Δ.Τ. συμβολίζουν τις δυνάμεις του πνεύματος σε μια ακόμα υψηλότερη ανάπτυξη από εκείνη του Τ.Ε. και πιθανώς αντιπροσωπεύουν για εμάς μακρινά ιδανικά. Η διάνοια και η ενόραση γίνονται κοσμική σοφία, μέσω των συνθετικών και αναλυτικών δυνάμεων του αγνού νου. Το ένα άκρο του Δ. (Διαβήτη) είναι καρφωμένο σε μία αρχή των πραγμάτων και το άλλο διασχίζει τον κύκλο των λεπτομερειών μέσα στον οποίο εργάζεται με τη φύση και την εμπειρία. Η θέληση και η έμπνευση γίνονται κοσμική δύναμη, με την οποία ο αληθινός Δ.Τ. μεταφέρει στην πρακτική το ιδανικό καλό. Η αίσθηση και η διαίσθηση γίνονται κοσμική ύπαρξη με την κοσμική της συμπάθεια. Έτσι δημιουργείται ένα τέλειο σώμα και μέσω αυτού ακτινοβολείται ζωτικότητα και θεραπεία πάνω σε όλους τους ανθρώπους. Εδώ το σπειροειδές σχοινί συμβολίζει τον ουσιώδη στρόβιλο του Πνευματικού Εαυτού, την αθάνατη Αγάπη που εφελκύει τα πάντα στην ενότητα του Υπέρτατου Εαυτού. Αυτές τις κοσμικές δυνάμεις έδειξαν οι μεγαλύτεροι από τους μυστικιστές του παρελθόντος, οι Κύριοι της Σοφίας, οι Βούδες του Ελέους, οι Σωτήρες του Κόσμου και σε κατώτερο βαθμό άγιοι όπως ο Άγιος Φραγκίσκος, άνθρωποι της δράσης όπως ο Νέλσων, διανοητές όπως ο Σπινόζα. Για να χρησιμοποιήσουμε πιο σύγχρονα παραδείγματα, θα πρέπει να αναφερθούμε στον πατέρα Ιωάννη της Κρονστάνδης με τη θεραπευτική του δύναμη, τον στρατηγό Μπουτ με την πρακτική του ενέργεια, τον Έμερσον με την ερευνητική του σοφία. Ο ΕΝΑΣ, κατά γενική ομολογία, συμβολίζει όλους στην ολότητά τους, ο Πρώτος ανάμεσα σε πολλούς αδελφούς, σύμφωνα με τον μεγάλο Απόστολο. Όταν σε αυτόν τον βαθμό οι δυνάμεις κατέρχονται στο σώμα του αληθινού Δ.Τ., με την εξάσκηση της ενατένισης, πετυχαίνει εκείνη τη μυστικιστική ένωση και ταύτιση με το θεϊκό του Εαυτό, που είναι ο σκοπός όλου του ανθρώπινου μόχθου.

ISBN: 978-960-268-198-5

ΜΕΓΕΘΟΣ: 21Χ14

ΣΕΛΙΔΕΣ: 104

Μετάφραση: Κώστας Ζάρρας

ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ! Μύθος ή Πραγματικότητα;

Υπήρξε στ’ αλήθεια ένας προηγμένος πολιτισμός που τον πήρε στα βάθη του ο Ωκεανός; Όλοι οι αρχαίοι μύθοι και παραδόσεις συνηγορούν καταφατικά σε αυτά τα ερωτήματα.

Ο συγγραφέας, ιχνηλατώντας το μυθικό παρελθόν, μας μεταφέρει στη μυστηριακή της ατμόσφαιρα. Αναβιώνει με τρόπο παραστατικό τα θρυλικά της Μυστήρια και τα συνδέει με τη σημερινή πραγματικότητα.

Μια σύγχρονη συγκριτική μελέτη πάνω στην ελληνική μυθολογία, την Παλαιά Διαθήκη και τη βρετανική παράδοση.

Ο Λιούις Σπενς τοποθετεί την Ατλαντίδα στην περιοχή του Ωκεανού, πέρα από το στενό του Γιβραλτάρ, και επιχειρεί να προσεγγίσει τον πολιτισμό της από μια ιδιαίτερη όψη του. Μέσα από μια σοβαρή συγκριτική μελέτη τόσο των αρχαίων κειμένων όσο και των παραδόσεων, όχι μόνο αποδέχεται την ύπαρξη των εσωτερικών επιστημών στην Ατλαντίδα, αλλά ισχυρίζεται πως αυτή είναι η κοιτίδα από την οποία διοχετεύτηκαν σε όλον τον κόσμο.

Με θαυμαστό τρόπο αναλαμβάνει να μας οδηγήσει, μέσα από την ελληνική μυθολογία, τις εβραϊκές γραφές και τις βρετανικές παραδόσεις, στο συμπέρασμα πως η Ατλαντίδα έφτασε στο απόγειο της πολιτιστικής της ανάπτυξης με τη βοήθεια των απόκρυφων επιστημών, και πως αυτές οι τελευταίες στάθηκαν αιτία της καταστροφής της.

Αν και οι επιστήμονες μελέτησαν αρκετά την ιστορία, τη γεωλογία και τη λαογραφία της χαμένης Ατλαντίδας, όπως έγινε και με την Τροία ή τη Βαβυλώνα, ωστόσο μέχρι σήμερα δεν ερεύνησαν σοβαρά όλες εκείνες τις απόκρυφες επιστήμες που έθρεψε ο πολιτισμός της.

Στις διάφορες εργασίες μου υποστήριξα ότι οι απόκρυφες τέχνες πηγάζουν από τη χαμένη ήπειρο. Όμως η αυστηρή μέθοδος τεκμηρίωσης που ενέπνευσε εκείνα τα δοκίμια, απέκλεισε πραχτικά οποιαδήποτε αναφορά σε ό,τι δε θα μπορούσε να θεμελιωθεί επιστημονικά. Εδώ και πολύ καιρό ο αποκρυφιστικός κόσμος περίμενε μια αυθεντική εργασία πάνω στο θέμα των μυστικών επιστημών, έτσι όπως ήταν γνωστές στην Ατλαντίδα.

Σάς παραθέτουμε κάποια αποσπάσματα από το βιβλίο.

...Ο στόχος μου είναι να εφοδιάσω τους σπουδαστές του εσωτερισμού με μια λογικά αξιόπιστη περιγραφή των απόκρυφων επιστημών έτσι όπως εξασκούνταν στην Ατλαντίδα. Η προσπάθειά μου σχετίζεται άμεσα με την υπόθεση ότι οι απόκρυφες επιστήμες ξεκίνησαν από την ατλάντεια ήπειρο. Επιπλέον ελπίζω ότι αυτή η μελέτη θα γίνει η αιτία για να αποκαλυφτεί το φιλοσοφικό πνεύμα που ενέπνευσε τους προπάτορες της μυστηριακής γνώσης στο νησί του Ποσειδώνα.

Ίσως για τους ιστορικούς να ήταν απόδειξη για την ύπαρξη της Ατλαντίδας το γεγονός πως κληροδότησε στον αρχαίο κόσμο τις απόκρυφες επιστήμες. Όπως θα δούμε αργότερα, αν δεν υπήρχε Ατλαντίδα η απόκρυφη επιστήμη θα έπρεπε να την επινοήσει. Οι απόκρυφες επιστήμες δεν είναι δυνατό παρά να πηγάζουν από ένα και μόνο μέρος. Μερικοί αρχαιολόγοι στράφηκαν στην αρχαία Αίγυπτο. Αλλά το ότι δεν ξεκίνησαν από την Αίγυπτο αποδείχνεται από το γεγονός ότι στη Δ. Ευρώπη υπήρχε μια πρωτόγονη μορφή μαγείας κατά την περίοδο του Ορινιάκ, πολλές χιλιάδες χρόνια πριν καταγραφτεί οποιαδήποτε απόκρυφη πραχτική στις όχθες του Νείλου. Στα σπήλαια της Ντορντόν στη Γαλλία φαίνονται καθαρά οι ρίζες της μαγικής τέχνης στους Αζιλιανούς τάφους αιώνες πριν γίνει η Αίγυπτος πολιτιστική δύναμη.

Τρεις είναι οι πηγές για την απόκρυφη ιστορία της Ατλαντίδας. Η πρώτη αντλεί τις λεπτομέρειές της από τα γραφτά των κλασσικών συγγραφέων. Τα πιο σημαντικά από αυτά είναι ο «Τίμαιος» και ο «Κριτίας» του Πλάτωνα.

Έγκυρη επίσης είναι και η «Ιστορική Βιβλιοθήκη» του Διόδωρου του Σικελιώτη, ενός νεώτερου συγκριτικά Έλληνα ιστορικού που έζησε κατά την περίοδο του Ιούλιου Καίσαρα και του Αύγουστου. Οι μαρτυρίες του μας διαφωτίζουν σημαντικά για την αστρολογική επιστήμη της Ατλαντίδας....

...Πολυάριθμα γραφτά και θρύλοι, ανατολικής κύρια προέλευσης, αναφέρονται συχνά σε αυτήν την απόκρυφη προκατακλυσμιαία κοινότητα. Πολλά από αυτά βρίσκονται στα πρώτα κεφάλαια του βιβλίου της Γένεσης. Αξιόλογο υλικό υπάρχει επίσης σε αραβικά και ιουδαϊκά έργα. Όλες οι πηγές που αναφέραμε χρησιμοποιούνται ανάλογα με την αυθεντικότητά τους.

Η τρίτη και τελευταία πηγή από την οποία μπορεί να συγκεντρωθεί έγκυρο υλικό για τις απόκρυφες επιστήμες στην Ατλαντίδα έχει ολότελα διαφορετικό χαρακτήρα. Όπως γνωρίζουν όλοι οι μυστικιστές, ένα πολύ σημαντικό μέρος της απόκρυφης ιστορίας στο σύνολό της υπάρχει στα αρχεία των μυστικών αδελφοτήτων και είναι γενικά γνωστό σαν «Μυστική Παράδοση». Ένα μέρος αυτού του υλικού αποτελείται από γραφτά κείμενα, ενώ κάποιο άλλο έχει διαδοθεί προφορικά.

Το βιβλίο δεν πραγματεύεται τα μυστικά των μυστηρίων της Ατλαντίδας από συμβολική άποψη αλλά τα συνδέει με πραγματικά, πιθανά ή και απλά μυθικά γεγονότα. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μη χρησιμοποιήσουμε αυτές τις πληροφορίες, ιδιαίτερα όταν πρόκειται να μελετήσουμε την απόκρυφη επιστήμη και ιστορία. Πιστεύω ότι κάτι τέτοιο είναι θεμιτό εφόσον δεν υπερβαίνει ορισμένα όρια. Δε θα διστάσω να εξετάσω εξονυχιστικά και με σεβασμό αυτήν την πηγή όπως εξετάστηκαν οι Γραφές και άλλα παραδοσιακά κείμενα από τους πλέον αυστηρούς κριτικούς.

Το τμήμα που προέρχεται από τους πρώτους μεσαιωνικούς χρόνους επιδέχεται μια τέτοια κριτική. Επίσης τα αλεξανδρινά και αρχαιότερα κείμενα φαίνονται πιο ακριβή και γνήσια, αν και ένα μέρος τους υπάρχει σε μεταφράσεις. Κάποιο άλλο τμήμα είναι άχρηστο και ολότελα παράλογο.

ISBN: 960-268-056-3

ΜΕΓΕΘΟΣ: 21Χ14

ΣΕΛΙΔΕΣ: 240

Μετάφραση: Απόστολος Κοντός

Ένας αληθινά εύφορος κήπος απλώνεται στις γραμμές αυτού του βιβλίου. Όποιος θελήσει να τον καλλιεργήσει, θα δρέψει πλούσιους καρπούς, τέτοιους που δε μοιάζουν με τους συνηθισμένους. Είναι εκείνοι που δίνουν τη δυνατότητα στον άνθρωπο να γνωρίσει περισσότερα για τον εαυτό του, τις άγνωστες λειτουργίες του και την εσωτερική του ταυτότητα.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα πρακτικό εγχειρίδιο καββαλιστικού συμβολισμού, το οποίο μέχρι σήμερα χρησιμοποιείται σαν βιβλίο αναφοράς από κάθε εσωτερικό μελετητή. Πώς τοποθετούνται τα Σεφιρόθ, ποιες είναι οι Ατραποί του Δέντρου, τα αστρολογικά και στοιχειακά σύμβολα, οι πολύτιμοι λίθοι και τα αρώματα που αντιστοιχούν, είναι μερικά από τα ερωτήματα που θα βρουν ικανοποιητική απάντηση.

Όποιος για πρώτη φορά διαβάζει για την Καββάλα, θα έχει μια ιδανική ευκαιρία να γνωρίσει τις βασικές της αρχές μέσα από τούτο το συνοπτικό περίγραμμα. Αλλά και εκείνοι που γνωρίζουν το αντικείμενο, θα βρουν εδώ συγκεντρωμένο τέτοιο υλικό ταξινομημένο, που θα χρειαζόταν πολύς μόχθος για να το αποκτήσουν.

Είναι καταπληκτικό το πώς σε ένα σχετικά μικρό βιβλίο παρατίθεται ένας τόσο μεγάλος θησαυρός γνώσης. Ο Ίσραελ Ρεγκάρντιε ─από τα τελευταία μέλη του Ερμητικού Τάγματος της Χρυσαυγής και γραμματέας του Άλιστερ Κρόουλεϊ─ επιχειρεί επιτυχώς μια συνοπτική παρουσίαση της καββαλιστικής φιλοσοφίας, μέσα από το συμβολισμό και τις εσωτερικές αντιστοιχίες των τριάντα δύο Ατραπών της Σοφίας του Δέντρου της Ζωής.

Πρόκειται για ένα έργο της δεκαετίας του ʼ30, το οποίο δε χαρακτηρίζεται από την έκταση των σχολίων του, αλλά για την πρακτική προσέγγιση του θέματος. Δε θα ήταν άστοχο αν το αποκαλούσαμε πρακτικό εγχειρίδιο του καββαλιστικού συμβολισμού, γιατί ─όπως και ο ίδιος αναφέρει─ έργο του είναι να κάνει μια επιγραμματική παράθεση κάθε είδους συμβόλου, αντιστοιχίας, απόδοσης στο Δέντρο της Ζωής και με αυτό τον τρόπο να αποβεί ένα πρακτικό εργαλείο στα χέρια κάθε σοβαρού μελετητή. Στην ουσία, εναπόκειται στον ίδιο τον αναγνώστη να μελετήσει και να στοχαστεί στις παρουσιαζόμενες ιδέες, παίρνοντας τα θεμέλια αυτής της γνώσης και εκεί να χτίσει το δικό του οικοδόμημα πραγματώσεων.

Εκτός από τον εσωτερικό στοχασμό που προϋποθέτει μια σε βάθος μελέτη, ο συγγραφέας μας δίνει και άλλα εφόδια για την εμβάθυνση των ιδεών. Κάνει μια σύντομη ανάλυση των μεθόδων της Γκεμάτρια, της Τεμουρά και του Νοτάρικον ─παρέχοντάς μας έτσι τη δυνατότητα ουσιαστικότερης και ευρύτερης κατανόησης του νοήματος των λέξεων και των αριθμών. Παρόλο που η σύγχρονη Καββάλα έχει ένα ευρύτατο πεδίο εφαρμογής στις ψυχολογικές ερμηνείες και αναλύσεις, ωστόσο οι παλαιότερες μέθοδοι δεν παύουν να αποτελούν χρήσιμα βοηθήματα για εκείνους που επιθυμούν να τις διερευνήσουν.

Όλες οι φιλοσοφίες τείνουν προς την ίδια πραγματικότητα, μοιάζει να λέει ο Ρεγκάρντιε, καθώς δίνει παραδείγματα ανάλυσης διαφόρων φιλοσοφικών ρευμάτων και με κατανοητό τρόπο τα αντιστοιχεί στο Δέντρο της Ζωής, το οποίο θεωρεί ένα παγκόσμιο ιερόγλυφο που μπορεί κανείς να αποδώσει τα πάντα ─ από τα κατώτερα βασίλεια της ύπαρξης μέχρι το απέραντο Σύμπαν.

Στην ανάλυσή του για την ιστορική καταγωγή της Καββάλα παρουσιάζεται αρκετά επηρεασμένος από την Εβραϊκή φιλολογία επί του θέματος. Μέχρι ενός βαθμού κάτι τέτοιο είναι ευνόητο μια και για πολλούς η Καββάλα είναι συνυφασμένη με την εβραϊκή παράδοση. Αλλά δεν παύει να είναι μόνο η μια όψη του νομίσματος. Υπάρχουν αρκετές διαφορετικές απόψεις, και μάλιστα οι περισσότερες συγκλίνουν σε μια αρχαιότερη από την ύπαρξη του Ισραήλ εποχή. Η Ε.Π. Μπλαβάτσκι αναφέρει στο έργο της Αποκαλυμμένη Ίσιδα πως η Καββάλα χρονολογείται τουλάχιστον 70.000 χρόνια πριν. Άλλοι πάλι μιλούν για εσωτερικό ρεύμα προερχόμενο από την Ατλαντίδα πριν την καταστροφή, το οποίο διαχωρίστηκε στις διάφορες περιοχές του τότε γνωστού κόσμου. Κάτι τέτοιο δίνει φυσιολογικές εξηγήσεις στην παράλληλη ανάπτυξη εσωτερικών συστημάτων με κοινά σύμβολα, αν και ποτέ οι λαοί δεν ήρθαν σε επαφή μεταξύ τους. Ένα τέτοιο παράδειγμα παγκοσμιότητας αποτελεί και το Δέντρο της Ζωής, όπου το συναντάμε στην σκανδιναβική μυθολογία, στους λαούς της Μεσοποταμίας, στην Ελλάδα, στην Αίγυπτο, στην Ινδία, σε φυλές της Αυστραλίας, της Αφρικής και της Αμερικής.

Συνεπώς, η Καββάλα, σαν εσωτερικό σύστημα εκπαίδευσης, φαίνεται να έχει μια μακρινή καταγωγή και οι Εβραίοι την υιοθέτησαν και την ανάπτυξαν. Στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους, μάλιστα, το καββαλιστικό σύστημα αποκηρύσσεται από τον ορθόδοξο Ιουδαϊσμό, γιατί στην ουσία ποτέ σαν τέτοιο δεν απετέλεσε τμήμα του. Αλλά και τότε, αρκετά προοδευτικά πνεύματα μεταξύ των εβραίων την εμπλούτισαν με νεοπλατωνικά, γνωστικά και νεοπυθαγόρεια στοιχεία και με τη νέα της μορφή γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη στη Δύση κατά τους μεσαιωνικούς και μετέπειτα χρόνους.

Πάντοτε, ωστόσο, αναθεωρείτο και προσαρμοζόταν στις συνθήκες της εκάστοτε εποχής, για να φτάσει πλέον στις μέρες μας εκσυγχρονισμένη. Έχοντας διατηρήσει το κεντρικό της ιερόγλυφο ─το Δέντρο της Ζωής─ καθώς και όλα τα σύμβολα και τα ιδεογράμματα που από παλιά σχετίζονται με αυτό, σήμερα απευθύνεται στον ερευνητή με μια νέα όψη, εκείνη που ταιριάζει μπροστά στο κατώφλι του 21ου αιώνα.

Σε μια εποχή ανάλυσης, καταμερισμού και εξειδίκευσης το Δέντρο της Ζωής καταδεικνύει τη σύνθεση και την ενοποίηση σε έναν κόσμο που ουσιαστικά αποτελεί ένα ΟΛΟ.

Στο πρωτότυπο κείμενο ο συγγραφέας χρησιμοποιεί την εβραϊκή διάλεκτο Σεφαρντίκ για να αποδόσει κάποιες ονομασίες. Θεωρήσαμε σκόπιμο και προς αποφυγή κάθε δυνατότητας παρανόησης των εκτιθέμενων ιδεών, να χρησιμοποιήσουμε την ήδη από τα άλλα μας βιβλία καθιερωμένη ορολογία και κατ' αυτό τον τρόπο να γίνουν καταληπτά τα νοήματα.

ISBN: 960-268-007-5

ΜΕΓΕΘΟΣ: 20,5Χ13,5

ΣΕΛΙΔΕΣ: 212

Μετάφραση: Ανδρέας Τσάκαλης

Το Δέντρο της Ζωής ύψιστο σύμβολο της Εβραϊκής Παράδοσης, μας οδηγεί βαθιά στο πρόβλημα της Υπαρξης των Κόσμων, του ρόλου των Οντων και ιδιαίτερα του Ανθρώπινου όντος μέσα στη λυτρωτική του πορεία. Με την εισαγωγή αυτή σε μια τέτοια τεράστια παράδοση διαβλέπει κανείς το θαυμάσιο κάλλος της Μίας και Αμετάβλητης Αλήθειας, του ΕΝΟΣ στις άπειρες εκδηλώσεις Του.


ISΒN 960-7282-54-Χ
Μέγεθος 14Χ20,5
Σελίδες 64

-.-

…Ο τίτλος «Ακρόασις» (ελληνική λέξη που σημαίνει «ικανότητα του μετά προσοχής ακροάσθαι», σε αντιπαραβολή με την έννοια της αισθήσεως ως ικανότητα όρασης ή αντίληψης) ας μην γίνει αντιληπτός σαν κάποια προσπάθεια εισήγησης μιας νέας έννοιας στην φιλοσοφική ή επιστημονική ορολογία. Για πρακτικούς λόγους σκέφθηκα ότι θα ήταν καλύτερα να επιλεγή μία απλή, συγκεκριμένη και απτή έκφραση, σχετικά με ένα θέμα άγνωστο και για πολλούς ανθρώπους ακόμα και παράξενο. Κατ’ αυτόν τον τρόπο με την επιλογή της λέξεως «Ακρόασις», υποδηλώνεται και ο σεβασμός προς το πνεύμα των αρχαίων Ελλήνων. Υπήρχε όμως και κάποιος άλλος λόγος για την επιλογή της νέας έκφρασης. Ο όρος «Αρμονική» είναι οικείος ως η κλασσική αντίληψη του Πυθαγόρου, η οποία αναστήθηκε από τον Κέπλερ στο σύγγραμά του: «Harmonice mundi» (Παγκόσμια Αρμονία). Δεν θα πρέπη να συγχέουμε αυτόν τον όρο με την γνωστή μας αρμονία στην μουσική, που σημαίνει συγχορδία, ή με την έννοια που χρησιμοποιείται στην τεχνική δακτυλισμού στο παίξιμο των εγχόρδων.

Η έννοια της Αρμονικής με την οποία θα ασχοληθούμε είναι, σε αντιπαραβολή με τον όρο που χρησιμοποιείται στην μουσική, ένα πλέον παγκόσμιο είδος. Μας μιλά για την αρχαία, και όμως πάντα τόσο καινούργια, θεωρία της «Αρμονίας των Σφαιρών», μία αντίληψη περί του πνεύματος την οποία αγγίζει ο Δάντης στο Καθαρτήριό του (ΧΧΧ, στ. 92) λέγοντας:

«…Το τραγούδι των Αγγέλων, που δεν είναι παρά η ηχώ απ’ των αιώνιων σφαιρών το τραγούδι…»

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

Βιογραφικό δοκίμιο για τον Χανς Κάϋζερ

Πρόλογος

Κεφάλαιο Ι

Η παρούσα κατάσταση

Κεφάλαιο ΙΙ

Η λέξη «Αρμονική» - Η έννοια και η αντίληψη περί Αρμονικής στην κλασσική Ελλάδα και στην απώτερη αρχαιότητα – Πυθαγορισμός και επιστήμη – Οι δύο πυθαγόρειες προσεγγίσεις – Αξιολόγηση και εκτίμηση αυτών των προσεγγίσεων κατά την αρχαιότητα – Η σημερινή εποχή – Δικαίωση και αιτιολόγηση στην σημερινή εποχή.

Κεφάλαιο ΙΙΙ

Ο Πυθαγόρας και οι διδασκαλίες του – Οι μυστικές διδασκαλίες στην αρχαιότητα – Η έβδομη επιστολή του Πλάτωνος – Ο χαρακτήρας των σοφών διδαγμάτων κατά την αρχαιότητα - Ο πυθαγόρειος πίνακας – Οι «συντεταγμένες μερικής τονικότητας» - Ορισμένα πυθαγόρεια αποσπάσματα.

Κεφάλαιο ΙV

Το αρμονικό υπόβαθρο των αρχαίων σοφών διδασκαλιών – Αλβέρτος φον Τίμους (Albert von Thimus) – Τρεις χιλιάδες χρόνια αρμονικής παράδοσης – Οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για την ιστορική αρμονική διερεύνηση – Τα καινούργια θεμέλια της Αρμονικής - «Ο ακούων άνθρωπος» - «Ο ήχος του κόσμου» - «Δοκίμια περί των εκτύπων της αρμονικής μορφολογικής αξίας» - «Θεμελιώδεις αρχές ενός συστήματος αρμονικής αξίας» - «Harmonia Plantarum» (η αρμονία των φυτών). «Εγχειρίδιο της Αρμονικής» - «Αρμονικές μελέτες» - Σύντομη επισκόπηση της αρμονικής διερεύνησης στην σημερινή εποχή.

Κεφάλαιο V

Tι προκύπτει από την εργαστηριακή έρευνα περί Αρμονικής – Τονικό φάσμα – Κρύσταλλοι – Γεωλογία – Η γη ως μία χορδή – Αρχέγονη γένεση – Η αρμονία των σφαιρών – Ο Κέπλερ ( Kepler) – Ο τρίτος νόμος του Κέπλερ.

Κεφάλαιο VI

Βοτανική – Η ανάπτυξη των κλάδων – Το φάσμα των φύλλων – Το πρωτότυπο του Γκαίτε σχετικά με τις μορφές των φύλλων – Λινναίος (Linnaeus) – Ερωτισμός (φυλετικότητα) – Τα τρία βασίλεια της φύσεως – Το αυτί – Το σχήμα του κοχλία – Ακουστικά κανάλια – Το αυτί ως όργανο του χώρου και του χρόνου – Η ευαισθησία του αυτιού στα χρονικά διαστήματα – Αμοιβαιότητα (συμπληρωματικότητα) μεταξύ οφθαλμού και αυτιού.

Κεφάλαιο VII

Α. Στίφτερ (A.Stifter) – Αναλογίες – Αρχιτεκτονική – Ο αρμονικός κανόνας της διαίρεσης – Σύγχρονη αρχιτεκτονική – Η ακουστική των θεατρικών χώρων και αιθουσών – Ζωγραφική και γλυπτική – Λήψιος (Lepsius) – Άλμπρεχτ Ντύρερ (Albrecht Dürer) – Η σημασία της μελέτης των αναλογιών – Βαϊνεκεν (Wyneken) – Σύγχρονη ζωγραφική – Η εξαιρετική συμμετρία των κλασσικών έργων – Μουσική θεωρία – Η αρμονική εκπαίδευση στα ωδεία – Η σύγχρονη μουσική - «Το σχήμα του βιολιού».

Κεφάλαιο VIII

Ανθρωπολογικές μελέτες – Τα μαθηματικά – Μαθηματικά της μορφολογικής ψυχολογίας (Gestalt – γκεσταλτισμός) – Λόγος, γλώσσα , ποίηση – Η ακρόαση του λόγου, της γλώσσας της ποίησης – Τζ. Μπούρκχαρντ (J. Burckhardt) – Τονική και ρυθμός – Φιλοσοφία – Ο Σοπενχάουερ – Η μυθολογία, συμβολισμός – Οι δύο αντιλήψεις περί Θεού.

Κεφάλαιο IX

Η θέση της Αρμονικής στον σύγχρονο τρόπο σκέψης – Ε. Κάσσιρερ (E.Cassirer), η μυθική σκέψη – Η σύγχρονη φυσιογνωμική (νατουραλιστική) σκέψη – Κάρλ Γκ. Γιούνγκ (Carl Gustav Jung) : Το συλλογικό ασυνείδητο – Η θέση της Αρμονικής : α) στον μυθικό τρόπο σκέψεως β) στο συλλογικό ασυνείδητο και στα αρχέτυπα. Πρωτότυπα και αρχέτυπα γ) στον σύγχρονο επιστημονικό τρόπο σκέψεως.

Κεφάλαιο X

Περιορισμοί (όρια) και στοχασμοί

Κεφάλαιο XI

Σκέψη: μία των αισθήσεων – Φιλοσοφία – Προέλευση της φιλοσοφίας από τον μυστικισμό – Πνεύμα – Τρόποι νόησης.

Κεφάλαιο XII

Ενεργοποίηση της ψυχής – Το άτομο και η κοινότητα – Απόκτηση χρόνου – Οι κίνδυνοι του μαζικού πολιτισμού – Η θέση των αξιών της ύπαρξης – Ανεκτικότητα – Αντικειμενικότητα – Παγκοσμιότητα.

Κεφάλαιο XIII

Αρμονική, η θεωρία των αντιστοιχιών – Τζ. Γκέμπσερ (J.Gebser) – Η γενικώτερη εγκυρότητα των τονικών σχέσεων – Ο νόμος των αρμονικών κβάντας – Επιστήμη και ελευθερία – «Η αρχή του απροσδιορίστου» του Χάϊζενμπεργκ (Heisenberg) – Μπ. Μπάβινκ (B. Bavink).

Κεφάλαιο XIV

Αρμονία – Αρμονική, η θεωρία περί συνηχήσεως

Και διαφωνίας του κόσμου – Αρμονική ερμηνεία – Τα πλανητικά διαστήματα – Κοσμολογική ερμηνεία των διαγραμμάτων – Σκότος και φως – Ο «Χρυσούς Αιών» – Μετενσάρκωση – Το μεταφυσικό κατάλοιπο.

Σημειώσεις για τον πίνακα I

Πίνακας I

Σημειώσεις για τον πίνακα II

Πίνακας II

Συμπληρώματα στο κείμενο

Από τον Χανς Κάϋζερ

Βιβλιογραφία

Σάς παραθέτουμε αποσπάσματα του βιβλίου.

....Ο Α. φον Τίμους, στον οποίο οφείλουμε την ανασύνθεση του Πυθαγόρειου Πίνακα, που όπως είπε και ο Ιάμβλιχος τον ονόμαζε «Λάμβδωμα», δεν συνέλαβε αυτήν την ανακάλυψή του από το πουθενά. Απλώς ερμήνευσε σωστά το πλέον παραμελημένο και παραγνωρισμένο μέρος της Πυθαγόρειας έρευνας στα σχόλια του Ιάμβλιχου για την ελάσσονα αριθμητική του Νικόμαχου, όπου αναφέρει τα εξής:

«Ας υποθέσουμε ότι λαμβάνουμε μία μονάδα και περιγράφουμε από μία γωνία της ιδίας ένα σχήμα με την μορφή του λάμβδα (το ελληνικό Λ) και συμπληρώνουμε την μία πλευρά της γραμμής με τους αριθμούς που εγάπτονται με την μονάδα, προχωρώντας όσο μπροστά θέλουμε, για παράδειγμα 2, 3, 4, 5, 6, κλπ. Κατόπιν συμπληρώνουμε την άλλη πλευρά, ξεκινώντας με το επόμενο μεγαλύτερο τμήμα που είναι το ένα δεύτερο του μεγέθους της, με το 1/3, 1/4, 1/5, 1/6, κλπ. Κατ’ αυτόν τον τρόπο μπορούμε να παρατηρήσουμε την αλληλεπίδραση των αντιστοίχων αντιστρόφων και θα διαπιστώσουμε την ισορροπία των συσχετιζομένων και καλά διατεταγμένων σχέσεων τις οποίες μόλις περιγράψαμε.»...

Σ’ αυτό το κείμενο του Ιάμβλιχου βρίσκουμε μία εντελώς ασυνήθιστη και πραγματικά μοναδική ένδειξη του πυθαγορείου αριθμητικού συστήματος στην αρχαία φιλολογία. Αν καταγράψουμε αυτές τις οδηγίες και προσθέσουμε τις τονικές αξίες, αποκτάμε ένα είδος πλαισίου με εκπληκτικά ενδιαφέρουσες ομάδες τονικών αριθμών, τις «συντεταγμένες μερικής τονικότητας», οι οποίες επιδεικνύονται στον δεύτερο πίνακα στο τέλος του βιβλίου. Για να μετατραπή αυτό το διάγραμμα στο πυθαγόρειο «Λάμβδωμα» δεν χρειάζεται παρά να το τοποθετήση κάποιος σε όρθια θέση, να το στρέψη δηλαδή αρκετά προς τα δεξιά, ώστε η πλευρά του μονοχόρδου να σταθή πλαγίως και η διαγώνιος (η παράγωγος, η γενεσιουργός τονική γραμμή) να ευρίσκεται σε κατακόρυφη θέση. Αυτές τις τονικές ομάδες τις ονομάζουμε «συντεταγμένες μερικής τονικότητος», (ή «συντεταγμένες των ημιτονίων») διότι με την λέξη συντεταγμένη εννοούμε την «διάταξη». Επειδή δε στην τονική λογαριθμική το άκρον του συστήματος 1/1 μετατοπίζεται στο 0 και οι αναλογίες των τόνων που ευρίσκονται πάνω από τον γενεσιουργό τόνο (1/1 προς τον λογάριθμο της βάσης 2=0.000) γίνονται θετικές (+), οι αναλογίες του κατωτέρου ημίσεως γίνονται αρνητικές (–). Αυτός ο ισχυρισμός αφορά μόνο αυτούς που, σύμφωνα με την μαθηματική τους εκπαίδευση, αντιτίθενται στην τοποθέτηση του 1/1 στο εναρκτήριο σημείο του «συστήματος συντεταγμένων». Θα συμβούλευα όποιον επιθυμεί να το διερευνήση, να αντιγράψη το διάγραμμα II (Πίνακας II) σε μεγαλύτερη κλίμακα και να ερευνήση μέσα από αυτό για ανακαλύψεις που θα έλθουν άφθονες. Μία σύντομη ανάλυση του Πίνακος υπάρχει στην απέναντι σελίδα από τον Πίνακα. Θέλω να επισημάνω την αποδοτικότητά του σε σχέση με πολλές λεπτομέρειες σχετικές με τον Πυθαγόρα, τουλάχιστον σε ορισμένα παραδείγματα.

Για παράδειγμα, υπάρχει ένα πυθαγόρειο απόσπασμα που διεσώθη μέσω του Αριστοτέλους:

«Ολόκληρος ο κόσμος δεν είναι παρά αρμονία

και αριθμοί»

και ένα από τον Φιλόλαο:

«Κανένα ψέγος ή ανακρίβεια δεν μπορεί να

αποδοθή στον αριθμό ή στην αρμονία, διότι δεν

ενυπάρχει μέσα τους.»

Τα αποσπάσματα αυτά ερμηνεύθηκαν πάντα επιπόλαια και επιφανειακά, σύμφωνα με πολύ γενικές απόψεις περί αρμονικής και αριθμών. Για όποιον ακολουθεί την αρμονική θεωρία είναι προφανές ότι εδώ με τις λέξεις «τόνος» και «αριθμός» εννοείται κάτι πολύ συγκεκριμένο και απτό, ήτοι ο «τονάριθμος», ως βάση ολοκλήρου του Πυθαγορισμού. Ας αναλογισθούμε την ιστορία που λέγεται, ότι ο Πυθαγόρας, λίγο πριν τον θάνατό του παρακάλεσε τον αγαπημένο του μαθητή να παίξη άλλη μία φορά το μονόχορδο. Επίσης ας θυμηθούμε την παραδοσιακή τεχνική των τονάριθμων, ιδιαίτερα στον Πυθαγορισμό.

Ένα άλλο απόσπασμα αναφέρει:

«Η Αρμονία είναι η συνένωση των ποικιλόμορφων πραγμάτων και ο εναρμονισμός των πραγμάτων εκείνων που είναι ανόμοια συντονισμένα. Εκπηγάζει εξ ολοκλήρου από τα αντίθετα.»

Μπορεί κάποιος να αναγνωρίση απ’ ευθείας αυτό το θεώρημα μέσα στον «Πυθαγόρειο Πίνακα» του δευτέρου διαγράμματος του παρόντος βιβλίου. Εδώ βλέπουμε ότι η ελάσσονα κάθετος και οριζόντια μείζων αλληλουχία ουσιαστικά διατέμνει η μία την άλλη. Δηλαδή η τονική και το περιεχόμενο της συγχορδίας εκπηγάζει, στην πραγματικότητα, μόνο από «την Μείξη και την συνένωση των αντιθέτων». Τα θεωρήματα περί των ορίων ή του απεριόριστου του σύμπαντος ή, όπως θα έλεγε κάποιος σήμερα, του περατού και του απείρου, είναι βεβαίως περίφημα.

«Πέραν του περατού και του απείρου, ο κόσμος και

Όλα όσα βρίσκονται εντός του, συνενώνονται»,

Λέγει ο Φιλόλαος .

ISBN: 960-8419-11-5

ΜΕΓΕΘΟΣ: 20,5Χ14,5

ΣΕΛΙΔΕΣ: 264

Μετάφραση: Παναγιώτης Σουλτάνης

Εκδόσεις Πεμπτουσία - 1991

Κάθε Ιερή τέχνη είναι βαθιά ριζωμένη στη θρησκεία από την οποία πηγάζει. Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει πως ο,τιδήποτε αποκαλείται «θρησκευτική τέχνη» είναι στην πραγματικότητα Ιερή Τέχνη. Η τελευταία δεν καθορίζεται τόσο από τα θέματά της, όσο από το ύφος και τις μεθόδους της με τα οποία είναι άρρηκτα δεμένη. Το ύφος και η μέθοδος αποτελούν πάνω απ’ όλα οχήματα της παράδοσης και η παράδοση προέρχεται από την αποκάλυψη η οποία δίνει ζωή σε κάθε μεγάλο πολιτισμό. Ο Titus Burckhardt αναλύει εδώ με έναν έξοχο τρόπο τα ιδιαίτερα ποιοτικά γνωρίσματα της ιερής τέχνης των πέντε μεγάλων ζωντανών παραδόσεων της ανθρωπότητας, δηλαδή της Χριστιανικής, Ινδουιστικής, Ισλαμικής, Βουδιστικής και Ταοϊστικής παράδοσης. Ταυτόχρονα, τονίζει την ενότητα της αρχής τους και την ταυτότητα του σκοπού τους.

Στις μέρες μας οι παραδοσιακές μορφές και μέθοδοι θεωρούνται συχνά ως εχθροί της ελευθερίας του καλλιτέχνη και εμπόδια στην εξέλιξη της τέχνης. Ο συγγραφέας επισημαίνει ότι, αντιθέτως, η λειτουργία τους κατά κάποιο τρόπο είναι να κρατούν ανοιχτή την πόρτα στη μόνη αληθινή ελευθερία, την ελευθερία του πνεύματος από τα γήινα δεσμά. Η ελευθερία, της σύγχρονης τέχνης έχει έναν χαρακτήρα ψευδαισθητικό. Ο καλλιτέχνης, «χειραφετημένος» από κάθε υποχρέωση απέναντι στις αιώνιες αλήθειες, αποκομμένος από τον «προστατευτικό κύκλο της ιερής μορφής», δέσμιος του ατομικιστικού πάθους και της επιθυμίας για πρωτοτυπία, γίνεται όλο και πιο συχνά όργανο παντός είδους αρνητικών επιρροών· οι δυσμορφίες της σύγχρονης τέχνης δεν είναι παρά υλικές εκφράσεις των ψυχικών καταλοίπων που ξεπηδούν από τα ρήγματα της κατακερματισμένης συνοχής του πολιτισμού των καιρών μας.

Σάς παραθέτουμε κάποια αποσπάσματα από το βιβλίο

…Ένα μεγάλο μέρος της πνευματικής γλώσσας της εικόνας, μεταδίδεται με την τεχνική της εικονογράφησης η οποία οργανώνεται με τέτοιο τρόπο ώστε η έμπνευση να την ακολουθεί σχεδόν αυθόρμητα, δεδομένου ότι οι νόμοι γίνονται αντικείμενο παρατήρησης και ότι ο ίδιος ο καλλιτέχνης είναι πνευματικά προετοιμασμένος για το έργο του. Αυτό σημαίνει, γενικά, ότι ο ζωγράφος πρέπει να είναι πλήρως ενταγμένος στη ζωή της Εκκλησίας. Ειδικώτερα, προτού καταπιαστεί με το έργο του πρέπει να προετοιμάσει τον εαυτό του με προσευχή και νηστεία· πρέπει να στοχαστεί πάνω στο θέμα που πρόκειται να απεικονίσει, με τη βοήθεια των κανονικών κειμένων. Όταν το θέμα που επιλέχθηκε είναι απλό και κεντρικό, όπως η εικόνα του Χριστού ή της Παρθένου με το Θείο Βρέφος, η περισυλλογή του θα στηριχθεί σε μια επίκληση ή προσευχή που σχετίζεται με την ουσία της παράδοσης· με τον τρόπο αυτό το παραδοσιακό πρότυπο της εικόνας, με τον συνθετικό συμβολισμό του, θα ανταποκριθεί στην διανοητική ουσία της προσευχής και θα αποκαλύψει την πραγματικότητά της. Είναι γεγονός ότι η σχηματική οργάνωση της εικόνας επιβεβαιώνει πάντοτε τον μεταφυσικό και οικουμενικό χαρακτήρα του θρησκευτικού θέματος, και παρεπιπτόντως, αυτό αποδεικνύει την εξωανθρώπινη προέλευση των προτύπων. Επί παραδείγματι, στις περισσότερες εικόνες της Παρθένου με το Βρέφος, το περίγραμμα της Παρθένου φαίνεται να περιβάλλει το περίγραμμα του Βρέφους· ο μανδύας της Παρθένου είναι συχνά βαθυγάλαζος, σαν το απροσμέτρητο βάθος του ουρανού ή σαν τα βαθιά νερά, ενώ τα ιμάτια του Θείου Βρέφους φέρουν το βασιλικό κόκκινο χρώμα. Όλες αυτές οι λεπτομέρειες έχουν μια βαθιά σημασία.

Μαζί με την αχειροποίητο εικόνα του Χριστού, αυτή της Παρθένου με το Βρέφος είναι εικόνα par excellence. Η απεικόνιση του Βρέφους, η φύση του οποίου είναι μυστηριακώς θεία, δικαιολογείται κατά μία έννοια από τη φύση της Μητρός Του, η οποία το ενέδυσε με την σάρκα Της. Έτσι, γίνεται εμφανής μιά αντίθεση μεταξύ των δύο μορφών, γεμάτη από φυσική ελκυστικότητα, αλλά κυρίως από ανεξάντλητη σημαντικότητα: η φύση του Βρέφους εκλαμβάνεται σε σχέση με τη φύση της Μητρός Του, σαν να υπάρχει μέσω της φύσεως Αυτής· αντιστρόφως, η παρουσία του Θείου Βρέφους, με τις ιδιότητές Του της βασιλείας και της σοφίας –ή του μελλοντικού Πάθους Του– προσδίδει μια απρόσωπη και βαθιά διάσταση στη μητρότητα. Η Παρθένος είναι το πρότυπο της ψυχής στην κατάσταση της πρωταρχικής αγνότητας, και το Βρέφος είναι σαν το σπέρμα του Θείου Φωτός στην καρδιά.

Αυτή η μυστική σχέση μεταξύ της Μητρός και του Βρέφους, βρίσκει την απώτατη έκφρασή της στη Holy Virgin of the Sign, τα παλαιότερα δείγματα της οποίας χρονολογούνται από τον τέταρτο και πέμπτο αιώνα· η Παρθένος εικονίζεται σε στάση προσευχής με τα χέρια της υψωμένα και με το μετάλλιο του νεαρού Χριστού Εμμανουήλ στο στήθος της. Αυτή είναι «η Παρθένος που θα Βρεθεί με το Βρέφος», σύμφωνα με τον Προφήτη Ησαΐα, και επίσης η προσευχόμενη Εκκλησία ή ψυχή στην οποία ο Θεός θα εκδηλώσει τον Εαυτό Του.

Οι εικόνες των Αγίων βρίσκουν τη δογματική θεμελίωσή τους στο γεγονός ότι εμμέσως αποτελούν εικόνες του Χριστού: όπως το εκφράζει ο Απόστολος, ο Χριστός είναι παρών στον καθαγιασμένο άνθρωπο και «ζει» εντός του.

Οι κυριότερες σκηνές των Ευαγγελίων έχουν μεταδοθεί με τη μορφή συνθέσεων-τύπων· κάποια χαρακτηριστικά τους σχετίζονται με το απόκρυφο Ευαγγέλιο της Νηπιακής Ηλικίας. Ότι το Βρέφος-Ιησούς θα γεννιόταν σε ένα σπήλαιο, ότι το σπήλαιο θα βρισκόταν σε ένα όρος, ότι το αστέρι που μήνυσε τη γέννησή Του θα έστελνε το ακτινοβόλημά του στο λίκνο του σπηλαίου, όλα αυτά υπονοούν μια αντιστοιχία με μια πνευματική αλήθεια· το ίδιο συμβαίνει και με τους αγγέλους, τους Μάγους, τους ποιμένες και το ποίμνιό τους. Μια τέτοιου είδους απεικόνηση είναι σύμφωνη με τις ιερές Γραφές, αλλά δεν πηγάζει άμεσα από αυτές, και δεν θα ήταν δυνατόν να ερμηνευθεί χωρίς την παρουσία μιάς παράδοσης που διαφυλλάτει τον συμβολισμό.

Είναι σημαντικό ότι σύμφωνα με τη Χριστιανική προοπτική, οι αιώνιες πραγματικότητες εμφανίζονται με τη μορφή ιστορικών γεγονότων, και μόνο αυτό καθιστά δυνατή την παράστασή τους. Έτσι, για παράδειγμα, η κάθοδος του Χριστού στο Άδη, εκλαμβανόμενη ως ένα γεγονός που συνέβη ταυτόχρονα με τον θάνατο πάνω στον Σταυρό, τοποθετείται πραγματικά έξω από τον χρόνο: αν οι Πατριάρχες και οι Προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης δεν μπορούν να δραπετεύσουν από το σκότος παρά μόνο με τη μεσολάβηση του Χριστού, αυτό γίνεται επειδή ο Ιησούς Χριστός είναι ο Αιώνιος Χριστός, ο Λόγος· οι Προφήτες βρίσκονται στην κατάσταση αυτή, πριν την ενσάρκωσή Του σε Ιησού. Επίσης, αφού ο θάνατος πάνω στον Σταυρό είναι σαν την τομή του χρόνου και της αιωνιότητας στη ζωή του Ιησού, είναι νόμιμο από συμβολική άποψη να παραστήσουμε τον αναστημένο Σωτήρα να κατέρχεται με την ανθρώπινη μορφή Του στον προθάλαμο του Άδη, όπου συντρίβει τις πύλες και δίνει το χέρι Του στους προγόνους της ανθρωπότητας, τους Πατριάρχες και τους Προφήτες που συγκεντρώθηκαν για να Τον υποδεχτούν. Έτσι, το μεταφυσικό περιεχόμενο της ιερής εικόνας δεν έρχεται σε αντίφαση με την απλοϊκή και «αθώα» παρουσία της…

…Η εικόνα του Βούδα διατηρεί, μέσω της παράδοσης, αναλλοίωτα μερικά από τα βασικά της χαρακτηριστικά· αυτά επιβάλλονται ακολουθώντας έναν ιερατικό τύπο, η γενική μορφή του οποίου είναι καθορισμένη ή παγιωμένη, και έχει περισσότερο τη φύση του συμβόλου παρά του πορτραίτου. Στα μάτια των λαών της Άπω Ανατολής, οι οποίοι έλαβαν την παραδοσιακή εικόνα του Βούδα από την Ινδία, η εικόνα αυτή διατηρεί κάποια Ινδικά φυλετικά χαρακτηριστικά, ακόμα και αν τα Κινέζικα και Γιαπωνέζικα αντίγραφά της προδίδουν τη Μογγολική τους προέλευση. Κατά τα άλλα, η αφομοίωση στον Μογγολοείδη τύπο δεν αλλοιώνει καθόλου την αρχική έκφραση της εικόνας· το αντίθετο: η αίσθηση της αδιατάρακτης ηρεμίας, της στατικής πατρότητας3 και της γαλήνης, ενισχύεται μέσω αυτής της συμφιλίωσης των φυλών. Θα μπορούσε επίσης να λεχθεί ότι το πνευματικό πρότυπο του οποίου όχημα είναι η ιερή εικόνα του Βούδα, εκλαμβάνεται από τον θεατή ως μια ψυχοφυσική στάση που χαρακτηρίζει στον ύψιστο βαθμό την έμφυτη συμπεριφορά των Μογγολικών λαών με τη Βουδιστική πίστη. Θα λέγαμε πως υπάρχει μια μαγική σχέση του πιστού με την εικόνα: η εικόνα διαπερνά τη σωματική συνείδηση του ανθρώπου, και ο άνθρωπος προβάλλει κατά κάποιο τρόπο τον εαυτό του στην εικόνα· εντοπίζει στον ίδιο του τον εαυτό το αντικείμενο έκφρασης της εικόνας, προσδίδοντάς του έτσι μια αδιόρατη δύναμη που εκπέμπεται στους άλλους ανθρώπους.

Πριν κλείσουμε το παρόν κεφάλαιο, πρέπει να γίνει περαιτέρω λόγος σχετικά με την Ελληνική επίδραση στη γλυπτική της σχολής της Γκαντάρα. Η σπουδαιότητα της επίδρασης αυτής έχει συχνά υπερτονιστεί, με αποτέλεσμα τη στροφή στον νατουραλισμό· πραγματικά, ο νατουραλισμός απείλησε να συντρίψει τα ιερατικά πρότυπα, όμως η επίθεσή του αναχαιτίστηκε γρήγορα. Κατόπιν ο νατουραλισμός επιβίωσε μέσα σε αυστηρά καθορισμένα πλαίσια, με τη μορφή του πλόύτπυ της γραμμής και της επιφάνειας, δίνοντας ζωντάνια στο σύνολο του έργου χωρίς να εμποδίζει την εκδήλωση της ουσιαστικής του ποιότητας. Αν η Ελληνική επίδραση δεν ήταν παρά ένα πρόσκαιρο συμβάν, το αποτέλεσμά της συνίσταται στην ελαφρά μετατόπιση του καλλιτεχνικού επιπέδου έκφρασης, χωρίς βέβαια να αλλοιώσει την ουσία του· ίσως να αποτελεί την αιτία για τη μεταστροφή από το ζωγραφικό στο γλυπτό ιερό πορτραίτο.

Η θύρα από την οποία ο Ελληνισμός εισήλθε στον Βουδιστικό χώρο, ήταν ο εμφανώς φιλοσοφικός χαρακτήρας του Βουδισμού όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τον κόσμο. Η διδασκαλία του Σακυαμούνι σχετικά με την ασταμάτητη διαδοχή αιτίας και αποτελέσματος, επιθυμίας και πόνου, απευθύνεται a priori μόνο στη λογική· όμως η θεωρία του κάρμα, που δεν είναι άσχετη με τον στωϊκισμό, δεν είναι παρά το κέλυφος του μηνύματος του Βούδα· ο πυρήνας του είναι προσβάσιμος μόνο μέσω της ενόρασης, και υπερβαίνει κάθε λογική έρευνα. Το ορθολογικό κέλυφος διατυπώνεται κυρίως στη Χιναγυάνα· στη Μαχαγυάνα, η παρουσία του υπερ-μορφικού πυρήνα σπάζει το κέλυφος αυτό. Επίσης, οι ιερές εικόνες της Μαχαγυάνα διαπνέονται από μεγαλύτερη πνευματική δύναμη σε σχέση με τις εικόνες της Χιναγυάνα, οι οποίες τείνουν προς τον φορμαλισμό και τη χάρη του στολιδιού…

…Η «ιερουργική» λειτουργία της εικόνας του Βούδα προέρχεται από το γεγονός ότι η εικόνα διαιωνίζει τη σωματική παρουσία του ίδιου του Βούδα, και από το ότι συνιστά κατά μία έννοια το απαραίτητο συμπλήρωμα ενός δόγματος συγκροτημένου με καθαρές αρνήσεις· γιατί ο Σακυαμούνι απέφυγε κάθε λογική αντικειμενοποίηση της υπερβατικής Ουσίας, αυτό έγινε επειδή ήταν ικανός να την εκφράσει στην ύψιστη πληρότητά της με την πνευματική ομορφιά της ανθρώπινης ύπαρξής του. Όπως η αποκάλυψη της Οδού, έτσι και η οικονομία των μέσων που χρησιμοποίησε είναι Χάρις.

Ο Μποντιντάρμα, ο πατριάρχης της Ντυάνα, είπε: «Η ουσία των πραγμάτων δεν μπορεί να περιγραφεί· για να την εκφράσουμε, λέξεις χρησιμοποιούμε. Η βασιλική οδός που οδηγεί στην τελειότητα, δεν ορίζεται· για να μπορέσουν να την αναγνωρίσουν οι μυημένοι, μορφές χρησιμοποιούν».

ISBN: 960-7176-01-4

ΜΕΓΕΘΟΣ: 22,5Χ14

ΣΕΛΙΔΕΣ: 200

Πρόλογος: Philip Sherrard. Μετάφραση: Παναγιώτης Σουλτάνης

Εκδόσεις Πεμπτουσία – 1992

Σάς παραθέτουμε κάποια αποσπάσματα

...Και παρόμοια, για τον Πλάτωνα οι Μούσες μας δίδονται «να τις χειριζόμαστε με τη νόησή μας (μετά νου), όχι ως πηγή άλογης ηδονής (εφ’ ηδονήν άλογον), αλλά ως σύμμαχοι της ψυχής μας στην κυκλοτερή κίνηση που εκτελεί μέσα μας, η αρμονία της οποίας περιήλθε σε αταξία. Ως σύμμαχοι στην επαναφορά της σε τάξη και συμφωνία με τον εαυτό της» (Τίμαιος, 47Δ και 90Δ). Η φράση του G. d’ Arezzo «οι πρώτοι καταλαβαίνουν τη μουσική σύνθεση», θυμίζει το «οι παιδευμένοι κατανοούν τη λογική της σύνθεσης, ενώ οι απαίδευτοι αντλούν (μόνον) ηδονή» του Κοϊντιλιανού. Και αυτό παραπέμπει στον Πλάτωνα, ο οποίος στον Τίμαιο, 80Β, λέει ότι από τη σύνθεση οξέων και χαμηλών ήχων δημιουργείται «ευχαρίστηση στον άφρονα, ενώ στον σώφρονα ευφροσύνη, λόγω της μιμήσεως της θείας αρμονίας η οποία πραγματώνεται σε θνητές κινήσεις». Η πλατωνική ευφροσύνη, με τη γιορταστική συνδήλωσή της (βλ. Ομηρικοί Ύμνοι Δ.482), αντιστοιχεί στο ρήμα sapit (φρονώ, γεύομαι πνευματικώς) του Guido, ενώ και η sapientia (φρόνηση) ορίζεται από τον Θωμά τον Ακινάτη ως «επιστήμη με αγάπη». Η ευφροσύνη αυτή είναι στη πραγματικότητα η «ευωχία του πνεύματος». Σε κάποιον που παίζει το όργανό του με τέχνη και σοφία, θα του διδάξει πράγματα τέτοια που κοσμούν το πνεύμα· όμως σ’ εκείνον που το ταλαιπωρεί με άγνοια και αδεξιότητα, συγκεχυμένα θα του μιλήσει (Ομηρικοί Ύμνοι Δ.483).

Η ανεπάρκεια της «τέχνης» ανακαλεί το πλατωνικό χωρίο στο Φαίδρο, 254Α, όπου, προκειμένου η ποίηση να φτάσει σε κάποιο αποτέλεσμα, πέραν της τέχνης, τίθεται ως αναγκαίος όρος η έμπνευση. Τόσο η «επιστήμη» του Mignot, όσο και το «δόγμα» του Guido, συμποσούνται στην dottrina (επιστήμη, δόγμα) του Δάντη. Αυτήν μας ζητά ο ποιητής να θαυμάσουμε, όχι την τέχνη του. Η dottrina δεν είναι δική του κατασκευή αλλά «αυτό που μέσα μου η Αγάπη (Sanctus Spiritus) υπαγορεύει» (Καθαρτήριο XXIV.52.53). Δεν είναι ο ποιητής αλλά «ο Θεός ο ίδιος (Έρως) που μιλάει» (Πλάτων, Ίων 534, 535). Δεν είναι η φαντασία, αλλά η αλήθεια, γιατί «κάθε τι αληθινό, όπως και να ορίζεται, πηγάζει από το Άγιο Πνεύμα» (Αγ. Αμβρόσιος). «Θέση έχει στον ουρανό αυτός που την καρδιά διδάσκει» (Αγ. Αυγουστίνος)· και «Κύριε, εμφύτευσε μέσα μου το δόγμα· μπορεί να ριζώσει μέσα μου» (ΑV 1.1.2).

«Σκοπός της τέχνης είναι να καταστήσει την πρωταρχική αλήθεια αντιληπτή, να κάνει το ανεπαίσθητο ευκρινές, να αρθρώσει τον πρωτογενή λόγο· αλλιώς δεν είναι τέχνη» (Walter Andrae). Αυτή ήταν η κοινώς αποδεκτή και οικουμενική στάση απέναντι στην τέχνη. Οι ιδέες του Mignot για την αρχιτεκτονική, του Guido για τη μουσική και του Δάντη για την ποίηση, αποτελούν τα θεμέλια της τέχνης όλων των πολιτισμών εκτός του δικού μας: η τέχνη μας είναι «ακατάληπτη».

Η δική μας «ιδιωτική» και παθητική» στάση απέναντι στην τέχνη, αντιμετωπίζει το έργο τέχνης ουσιαστικά σαν μια έντονη εμπειρία, και χαρακτηρίζεται από τη λέξη «αίσθησις», μια λέξη δηλωτική της βιολογικής «ερεθιστικότητας», μια ιδιότητα που τα ανθρώπινα όντα μοιράζονται από κοινού με τα φυτά και τα ζώα. Ο Ινδιάνος της Αμερικής δεν μπορεί να καταλάβει «πως είναι δυνατόν να μας αρέσουν τα τραγούδια του τη στιγμή που αγνοούμε το πνευματικό τους περιεχόμενο». Στην πραγματικότητα είμαστε όπως μας έχει χαρακτηρίσει ο Πλάτωνας: «εραστές των ωραίων χρωμάτων και ήχων και κάθε δημιουργήματος της τέχνης, από αυτά που ελάχιστη σχέση έχουν με τη φύση του ωραίου καθαυτού» (Πολιτεία 476Β). Παραμένει η αλήθεια ότι «η τέχνη είναι μια διανοητική αξία», «το ωραίο συνδέεται με τη γνώση» (Sum. Theol.). «Η επιστήμη καθιστά το έργο ωραίο· η θέληση το καθιστά χρήσιμο· η επιμονή του δίνει διάρκεια». Ars sine scientia nihil...

...Η σύγχυση, η αβεβαιότητα, ο συναισθηματισμός και η απόγνωση αποτελούν εξάρχοντα χαρακτηριστικά του χαώδους κόσμου μας. Η εύκολη πίστη μας στη πρόοδο έχει κλονισθεί, και δεν είμαστε πια σίγουροι ότι ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει μόνο με τα υλικά αγαθά. Ζούμε σ’ έναν κόσμο με μια «εξαντλημένη πραγματικότητα», αντιμετωπίζουμε τη ζωή σαν να είναι από μόνη της ένα τέλος και σαν να μην έχει νόημα. Ως καλλιτέχνες και μελετητές της τέχνης, ως έφοροι μουσείων, αποτελούμε μέρος του κόσμου αυτού και είμαστε μερικώς υπεύθυνοι για την κατάστασή του. Η στάση μας είναι ένα από τα συμπτώματά του – μια λέξη αρνητική, γιατί τα συμπτώματα υπονοούν την ασθένεια. Ωστόσο παρέχουν τη βάση για τη διενέργεια της διάγνωσης, όταν η πρόγνωση έχει αποβεί μάταιη. Ας περιγράψουμε τα συμπτώματα, ας αναρτηθούμε ποια νοσηρή κατάσταση δεικνύουν και ας ορίσουμε μια θεραπεία.

Όσον αφορά τις απόψεις των πανεπιστημίων μας, παρατηρεί κανείς τη νοσηρότητα και την παρέκκλιση στη θέση ότι η τέχνη είναι στην ουσία της μια αισθητική, δηλαδή αισθησιακή και συναισθηματική συμπεριφορά, ένα πάθος το οποίο βιώνεται και όχι μια πράξη που εκτελείται· έπειτα είναι ότι το ενδιαφέρον μας εξαντλείται στο ύφος, και αδιαφορούμε για την αλήθεια και το νόημα του έργου τέχνης· η σημασία που δίνουμε στην προσωπικότητα του καλλιτέχνη· η άποψη ότι ο καλλιτέχνης συνιστά ένα ιδιαίτερο είδος ανθρώπου, και όχι ότι κάθε άνθρωπος συνιστά ένα ιδιαίτερο είδος καλλιτέχνη· επίσης η διάκριση που κάνουμε μεταξύ καλών και εφηρμοσμένων τεχνών· και η ιδέα ότι η φύση ως προς την οποία πρέπει η τέχνη να είναι αληθής, δεν είναι η Δημιουργός Φύση, αλλά το δικό μας άμεσο περιβάλλον, και ειδικότερα, εμείς οι ίδιοι.

Μέσα και έξω από τις πανεπιστημιακές αίθουσες καταχρόμαστε όρους όπως «μορφή», «στολίδι», «έμπνευση», ακόμα και «τέχνη». Η νατουραλιστική μας στάση και η ιστορική προκατάληψη κατέστησαν αδύνατη για μας την κατανόηση της τέχνης του λαϊκού και πρωτόγονου ανθρώπου· τα σχέδιά του μπορεί να τα θαυμάζουμε, αγνοούμε όμως το νόημα τους γιατί η εμπειρική προσέγγισή μας δεν επαρκεί για την αποσαφήνιση των αινιγματικών και αφηρημένων όρων του μύθου. Οι καλλιτέχνες μας έχουν «χειραφετηθεί» από οποιαδήποτε υποχρέωση απέναντι στις αιώνιες αλήθειες, και την ικανοποίηση των παρουσών αναγκών την έχουν εγκαταλείψει στους εμπόρους. Η αφηρημένη τέχνη μας δεν είναι μια εικονογράφηση υπερβατικών μορφών, αλλά αποτελεί την ρεαλιστική εικόνα των κατακερματισμένων ιδεών μας. Το βιοτικό μας επίπεδο μπορεί ποσοτικά να είναι ζηλευτό, όμως ποιοτικά είναι αξιοκαταφρόνητο. Και αυτό που αποτελεί το σημαντικότερο σύμπτωμα και την μεγαλύτερη μαρτυρία της ασθένειάς μας είναι το γεγονός ότι με όποιον παραδοσιακό πολιτισμό ήρθαμε σε επαφή, καταστρέψαμε τα επαγγελματικά και καλλιτεχνικά του θεμέλια. Ονομάζουμε τα συμπτώματα αυτά ανώμαλα, επειδή, όταν τα δούμε στην ιστορική και παγκόσμια προοπτική τους, αντιλαμβανόμαστε ότι οι αρχές από τις οποίες πηγάζουν είναι πραγματικά ιδιόρρυθμες και αντιτιθέμενες, ακόμη και στις λεπτομέρειές τους, με τις αρχές άλλων πολιτισμών, κυρίως αυτών των οποίων τα έργα επί το πλείστον θαυμάζουμε. Το ότι θαυμάζουμε το Ρωμανικό κτίριο- μια «αρχιτεκτονική χωρίς σύστημα αποχέτευσης»- και συγχρόνως περιφρονούμε το πνεύμα των «Σκοτεινών Αιώνων», είναι σίγουρα ανώμαλο· δεν σκεφτήκαμε ότι ίσως να φταίει η δική μας νοοτροπία, που το δικό μας κτίριο είναι ένα «σύστημα αποχέτευσης χωρίς αρχιτεκτονική».

Όλα αυτά τα συμπτώματα οδηγούν σε μια αρρώστια κρυμμένη βαθιά μέσα μας: κατά πρώτο λόγο, πρέπει να προχωρήσουμε στη διάγνωση της άγνοιας. Με αυτό βέβαια δεν εννοούμε μια άγνοια των γεγονότων, τα οποία φέρνουν το νου μας σε σύγχυση, αλλά μια άγνοια των αρχών στις οποίες είναι δυνατό να αναχθεί κάθε λειτουργία, και πρέπει να αναχθεί, προκειμένου να γίνει κατανοητή. Ο πολιτισμός μας είναι ονοματοκρατικός. Αληθινό για μας είναι μόνον αυτό το οποίο μπορούμε να το αγγίξουμε με τα χέρια μας, ή αλλιώς, να το «παρατηρήσουμε». Δεν διδάσκουμε τον καλλιτέχνη να σκέφτεται, αλλά να παρατηρεί· νοιώθουμε μια «μνησικακία που περιφρονεί την αθανασία». Τη διδασκαλία αυτής της ουσιαστικής άγνοιας την ακολουθεί η εγωπάθεια (cogito ergo sum, ahamkara, οίησις), η απληστία, η ανευθυνότητα και η άποψη πως η εργασία είναι κάτι κακό και ο πολιτισμός είναι καρπός της αργίας, της «σχόλης» όπως λανθασμένα λέμε. Οι Έλληνες διέκριναν σωστά τη «σχόλη» από την «παύσιν»· όμως εμείς, που συγχέουμε τους δύο αυτούς όρους και βρίσκουμε την έννοια του «έργου της σχολής», δηλαδή ενός έργου που απαιτεί όλη μας την προσοχή (Πλάτων, Πολιτεία 370Β), πολύ περίεργη, παραδόξως ονομάζουμε σωστά στις διάφορες Ευρωπαϊκές γλώσσες, τις διακοπές ως «vacations», «vacances», δηλαδή κενούς χρόνους.

Επιπλέον διαπιστώνουμε ότι η αρρώστια μας έχει σχιζοφρενικό χαρακτήρα. Έχουμε την τάση, όσον αφορά το έργο τέχνης, να διατυπώνουμε δύο ξεχωριστές ερωτήσεις: «τι παριστάνει;» και «τι εννοεί;», δηλαδή διακρίνουμε το σχήμα από τη μορφή, το σύμβολο από την αναφορά του, όπως διακρίνουμε τη γεωργική τέχνη από την καλλιτεχνία. Ο πρωτόγονος άνθρωπος, το έργο του οποίου φανερώνει μιαν «ισορροπία μεταξύ του φυσικού και του μεταφυσικού», δεν θα έκανε ποτέ αυτές τις διακρινόμενες ερωτήσεις. Όσο ζητάμε από τον καλλιτέχνη και τον τεχνίτη, που είναι φυσικά ένα και το αυτό πρόσωπο, να μας δώσουν έργα σχεδιασμένα διαφορετικά όταν είναι να υπηρετήσουν τις ανάγκες του σώματος και διαφορετικά όταν στοχεύουν στις ανάγκες της ψυχής, ο καλλιτέχνης θα παραμένει ένας ηδονιστής, ο τεχνίτης ένας απλός προμηθευτής, και ο εργάτης ένας ματαιόδοξος που το πιο μεγάλο του όνειρο εξαντλείται σε ένα μεγαλύτερο μερίδιο από τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι του πλουσίου...

ISBN 960-7176-05-07

ΜΕΓΕΘΟΣ 22,5Χ14

ΣΕΛΙΔΕΣ 80

Μετάφραση: Τάκης Αθανασόπουλος-Νάσια Ποταμιάνου

Εκδόσεις Πεμπτουσία – 1993

Σάς παραθέτουμε κάποια αποσπάσματα.

...Η ιδιότητα του ανθρώπου δεν είναι εξ ορισμού ιδιότητα του Θεού· γι’ αυτό δεν μπορεί να αποκαλείται «αγαθή» από μόνη της, αλλά μονάχα στο μέτρο που αποκαλύπτει τη θεία τελειότητα, πρώτον με την ύπαρξή της και μόνο, και δεύτερον, με τον συμβολισμό της.

Μιλώντας με καθαρά μεταφυσικούς όρους, αυτή η αλήθεια του Χριστιανισμού μπορεί να εκφραστεί σαφέστερα λέγοντας πως στον Χριστό, η απόλυτη τελειότητα και η σχετική τελειότητα συγκλίνουν. Η διατομή του σταυρού είναι το σύμβολο της τέλειας σύμπτωσής τους.

Απ’ όλα αυτά μπορούμε να δούμε ότι το αρχικό μας ερώτημα, «υπάρχει το πρόβλημα του κακού;», έχει υποστεί, μετά από λεπτομερέστερη εξέταση, μιαν αλλαγή στην έμφαση, εφόσον ειπώθηκαν αρκετά προκειμένου να υποδειχθεί πως ό,τι φανερώνεται, σε σχέση με την ανθρώπινη κατάσταση, σαν «κακό», έχει τις ρίζες του, στο κοσμικό επίπεδο, πολύ βαθύτερα, σε μια ατέλεια αδιαχώριστη από κάθε εκδήλωση ως τέτοια, είτε έχει τη μορφή ενός κόσμου, ενός ατομικού όντος, ή ακόμα και ενός παραδείσου. Όταν οι Σούφι δηλώνουν πως «ο παράδεισος είναι φυλακή για τον Άγιο όπως ο κόσμος είναι φυλακή για τον πιστό», απηχούν την έσχατη έλλειψη ικανοποίησης τους απ’ όλα όσα δεν είναι Θεός και τα οποία ισχυρίζονται για τον εαυτό τους πως κατέχουν μια αυτόνομη ύπαρξη.

Φαίνεται λοιπόν ότι το ερώτημα θα έπρεπε μάλλον να τεθεί με την εξής μορφή: «Γιατί ο Θεός δημιουργεί; Γιατί υπάρχει οποιαδήποτε εκδήλωση, οποιοσδήποτε κόσμος; Πράγματι, γιατί χρειάζεται να υπάρχουμε;»...

...Έχουμε ήδη πει αρκετά για να δείξουμε πως αν υπάρχει ένα ερώτημα που επειγόντως μας αφορά- η λέξη «πρόβλημα» ήταν ατυχής-, αυτό δεν είναι ούτε η ύπαρξη του κόσμου, ούτε η ιδέα ενός κόσμου όπως θα τον φτιάχναμε αν ήταν στο χέρι μας, αλλά μάλλον το ερώτημα πως θα ενωθούμε με το κέντρο μας, που είναι επίσης το κέντρο όλων των πραγμάτων, το Δέντρο της Ζωής, ο άξονας που ενώνει τον ουρανό και τη γη. Η λέξη «religion» ετυμολογικά σημαίνει «ενώνω», το ίδιο και η λέξη γιόγκα που έχει την ίδια ρίζα με τη λέξη «yoke» (ζεύω).

Στην πραγματικότητα, οφείλουμε κατά κάποιον τρόπο να ακολουθήσουμε τα βήματα του προγόνου μας Αδάμ, αλλά από την ανάποδη. Για εκείνον, το μονοπάτι που τον δελέασε οδηγούσε προς τα έξω, από το κέντρο προς την περιφέρεια, μια συνέπεια του απατηλού διπλασιασμού της πρωταρχικής ενότητας, δια του οποίου το Δέντρο της Ζωής πήρε μυστηριωδώς την όψη του Δέντρου του Καλού και του Κακού· αυτό ακριβώς είναι το πρότυπο και η αρχή της πλάνης σε αυτόν τον κόσμο.

Για μας, τους απογόνους του Αδάμ, που τρεφόμαστε μέρα με τη μέρα με τα άσπρα ή μαύρα φρούτα του δέντρου της δυαδικότητας, η πορεία της επιστροφής πρέπει ν’ αρχίσει από εδώ, όπως είπαμε και πριν, πράγμα που σημαίνει ότι είναι το Δέντρο του Καλού και του Κακού αυτή τη φορά που πρέπει να προκληθεί να παραχωρήσει το μυστικό του, αποκαλύπτοντας την ταυτότητα του με το Δέντρο της Ζωής, παρότι παραμένει το ίδιο στο επίπεδό του.

Στο σημείο αυτό μπορούμε πλέον να μιλήσουμε για πραγμάτωση με ενεργητικό τρόπο, για την οποία υποσχεθήκαμε να κάνουμε λόγο όταν αναφερθήκαμε στην Αδαμική αθωότητα. Αυτή η αθωότητα είναι πάντα τελειότητα με τον τρόπο της, σαν του νεογέννητου –εξ ου και η προτροπή να εισέλθουμε στη Βασιλεία σαν μικρά παιδιά-, αλλά η υπαρξιακή παθητικότητά της την καθιστά ευάλωτη στην εγωκεντρική τάση που κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται τον εαυτό τους «Θεό» και τους θέτει κατ’ αυτόν τον τρόπο υπό τον νόμο της θνητότητας. Για σίγουρη ασφάλεια, είναι απαραίτητο να συμπληρώνεται από την ενεργό πραγμάτωση, την πλήρη επίγνωση της ουσιαστικής ταυτότητας, δια μέσου της σχετικής τους διάκρισης, του Δέντρου της Ζωής και του Δέντρου της Αντίθεσης, της Νιρβάνα και της σαμσάρα. Μόνον η υπέρβαση όλων αυτών των δυϊσμών και των εναντιοτήτων τους μπορεί να καταστήσει κάποιον άτρωτο στο κέντρισμα του φιδιού, γιατί τότε το ίδιο το φίδι, όπως και κάθε τι άλλο, αναγνωρίζεται υπό το φώς της γνώσης ως αυτό που είναι, δηλαδή ως μια ιδιότητα της ύπαρξης και τίποτα περισσότερο. Το φώς, επομένως, έχει προτεραιότητα ανάμεσα σ’ όλες τις ανάγκες μας· τοποθετώντας την «ορθή όραση» στην αρχή της Ευγενούς Οκταπλής Ατραπού που οδηγεί στην απελευθέρωση, ο Βούδας απέδωσε φόρο τιμής σε αυτή την πρώτη απαίτηση. Παρ’ όλο που η παθητική και η ενεργητική συνειδητοποίηση έχουν και οι δύο αναφερθεί με τη σειρά τους, είναι επίσης απαραίτητο να επισημάνουμε ένα τρίτο σημείο: η επαναφορά στο κέντρο, για να είναι πλήρης και ισορροπημένη, πρέπει στην πραγματικότητα να είναι ταυτόχρονα ενεργητική και παθητική, η πρώτη με τη βοήθεια της γνώσης που είναι από τη φύση της ενεργητική όπως η διάνοια που τη μεταδίδει, και η δεύτερη με τη βοήθεια της ζωντανής δωρεάς της χάριτος, της αυθόρμητης έλξης που το ίδιο το κέντρο ασκεί και η οποία δεν είναι δυνατό να υποχρεώσει κανέναν να γίνει κοινωνός της· μπορεί μονάχα να γίνει ελεύθερα αποδεκτή ή αλλιώς να αγνοηθεί. Και όπως ο Schuon είπε σε ένα από τα πιο δυνατά του αποσπάσματα, ο άνθρωπος είναι πάντα απών και όχι η χάρη. Ο πνευματικός δρόμος, το μονοπάτι που οδηγεί προς τα μέσα, συνεπάγεται λοιπόν πάντοτε μια κίνηση διπλής κατεύθυνσης, όποια και αν είναι η φαινομενική έμφαση, κατά περίπτωση, ανάμεσα στην ανθρώπινη πρωτοβουλία από τη μια και στη θεία δωρεά από την άλλη· η υπάρχουσα δυσαναλογία ανάμεσα στην αναγκαστικά περιορισμένη ανθρώπινη προσπάθεια, όσο έντονη κι αν είναι, και στο υπερβατικό και απεριόριστο αντικείμενο που έχει να περικλείσει, μας δείχνει ακριβώς αυτό το πράγμα. ...

...Όπως η επιρροή του ενορατικού διαλογισμού στις ανθρώπινες δραστηριότητες αφήνει μια ανεξίτηλη σφραγίδα της παρουσίας του στο κάθε τι με το οποίο συνδέονται αυτές, έτσι, αντιστρόφως, αναγνωρίζονται εξίσου εύκολα και τα σημάδια της απουσίας του. Τα εργαλεία που σχεδιάζονται για να υπηρετήσουν τη Ζωή της Απόλαυσης, είτε ως μορφές δραστηριότητας είτε ως αντικείμενα που εφευρίσκονται γι’ αυτόν τον σκοπό, είναι με τον τρόπο τους τόσο χαρακτηριστικά όσο και τα παραδοσιακά ομόλογά τους. Στο απαλλαγμένο από το πάθος μάτι, η σκιά που ρίχνει το πράγμα είναι σχεδόν τόσο αποκαλυπτική όσο η θέα του ίδιου του πράγματος και εξίσου υποδηλωτική της ύπαρξης φωτός. Το γεγονός είναι -και αυτό πρέπει να το αντιμετωπίσουμε χωρίς υπεκφυγές, έστω κι αν με μεγάλη δυσκολία γίνεται αποδεκτό- πως οτιδήποτε παραδέχεται σαφώς, ή το αφήνει σιωπηλά να εννοείται, ότι η Ζωή της Απόλαυσης είναι μια ζωή που αρμόζει στον άνθρωπο, οτιδήποτε περιορίζεται στο να εκπληρώνει τις ανάγκες του ανθρώπου σαν να επρόκειτο για ένα πλάσμα που η Ζωή της Απόλαυσης αρκεί ή θα έπρεπε να αρκεί για να το ικανοποιεί, ανήκει επίσης σε αυτή τη Ζωή. Αυτό αληθεύει όχι μόνο για εκείνες τις πολυτέλειες που οι άνθρωποι αποκαλούν συνήθως «ηδονές» και οι οποίες προμηθεύουν την επαγγελματική λογοκρισία ηθών με τους αγαπημένους στόχους της, αλλά αληθεύει επίσης, και στον ίδιο βαθμό, για πολλές δραστηριότητες που θεωρούνται συνήθως ότι υπηρετούν «ανθρωπιστικούς» σκοπούς, μη εξαιρώντας πολλά από τα λεγόμενα «κοινωφελή έργα» καθώς και ένα μεγάλο μέρος της δραστηριότητας που φέρει το όνομα «θρησκευτική». Παρόμοια συμπεράσματα βρίσκουν εφαρμογή στους κάθε είδους κοινωνικούς θεσμούς, στην έννοια της «εκπαίδευσης» και των «στάνταρ ζωής», στα προϊόντα της ανθρώπινης εργασίας, στις τέχνες και τις επιστήμες και σε κάθε τι, ιδιωτικό ή δημόσιο, που μπορεί πιθανώς να περιγραφεί ως ανθρώπινη δραστηριότητα. Όλα αφορούν τη θεμελιώδη έννοια του όντος και της σύνθεσής του απ’ όπου οι ποικίλες ανάγκες του αναγκαστικά απορρέουν· η εικόνα του ανθρώπου για τον εαυτό του αποτελεί το κριτήριο μέσω του οποίου μπορεί να διακρίνει ένα είδος δραστηριότητας από μια άλλη εξωτερικά παρεμφερή, κατατάσσοντας την αντίστοιχα στη Δραστήρια Ζωή ή στη Ζωή της Απόλαυσης. Καμία αξιολόγηση της Δράσης δεν είναι δυνατή χωρίς αναφορά στην Ενορατική αρχή. Ακόμα και όταν τυπικά δεν απορρίπτεται η Ενορατική αρχή, το να μη λαμβάνεται υπ’ όψη ισοδυναμεί με ουσιαστική άρνησή της...

ISBN 960-7176-11-1

ΜΕΓΕΘΟΣ 22,5Χ14

ΣΕΛΙΔΕΣ 88

Μετάφραση: Παναγιώτης Σουλτάνης

Εκδόσεις Πεμπτουσία – 1991

«… Η εξήγηση της επίδρασης που μπορεί να έχει πάνω μας ο Σαίξπηρ, έγκειται αποκλειστικά στην έμπνευση του, ή αν προτιμάτε, στην πνευματικότητα του, που σύμφωνα με την πραγματική έννοια της λέξης σημαίνει το ένα και το αυτό. Δεν είναι απλά ζήτημα δύναμης της γλώσσας… εκλεπτυσμένου στίχου… Πολλά χαρακτηριστικά των Σαιξπηρικών έργων φανερώνουν ότι ο ποιητής είχε τη δύναμη να ανάγεται στο υπερβατικό. Η επαφή του Σαίξπηρ με μια υπερβατική πηγή συνάγεται κυρίως από τη σταθερή επανεμφάνιση ενός υπερβατικού συνολικού αποτελέσματος. Αυτή η επαφή είναι ένα μυστικό, γιατί ανήκει στον χώρο των Μυστηρίων· όμως ο αληθινός και πρωταρχικός σκοπός της τέχνης –ο ουσιαστικός λόγος ύπαρξης της- είναι ακριβώς η μετάδοση μυστικών, όχι με την απογύμνωση τους, αλλά με την υπαινικτική προσφορά τους, με το να γίνουν πιο προσιτά ώστε να μπορέσουμε να τα προσεγγίσουμε. Η πραγματικά εμπνευσμένη τέχνη γοητεύει τον άνθρωπο και προς στιγμήν τον αλλάζει, κάνοντας το αδύνατο δυνατό και βοηθώντας τον άνθρωπο να υπερβεί τον εαυτό του… να ακολουθήσει, οραματικά, το μονοπάτι των ηρώων και να βρει την γαλήνη».

 Martin Lings

Σάς παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα.

...Αυτές οι παρατηρήσεις δεν επαρκούν για να δικαιολογήσουν την άποψη ότι στον Μάκμπεθ υπάρχει ένα ουσιαστικό υπόστρωμα νοήματος που αντιστοιχεί στο δεύτερο μέρος του έπους του Δάντη. Όμως η αναφορά της μετάνοιας του θάνη του Κάουντορ λειτουργεί ως ερέθισμα για να επικεντρώσουν προς στιγμήν οι θεατές τη σκέψη τους στην ιδέα της εξιλέωσης, και αυτό είναι σημαντικό, γιατί το συγκεκριμένο έργο χρειάζεται να δανειστεί το καθαρτήριο θύμα του από το κοινό. Ο παραπάνω λόγος θέτει επίσης ένα σταθερό μέτρο βάσει του οποίου μπορούμε, αντιθετικά, να αντιληφθούμε ότι η πικρή μεταμέλεια των πρωταγωνιστών, όση ένταση και αν έχει, απέχει πολύ από τη βαθιά μετάνοια, χωρίς την οποία είναι αδύνατη η μετάβαση στο Καθαρτήριο.

Πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ της ηθελημένης καθόδου στον Άδη με απώτερο στόχο το Καθαρτήριο, και της καταδικαστικής καθόδου των κολασμένων. Μόνο γι’ αυτούς ισχύουν τα τελευταία λόγια της επιγραφής στην πύλη του Δάντη:

Lasciate ogni speranza, voi ch’ entrate?

Στη συγκεκριμένη τραγωδία εκδηλώνεται ακριβώς η φοβερή αλήθεια των λέξεων αυτών. Από τον πρώτο χτύπο στην πύλη, οι σκηνές που εμφανίζεται ο Μάκμπεθ και η σύζυγός του μοιάζουν με την Κόλαση χωρίς τον ίδιο τον Δάντη. Αυτός, ο δημιουργός- θεατής, ο οποίος έχει το προνόμιο να μπαίνει στον Άδη και να τον αφήνει πίσω του για να περάσει στο Καθαρτήριο, αντιστοιχεί στον θεατή του έργου μας, που προσκαλείται- ή μάλλον, προκαλείται- να οικοδομήσει το δικό του Καθαρτήριο στη βάση της Κόλασης των δύο πρωταγωνιστών.

Το κοινό μπορεί να ταυτιστεί, όχι μόνο με τα εγκλήματα που διαπράττει ο Μάκμπεθ, αλλά και με το αίσθημα ενοχής που νοιώθει, γιατί πρέπει να θυμηθούμε ότι η Χριστιανοσύνη είναι, εξ ορισμού, ένας κόσμος αμαρτωλών που επιζητούν συνειδητά την έλευση ενός Λυτρωτή, ένας κόσμος που ομολογουμένως τον δυναστεύει μια τέτοια ενοχή από την οποία μόνο το Πάθος του Θείου Σωτήρα μπορεί να τον λυτρώσει. Επίσης, η φρικτή δολοφονική πράξη ξυπνάει, αιφνίδια και ακαριαία στον Μάκμπεθ την ανώτερη φύση του. Ποτέ δεν νοιώθουμε μεγαλύτερη συμπάθεια γι’ αυτόν σε όλο το έργο απ’ ότι τη συγκεκριμένη στιγμή της ανεξέλεγκτης αυτό- αποστροφής. Δεν διαρκεί, γιατί είναι μόνο μια ξαφνική λάμψη στη ζοφερή νύχτα, όμως αρκεί για να ταυτιστεί ολοκληρωτικά το κοινό με το αίσθημα ενοχής του ήρωα και να γευτεί την ενοχή μέσα στη ψυχή του. Η ένταση του αισθήματος αυτού ενδυναμώνει έτσι στους θεατές τη συνείδηση της αμαρτωλότητας και της ανάγκης για σωτηρία. Όμως αυτή η ταύτιση αμέσως αίρεται για να επέλθει εκ νέου η διαφοροποίηση, γιατί η κατάσταση του Μάκμπεθ είναι τόσο ανυπόφορη ώστε το κοινό αναγκάζεται να αποστασιοποιηθεί ακολουθώντας τη μόνη δυνατή διέξοδο, η οποία είναι απρόσιτη για τον ήρωα. Όμως, όσο μεγάλες κι αν είναι οι τύψεις του, δεν μπορεί να μετανοήσει, ενώ ο θεατής μπορεί· και αυτό το «μπορεί» έχει γίνει τώρα, χάρις σ’ αυτές τις στιγμές έντασης, ένα προστακτικό «πρέπει». Προχωρούν μαζί, ο ήρωας για το μονοπάτι της απελπισίας, και ο θεατής για το μονοπάτι της εξιλέωσης. Έτσι, προστίθεται κρυφά στο έργο η διάσταση του Καθαρτηρίου.

Υπάρχει επίσης μια δεύτερη ενοχή στην κατάσταση του προπατορικού αμαρτήματος. Η επιλογή που οδήγησε στην Πτώση, έγινε δυνατή αφού πρώτα η ψυχή ηθελημένα παρέβη- και επομένως παρέλυσε κατά ένα μέρος –το ίδιο της το αίσθημα του μέτρου· και λόγω αυτής της παράλυσης, ο έκπτωτος άνθρωπος έχει την τάση να κλείνει τα μάτια μπροστά στο μέγεθος της προδοσίας του. Στο πρώτο μισό του έργου αυτή την ηθελημένη τυφλότητα την αντηχεί η ξεμυαλίστρα γυναίκα. Έτσι, για τους πιο ευαίσθητους θεατές, η συνείδηση της αμαρτίας ενισχύεται όχι μόνο μέσω του θετικού παραδείγματος του Μάκμπεθ, αλλά επίσης, αρνητικά, από το φρικτό παράδειγμα του αντιθέτου του στο πρόσωπο της Λαίδης Μάκμπεθ. Μια χαρακτηριστική στιγμή είναι όταν αυτή λέει, αμέσως μετά το φόνο:

Λίγο νερό μας καθαρίζει από την πράξη αυτή.

...

ISBN 960-7176-02-2

ΜΕΓΕΘΟΣ 22,5Χ14

ΣΕΛΙΔΕΣ 176

Μετάφραση: Παναγιώτης Σουλτάνης

Εκδόσεις Πεμπτουσία – 1992

«Το Σύμπαν είναι ο καθρέφτης του Θεού – ο καθρέφτης όπου αντανακλάται το μεγαλείο Του και η τελειότητα Του, ο καθρέφτης στον οποίον βλέπει τον Εαυτό Του- και η καρδιά του ανθρώπου είναι ο καθρέφτης του Σύμπαντος· αν λοιπόν ο ταξιδιώτης θέλει να γνωρίσει τον Θεό, πρέπει να κοιτάξει στη δική του καρδιά».

Aziz ibn Muhammad al- Nasafi

Σάς παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο.

...Στο κείμενο που ακολουθεί θα εστιάσουμε την προσοχή μας σε κάποια χάσματα της σύγχρονης επιστήμης, τα οποία θα κριθούν με τη χρήση κριτηρίων που μας παρέχει η κοσμολογία με την παραδοσιακή έννοια του όρου. Γνωρίζουμε ότι η ελληνική λέξη «κόσμος» σημαίνει την «τάξη», υπονοώντας τις ιδέες της ενότητας και της ολότητας. Η κοσμολογία συνιστά έτσι την επιστήμη του κόσμου καθόσον αντανακλά τη μοναδική του αιτία, το Όν. Αυτή η αντανάκλαση του άκτιστου στο κτιστό εκδηλώνεται κατ΄ ανάγκην με διαφορετικούς τρόπους, με μια απροσδιόριστη ποικιλία τρόπων, κάθε ένας από τους οποίους χαρακτηρίζεται από πληρότητα και αρτιότητα, ώστε να υπάρχουν πολλαπλές θέσεις του κόσμου που αφενός μεν είναι όλες τους εξίσου δυνατές και νόμιμες, αφετέρου δε πηγάζουν από τις ίδιες καθολικές και ακλόνητες αρχές.

Αυτές οι αρχές, λόγω της καθολικότητας τους, ουσιαστικά ενυπάρχουν στα βάθη της ανθρώπινης διάνοιας· όμως τούτη η καθαρή διάνοια «αποδεσμεύεται», - πράγμα που ισχύει γενικά για τον άνθρωπο που είναι προδιατεθειμένος για κάτι τέτοιο- μόνο με τη συνδρομή υπερφυσικών στοιχείων, τα οποία μόνο μια αυθεντική και πλήρης πνευματική παράδοση μπορεί να παράσχει. Δηλαδή, η γνήσια κοσμολογία συναρτάται με μια θεία αποκάλυψη, ακόμα και αν το υπό εξέταση αντικείμενο, όπως και ο τρόπος έκφρασης του δεν εμπεριέχονται στο μήνυμα αυτής της αποκάλυψης.

Τέτοια για παράδειγμα, είναι η περίπτωση της Χριστιανικής κοσμολογίας, η προέλευση της οποίας φαίνεται καταρχάς ετερογενής, αφού από τη μια παραπέμπει στη βιβλική θεώρηση της δημιουργίας, ενώ από την άλλη, βασίζεται στην κληρονομιά των Ελλήνων κοστολόγων· αν διαφαίνεται εδώ κάποιος εκλεκτικισμός, θα πρέπει να τονιστεί πως αυτός αποτελεί τον καρπό μιας πρόνοιας, αφού οι δύο υπό συζήτηση πηγές αλληλοσυμπληρώνονται με τρόπο αρμονικό καθώς η πρώτη παρουσιάζεται με τη μορφή ενός μύθου, ενώ η άλλη με τη μορφή μιας διδασκαλίας που εκφράζεται με συγκριτικά λογικούς όρους και επομένως είναι ουδέτερη από την άποψη του συμβολισμού και της πνευματικής προοπτικής...

...Ας σταθούμε προς στιγμήν σ’ αυτή τη θέαση του κόσμου, που μας είναι γνωστή ιδιαιτέρως μέσω των ποιητικών έργων του Δάντη. Ο πλανητικός ουρανός και ο ουρανός των σταθερών αστέρων που τον περιβάλλει παρουσιάζονται ως μια σειρά ομόκεντρων σφαιρών, που «όσο πιο ευρείες είναι τόσο μεγαλύτερη αξία κατέχουν», όπως εξηγεί ο Δάντης· επίσης το έσχατο όριο του, ο αδιαίρετος ουρανός του εμπυρείου, ταυτίζεται με τον συμπαντικό χώρο και την καθαρή διάρκεια. Από χωρική άποψη αντιπροσωπεύει μια σφαίρα απεριόριστης ακτίνας, και από χρονική άποψη είναι η βάση κάθε κίνησης. Η συνεχής περιστροφή του φέρει μαζί της όλες τις κατώτερες κινήσεις, οι οποίες μετρούνται σε σχέση με αυτήν, αν και η ίδια δεν μπορεί να μετρηθεί με απόλυτο τρόπο, αφού ο χρόνος δεν μπορεί να διαιρεθεί παρά μόνο σε σχέση με τον ορισμό μιας κίνησης στον χώρο.

Αυτές οι σφαίρες συμβολίζουν τις ανώτερες καταστάσεις της συνείδησης και, ακριβέστερα, τις τροπικότητες της ψυχής που, ενώ ακόμα περιέχονται στην ακέραιη ατομικότητα, ακτινοβολούνται όλο και περισσότερο από το θείο πνεύμα. Το εμπύρειον, το «κατώφλι» μεταξύ χρόνου και άχρονου, αντιπροσωπεύει το έσχατο όριο του ατομικού ή μορφικού κόσμου και ο Δάντης διασχίζει αυτό το όριο για να κατακτήσει μια νέα θέαση, η οποία είναι σε κάποιο βαθμό αντίστροφη στην κοσμική τάξη. Μέχρι το σημείο αυτό η ιεραρχία της ύπαρξης, η οποία βαίνει από το σωματικό στο πνευματικό, εκφράζεται μέσω μιας σταδιακής ανάπτυξης του χώρου, καθώς το περιέχον αποτελεί την αιτία και τον κύριο του περιεχομένου. Τώρα το θείο ον αποκαλύπτει τον εαυτό του ως το κέντρο γύρω από το οποίο περιστρέφονται οι άγγελοι, σε όλο και πιο κλειστούς χορούς. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει συμμετρία μεταξύ των δύο τάξεων, της πλανητικής και της αγγελικής τάξης, γιατί ο Θεός είναι συγχρόνως το κέντρο και το περιέχον όλων των πραγμάτων. Μόνο η φυσική τάξη, η τάξη του έναστρου στερεώματος, αντιπροσωπεύει την αντανάκλαση της ανώτερης τάξης...

...Έτσι οι επονομαζόμενες «δευτερεύουσες» αισθητές ποιότητες, όπως τα χρώματα, οι οσμές, οι γεύσεις και οι αισθήσεις του θερμού και του κρύου, θεωρούνται πως είναι υποκειμενικές εντυπώσεις χωρίς αντικειμενική ποιότητα ή πως δεν κατέχουν άλλη πραγματικότητα παρεκτός αυτής που ανήκει στις έμμεσες φυσικές τους αιτίες, όπως για παράδειγμα, στην περίπτωση των χρωμάτων, στις διάφορες συχνότητες των οπτικών κυμάτων: «Από τη στιγμή που θα δεχθούμε ότι κατ’ αρχάς οι αισθητές ποιότητες δεν μπορούν να θεωρηθούν καθαυτές ως ποιότητες των πραγμάτων, η φυσική μας προσφέρει ένα απόλυτα σίγουρο και ομοιογενές σύστημα, το οποίο μπορεί να δώσει απάντηση σε κάθε ερώτημα του είδους τι αποτελεί τη βάση των χρωμάτων, των ήχων, της θερμοκρασίας κ.τ.λ.». Τι άλλο είναι αυτή η ομοιογένεια, αν όχι το αποτέλεσμα μιας αναγωγής των ποιοτικών διαστάσεων της φύσης στις ποσοτικές ιδιότητες; Συνεπώς η σύγχρονη επιστήμη μας ζητά να θυσιάσουμε ένα μεγάλο μέρος απ’ ό,τι συνιστά για μας την πραγματικότητα του κόσμου, και σε αντάλλαγμα μας προσφέρει ένα μαθηματικό σχήμα που μόνο του πλεονέκτημα είναι ότι μας βοηθά να χειριστούμε την ύλη στο επίπεδο της, το επίπεδο της ποσότητας. Η μαθηματική επιλογή της πραγματικότητας δεν εξοβελίζει μόνο τις «δευτερεύουσες» ποιότητες της αντίληψης, αλλά αρνείται επίσης και αυτό που οι Έλληνες φιλόσοφοι και οι σχολαστικοί ονόμασαν μορφή- δηλαδή, την ποιοτική «σφραγίδα» που τίθεται στην ύλη από τη μοναδική ουσία ενός όντος ή ενός πράγματος. Για τη σύγχρονη επιστήμη, η ουσιαστική μορφή δεν υπάρχει: «Κάποιοι περίεργοι Αριστοτελικοί», γράφει ένας θεωρητικός της σύγχρονης επιστήμης, «ίσως πιστεύουν ακόμα πως μπορούν να συλλάβουν ενορατικά, μέσω κάποιας φώτισης με τον ενεργό νου, τις ουσιαστικές ιδέες των πραγμάτων της φύσης· όμως αυτό δεν είναι παρά ένας ευσεβής πόθος… Η ουσία των πραγμάτων δεν μπορεί να συλληφθεί ενορατικά, αλλά πρέπει να ανακαλυφθεί με την εμπειρία, μέσω μιας επίπονης ερευνητικής εργασίας». Σ’ αυτό, ο Πλωτίνος, ο Αβικέννας ή ο Άγιος Αλβέρτος ο Μέγας θα απαντούσαν ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο έκδηλο στη φύση από την ουσία των πραγμάτων, αφού αυτή εκδηλώνεται με τις συγκεκριμένες «μορφές»· δεν μπορεί να ανακαλυφθεί με «επίπονη ερευνητική εργασία», ούτε να μετρηθεί ποσοτικά· τη συλλαμβάνει η ενόραση η οποία στηρίζεται στην αισθητηριακή αντίληψη και στη φαντασία, καθόσον η τελευταία συνθέτει τις εντυπώσεις που λαμβάνονται από τον έξω κόσμο...

...Σύμφωνα με την παραδοσιακή κοσμολογία, ο αιθέρας γεμίζει όλο τον χώρο, χωρίς διάκριση. Ξέρουμε ότι η σύγχρονη φυσική αρνείται την ύπαρξη του αιθέρα, αφού δέχεται πως αυτός δεν προβάλλει αντίσταση στην περιστροφική κίνηση της γης· λησμονείται όμως το γεγονός ότι αυτό το πεμπτουσιακό στοιχείο, το οποίο βρίσκεται στη βάση κάθε υλικής διαφοροποίησης, δεν διακρίνεται καθαυτό από κάποια ιδιαίτερη φυσική ποιότητα, επομένως δεν μπορεί να αντισταθεί σε οτιδήποτε. Αντιπροσωπεύει τον συνεχή χώρο από τον οποίο αποσπάται κάθε υλική ασυνέχεια.

Αν η σύγχρονη επιστήμη δεχόταν την ύπαρξη του αιθέρα, ίσως να έβρισκε μια απάντηση στο ερώτημα αν το φώς μεταδίδεται ως κύμα ή με τη μορφή σωματιδίων· μάλλον η κίνηση του δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο και οι φαινομενικά αντιφατικές ιδιότητές του μπορούν να εξηγηθούν από το γεγονός ότι συνδέεται άμεσα με τον αιθέρα και μετέχει της ασαφούς και συνεχούς φύσης του.

Ένα ασαφές συνεχές δεν μπορεί να χωριστεί σε μια σειρά όμοιων ενοτήτων· αν δεν ξεφεύγει αναγκαστικά από τον χρόνο ή τον χώρο, σίγουρα δεν επιδέχεται διαβαθμισμένες μετρήσεις. Αυτό ισχύει ειδικά για την ταχύτητα του φωτός, η οποία φαίνεται πάντοτε το ίδιο ανεξάρτητη από την κίνηση του παρατηρητή, είτε ο τελευταίος τοποθετείται στην ίδια κατεύθυνση είτε στην αντίθετη. Η ταχύτητα του φωτός αντιπροσωπεύει έτσι μια οριακή αξία· καμία κίνηση δεν μπορεί ούτε να την υπερβεί ούτε να εξισωθεί με αυτήν, και αυτό είναι κατά κάποιο τρόπο μια φυσική έκφραση του ταυτόχρονου, ιδιότητας που χαρακτηρίζει τη δραστηριότητα του νοητού φωτός.

Ξέρουμε πως η ανακάλυψη του γεγονότος ότι η ταχύτητα του φωτός είναι αμετάβλητη, είτε τη μετρήσουμε σε σχέση με την περιστροφή της γης, είτε σε σχέση με την αντίθετη κατεύθυνση σ’ αυτήν την περιστροφή, έχει φέρει τους αστρονόμους μπρος στο δίλημμα ή να δεχθούν την ακινησία της γης ή να απορρίψουν τις συνήθεις έννοιες του χώρου και του χρόνου. Έτσι ο Αϊνστάιν οδηγήθηκε στο να θεωρήσει τον χώρο και τον χρόνο ως δύο σχετικές διαστάσεις, μεταβλητές ως προς την κίνηση του παρατηρητή, και την ταχύτητα του φωτός ως τη μόνη σταθερή διάσταση. Αυτή είναι παντού και πάντα η ίδια, ενώ ο χώρος και ο χρόνος ποικίλουν το ένα σε σχέση με το άλλο· είναι σαν να συρρικνώνεται ο χώρος χάριν του χρόνου, και αντιστρόφως...

..Παρ’ όλ’ αυτά, ο άνθρωπος των καιρών μας ζει και ενεργεί σαν να έχει εξασφαλίσει την ομαλή και συνήθη ακολουθία των ρυθμών της φύσης. Στην πράξη, δεν σκέφτεται ούτε για την άβυσσο του αστρικού κόσμου ούτε για τις τρομερές δυνάμεις που κρύβονται σε κάθε κομματάκι ύλης. Βλέπει τον ουρανό πάνω του όπως τον βλέπει ένα παιδί, με τον ήλιο και τ’ αστέρια του, όμως η ενθύμηση των αστρονομικών θεωριών τον εμποδίζει να αναγνωρίσει εκεί θεία σημεία. Ο ουρανός δεν είναι πια γι’ αυτόν η φυσική έκφραση του πνεύματος που περιβάλλει και φωτίζει τον κόσμο. Η επιστημονική γνώση έχει υποκαταστήσει αυτή την «αφελή» και συνάμα ουσιαστική θέαση, όχι ως μια νέα συνείδηση μιας ευρύτερης κοσμικής τάξης, της οποίας μέρος αποτελεί ο άνθρωπος, αλλά μιας τάξης από την οποία έχει εξοριστεί, μιας ανεπανόρθωτης αταξίας στο κατώφλι του χάους, με την οποία ο άνθρωπος δεν έχει πια κανένα κοινό μέτρο. Γιατί τίποτα πια δεν του θυμίζει ότι όλο αυτό το σύμπαν περιέχεται εντός του, όχι στην ατομική του ύπαρξη, αλλά στο πνεύμα που ενυπάρχει σ’ αυτόν και συγχρόνως υπερβαίνει τόσο τον εαυτό του όσο και όλο το φαινομενικό σύμπαν...

ISBN 960-7176-04-9

ΜΕΓΕΘΟΣ 22,5Χ14

ΣΕΛΙΔΕΣ 80

Μετάφραση: Γιάννης Τρίγκας

Εκδόσεις Πεμπτουσία – 1996

Αυτή η συνοπτική έκθεση για τον άνθρωπο και τα πεπρωμένα του κατά τη Βεδαντική διδασκαλία είναι από τα πρώτα και πιο βασικά βιβλία του Guénon. Κυκλοφόρησε πρώτη φορά στο Παρίσι το 1925, σε μια εποχή που, όπως και σήμερα, ανθούσαν οι παραποιήσεις των Ανατολικών παραδόσεων. Το ίδιο λοιπόν το περιβάλλον της εποχής καθιστούσε το βιβλίο επίκαιρο- και στον βαθμό που αυτές οι παραποιήσεις υπάρχουν και σήμερα, σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα ενισχυμένες και στερεωμένες από τον χρόνο, εξακολουθεί να είναι. Όμως ο πιο σημαντικός λόγος που ώθησε τον Guénon να γράψει ένα τέτοιο βιβλίο ήταν ότι διέβλεπε μια ανάγκη να παρουσιαστούν ολοκληρωμένα στο κοινό της Δύσης οι απαντήσεις της παραδοσιακής Ανατολής πάνω σε δύο αιώνια ερωτήματα: ποιος είναι ο άνθρωπος, δηλαδή ποια στοιχεία συνιστούν την οντότητα του, και τι τον περιμένει μετά θάνατον. Πράγματι, είναι θεμελιώδες στην πνευματική πορεία να υπάρχει μια, στην αρχή τουλάχιστον σχετική και γενική, γνώση για το ποιος είναι ο «ταξιδευτής», ποιο το τέρμα του «ταξιδιού» και πως μπορεί να οδηγηθεί εκεί. Και η Βεδαντική διδασκαλία, κατά τον Guénon, είναι πλήρης στο ζήτημα αυτό και συνεπώς από τις πλουσιότερες και καθαρότερες πηγές απ’ όπου μπορεί να αντλήσει κανείς υλικό που να τον στηρίζει στον αγώνα που καταβάλλει στα πλαίσια της παράδοσης του. Περιττό να πούμε πως ο συγγραφέας ήταν επαρκέστατα εφοδιασμένος για να εκπληρώσει το σκοπό του- άλλωστε ο Α.Κ. Coomaraswamy, από τους πληρέστερους λόγιους ινδουιστές και μεταφυσικούς, τον είχε χαρακτηρίσει ως τον τελειότερο γνώστη της Ινδουιστικής παράδοσης στη Δύση. Το βιβλίο αυτό το αποδεικνύει.

Ο René Jean Marie Joseph Guénon γεννήθηκε το 1886 στο Blois της Γαλλίας. Σπούδασε μαθηματικά στο Παρίσι χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του, και δίδαξε φιλοσοφία σε διάφορα κολλέγια μέχρι το 1919, οπότε εγκατέλειψε τη διδασκαλία και τους Πανεπιστημιακούς κύκλους για να αφοσιωθεί στο γράψιμο. Από το 1930 ζούσε στο Κάιρο με τη δεύτερη γυναίκα του και τα τέσσερα παιδιά του. Έφυγε από τη ζωή το 1951, σε πλήρη νοητική διαύγεια. Ο τάφος του βρίσκεται στο κοιμητήριο Darassa στο Mokattam.

Σημαντικά έργα του: Ο συμβολισμός του σταυρού, Η βασιλεία της ποσότητας και τα σημεία των καιρών, Η κρίση του σύγχρονου κόσμου, Aperçus sur l’ initiation, La Grande Triade, Les états multiples se l’ être, κ.α. Δημοσίευσε επίσης πλήθος μελετημάτων σε διάφορα περιοδικά.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Πρόλογος

Γενικές παρατηρήσεις για τη Βεδάντα

Η θεμελιώδης διάκριση μεταξύ του «εαυτού» και του «εγώ»

Το ζωτικό κέντρο του ανθρώπινου όντος: Η διαμονή του Βράχμα

Πουρούσα και Πρακρίτι

Το ανεπηρέαστο από τις ατομικές τροποποιήσεις πουρούσα

Οι βαθμίδες της ατομικής εκδήλωσης

Βουδδί, η ανώτερη διάνοια

Μάνας, η εσωτερική αίσθηση· οι δέκα εξωτερικές ικανότητες της αίσθησης και της πράξης

Τα περιβλήματα του «εαυτού»· τα πέντε βάγιους ή ζωτικές λειτουργίες

Η ουσιαστική ενότητα και ταυτότητα του «εαυτού» μέσα σε όλες τις καταστάσεις του όντος

Οι διαφορετικές συνθήκες του άτμα μέσα στο ανθρώπινο όν

Η κατάσταση της εγρήγορσης ή η συνθήκη της Βαϊσβανάρα

Η κατάσταση του ονείρου ή η συνθήκη της Ταϊτζάσα

Η κατάσταση του βαθιού ύπνου ή η συνθήκη της Πράτζνα

Η δίχως συνθήκες κατάσταση του άτμα

Η συμβολική απεικόνιση του άτμα και των συνθηκών του με το ιερό μονοσύλλαβο ΟΜ

Η μεταθανάτια εξέλιξη του ανθρώπινου όντος

Η αναρρόφηση των ατομικών ικανοτήτων

Οι διαφορές στις μεταθανάτιες συνθήκες ανάλογα με τους βαθμούς της γνώσης

Η κεντρική αρτηρία και η «ηλιακή ακτίνα»

Το «θείο ταξίδι» του όντος στο μονοπάτι της απελευθέρωσης

Η τελική απολύτρωση

Βιντέχα- μούκτι και Τζιβάν- μούκτι

Η πνευματική κατάσταση του γιόγκι: Η υπέρτατη ταύτιση

Ευρετήριο

Σάς παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο.

...Το Βουδδί λοιπόν, θεωρούμενο σε σχέση με την ανθρώπινη ατομικότητα ή με οποιαδήποτε άλλη ατομική κατάσταση, είναι η άμεση αλλά υπερβατική αρχή της, ακριβώς όπως, από την άποψη της παγκόσμιας Ύπαρξης, η άμορφη εκδήλωση είναι η αρχή της μορφικής εκδήλωσης. Συγχρόνως, είναι ό,τι θα μπορούσαμε να ονομάσουμε έκφραση της Προσωπικότητας μέσα στην εκδήλωση, και επομένως αυτό που ενοποιεί το όν δια μέσου της απροσδιόριστης πολλαπλότητας των ατομικών του καταστάσεων. Με άλλα λόγια, αν δούμε τον «Εαυτό» (Άτμα), ή Προσωπικότητα, ως τον Πνευματικό Ήλιο που λάμπει στο κέντρο του ολικού όντος, το Βουδδί θα είναι η ακτίνα που εκπέμπεται άμεσα από τον Ήλιο και καταυγάζει την ιδιαίτερη ατομική κατάσταση που μας αφορά πιο ειδικά, ενώ ταυτόχρονα τη συνδέει με τις άλλες ατομικές καταστάσεις του ίδιου όντος, ή μάλλον, ακόμη γενικότερα, με όλες τις εκδηλωμένες καταστάσεις του- ατομικές ή μη ατομικές- και, επιπλέον, με το ίδιο το κέντρο. Χρειάζεται ακόμα να τονίσουμε, χωρίς να επιμείνουμε ιδιαίτερα για να μη φύγουμε από το θέμα μας, ότι, χάρη στη θεμελιώδη ενότητα του όντος μέσα σε όλες τις καταστάσεις του, το κέντρο της κάθε κατάστασης, όπου προβάλλεται η πνευματική ακτίνα, πρέπει να θεωρείται ως δυνητικά, αν όχι ενεργά, ταυτισμένο με το κέντρο του ολικού όντος· και αυτός είναι ο λόγος που κάθε κατάσταση, είτε η ανθρώπινη είτε οποιαδήποτε άλλη, μπορεί να ληφθεί ως βάση για την πραγματοποίηση της Υπέρτατης Ταύτισης. Με αυτήν ακριβώς την έννοια, και δυνάμει αυτής της συνταύτισης, μπορεί να πει κανείς, όπως κάναμε εξαρχής, ότι το ίδιο το Πουρούσα εδρεύει στο κέντρο της ανθρώπινης ατομικότητας, δηλαδή στο σημείο όπου η διασταύρωση της πνευματικής ακτίνας με το πεδίο των ζωτικών δυνατοτήτων καθορίζει τη «ζώσα ψυχή» (τζιβάτμα).

Ακόμη, το Βουδδί, όπως και κάθε τι που απορρέει από τις δυνητικότητες της Πρακρίτι, μετέχει στα τρία γκούνας. Να γιατί, όταν αντικρίζεται από την άποψη της διακριτικής γνώσης (βιγνάνα), θεωρείται ως τριαδικό και ταυτίζεται, μέσα στη σφαίρα της παγκόσμιας Ύπαρξης, με τη θεϊκή Τριμούρτι. «Η Μαχάτ συλλαμβάνεται ευκρινώς ως τρείς Θεοί (με την έννοια των τριών όψεων του νοητού Φωτός, γιατί αυτή είναι η αληθινή σημασία της Σανσκριτικής λέξης Ντέβα, της οποία το ακριβές ετυμολογικό ισοδύναμο στα Λατινικά είναι η λέξη Deus), δια της επίδρασης των τριών γκούνας, όντας μια μοναδική εκδήλωση (μούρτι) σε τρείς Θεούς. Μέσα στην παγκοσμιότητα, είναι η Θεότητα (ο Ισβάρα, όχι καθεαυτός, αλλά υπό τις τρείς κύριες όψεις Του ως Βράχμα, Βισνού και Σίβα, που συνθέτουν την Τριμούρτι ή «τριπλή εκδήλωση»). Όταν όμως θεωρείται ευκρινώς (υπό την όψη της «χωριστικότητας», που είναι άλλωστε καθαρά περιστατική) ανήκει (χωρίς να ατομικοποιείται καθεαυτή) στα ατομικά όντα (στα οποία μεταδίδει τη δυνατότητα της κοινωνίας στα θεία κατηγορήματα, δηλαδή στην ίδια την φύση του Καθολικού Όντος, την Αρχή όλων των κτισμάτων)». Είναι εύκολο να δούμε ότι το Βουδδί θεωρείται εδώ στις αντίστοιχες σχέσεις του με τα δύο πρώτα Πουρούσα για τα οποία γίνεται λόγος στη Μπαγκαβάτ Γκιτά: μέσα στον «μακρόκοσμο», το «άφθαρτο» Πουρούσα είναι ο ίδιος ο Ισβάρα, ενώ το άλλο Πουρούσα, για το οποίο τονίζεται ότι είναι «διανεμημένο μεταξύ όλων των όντων», είναι η Τριμούρτι, η έκφραση του Ισβάρα μέσα στην εκδήλωση- μιλάμε, φυσικά, για την άμορφη εκδήλωση, γιατί εδώ δεν υπάρχει τίποτα το ατομικό. Παρομοίως, μέσα στον «μικρόκοσμο», το Βουδδί μπορεί να ιδωθεί σε σχέση με την Προσωπικότητα (Άτμα) και σε σχέση με τη «ζώσα ψυχή» (τζιβάτμα), εκ των οποίων η τελευταία δεν είναι παρά η αντανάκλαση της Προσωπικότητας μέσα στην ατομική ανθρώπινη κατάσταση, μια αντανάκλαση που δεν θα ήταν δυνατό να υπάρξει χωρίς τη μεσολάβηση του Βουδδί. Για να θυμηθούμε εδώ το σύμβολο του ήλιου και της εικόνας του που αντανακλάται στο νερό, το Βουδδί είναι, όπως έχουμε πει, η ακτίνα που μορφοποιεί την εικόνα και συγχρόνως την ενώνει με τη φωτεινή πηγή της...

...«Αυτή η αδιόρατη μορφή (στην οποία το όν κατοικεί μετά θάνατον, παραμένοντας έτσι μέσα στην ατομική ανθρώπινη κατάσταση) είναι (σε σύγκριση με τη σωματική ή χονδροειδή μορφή) ασύλληπτη από τις αισθήσεις τόσο ως προς τις διαστάσεις της (γιατί βρίσκεται έξω από τη συνθήκη του χώρου) όσο και ως προς τη σύστασή της (ή την ιδιαίτερη υπόσταση της, που δεν σχηματίζεται από έναν συνδυασμό των σωματικών στοιχείων). Κατά συνέπεια δεν υποπίπτει στην αντίληψη (ή στις εξωτερικές ικανότητες) εκείνων που είναι παρόντες όταν χωρίζεται από το σώμα. Ούτε και επηρεάζεται από την καύση ή οποιαδήποτε άλλη μεταχείριση επιφυλάσσεται στο σώμα μετά θάνατον (ο οποίος είναι το αποτέλεσμα αυτού του διαχωρισμού, λόγω του ότι καμία αισθητή δράση δεν μπορεί πια να έχει αντίκτυπο σε τούτη την αδιόρατη μορφή, ούτε στην ατομική συνείδηση η οποία, παραμένοντας προσδεμένη σε αυτήν, δεν συνδέεται πια με το σώμα). Είναι αισθητή μόνο μέσω της ζωογόνας θερμότητάς της (της ειδικής ιδιότητάς της εφόσον εξομοιώνεται με την πύρινη αρχή) για όσο χρόνο κατοικεί στη χονδροειδή μορφή, που γίνεται ψυχρή (και κατά συνέπεια αδρανής ως οργανικό σύνολο) κατά τον θάνατο, τόσο σύντομα όσο διαρκεί η αποχώρησή της (της αδιόρατης μορφής, και μολονότι οι άλλες αισθητές ιδιότητες της σωματικής μορφής παραμένουν ακόμα χωρίς καμιά φανερή αλλαγή), και η οποία θερμαινόταν (και αντλούσε ζωή) από αυτή για όσο διάστημα κατοικούσε εκεί (γιατί ακριβώς στην αδιόρατη μορφή εδρεύει η αρχή της ατομική ζωής, και άρα μόνο μέσω της μετάδοσης των ιδιοτήτων της μπορεί και το σώμα να περιγραφεί ως ζωντανό).

Όμως εκείνος που απέκτησε (πριν από το θάνατο, νοούμενο πάντα ως χωρισμό από το σώμα) αληθινή γνώση του Βράχμα (η οποία συνεπάγεται ενεργό κατοχή όλων των καταστάσεων του όντος χάρη στη μεταφυσική πραγμάτωση, χωρίς την οποία δεν θα υπήρχε παρά μόνο μια ατελής και καθαρά συμβολική γνώση) δεν διέρχεται (διαδοχικά) δια μέσου των ίδιων σταδίων της επανόδου (ή της αναρρόφησης της ατομικότητας από την κατάσταση της χονδροειδούς εκδήλωσης στην κατάσταση της αδιόρατης εκδήλωσης, με τις διάφορες τροπικότητες που συνεπάγεται αυτή, και κατόπιν στην ανεκδήλωτη κατάσταση, όπου οι ατομικές συνθήκες εξαλείφονται τελικά εξ ολοκλήρου). Αυτός πορεύεται άμεσα προς την Ένωση (την ήδη πραγματοποιημένη, δυνητικά τουλάχιστον, κατά τη διάρκεια της σωματικής του ζωής) με το Υπέρτατο Βράχμα, με το οποίο είναι ταυτισμένος (μ’ έναν άμεσο τρόπο), ακριβώς όπως ο ποταμός (που παριστάνει εδώ το ρεύμα της ύπαρξης δια μέσου όλων των καταστάσεων και όλων των εκδηλώσεων), στην εκβολή του (το τέρμα ή ο σκοπός του ρεύματος), γίνεται ένα (με μια ενδόμυχη ανάμιξη) με τα κύματα της θάλασσας (σαμούντρα, η συνάθροιση όλων των υδάτων, σύμβολο της ολοκλήρωσης των δυνατοτήτων μέσα στην Υπέρτατη Αρχή). Οι ζωτικές του ικανότητες και τα στοιχεία που σχημάτιζαν το σώμα του (θεωρούμενα όλα εν αρχή και στην υπεραισθητή ουσία τους), τα δέκα έξι μέρη που συνθέτουν την ανθρώπινη μορφή (δηλαδή οι πέντε τανμάτρας, το μάνας και οι δέκα ικανότητες αίσθησης και της πράξης), περνούν εξ ολοκλήρου στην ανεκδήλωτη κατάσταση (αβυάκτα, όπου, δια υπέρθεσης, βρίσκονται όλα μονίμως ως αμετάβλητες δυνατότητες). Αυτή η μετάβαση εξάλλου δεν επιφέρει καμία αλλαγή στο ίδιο το όν (όπως εκείνη που επιφέρουν τα ενδιάμεσα στάδια, που αναγκαστικά περιλαμβάνουν μια ποικιλία μεταβολών γιατί εξακολουθούν να ανήκουν στο «γίγνεσθαι»). Το όνομα και η μορφή (νάμα- ρούπα, δηλαδή ό,τι καθορίζει την ατομική εκδήλωση στην ουσία και την υπόστασή της, όπως εξηγήσαμε προηγουμένως) επίσης παύουν να υπάρχουν (ώς περιοριστικές συνθήκες για το όν), και, όντας «αδιαίρετο», και συνεπώς χωρίς τα μέρη ή μέλη που σχημάτιζαν την επίγεια μορφή (στην εκδηλωμένη κατάσταση και στο βαθμό που αυτή η μορφή ήταν υποκείμενη στις διάφορες τροπικότητες της ποσότητας), έχει απελευθερωθεί από τις συνθήκες της ατομικής ύπαρξης (καθώς και απ’ όλες τις άλλες συνθήκες που ανήκουν σε μια οποιαδήποτε ειδική και καθορισμένη κατάσταση ύπαρξης, ακόμα και υπερατομική, γιατί το όν στο εξής βρίσκεται στην απόλυτα ανεξάρτητη από συνθήκες πρωταρχική κατάσταση)».

Αρκετοί σχολιαστές των Βράχμα_Σούτρας, για να αποδώσουν με ακόμα ζωηρότερους τόνους τη φύση αυτής της «μεταμόρφωσης» -η λέξη λαμβάνεται στην αυστηρά ετυμολογική της έννοια, που σημαίνει «μετάβαση πέραν της μορφής»-, την παρομοιάζουν με την εξαφάνιση του νερού που πέφτει πάνω σε μιά πυρακτωμένη πέτρα. Αυτό το νερό έχει πραγματικά «μεταμορφωθεί» κατά την επαφή του με την πέτρα, τουλάχιστον με τη σχετική έννοια ότι έχει χάσει την ορατή του μορφή – όχι όμως και κάθε μορφή, γιατί σαφώς εξακολουθεί να ανήκει στη σωματική τάξη-, χωρίς ωστόσο να μπορούμε να πούμε πως έχει απορροφηθεί από την πέτρα, γιατί στην πραγματικότητα έχει εξατμιστεί μέσα στην ατμόσφαιρα, όπου παραμένει σε μια κατάσταση ασύλληπτη από την όραση. Παρομοίως, το όν δεν «απορροφάται» καθόλου όταν επιτύχει την «Απολύτρωση», μολονότι μπορεί να φαίνεται έτσι από τη σκοπιά της εκδήλωσης, από την οποία η «μεταμόρφωση» εμφανίζεται ως «καταστροφή». Ιδωμένη όμως από τη σκοπιά της απόλυτης πραγματικότητας, που είναι η μοναδική που υπάρχει γι’ αυτό, το όν, αντιθέτως, διαστέλλεται πέρα από κάθε όριο –εάν μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς μια τέτοια έκφραση, η οποία αποδίδει ακριβώς τον συμβολισμό του ατμού του νερού που διαχέεται απεριόριστα μέσα στην ατμόσφαιρα-, εφόσον έχει πραγματώσει ενεργά την πληρότητα των δυνατοτήτων του...

ISBN 960-7176-18-9

ΜΕΓΕΘΟΣ 22,5Χ14

ΣΕΛΙΔΕΣ 184

Μετάφραση: Παναγιώτης Σουλτάνης

Εκδόσεις Πεμπτουσία – 1994

Σάς παραθέτουμε κάποια αποσπάσματα

...Η αναφορά της εικονοκλαστικής θέσης παραπέμπει κυρίως στη χρήση των εικόνων ως μέσα ύψωσης της ψυχής. Και εδώ ισχύει ο ίδιος κανόνας. Υπάρχουν εκείνοι, η πλειοψηφία, που για να βιώσουν την ενατένιση χρειάζονται τέτοια μέσα, και άλλοι, η μειοψηφία, στους οποίους η θέαση του Θεού είναι άμεση. Για τους τελευταίους, η πίστη στον Θεό μέσω λεκτικών ή οπτικών μορφών είναι στην ουσία το ίδιο με τη λήθη του Θεού. Δεν μπορούμε να κάνουμε έναν νόμο που να ισχύει και στις δύο περιπτώσεις. Ο κατά σύστημα εικονοκλάστης έχει αυτήν τη στάση είτε γιατί δεν κατανοεί την φύση των εικόνων και των ιεροτελεστιών, είτε γιατί δεν εμπιστεύεται τον τρόπο που την κατανοούν εκείνοι που ασπάζονται την εικονολατρεία και τηρούν τις ιεροτελεστίες. Όταν χαρακτηρίζουμε κάποιον ειδωλολάτρη ή δεισιδαίμονα, τότε επιβεβαιώνουμε τη δική μας ανωτερότητα. Ειδωλολατρία είναι η εσφαλμένη χρήση των συμβόλων, ένας ορισμός που δεν απαιτεί περαιτέρω διευκρινήσεις. Η παραδοσιακή άποψη δεν έχει τίποτα να προσάψει στη χρήση των συμβόλων και των ιεροτελεστιών· Ωστόσο και ο πλέον ορθόδοξος μπορεί να έχει κάτι να πει ενάντια στην κακή χρήση τους. Πρέπει ίσως να δώσουμε έμφαση στο γεγονός ότι ο κίνδυνος της χρήσης λεκτικών στερεότυπων ως απόλυτων αρχών, είναι γενικά μεγαλύτερος από τον κίνδυνο της κακής χρήσης των πλαστικών εικόνων.

Θα εξετάσουμε μόνο τη χρήση των συμβόλων και την απόρριψή τους όταν αίρεται η χρησιμότητά τους. Είναι απολύτως αναγκαία η πλήρης κατανόηση των επακόλουθων αρχών, για να μην μας φέρνουν σύγχυση οι εικονοκλαστικές διαμάχες, που παίζουν τόσο μεγάλο ρόλο στην ιστορία κάθε τέχνης. Καθόσον «γνωρίζει τα αθάνατα μέσω των θνητών», ο άνθρωπος, ως αληθινό πρόσωπο, διακρίνεται από τον άνθρωπο-ζώο, ο οποίος γνωρίζει τα πράγματα όπως είναι καθαυτά και οδηγείται μόνο από αυτήν την εκτιμητική γνώση. Το ανεκδήλωτο μπορεί να γνωσθεί με την αναλογία· η σιωπή Του μέσω του εκφωνήματός Του. Το γεγονός ότι «τα αόρατα πράγματα Αυτού» μπορούν να ιδωθούν μέσω «των πραγμάτων που είναι φτιαγμένα», ισχύει όχι μόνο για τα έργα του Θεού, αλλά και για τα πράγματα που φτιάχνονται με τα χέρια, αν έχουν φτιαχτεί με τέτοια τέχνη όπως αυτή που προσπαθήσαμε να περιγράψουμε: «Με αυτές τις γραμμές, γιέ μου, σχεδίασα μια εικόνα του Θεού για σένα, όσο ήταν δυνατό· κι αν κοιτάξεις την εικόνα τούτη με τα μάτια της καρδιάς σου… η ίδια η θέασή της θα σε οδηγήσει στο δρόμο σου». Τη θέση αυτή ο Χριστιανισμός την κληρονόμησε από τον Νεοπλατωνισμό: και, συνεπώς, όπως λέει ο Δάντης, «Με το νου του ανθρώπου, μαζί με τις γραφές που συμφωνούν μαζί του, στο Θεό στραμμένη η πιο τρανή σου αγάπη». Δεν υπάρχει άλλη γλώσσα εκτός της συμβολικής για να μιλήσουμε για την έσχατη πραγματικότητα: η μόνη άλλη οδός είναι η σιωπή· εν τω μεταξύ, «Η ακτίνα της θείας αποκάλυψης δεν αφανίζεται από την αισθητή εικόνα με την οποία καλύπτεται»...

...Η ινδική Σουκρανιτισάρα (IV.4.76) επαινεί τη δημιουργία θείων εικόνων σύμφωνα με τις κανονικές αρχές, και καταδικάζει την απεικόνιση της ανθρώπινης μορφής με τρόπο που να «μην οδηγεί στον ουρανό». Η γνωστή στη Καμπότζη και την Ιάβα πρακτική της δημιουργίας αγαλμάτων θεοποιημένων προγόνων κατ’ εικόνα θείων μορφών, βρίσκεται σε τέλεια συμφωνία με την παραπάνω δήλωση. Στο κείμενο της Πρατιμανατάκα (ΙΙΙ.5) ο Βαράτα επισκέπτεται ένα προγονικό παρεκκλήσιο και δεν μπορεί να αναγνωρίσει τα ομοιώματα των γονέων του, ενώ συγχρόνως μένει έκθαμβος μπροστά στην τελειότητα της τέχνης τους και νιώθει τη συγκινησιακή δύναμη των μορφών. Από το απόσπασμα αυτό εύκολα συμπεραίνουμε ότι και στην Ινδία, στα ομοιώματα δεν εικονιζόταν ο επί γης άνθρωπος αλλά ο θεοποιημένος άνθρωπος. Επίσης, σώζονται ακόμα πολυάριθμα μπρούτζινα αναθηματικά αγαλματίδια, τα οποία ειδικά «εικονίζουν» κάποιον δωρητή, όμως δεν μπορούν να διακριθούν, ή διακρίνονται ελάχιστα, από τις θείες εικόνες. Επίσης υπάρχουν άλλα στα οποία είναι σαφής η πρόθεση της απεικόνισης ενός ανθρώπου, όμως η έκφραση του προσώπου παραπέμπει σε ένα γενικό τύπο ανθρώπου, χωρίς ατομικές ιδιαιτερότητες. Από την άλλη πλευρά, στη δραματική λογοτεχνία, υπάρχει πληθώρα λεπτομερειακών αναφορών σε μια κοσμική τέχνη προσωπογραφίας, στην οποία η πραγματική ομοιότητα με το ζωντανό πρότυπο ήταν ουσιαστική για τον κοινωνικό, και ευρύτερα ερωτικό, σκοπό του έργου.

Συνεπώς είναι σχεδόν εμφανές ότι στην Ινδία συναντούμε δύο διαφορετικά είδη προσωπογραφίας, από τη μια πλευρά μια μεταθανάτια ιερατική και ιδανική προσωπογραφία, και από την άλλη την, αντίστοιχα παρμένη από τη ζωή, κοσμική και συναισθηματική προσωπογραφία. Θα βρούμε ότι και στην Ευρώπη υπήρξε μια ανάλογη παράδοση ιδανικής προσωπογραφίας, την οποία πρέπει να εξετάσουμε ενδελεχώς προκειμένου να κατανοήσουμε τη βαθύτερη σημασία της έκφρασης του προσώπου στη μεσαιωνική Χριστιανική τέχνη. Ωστόσο, πριν προχωρήσουμε σε Ευρωπαϊκές πηγές, θα αναφερθούμε σε δύο άλλα Ινδικά κείμενα στα οποία γίνεται διάκριση, αφενός μεν μεταξύ της εξωτερικής μορφής του ανθρώπου, αφετέρου δε της εσώτερης εικόνας του αληθινού ανθρώπου που είναι αόρατη από τον φυσικό οφθαλμό αλλά προσιτή στον ενορατικό οφθαλμό. Η σχέση μεταξύ της εξωτερικής εμφάνισης και της εσωτερικής εικόνας, είναι ανάλογη με τη σχέση μεταξύ των αισθητικών επιφανειών ενός ζωγραφικού έργου και «της εικόνας που δεν γίνεται με χρώματα» (Λανκαβατάρα Σούτρα, ΙΙ. 112-114)...

ISBN 960-7176-14-6

ΜΕΓΕΘΟΣ 22,5Χ14

ΣΕΛΙΔΕΣ 120

Μετάφραση: Γιάννης Τρίγκας

Εκδόσεις Πεμπτουσία – 1995

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Πρόλογος

Ποιότητα και ποσότητα

Materia signata quantitate

Μέτρηση και εκδήλωση

Χωρική ποσότητα και ποιοτικός χώρος

Οι ποιοτικοί προσδιορισμοί του χρόνου

Η αρχή της ατομικοποίησης

Η αντίθεση της ομοιομορφίας προς την ενότητα

Τα παλιά επαγγέλματα και η σύγχρονη βιομηχανία

Η διπλή έννοια της ανωνυμίας

Η πλάνη των στατιστικών

Ενότητα και «απλότητα»

Η απέχθεια προς το μυστικό

Τα αξιώματα του ορθολογισμού

Μηχανοκρατία και υλισμός

Η αυταπάτη του «συνήθους βίου»

Ο εκφυλισμός του νομίσματος

Η στερεοποίηση του κόσμου

Η επιστημονική «μυθολογία» και η εκλαΐκευση

Τα όρια της ιστορίας και της γεωγραφίας

Από τη σφαίρα στον κύβο

Ο Κάιν και ο Άβελ

Η σημασία της μεταλλουργίας

Ο χρόνος μεταβαλλόμενος σε χώρο

Προς τη διάλυση

Τα ρήγματα του μεγάλου τείχους

Σαμανισμός και Μαγγανεία

Ψυχικά κατάλοιπα

Τα στάδια της αντιπαραδοσιακής δράσης

Εκτροπή και ανατροπή

Η αντιστροφή των συμβόλων

Παράδοση και παραδοσιολογία

Η νέο-πνευματοκρατία

Η σύγχρονη διαισθησιαρχία

Τα εγκλήματα της ψυχανάλυσης

Η σύγχυση του ψυχικού με το πνευματικό

Η ψευδο-μύηση

Οι αποπλανητικές «προφητείες»

Από την αντι-παράδοση στην αντίστροφη παράδοση

Η μεγάλη παρωδία ή η αντίστροφη της πνευματικότητας

Το τέλος ενός κόσμου

Σάς παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα του βιβλίου:

...Ακριβώς όπως η παραδοσιακή επιστήμη των αριθμών είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τη σύγχρονη αριθμητική, συμπεριλαμβάνοντας στην τελευταία την άλγεβρα καθώς και όλες τις άλλες επεκτάσεις που επιδέχεται, έτσι και η «ιερή γεωμετρία» είναι κατά βάθος εξίσου διαφορετική από την «ακαδημαϊκή» επιστήμη που είναι στις μέρες μας γνωστή με το ίδιο όνομα. Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά πάνω σ’ αυτό το θέμα, γιατί εκείνοι που μελέτησαν προηγούμενα έργα μας, και ειδικά τον Συμβολισμό του Σταυρού, γνωρίζουν ότι έχουμε αποκαλύψει αρκετά στοιχεία για την υπό συζήτηση συμβολική γεωμετρία, και θα είναι πλέον ικανοί να καταλάβουν πόσο πολύ κατάλληλη είναι για να παραστήσει πραγματικότητες μιας ανώτερης τάξης, τουλάχιστον στον βαθμό που αυτές οι τελευταίες μπορούν να αποδοθούν αισθητά. Και άλλωστε, κατά βάθος, τα γεωμετρικά σχήματα δεν αποτελούν κατ’ ανάγκην τη βάση κάθε εικονιστικού ή «γραφικού» συμβολισμού, από τον συμβολισμό των αλφαβητικών και αριθμητικών χαρακτήρων όλων των γλωσσών έως τον πιο πολύπλοκο και φαινομενικά πιο παράδοξο συμβολισμό των μυητικών Γιάντρας; Είναι εύκολο να καταλάβουμε ότι αυτός ο συμβολισμός επιδέχεται μια απροσδιόριστη πολλαπλότητα εφαρμογών· συγχρόνως, όμως, θα πρέπει να καταλάβουμε καλά ότι μια τέτοια γεωμετρία, απέχοντας πολύ από το να σχετίζεται με την καθαρή ποσότητα, είναι, αντιθέτως, ουσιαστικά «ποιοτική». Το ίδιο ισχύει για την αληθινή επιστήμη των αριθμών, γιατί οι αριθμοί των αρχών- αν και δεν πρέπει να ονομάζονται έτσι παρά μόνο αναλογικά- βρίσκονται, θα λέγαμε, όσον αφορά τον κόσμο μας, στον αντίθετο πόλο από εκείνον που βρίσκονται οι αριθμοί της κοινής αριθμητικής· οι τελευταίοι είναι οι μόνοι που γνωρίζουν οι σύγχρονοι επιστήμονες και αποκλειστικά σ’ αυτούς στρέφουν την προσοχή τους, εκλαμβάνοντας έτσι τη σκιά ως πραγματικότητα, όπως οι φυλακισμένοι στο σπήλαιο του Πλάτωνα.

Στη μελέτη τούτη θα προσπαθήσουμε να δείξουμε ακόμη πληρέστερα, με μια πιο γενική έννοια, ποια είναι η φύση αυτών των παραδοσιακών επιστημών και ως εκ τούτου ποια άβυσσος τις χωρίζει από τις σύγχρονες επιστήμες, οι οποίες είναι ένα είδος καρικατούρας ή παρωδίας τους. Αυτό θα μας επιτρέψει να συνειδητοποιήσουμε τον βαθμό του εκφυλισμού στον οποίον περιήλθε η ανθρώπινη διανόηση κατά τη μετάβασή της από τις πρώτες στις δεύτερες· θα μας επιτρέψει επίσης να αντιληφθούμε, εξετάζοντας τις αντίστοιχες θέσεις που κατέχουν τα αντικείμενα αυτών των επιστημών, τον τρόπο με τον οποίον αυτή η πτώση ακολουθεί την κατιούσα πορεία του κύκλου που διατρέχει σήμερα η ανθρωπότητα στην οποία ανήκουμε. Εξυπακούεται βέβαια ότι αυτά είναι ζητήματα που δεν μπορεί κανένας να ισχυριστεί ότι τα πραγματεύεται στην εντέλεια, γιατί από τη φύση τους είναι ανεξάντλητα. Αλλά θα προσπαθήσουμε τουλάχιστον να πούμε αρκετά ώστε ο καθένας να βγάλει τα αναγκαία συμπεράσματα σχετικά με τον καθορισμό της «κοσμικής στιγμής» στην οποία αντιστοιχεί η σημερινή περίοδος της ανθρωπότητας. Αν, ωστόσο, έπειτα απ’ όσα θα εκθέσουμε, υπάρχουν ζητήματα που θα εξακολουθούν να παραμένουν σκοτεινά για ορισμένους, ο λόγος θα έγκειται αποκλειστικά στο ότι απέχουν πολύ από τις συνήθεις νοητικές ενασχολήσεις τους και συνεπώς είναι πολύ ξένα προς οτιδήποτε έχει εντυπωθεί στον νου τους από την εκπαίδευση που έλαβαν καθώς και από το περιβάλλον στο οποίο ζουν. Δεν μπορούμε ούτως ή άλλως να κάνουμε τίποτα γι’ αυτό, γιατί υπάρχουν πράγματα που μόνο συμβολικά αποδίδονται και τα οποία, όπως είναι επόμενο, δεν θα τα κατανοήσουν ποτέ εκείνοι που θεωρούν τον συμβολισμό νεκρό γράμμα. Θυμίζουμε ακόμη ότι ο συμβολικός τρόπος έκφρασης είναι ο απαραίτητος φορέας κάθε μυητικής διδασκαλίας. Εν τούτοις, αφήνοντας κατά μέρος τον σύγχρονο κόσμο, η ακατανοησία του οποίου είναι εμφανής και κατά μια έννοια φυσική, αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στα λείψανα της μύησης που διατηρούνται ακόμη στη Δύση για να αντιληφθούμε πως ορισμένοι άνθρωποι, ελλείψει διανοητικής «ποιότητας», μεταχειρίζονται τα σύμβολα που τους δόθηκαν ως υπόβαθρα διαλογισμού. Μπορούμε να είμαστε απόλυτα βέβαιοι πως αυτοί οι άνθρωποι, όποιον τίτλο κι αν περιβληθούν και όσους βαθμούς κι αν λάβουν «δυνάμει», δεν θα μπορέσουν ποτέ να συλλάβουν το βάθος της αληθινής έννοιας και του πιο στοιχειώδους ακόμη τμήματος της μυστηριώδους γεωμετρίας των «Μεγάλων Αρχιτεκτόνων της Ανατολής και της Δύσης»!...

...Εύκολα παρατηρεί κανείς, αρκεί μόνο να έχει «μάτια για να δει», ότι τα αρχαία νομίσματα βρίθουν κυριολεκτικά από παραδοσιακά σύμβολα, μερικά από τα οποία έχουν συχνά ιδιαίτερα βαθιά σημασία. Για παράδειγμα, στα νομίσματα των Κελτών εικονίζονται σύμβολά που είναι αδύνατο να εξηγηθούν αν δεν συσχετισθούν με τις δογματικές γνώσεις που κατείχαν κυρίως οι Δρυΐδες, κάτι που συνεπάγεται ότι οι τελευταίοι επενέβαιναν άμεσα στα νομισματικά ζητήματα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ίδιο συνέβαινε και στους άλλους λαούς της αρχαιότητας, ανάλογα φυσικά με τις αντίστοιχες μορφές της παραδοσιακής κοινωνικής τους δομής. Αυτό το γεγονός συνάδει πλήρως με την ανυπαρξία βέβηλης άποψης στους αυστηρά παραδοσιακούς πολιτισμούς: το νόμισμα, όπου υπήρχε, δεν ήταν το βέβηλο πράγμα που κατάντησε αργότερα· διαφορετικά, πως θα μπορούσε να εξηγηθεί η παρέμβαση της πνευματικής εξουσίας στα νομισματικά ζητήματα; Αν το νόμισμα ήταν κάτι βέβηλο, η πνευματική εξουσία δεν θα ενδιαφερόταν καθόλου γι’ αυτό, και τα όσα αναφέρουν οι διάφορες παραδόσεις, ότι ήταν δηλαδή πραγματικά φορτισμένο με «πνευματική επήρεια» η ενέργεια της οποίας μπορούσε να εκδηλωθεί μέσω των συμβόλων που αποτελούσαν το φυσικό της «υποστήριγμα», θα έμεναν κυριολεκτικά ακατάληπτα. Προσθέτουμε ότι ακόμα και σε πολύ πρόσφατους καιρούς μπορούσε κανείς να βρει, σαν τελευταίο ίχνος αυτής της αντίληψης, χαραγμένα πάνω σε νομίσματα θρησκευτικά ρητά, τα οποία βέβαια δεν είχαν καθαρά συμβολικό χαρακτήρα, αλλά ήταν τουλάχιστον ένα είδος ανάμνησης της αρχικής παραδοσιακής ιδέας, που άρχισε έκτοτε να γίνεται λίγο- πολύ ακατανόητη. Έτσι, αφού πρώτα σε ορισμένες χώρες αυτά τα ρητά περιορίστηκαν στο να αναγράφονται μόνο στη «ράχη» των νομισμάτων, στο τέλος εξαφανίστηκαν τελείως, και πράγματι, δεν είχαν κανένα λόγο ύπαρξης από τη στιγμή που το νόμισμα δεν αντιπροσώπευε πια τίποτε άλλο από ένα αντικείμενο αποκλειστικά υλικής και ποσοτικής τάξης...

...Οι αγροτικοί λαοί, ακριβώς επειδή μένουν κάπου μόνιμα, είναι φυσικά εκείνοι που άρχισαν αργά ή γρήγορα να κτίζουν πόλεις· λέγεται δε πως η πρώτη πόλη ιδρύθηκε από τον ίδιο τον Κάιν· περαιτέρω, αυτή η ίδρυση έλαβε χώρα όχι τότε που λέγεται πως ασχολιόταν με γεωργικές εργασίες, αλλά πολύ αργότερα, και αυτό μας δείχνει καθαρά ότι έχουμε εδώ κατά κάποιον τρόπο δύο διαδοχικές φάσεις της «μόνιμης εγκατάστασης», με τη δεύτερη να παριστάνει, σε σχέση με την πρώτη, έναν πιο προχωρημένο βαθμό στερέωσης και χωρικής «συμπίεσης». Γενικά θα μπορούσαμε να πούμε πως τα έργα των μη-πλανόδιων λαών είναι έργα χρόνου· αυτοί οι άνθρωποι σταθεροποιούνται στον χώρο μέσα σε μια αυστηρά οριοθετημένη περιοχή και αναπτύσσουν τις δραστηριότητες τους σε μια χρονική συνέχεια που τους φαίνεται απεριόριστη. Αντιθέτως, οι νομάδες και οι ποιμένες δεν κατασκευάζουν τίποτε το διαρκές και δεν εργάζονται για ένα άγνωστο σ’ αυτούς μέλλον· αλλά έχουν μπροστά τους τον αχανή χώρο, που τους προσφέρει συνεχώς νέες δυνατότητες. Κατ’ αυτόν τον τρόπο φανερώνεται η αντιστοιχία των δύο κοσμικών αρχών με τις οποίες σχετίζεται, σ’ ένα άλλο επίπεδο, ο συμβολισμός του Κάιν και του Άβελ, δηλαδή, η αντιστοιχία μεταξύ της αρχής της συστολής, που αντιπροσωπεύεται από τον χρόνο, και της αρχής της διαστολής, που αντιπροσωπεύεται από τον χώρο. Στην πραγματικότητα αυτές οι δύο αρχές εκδηλώνονται συγχρόνως και στον χρόνο και στον χώρο, και είναι απαραίτητο να υπογραμμίσουμε αυτό το σημείο προκειμένου να αποφύγουμε εξαιρετικά «απλοποιημένες» συνταυτίσεις ή εξομοιώσεις, καθώς και για να διαλύσουμε ορισμένες φαινομενικές αντιφάσεις που παρουσιάζονται. Το σίγουρο πάντως είναι ότι η δράση της πρώτης αρχής κυριαρχεί στον χρόνο, ενώ η δράση της δεύτερης στον χώρο. Άρα ο χρόνος φθείρει τον χώρο, επιβεβαιώνοντας έτσι τον ρόλο του ως «πανδαμάτορος». Κατ’ ακολουθία, με την πάροδο των αιώνων οι μόνιμα εγκατεστημένοι απορροφούν σταδιακά τους νομάδες· αυτό, όπως υποδείξαμε πιο πάν, αποκαλύπτει την κοινωνική και ιστορική σημασία του φόνου του Άβελ από τον Κάιν...

...Αυτή η παρατήρηση συνάδει άλλωστε με μια ιδιαιτερότητα που απαντάται στην Εβραϊκή παράδοση: από τότε που η χρήση της πέτρας έγινε επιτρεπτή σε ορισμένες ιδιαίτερες περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα στην ανέγερση βωμών, υπήρχε ρητή εντολή οι πέτρες που θα χρησιμοποιούνται να είναι «ακέραιες» και «ανέγγιχτες από σίδηρο». Κρίνοντας από τη δομή αυτού του χωρίου, η βαρύτητα δίνεται όχι τόσο στην εντολή να είναι οι πέτρες αδούλευτες, όσο στο να μην χρησιμοποιούνται μέταλλα κατά την κατεργασία τους. Η απαγόρευση της χρήσης μετάλλων ήταν λοιπόν πιο αυστηρή, προπάντων για όσα αντικείμενα προοριζόντουσαν να χρησιμοποιηθούν σε ειδικές τελετουργίες. Ίχνη αυτής της απαγόρευσης παρέμειναν ακόμη κι όταν ο Ισραήλ έπαψε να είναι νομαδικός λαός και έκτισε, ή ζήτησε από ξένους τεχνίτες να του κτίσουν, σταθερά οικοδομήματα: κατά την ανέγερση του Ναού της Ιερουσαλήμ, «ο οίκος ῳκοδομήθη με λίθους προητοιμασμένους πριν μετακομισθώσιν εκεί· ώστε ούτε σφύρα ούτε πέλεκυς ουδέν σιδηρούν εργαλείον δεν ηκούσθη εν τω οίκῳ, ενώ ῳκοδομείτο». Ωστόσο το γεγονός αυτό δεν αποτελεί εξαίρεση και θα μπορούσε κανείς να βρει, με αυτήν την έννοια, πλήθος παρεμφερών υποδείξεων σε άλλους λαούς: για παράδειγμα, σε πολλές χώρες υπήρχε και υπάρχει εν μέρει ακόμη ένα είδος αποκλεισμού από την κοινότητα, ή τουλάχιστον μια «περιθωριοποίηση», των μεταλλουργών. και ιδιαιτέρως των σιδηρουργών, το επάγγελμα των οποίων συνδεόταν συχνά με την πρακτική ενός κατώτερου και επικίνδυνου είδους μαγείας η οποία εκφυλίστηκε συν τω χρόνω, στις περισσότερες των περιπτώσεων, σε απλή και καθαρή μαγγανεία. Εν τούτοις, από την άλλη πλευρά, σε ορισμένες παραδοσιακές κοινωνικές δομές η μεταλλουργία έχαιρε ιδιαιτέρου σεβασμού και μάλιστα χρησίμευε ως βάση των πιο σημαντικών μυητικών οργανισμών· αναφέρουμε απλώς τα Καβείρια Μυστήρια χωρίς να επεκταθούμε περισσότερο σε αυτό το ιδιαίτερα πολύπλοκο ζήτημα, γιατί μια λεπτομερειακή εξέταση του θα μας παρέσυρε πολύ μακριά· αυτό που χρειάζεται να ειπωθεί για την ώρα είναι πως η μεταλλουργία έχει συγχρόνως μια «ιερή» και μια «αποτρόπαια» όψη και πως κατά βάθος οι δύο όψεις της απορρέουν από τον διπλό συμβολισμό που εμπεριέχεται στα ίδια τα μέταλλα.

Για να το καταλάβουμε αυτό χρειάζεται πριν απ’ όλα να θυμηθούμε ότι τα μέταλλα, λόγω των αστρικών αντιστοιχιών τους, είναι κατά κάποιον τρόπο οι «πλανήτες του κατώτερου κόσμου». Κατά φυσική συνέπεια πρέπει να έχουν, όπως και οι πλανήτες, τις επιδράσεις των οποίων δέχονται και συμπυκνώνουν μέσα στο γήινο περιβάλλον, μια όψη «αγαθοποιό» και μια όψη «κακοποιό». Επιπλέον, εφόσον γενικά πρόκειται για μια κατώτερη αντανάκλαση, καθαρά αντίστοιχη της θέσης των μεταλλωρυχείων στα έγκατα της γης, η «κακοποιός» όψη μπορεί εύκολα να επικρατήσει· δεν πρέπει δε να ξεχνάμε ότι από την παραδοσιακή σκοπιά τα μέταλλα και η μεταλλουργία σχετίζονται άμεσα με το «υπόγειο πυρ», το οποίο συνδέεται από πολλές απόψεις με τον «υποχθόνιο κόσμο». Εξυπακούεται ότι αν οι επιδράσεις των μετάλλων εκληφθούν με την «Αγαθοποιό» τους όψη και χρησιμοποιηθούν με έναν τρόπο αληθινά «ιερουργικό», «μετουσιώνονται» και «υπερυψούνται»· στην περίπτωση αυτή μπορούν κάλλιστα να γίνουν πνευματικό «υπόβαθρο», γιατί ό,τι βρίσκεται στο κατώτατο επίπεδο αντιστοιχεί, δυνάμει του νόμου της αντίστροφής αναλογίας, σε ό,τι βρίσκεται στο ανώτατο επίπεδο· εδώ βασίζεται το σύνολο του ορυκτού συμβολισμού της αλχημείας, καθώς και οι αρχαίες μυήσεις των Καβείρων. Αντιθέτως, όταν τα μέταλλα χρησιμοποιούνται μ’ έναν καθαρά βέβηλο τρόπο, και εφόσον αυτή η βέβηλη χρήση επιφέρει κατ’ ανάγκην τη διακοπή κάθε επικοινωνίας με τις ανώτερες αρχές, δεν απομένει στην πράξη παρά ή «κακοποιός» όψη των αντίστοιχων επιδράσεων, η οποία θα επηρεάζει ολοένα και περισσότερο καθόσον θα απομονώνεται από ό,τι θα ήταν σε θέση να την περιορίσει ή να την αντισταθμίσει· μια τέτοια αποκλειστικά βέβηλη χρήση των μετάλλων παρατηρούμε ότι συμβαίνει σήμερα σε ολόκληρο σχεδόν τον κόσμο...

ISBN 960-7176-12-X

ΜΕΓΕΘΟΣ 22,5Χ14

ΣΕΛΙΔΕΣ 296

Μετάφραση: Παναγιώτης Σουλτάνης

 Εκδόσεις Πεμπτουσία - 1992

Ο σημερινός άνθρωπος ζει, ως επί το πλείστον, σ’ έναν κόσμο όπου συναντά λίγους ανθρώπους που έχουν προσεγγίσει στη ζωή τους τα ανώτερα επίπεδα συνείδησης ή τα βαθύτερα στρώματα της ύπαρξης τους. Συνεπώς γνωρίζει κυρίως μόνο κάποιους συγκεκριμένους τύπους ανθρώπινης συμπεριφοράς. Η αποσπασματική γνώση της ανθρώπινης συμπεριφοράς, αν βασίζεται στην εξωτερική παρατήρηση, μπορεί να βοηθήσει τον σύγχρονο άνθρωπο να γνωρίσει, έμμεσα τουλάχιστον, άλλες διαστάσεις της ανθρώπινης φύσης, με την προϋπόθεση ότι μελετάται η συμπεριφορά του παραδοσιακού ανθρώπου, του ανθρώπου που ζει σ’ έναν κόσμο με κέντρο. Η συμπεριφορά παραδοσιακών ανθρώπων διαφορετικών κοινωνιών, -είτε αυτές ανήκουν στον Κινεζικό, Ισλαμικό, τον Ινδιάνικο της Βόρειας Αμερικής ή σε οποιονδήποτε άλλον παραδοσιακό χώρο- μπροστά σε μεγάλες δοκιμασίες, στο κατώφλι του θανάτου, στην παρουσία της ομορφιάς της παρθένας φύσης και της ιερής τέχνης, ή ενώπιον της ανθρώπινης αλλά και της θείας αγάπης, μπορεί να παράσχει στον σύγχρονο παρατηρητή ασφαλή στοιχεία για τις διάφορες πλευρές της ανθρώπινης φύσης. Μια τέτοια συμπεριφορά μπορεί να αποκαλύψει την αληθινά εκπληκτική σταθερότητα και μονιμότητα της ανθρώπινης φύσης και να συμβάλλει αποφασιστικά στην απεικόνιση του μεγαλείου της, το οποίο έχει λησμονηθεί εντελώς σε έναν κόσμο όπου ο άνθρωπος έχει γίνει δέσμιος της μικρότητας των φαύλων δημιουργιών και εφευρέσεων του. Από αυτή τη σκοπιά η αποσπασματική γνώση της ανθρώπινης συμπεριφοράς μπορεί να βοηθήσει στην κατάκτηση μιας γνώσης που αφορά συγκεκριμένες πλευρές της ανθρώπινης φύσης. Όμως σε κάθε περίπτωση η ολοκληρωμένη γνώση της ανθρώπινης φύσης μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της γνώσης του Κέντρου του άξονα, η οποία «περιέχει» επίσης τις ακτίνες και το στεφάνι. Μια περίφημη ρήση του Προφήτη του Ισλάμ λέει: «Όποιος γνωρίζει τον εαυτό του, γνωρίζει τον Κύριο του». Όμως επειδή ακριβώς ο «εαυτός του» υποδηλώνει τον Εαυτό που βρίσκεται στο κέντρο της ύπαρξης του ανθρώπου, η ρήση αυτή μπορεί, από μιαν άλλη άποψη, να αντιστραφεί και να δηλώσει ότι ο άνθρωπος μπορεί να γνωρίσει όλες τις πτυχές του εαυτού του μόνο υπό το φώς του Θεού, γιατί το σχετικό μπορεί να γνωσθεί μόνο σε σχέση με το Απόλυτο.

Η δεύτερη απορία που πρέπει να εξετάσουμε αφορά τη σχέση της επιστημονικής «αντικειμενικότητας» και των πορισμάτων της, με τα κριτήρια «του καθολικού και του αμετάβλητου» που συνδηλώνει η φράση «ανθρώπινη φύση». Για να απαντήσουμε σ’ αυτή την απορία πρέπει προηγουμένως να ορίσουμε ξανά τι σημαίνει επιστημονική «αντικειμενικότητα», ειδικότερα όταν αυτή αφορά τη μελέτη του ανθρώπου. Έχει γίνει κοινός τόπος, τουλάχιστον για τους μη ειδικούς στη φιλοσοφία της επιστήμης, να θεωρείται η σύγχρονη επιστήμη αντικειμενική, σαν το ένα να συνεπάγεται το άλλο. Χωρίς αμφιβολία η σύγχρονη επιστήμη κατέχει έναν περιορισμένο βαθμό «αντικειμενικότητας» στον χώρο της μελέτης του φυσικού κόσμου, όμως ακόμα και σ’ αυτό το πεδίο η «αντικειμενικότητά» της περιβάλλεται από τη συλλογική υποκειμενικότητα της ανθρωπότητας όπως έχει διαμορφωθεί τη συγκεκριμένη στιγμή της ιστορικής της ύπαρξης, όπου το συμβολικό πνεύμα έχει ατροφήσει και το δώρο της θέασης του κόσμου του πνεύματος μέσω και πέραν του φυσικού κόσμου, έχει εντελώς σχεδόν χαθεί. Ακόμα και στον φυσικό κόσμο, όσα δεν πιάνονται στο δίχτυ της σύγχρονης επιστήμης, για να παραθέσουμε τη γνωστή εικόνα του Α. Eddington, συλλογικά παραλείπονται, και χάριν της «αντικειμενικότητας» θεωρούνται ανύπαρκτα. Είναι σαν ένα κοινό κωφών να βεβαιώνει ότι δεν άκουσε καμία μουσική από τους μουσικούς που έπαιζαν μπροστά του, και η ομοφωνία της άποψής του να θεωρείται απόδειξη της αντικειμενικότητας της.

Σάς παραθέτουμε κάποια αποσπάσματα από το βιβλίο

...Αν ζητούσαμε από κάποιον να μας περιγράψει τη διαδικασία της πνευματικής αναγέννησης ή φώτισης ως ένα όλον, θα μπορούσε ίσως να την προσδιορίσει με μια διαδοχή, όπου η σοφία εφαρμόζει, σε κάθε στάδιο της πορείας, την κατάλληλη μέθοδό της, με αποτέλεσμα η ίδια αυτή σοφία να ενσωματώνεται στην ψυχή ως ένα αναπόσπαστο στοιχείο του είναι του ανθρώπου. Η πορεία ξεκινά από τη σοφία και καταλήγει στη σοφία. Ο Βουδισμός, σύμφωνα με τις αρχές του, προσφέρεται ως μια σειρά μεθόδων, τέτοιων που οδηγούν τα πονεμένα όντα, λιγότερο ή περισσότερο άμεσα στη φώτιση· αυτό είναι το ειδικό «βάρος» του Βουδισμού.

Για να δώσουμε μια παράλληλη εκδοχή. Ο Χριστός προσφέρει τον Εαυτό Του στους ανθρώπους ως Φώς –ένα άλλο όνομα για τη σοφία- και ως Οδός. «Εγώ είμί η Οδός». Θα μπορούσε εξίσου να πει, «Εγώ ειμί το Μέσον». Η προσευχή «Ω Κύριε, φώτισε το δρόμο μας», συνοψίζει τις ουσιωδέστερες ανάγκες του ανθρώπου. Αυτό που ονομάζουμε εσωτερική ζωή, δεν είναι παρά μια απάντηση σε τούτη την ικεσία...

...Ωστόσο σήμερα δεν θέλω να μιλήσω γι’ αυτό το είδος μεθόδου, καθώς δεν είμαι γνώστης αυτού του χώρου. Ούτε είναι θεμιτό να συζητήσουμε για κάποια πιο ανεπτυγμένα σχήματα διαλογισμού που ανήκουν στην Ταντρική μορφή πνευματικότητας, όπως υπάρχει στην Ινδία και το Θιβέτ, για τον απλό λόγο ότι αυτές οι μέθοδοι απαιτούν συνθήκες τέτοιες που δεν μπορούν να εξασφαλιστούν εύκολα σε ένα Δυτικό πλαίσιο, εκτός βέβαια από εξαιρέσεις. Δεν πιστεύω ότι αυτές οι μέθοδοι μπορούν εύκολα να μετατεθούν αυτούσιες σε ένα Χριστιανικό μέσο, αν και θεωρητικά δεν πρέπει να αποκλείσουμε απόλυτα τη δυνατότητα προσαρμογής τους σε κάποιες περιπτώσεις. Όμως αυτό που γενικότερα μπορούμε να πούμε είναι ότι σε μια εποχή αύξουσας αποξένωσης και δυσπιστίας, οι πολύ σύνθετες τεχνικές ελάχιστα μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες των ανθρώπων, οι οποίες απαιτούν μια μάθηση που να είναι συγχρόνως «κεντρική», δηλαδή εκφραστική των πλέον κεντρικών αληθειών της παράδοσης, και την ίδια στιγμή εξαιρετικά ακριβής σε σχέση με τα μέσα που χρησιμοποιεί, έτσι ώστε να επιτρέπει τη μεθοδική εφαρμογή τους κάτω απ’ όλες τις συνθήκες, ακόμα κι αν είναι οι δυσμενέστερες.

Ένα τέτοιο μέσον αντιπροσωπεύεται τυπικά από την επίκληση ενός ιερού ονόματος (το ινδικό τζάπα) ή μιας σύντομης φόρμουλας στην οποία φυλάσσεται ένα ιερό όνομα. Όλες οι μεγάλες παραδόσεις συμφωνούν στο ότι αυτός ο τρόπος συγκέντρωσης της προσοχής και διείσδυσης σε όλο το είναι του ανθρώπου με τη συνεχή υπόμνηση του Θεού, είναι ένα πνευματικό μέσο που ταιριάζει ιδιαιτέρως στις ανάγκες της Σκοτεινής Εποχής, όπου η θρησκεία φυλλορροεί και η εισβολή της αθεΐας γιγαντώνεται σαν πλημμυρίδα. Στη Βουδιστική Ιαπωνία, επί παραδείγματι, αυτή η μέθοδος συνδέεται με τη σχολή που είναι γνωστή ως Τζόντο, ή «Αγνή Γη», στην οποία το όνομα του Βούδα Αμιτάμπα (σημαίνει «Άπειρο Φώς») είναι και το επικλητικό μέσο. Στο Θιβετανικό Βουδισμό υπάρχει ένα παρόμοιο μέσο με τη μορφή της εξασύλλαβης φράσης Ομ μάνι πάντμε χουμ, η οποία, λόγω των πολλαπλών και σύνθετων μυστηριακών αντιστοιχιών της θεωρήθηκε ως «η πεμπτουσία της σοφίας όλα των Βουδών»· όμως ο χρόνος δεν επιτρέπει παρά μια απλή μνεία της συγκεκριμένης ιερής φόρμουλας. Στην Ισλαμική παράδοση το όνομα του Θεού (στα Αραβικά Αλλάχ) αναγνωρίζεται ως το κατ’ εξοχήν πνευματικό μέσον. Η επίκληση του, στις Σουφικές αδελφότητες που υπάρχουν με μόνο σκοπό την καλλιέργεια της εσώτερης ζωής, είναι γνωστή ως ντίκρ, ανάμνηση. Οι μυήσεις των Σούφι, οι οποίες συστάθηκαν με σκοπό να επιφέρουν στην καρδιά τη «θεία συνάντηση», ανάγονται όλες στον ίδιο τον Προφήτη...

 ISBN 960-7176-05-07

ΜΕΓΕΘΟΣ 22,5Χ14

ΣΕΛΙΔΕΣ 112

Μετάφραση: Πολυξένη Τσαλίκη

Εκδόσεις Πεμπτουσία - 1992

«…όταν τα βιβλία τα σχετικά με το σχίσμα το εξετάζουν από εντελώς εκκλησιολογική άποψη, το πρότυπο που συνήθως αποδέχονται για τη δομή της Εκκλησίας επί γης είναι αυτό που αποδέχεται η θεολογική παράδοση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Αυτό σημαίνει ότι υπεύθυνες για το σχίσμα θεωρούνται γενικά οι Εκκλησίες του ανατολικού μισού της Χριστιανοσύνης. Το σχίσμα είναι το «Ανατολικό σχίσμα», και αυτοί που θεωρούνται ως «οι σχηματικοί αδελφοί μας» είναι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Αυτό το βιβλίο ξεκινά από μια διαφορετική βάση. Απορρέει από μία αντίληψη για την Εκκλησία την οποία έχω ονομάσει πατερική, με την έννοια ότι έχει διαφυλαχθεί μέσα στην πατερική παράδοση όπως αυτή αντιπροσωπεύεται κυρίως από τους Έλληνες Πατέρες από τον δεύτερο έως τον δέκατο τέταρτο αιώνα και πέρα. Αυτή είναι η αντίληψη την οποία παίρνω ως πρότυπο και στο δικό της φως εξετάζω τις άλλες εκκλησιολογίες. Το αποτέλεσμα είναι μια εικόνα διαφορετική από αυτήν που συνήθως παρουσιάζεται».

Ο PHILIP SHERRARD γεννήθηκε στην Οξφόρδη και σπούδασε Ιστορία και Λογοτεχνία στο Cambridge και στο King’s College του Λονδίνου. Αργότερα έγινε καθηγητής στο King’s College και στο St. Antony’s College της Οξφόρδης, ενώ από το 1958 έως το 1962 υπήρξε βοηθός-Διευθυντή στη Βρεττανική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών. Με σημαντικό συγγραφικό έργο, προσπαθεί να διεισδύσει στην ουσία της βυζαντινής και νέο-Ελληνικής πνευματικότητας και να αποσαφηνίσει τους όρους της αληθινής σχέσης του ανθρώπου με τον άνθρωπο, τη φύση και τον Θεό.

Περιεχόμενα: Πρόλογος · Η Εκκλησία · Το Επισκοπικό Αξίωμα · Η Συνοδική Δομή · Δύο αντίπαλες Εκκλησιολογίες · Ο Παπισμός · Προοπτικές και διατυπώσεις του Σχίσματος · Η Χριστολογία του Σχίσματος · Τριαδικό δόγμα και Σχίσμα · Επίλογος

Σάς παραθέτουμε αποσπάσματα του βιβλίου:

...Πράγματι, η αντίληψη για τον ρόλο του Αγ. Πνεύματος βρίσκεται στην καρδιά του σχίσματος. Είδαμε ότι η πατερική εκκλησιολογία προϋποθέτει μία θεώρηση όπου το κτιστό και το άκτιστο, το υλικό και το πνευματικό, το φαινομενικό και το νοούμενο είναι πλευρές μιας και μόνης πραγματικότητας. Το ένα είναι το σύμβολο ή ο τύπος του άλλου – σύμβολο ή τύπος με την έννοια ότι μετέχει στην πραγματικότητα του αρχετύπου του οποίου αποτελεί εικόνα ή σύμβολο. Όλη η κτίση είναι μια εικόνα του θείου. Είναι «επιφάνεια» του θείου. Η Παρουσία του Θεού ενυπάρχει στο κέντρο κάθε μορίου του κτιστού κόσμου. Το κάθε τι είναι μια έκφραση της λαμπρότητας της ύπαρξής του και αναγγέλλει την ευλογία του. Και όλα προσμένουν εκείνη την αποκάλυψη που είναι η πραγμάτωση της αληθινής τους ταυτότητας, στην οποία ο Θεός θα είναι τα πάντα εν πάσι. Το κάθε τι αποβλέπει σ’ εκείνη τη μεταμόρφωση κατά την οποία θα φανεί γυμνή η εσωτερική του ομορφιά και το μεγαλείο Του.

Για να ισχύει μια τέτοια θέαση, ο Θεός πρέπει να είναι κάτι πολύ περισσότερο από την κινητήρια δύναμη της κοσμικής διαδικασίας, η άκτιστη και υπερβατική αιτία αναρίθμητων κτιστών αποτελεσμάτων που σχετίζονται με αυτόν εξωτερικά αλλά όχι εσωτερικά. Θα πρέπει να είναι κάτι πολύ περισσότερο από τον Θεό των φιλοσόφων - τον Θεό του Καρτέσιου που τόσο απέρριπτε ο Πασκάλ. Θα πρέπει να τον αντιλαμβανόμαστε ως το εσωτερικό και λειτουργικό υπόβαθρο όλης της Δημιουργίας του. Αυτή η αντίληψη εκφράζεται στην πατερική παράδοση, όταν διακρίνει στον Θεό την ουσία του, απολύτως υπερβατική και ακατάληπτη, από τις άκτιστες ενέργειές του. Μέσα από τις ενέργειές του ο Θεός φανερώνει την αιώνια δόξα του. Μέσα από αυτές είναι παρών στην καρδιά της δημιουργίας του και καθενός πλάσματός του. Διότι οι ενέργειές του είναι παρούσες στις θείες ιδέες ή λόγους διά των οποίων δημιουργεί, συντηρεί και αγιάζει τα πλάσματά του. Ως τέτοιες γίνονται αντιληπτές και κατανοητές μέσα στο αιώνιο φως του Λόγου, στον οποίο και δια του οποίου έγιναν όλα τα πράγματα. Φανερώνονται όμως δια της ενεργείας του Αγ. Πνεύματος. Το Αγ. Πνεύμα είναι όχι μόνον η μεγάλη αγιαστική δύναμη αλλά και η δύναμη που αποκαλύπτει. Αυτό ενσπείρει τους σπόρους του θείου Λόγου στην κτίση, αυτό τους τρέφει για να αναπτυχθούν και να καρποφορήσουν.

Η Εκκλησία είναι κάτι ανάλογο. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η Εκκλησία είναι αυτή η θεώρηση μεταφρασμένη σε συγκεκριμένους μορφικούς όρους. Αποτελεί τη φανέρωση του σαρκωθέντα Λόγου. Ο σαρκωθείς Λόγος είναι η κεφαλή της Εκκλησίας. Αλλά κεφαλή και σώμα σχηματίζουν μια ενιαία αδιαίρετη πραγματικότητα. «Ανάμεσα στο σώμα και στην κεφαλή δεν υπάρχει περιθώριο για κάποιο κενό – το ελάχιστο κενό θα προκαλούσε τον θάνατό μας» όπως λέει ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Και αυτό το σώμα του σαρκωθέντα Λόγου -του οποίου ο σαρκωθείς Λόγος αποτελεί την αρχή και το οποίο αποτελεί τη Εκκλησία- συνίσταται το ίδιο από θείους λόγους, εκείνους τους θείους σπόρους που είναι η εσωτερική και πιο οικεία πραγματικότητα κάθε πράγματος που υπάρχει, και οι οποίοι είναι διεσπαρμένοι σε όλη την κτίση, ανθρώπινη ή άλλη, δια της ενεργείας του Αγ. Πνεύματος. Αυτοί ακριβώς οι θείοι λόγοι, που τους συλλαμβάνουμε και τους αντιλαμβανόμαστε στο πρόσωπο του ίδιου του Λόγου, συλλογικά και ενιαία συνιστούν το σώμα του Χριστού, που είναι η Εκκλησία.

Ουσιαστικά, λοιπόν, η Εκκλησία δεν είναι μια ιστορική ή θεσμική οντότητα. Είναι μέσα μας. Η Βασιλεία του Θεού, που είναι κοινωνία στην ζωή της Εκκλησίας, είναι μέσα μας. Είναι η εσώτατη ταυτότητά μας. Είναι η εσώτατη ταυτότητα κάθε πράγματος που υπάρχει. Είναι ένας κόσμος μέσα στον κόσμο, ο κόσμος του κόσμου. Το σύνολο της κτίσης είναι το μυστήριο του Χριστού. Το σύνολο της κτίσης, χάριν των θείων σπόρων που ενυπάρχουν και εγκατοικούν σε όλα τα κτίσματα, αποτελεί την Εκκλησία και είναι εικόνα του Θεού, η επιφάνειά του. Στα ανθρώπινα όντα, σε όλα τα κτίσματα, η Εκκλησία λανθάνει απραγματοποίητη περιμένοντας να αποκαλυφθεί. Πραγματώνεται και αποκαλύπτεται στην Ευχαριστία. Η Ευχαριστία είναι ο πυρήνας της Εκκλησίας. Με τη συμμετοχή στην Ευχαριστία, το σώμα του Χριστού μέσα μας, η Εκκλησία μέσα μας, βγαίνει από τη λανθάνουσα, παθητική κατάσταση και ενεργοποιείται. Ενεργοποιείται και εκπληρώνεται, πρώτα στον άνθρωπο και μετά, μέσω του ανθρώπου, στο υπόλοιπο της κτίσης. Η Ευχαριστία έχει μια κοσμολογική και καθολική και όχι απλώς μια θεανθρώπινη σημασία. Το ίδιο ισχύει για την Εκκλησία, ή μάλλον, ο θεανθρώπινος χαρακτήρας της περιλαμβάνει τον κοσμολογικό. Το κοσμολογικό περιλαμβάνεται σ’ εκείνο το θεανδρικό μυστήριο που αποκαλύπτει. Όλη η κτίση ανακαινίζεται και μεταμορφώνεται μέσα στην Εκκλησία και μέσω αυτής.

Με αυτήν την έννοια η Εκκλησία είναι κάτι περισσότερο από μια Χριστολογική πραγματικότητα. Είναι επίσης μια πραγματικότητα της Πεντηκοστής, η αποκάλυψη του Αγίου Πνεύματος. Το Πνεύμα δεν είναι υποδεέστερο του Υιού. Δεν είναι μια λειτουργία ή ένα όργανο του Λόγου. Η δράση του πραγματικά είναι μια προϋπόθεση της ενσάρκωσης του Χριστού. Ούτε η Πεντηκοστή είναι μια απλή συνέπεια ή συνέχεια της ενσάρκωσης. Είναι το αποκορύφωμα όλης της Τριαδικής οικονομίας της αποκάλυψης και του αγιασμού. Στα γεγονότα της Πεντηκοστής το Πνεύμα κατεβαίνει ως Πρόσωπο, αποκαλύπτοντας υποστατικά στην κτίση την εσωτερική παρουσία του Χριστού, ενεργοποιώντας το σώμα του Χριστού -τους θείους λόγους- στην καρδιά όλων των κτισμάτων, αποκαλύπτοντας την Εκκλησία της οποίας είναι, Αυτοπροσώπως, η εγκατοικούσα αρχή που την πληροφορεί και η οντολογική της πραγμάτωση. Με την έκχυση του Αγ. Πνεύματος στην κτίση όλη η κτίση μεταμορφώνεται σ’ εκείνο το ευχαριστιακό μυστήριο που τελείται ενώπιον του θρόνου του Θεού. Αυτή η έκχυση -το γεγονός της Πεντηκοστής- είναι ένα εκκλησιαστικό γεγονός. Είναι το γεγονός που καθιερώνει την Εκκλησία στην πλήρη της ενότητα και καθολικότητα στην καρδιά όλων των κτισμάτων.

Επιπλέον, η ένωση την οποία το Πνεύμα ολοκληρώνει μέσα μας δεν είναι μια ένωση μη-προσωπική. Δεν σχηματίζουμε ένα μυστικό θεανθρώπινο σώμα το οποίο διακρίνεται από το σώμα του Χριστού. Ούτε η προσωπική μας ταυτότητα διαλύεται μέσα σ’ ένα συλλογικό απρόσωπο. Αντιθέτως η ενσωμάτωσή μας γίνεται στο σώμα του σαρκωθέντα Λόγου· και μολονότι αυτό το σώμα είναι μια ενιαία πραγματικότητα, εν τούτοις οι λόγοι που το αποτελούν -τα θεία σπέρματα στην καρδιά κάθε κτίσματος- είναι ιδιαίτερη για κάθε ανθρώπινο όν, για κάθε κτίσμα. Το Άγιο Πνεύμα μας μυσταγωγεί στην αλήθεια της ύπαρξής μας, τον καθέναν μας με έναν τρόπο ιδιαίτερο, ανάλογο με τη ιδιαίτερη φύση μας. Το Άγιο Πνεύμα είναι αυτό που διαφοροποιεί μέσα στην εν Χριστώ ενότητα. Τα ανθρώπινα πρόσωπα, όπως τα Πρόσωπα της Τριάδας, έχουν μιαν απόλυτη ιδιότητα· και δεν τίθεται θέμα να θυσιάσει κανείς αυτήν την ιδιότητά του ή να απορροφηθεί από μιαν απρόσωπη ουσία-ενότητα, από κάποιο αδιαφοροποίητο Εν, ούτε να εξαναγκαστεί να υπηρετήσει τον οποιοδήποτε σκοπό, πολιτικό, κοινωνικό, θρησκευτικό, ακόμη και θείο, που να θεωρείται πιο ιερός από αυτόν που ενυπάρχει μέσα του. Είμαστε ενωμένοι δια της διαφοροποίησης, διαφορετικοί δια της ενότητας. Σχηματίζουμε ένα σώμα αλλά είμαστε διαφορετικοί μέσα στις πολλαπλές και μοναδικές ταυτότητες μας. Γινόμαστε κληρονόμοι και εδραιωνόμαστε, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, σ’ εκείνη την ελευθερία που είναι η ακατάπαυστη ελευθερία των τέκνων του Θεού.

ISBN: 960-7176-07-3

Μέγεθος: 22,5Χ14

Σελίδες: 112

 Μετάφραση: Τάκης Αθανασόπουλος, Νάσια Ποταμιάνου

Εκδόσεις Πεμπτουσία – 1995

…Όπως όλοι οι ιεροί θεσμοί, το σύστημα της κάστας βασίζεται στην ίδια τη φύση των πραγμάτων ή ακριβέστερα, σε μια όψη της, και συνεπώς σε μια πραγματικότητα που, υπό ορισμένες περιστάσεις, δεν μπορεί παρά να εκδηλωθεί. Αυτό ισχύει εξίσου και για την άλλη όψη, που αναφέρεται στην ισότητα των ανθρώπων ενώπιον του Θεού. Εν ολίγοις, για να δικαιώσουμε το σύστημα της κάστας αρκεί να θέσουμε της εξής ερώτηση: υπάρχει ποικιλία ως προς της ιδιότητες και την κληρονομικότητα; Αν ναι, τότε το σύστημα της κάστας αποτελεί μια δυνατότητα και είναι νομότυπο. Στην περίπτωση απουσίας καστικών διαχωρισμών, όπου έχει επιβληθεί από την παράδοση, το μόνο ερώτημα είναι: είναι οι άνθρωποι ίσοι, όχι απλά από την άποψη της ζωικής φύσης τους, το οποίο δεν αμφισβητείται εδώ, αλλά από την άποψη του τελικού προορισμού τους; Εφόσον κάθε άνθρωπος έχει μια αθάνατη ψυχή, αυτό είναι σίγουρο. Συνεπώς σε μια ορισμένη παραδοσιακή κοινωνία αυτή η οπτική μπορεί να υπερισχύσει της άλλης, για την οποία προέχει η διαφοροποίηση των ιδιοτήτων. Η αθανασία της ψυχής είναι η αξιωματική αρχή της θρησκευτικής «ισοπολιτείας», ακριβώς όπως ο ημι-θεϊκός χαρακτήρας του νου, και άρα της διανοητικής ελίτ, αποτελεί το αξίωμα του καστικού συστήματος…

…Ποιές είναι οι βασικές τάσεις της ανθρώπινης φύσης με τις οποίες συνδέονται οι κάστες, λιγότερο ή περισσότερο άμεσα; Θα μπορούσαν να προσδιοριστούν ως διαφορετικοί τρόποι αντιμετώπισης της εμπειρικής πραγματικότητας. Με άλλα λόγια η βασική τάση στον άνθρωπο συνδέεται με τη συναίσθηση ή συνείδηση του τι είναι «πραγματικό». Για τον βραχμάνο – τον καθαρά διανοητικό, θεωρητικό και ιερατικό τύπο – πραγματικό είναι το αναλλοίωτο, το υπερβατικό. Ενδόμυχα δεν «πιστεύει» ούτε στη «ζωή» ούτε στη «γη». Κάτι μέσα του παραμένει ξένο στην αλλαγή και στην ύλη. Αυτή είναι η εσωτερική του προδιάθεση – που μπορεί να ονομαστεί και «εξιδανικευμένη ζωή» του – όποιες κι αν είναι οι προσωπικές αδυναμίες που την αμαυρώνουν. Ο ξατρίγια –ο «ιπποτικός» τύπος – κατέχει οξεία ευφυΐα που όμως στρέφεται περισσότερο προς τη δράση και την ανάλυση παρά προς τη θεωρία και τη σύνθεση. Η δύναμή του έγκειται ιδιαίτερα στον ισχυρό χαρακτήρα του. Αντισταθμίζει την επιθετικότητα της ενέργειάς του με τη γενναιοδωρία, και την παθιασμένη φύση του με την ευγένεια, τον αυτό-έλεγχο και το μεγαλείο της ψυχής. Γι’ αυτόν τον ανθρώπινο τύπο, πραγματική είναι η δράση, γιατί μέσω της δράσης καθορίζονται, μεταβάλλονται και ταξινομούνται τα πράγματα. Χωρίς δράση δεν υπάρχει ούτε αρετή, ούτε τιμή, ούτε δόξα. Ο ξατρίγια πιστεύει μάλλον στην αποτελεσματικότητα της δράσης παρά στο μοιραίο μιας δεδομένης κατάστασης. Περιφρονεί τη σκλαβιά των γεγονότων και ασχολείται μόνο με το καθορίζει την τάξη τους, να ξεκαθαρίζει το χάος, να κόβει Γόρδιους δεσμούς. Έτσι, όπως για το βραχμάνο όλα είναι μεταβλητά και ψεύτικα εκτός από το Αιώνιο και όσα συνδέονται με Αυτό (αλήθεια, γνώση, θεωρία, τελετουργία, Οδός), το ίδιο για τον ξατρίγια όλα είναι αβέβαια και περιφερειακά εκτός από τις σταθερές του ντάρμα (δράση, τιμή, αρετή, δόξα, ευγένεια) από το οποίο εξαρτώνται γι’ αυτόν όλες οι αξίες. Αυτή η οπτική μπορεί να μεταφερθεί στο θρησκευτικό πεδίο χωρίς καμμιά ουσιαστική αλλαγή ως προς την ψυχολογική της ποιότητα.

Για τον βαΐσια – τον έμπορο, τον χωρικό, τον χειροτέχνη, τον άνθρωπο που οι δραστηριότητές του είναι άμεσα συνδεδεμένες με υλικές αξίες όχι απλώς εκ των πραγμάτων και συμπτωματικά, αλλά δυνάμει της εσωτερικής φύσης του – πραγματικά είναι τα πλούτη, η ασφάλεια, η προκοπή και η ευμάρεια. Ενστικτωδώς στη ζωή του οι άλλες αξίες είναι δευτερεύουσες και ενδόμυχα δεν «πιστεύει» σ’ αυτές. Τα ιδανικά του περιορίζονται στο πεδίο της οικονομικής σταθερότητας, της υλικής τελειοποίησης της εργασίας και του κέρδους, όταν δε αυτά μεταφέρονται στο θρησκευτικό πεδίο διαμορφώνονται αποκλειστικά σε μια προοπτική συσσώρευσης αξίας εν όψει μιας μετά θάνατον εξασφάλισης. Εξωτερικά αυτή η νοοτροπία είναι ανάλογη με του βραχμάνου εξαιτίας του στατικού και ειρηνικού χαρακτήρα της. Απομακρύνεται όμως πολύ τόσο από τη νοοτροπία του βραχμάνου όσο και του ξατρίγια εξαιτίας μιας ορισμένης μικροπρέπειας του νου και της θέλησης. Ο βαΐσια είναι έξυπνος και έχει κοινό νου, αλλά του λείπουν ιδιαίτερα η διανοητική ποιότητα καθώς και οι ιπποτικές αρετές, ο ιδεαλισμός με τη ανώτερη έννοια του όρου…

…Οι «διπλογεννημένοι» (Ντβίτζα), δηλαδή οι τρεις κάστες για τις οποίες μιλήσαμε, μπορούν να οριστούν σαν πνεύμα προικισμένο με σώμα, ενώ οι σούντρα, που εκπροσωπούν την τέταρτη κάστα, σαν σώμα προικισμένο με ανθρώπινη συνείδηση. Στην πραγματικότητα ο σούντρα είναι ο άνθρωπος που είναι κατάλληλα εφοδιασμένος μόνο για χειρωνακτική εργασία, λίγο-πολύ ποσοτικού είδους, και όχι για εργασία που απαιτεί μεγαλύτερη πρωτοβουλία και πιο σύνθετη αντιμετώπιση. Γι’ αυτόν τον ανθρώπινο τύπο (που απέχει πολύ περισσότερο από τους προηγούμενους τύπους απ’ όσο απέχει ο βαΐσια από τις ευγενείς κάστες) πραγματική είναι η σωματική σφαίρα. Η βρώση και η πόση σ’ αυτήν την περίπτωση συνιστούν, μαζί με τα ψυχολογικά συνακόλουθά τους, τη μόνη ευτυχία.

...Η δυσκολία πάντως των Δυτικών να κατανοήσουν το καστικό σύστημα οφείλεται, κυρίως, στο ότι υποτιμούν τον νόμο της κληρονομικότητας, και αυτό για τον απλό λόγο ότι έχει λίγο – πολύ αδρανήσει στο τόσο χαοτικό περιβάλλον της σύγχρονης Δύσης, όπου σχεδόν ο καθένας φιλοδοξεί να ανέβει την κοινωνική κλίμακα- αν όντως μια τέτοια κλίμακα υπάρχει ακόμα- και σχεδόν κανένας δεν ακολουθεί τις πατρικές προσταγές. Ένας ή δύο αιώνες τέτοιων συνθηκών υπήρξαν αρκετοί για να κάνουν την κληρονομικότητα υπερβολικά αβέβαιη και ασταθή, πολύ περισσότερο καθόσον ούτε στο παρελθόν δεν καθοριζόταν από ένα σύστημα τόσο αυστηρό όσο οι Ινδικές κάστες. Αλλά ακόμα και εκεί όπου υπήρχε μετάδοση της τέχνης από πατέρα σε γυιό, οι μηχανές πρακτικά κατάργησαν την κληρονομικότητα. Σ’ αυτό πρέπει να προστεθεί, αφενός η ουσιαστική εξαφάνιση των ευγενών, και αφετέρου, η δημιουργία νέων «ελίτ». Τα πιο διάσπαρτα και θολά στοιχεία μεταμορφώθηκαν σε «διανοούμενους» με αποτέλεσμα, όπως θα’ λεγε ο Guénon, να μην βρίσκεται σχεδόν κανένας πιά στη θέση του. Ούτε εκπλήσσει καθόλου το γεγονός ότι η μεταφυσική γνώση έχει φτάσει να αντιμετωπίζεται σύμφωνα με την οπτική των βαΐσια και των σούντρα, μια αλλαγή που δεν μπορεί να την αποκρύψει κανένα συνονθύλευμα φλυαριών περί της κουλτούρας.

Το καστικό πρόβλημα οδηγεί στο ακόλουθο ερώτημα: πώς ορίζεται η θέση και η ιδιότητα του σύγχρονου βιομηχανικού εργάτη; Κατ’ αρχάς η απάντηση είναι ότι ο κόσμος των εργατών είναι μία τελείως τεχνητή κατασκευή που οφείλεται στις μηχανές και στη λαϊκή διάδοση των επιστημονικών πληροφοριών που συνδέονται με την χρήση τους. Με άλλα λόγια, οι μηχανές αλάνθαστα κατασκευάζουν τον τεχνητό ανθρώπινο τύπο που καλείται «προλετάριος», ή μάλλον, κατασκευάζουν το προλεταριάτο, αφού εδώ πρόκειται στην ουσία για μια ποσοτική κοινότητα και όχι για μια φυσική κάστα, μια κάστα που να βασίζεται σε μια ορισμένη ατομική φύση.

Αν ήταν δυνατόν να καταργηθούν οι μηχανές και να αποκατασταθούν οι παλιές τέχνες με όλα τα στοιχεία επιδεξιότητας και αξιοπρέπειας που ενέχουν, το «εργατικό πρόβλημα» θα έπαυε να υφίσταται. Αυτό αληθεύει ακόμα και για τις καθαρά υπηρετικές λειτουργίες ή για τις λίγο-πολύ ποσοτικές ασχολίες, απλώς γιατί οι μηχανές είναι οι ίδιες απάνθρωπες και αντι-πνευματικές. Οι μηχανές σκοτώνουν όχι μόνο την ψυχή του εργάτη, αλλά την ψυχή καθεαυτή, και γι’ αυτό επίσης την ψυχή του εκμεταλλευτή. Η συνύπαρξη εκμεταλλευτή και εργάτη είναι αδιαχώριστη από τη μηχανοποίηση. Οι τέχνες, λόγω της ανθρώπινης και πνευματικής ποιότητάς τους, προφυλάσσουν από αυτήν την χονδροειδή λύση. Η μηχανοποίηση του κόσμου, τελικά, σημαίνει τον θρίαμβο του υπολογιστικού και πανούργου σιδηρού εμπορίου. Είναι η νίκη του μέταλλου πάνω στο ξύλο, της ύλης πάνω στον άνθρωπο, της πονηριάς πάνω στην ευφυΐα.

ISBN: 960-7176-17-0

Μέγεθος: 20Χ12

Σελίδες: 88

Μετάφραση: Τάκης Αθανασόπουλος, Νάσια Ποταμιάνου

Εκδόσεις Πεμπτουσία – 1993

Σίγουρα τα κείμενα που απαρτίζουν τούτη τη συλλογή θα αποτελέσουν έκπληξη για πολλούς. Κι αυτό γιατί, αν και το διάστημα που πέρασε από την εποχή που πρωτοεμφανίσθηκε η δοξασία της μετενσάρκωσης είναι συγκριτικά μικρό, η αποδοχή της σήμερα στο «πλατύ κοινό» είναι τόσο μεγάλη, ώστε μερικές φορές αρκεί και η ελάχιστη αμφισβήτηση ή επιφύλαξη, για να εισπράξει ο εκφραστής της βλέμματα καχυποψίας ή αποδοκιμασίας. Είναι χαρακτηριστικό -για να σχηματίσει κανείς μια γενική άποψη της κατάστασης- ότι δεν υπάρχει σχεδόν ούτε ένας οπαδός της μετενσάρκωσης που να μην πιστεύει στην «αρχαιότητά της» και ότι βρίσκεται, λιγότερο ή περισσότερο καλυμμένη, σε όλες τις παραδόσεις ανά τον κόσμο.

Συγχρόνως, η έλλειψη, σε αρκετές αυθεντικές παραδόσεις, μιας ολοκληρωμένης διδασκαλίας για τα μεταθανάτια πεπρωμένα του ανθρώπου (κάτι που οφείλεται, μεταξύ των άλλων, στο ότι η όλη προσπάθεια επικεντρώνεται στο τώρα, στη διαδικασία απελευθέρωσης, που είναι και το ζητούμενο), αποτελεί, στις μέρες μας, ένα «ρήγμα» που οδηγεί πολλά ανήσυχα πνεύματα σε επικίνδυνα μονοπάτια, αν και για ορισμένους άλλους, σωτήρια ίσως στην περίπτωσή τους, αυτό το «ρήγμα» δεν άνοιξε ποτέ.

Το ζήτημα λοιπόν του τι είναι αληθές και τι όχι στην προκειμένη περίπτωση, είναι σημαντικό, γιατί η θεωρητική παραδοχή μιας εσχατολογίας μπορεί να καθορίσει, σε γενικές γραμμές, την πρακτική μέθοδο και τη στάση απέναντι στη ζωή. Τα κείμενα που περιλαμβάνονται εδώ έχουν επιλεγεί με δύο κύριους στόχους: α) την παρουσίαση της αληθινής διδασκαλίας της μετοίκησης και της μετεμψύχωσης, από την παρερμηνεία των οποίων προήλθε η μετενσαρκωτική άποψη, και β) την κατάδειξη των εγγενών ανεπαρκειών της τελευταίας. Το θέμα βέβαια δεν εξαντλείται σ’ έναν μικρό τόμο, πολύ περισσότερο αν σκεφθεί κανείς ότι για να κατανοηθεί σε βάθος απαιτείται μια «εσωτερική» γνώση ανθρωπολογίας και κοσμολογίας· αλλά σίγουρα αυτός ο μικρός τόμος συνιστά ένα πρώτο βήμα προς τον καθαρό αέρα της αληθινής μεταφυσικής.

Περιεχόμενα:

Το νόημα του θανάτου

Ο ένας και μοναδικός μέτοικος

Διαβάθμιση, εξέλιξη και μετενσάρκωση

Η μετενσάρκωση

Μετενσαρκωτικές παραδοξολογίες

Μετενσάρκωση: Γεγονότα και φαντασιώσεις

Συμπαντική εσχατολογία

Σάς παραθέτουμε κάποια αποσπάσματα του βιβλίου:

...Από την άλλη, υπάρχουν, κυρίως ανάμεσα στους αποκρυφιστές, οπαδοί της μετενσάρκωσης που αισθάνθηκαν υποχρέωσή τους να διαμαρτυρηθούν απέναντι σε «υπερβολές» ικανές να υποβαθμίσουν τον σκοπό τους. Έτσι, ο Παπύς γράφει τα εξής: «Συνιστάμε σε ορισμένους πνευματιστικούς κύκλους κάποιους τιποτένιους που ισχυρίζονται ψύχραιμα ότι είναι μετενσάρκωση του Μολιέρου, του Ρακίνα ή του Ρισελιέ, χωρίς να λογαριάζουμε τους αρχαίους ποιητές, τον Ορφέα, ή τον Όμηρο. Για την ώρα δεν χρειάζεται να εξετάσουμε αν αυτοί οι ισχυρισμοί στηρίζονται κάπου ή ανήκουν απλώς στον τομέα των διανοητικών διαταραχών. Να υπενθυμίσουμε όμως ότι ο Πυθαγόρας, κάνοντας τον απολογισμό των προηγούμενων ενσαρκώσεών του, δεν ισχυρίσθηκε ότι ήταν κάποιος μεγάλος άντρας, και να παρατηρήσουμε ότι είναι περίεργος τρόπος υπεράσπισης της αέναης προόδου των ψυχών επ’ άπειρων (θεωρία του πνευματισμού), αυτός που συνίσταται στο να δείχνει τον Ρισελιέ χωρίς ίχνος μεγαλοφυΐας και τον Ουγκώ να κάνει δεκατετρασύλλαβους στίχους μετά τον θάνατό του. Οι σοβαροί και επιστήμονες πνευματιστές, και υπάρχουν περισσότεροι απ’ όσους πιστεύεται, θα έπρεπε να επαγρυπνούν ώστε να μην συμβαίνουν παρόμοια γεγονότα». Πιο κάτω λέει ακόμα: «Ορισμένοι πνευματιστές, κάνοντας κατάχρηση αυτής της θεωρίας, παρουσιάζονται σαν μετενσάρκωση όλων των μεγάλων. Κάποιος υπαλληλάκος είναι ο μετενσαρκωμένος Βολταίρος…χωρίς την ιδιοφυΐα. Κάποιος συνταξιούχος στρατηγός, είναι ο Ναπολέων στην επιστροφή του από την Αγία Ελένη, με χαμένη όμως την τέχνη της επιτυχίας. Τέλος, δεν υπάρχει ομάδα όπου η Μαρία των Μεδίκων, η Μαντάμ ντε Μαιντενόν ή η Μαρία Στιούαρτ δεν έχουν επιστρέψει στο σώμα αγαθών αστών κυριών, συχνά νεόπλουτων, και όπου ο Κοντέ, ο Ρισελιέ, ο Μαζαρέν, ο Μολιέρος ή ο Ρουσσώ δεν διευθύνουν κάποια μικρή συνεδρία. Εδώ βρίσκεται ο κίνδυνος, εδώ βρίσκεται η πραγματική αιτία της στατικής κατάστασης του πνευματισμού κατά τα τελευταία πενήντα χρόνια. Δεν χρειάζεται να αναζητηθεί άλλη αιτία, αν προστεθεί η άγνοια και ο σεκταρισμός των αρχηγών των ομάδων». Σ’ ένα άλλο πολύ πιο πρόσφατο έργο του επανέρχεται σε αυτό το θέμα: «Ο άνθρωπος που συνειδητοποιεί το μυστήριο της μετενσάρκωσης φαντάζεται αμέσως το πρόσωπο που υπήρξε και, όλως τυχαίως, αυτό το πρόσωπο συμβαίνει να ήταν κάποιος σημαντικός και υψηλής θέσης άνθρωπος πάνω στη γη. Στις πνευματικές ή θεοσοφικές συγκεντρώσεις, βρίσκουμε πολύ λίγους μετενσαρκωμένους δολοφόνους, αλκοολικούς, ή (και έντιμα τελικά επαγγέλματα) αρχαίους μανάβηδες ή υπηρέτες. Μετενσαρκώνονται πάντα, ο Ναπολέων, κάποια μεγάλη πριγκήπισσα, ο Λουδοβίκος ο 14^ος , ο Μέγας Φρειδερίκος, κάποιοι περίφημοι Φαραώ, στο σώμα αγαθών ανθρώπων που καταλήγουν να πιστεύουν ότι έχουν υπάρξει οι μεγάλες προσωπικότητες που φαντάζονται. Για τις εν λόγω προσωπικότητες αποτελεί ήδη αρκετά σκληρή τιμωρία να έχουν επιστρέψει στη γη κάτω από παρόμοιες συνθήκες… Η αλαζονεία είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο πολλών οπαδών της θεωρίας της μετενσάρκωσης και παίζει συχνά τόσο σημαντικό όσο και καταστροφικό ρόλο. Αν δε οι μεγάλες προσωπικότητες της ιστορίας χρησιμεύουν αποκλειστικά για τις μετενσαρκώσεις των οπαδών της θεωρίας, λογικό είναι να αναγνωρίσουμε ότι οι δολοφόνοι, οι μεγάλοι εγκληματίες και οι κάθε λογής συκοφαντημένοι προορίζονται για τη μετενσάρκωση των εχθρών τους». Για τη θεραπεία του κακού που καταγγέλλει κατ’ αυτόν τον τρόπο, ορίστε τι προτείνει ο Παπύς: «Ίσως έχουμε την διαίσθηση πως ζήσαμε την τάδε εποχή, πως ήμασταν σ’ εκείνον τον κύκλο, ίσως μας αποκαλυφθεί από τον κόσμο των πνευμάτων πως υπήρξαμε κάποια μεγάλη κυρία, σύγχρονη του μεγάλου φιλοσόφου Αβελάρδου, του τόσο παρεξηγημένου από τους χοντροκομμένους συγχρόνους του, δεν έχουμε όμως τη βεβαιότητα του ακριβούς όντος που υπήρξαμε πάνω στη γη». Επομένως στην προκειμένη περίπτωση η μεγάλη κυρία δεν ήταν αναγκαστικά η Ελοίζ, και αν πιστεύουμε ότι υπήρξαμε εκείνο το περίφημο πρόσωπο είναι απλώς επειδή έχουμε ζήσει στο περιβάλλον του, πιθανώς με την ιδιότητα του υπηρέτη. Εδώ, σκέφτεται σίγουρα ο Παπύς, μπαίνει κάποιο φρένο στις πλάνες που προξενεί η αλαζονεία. Αμφιβάλλουμε όμως αν οι πνευματιστές πείθονται τόσο εύκολα να παραιτηθούν από τις αυταπάτες τους. Δυστυχώς υπάρχουν και άλλα είδη πλάνης εξίσου αξιοθρήνητα. Η σύνεση και η σοφία, σχετικές εξάλλου, που δείχνει ο Παπύς, δεν τον εμποδίζουν να γράφει ο ίδιος και εκ παραλλήλου, πράγματα σαν κι αυτά: « Ο Χριστός έχει ένα διαμέρισμα (!) που περικλείει χιλιάδες πνεύματα. Κάθε φορά που ένα πνεύμα του διαμερίσματος του Χριστού μετενσαρκώνεται, υπακούει πάνω στη γη στον ακόλουθο νόμο: 1) είναι ο πρωτότοκος της οικογενείας του, 2) ο πατέρας του ονομάζεται πάντα Ιωσήφ, 3) η μητέρα του ονομάζεται πάντα Μαρία, ή η αριθμητική αντιστοιχία αυτών των ονομάτων σε άλλες γλώσσες. Τέλος, υπάρχουν σε τούτη τη γέννηση πνευμάτων προερχόμενων από το διαμέρισμα του Χριστού (δεν λέμε από τον ίδιον τον Χριστό) εντελώς ιδιαίτερες πλανητικές όψεις που είναι άχρηστο ν’ αποκαλύψουμε εδώ». Γνωρίζουμε καλά σε τι αναφέρονται όλα αυτά. Θα μπορούσαμε να διηγηθούμε όλη την ιστορία αυτού του λεγόμενου «Κυρίου», που φερόταν σαν «το πιο παλαιό πνεύμα του πλανήτη», και ο «αρχηγός των δώδεκα που πέρασαν από την πύλη του ήλιου δύο χρόνια μετά τα μέσα του αιώνα». Εκείνοι που αρνούνταν ν’ αναγνωρίσουν αυτό τον «Κύριο» απειλούνταν με «καθυστέρηση της εξέλιξης», που μεταφραζόταν σε ποινή τριάντα τριών (33) συμπληρωματικών ενσαρκώσεων, ούτε μία περισσότερη ή λιγότερη!

Εν τούτοις, γράφοντας τις τελευταίες γραμμές, ο Παπύς είχε την πεποίθηση ότι συνέβαλλε στον μετριασμό κάποιων ακραίων φιλοδοξιών, εφόσον πρόσθετε: «Αγνοώντας όλ’ αυτά, πλήθος οραματιστών ισχυρίστηκαν ότι αποτελούν μετενσάρκωση του Χριστού επί της γης… και ο κατάλογος δεν έχει κλείσει ». Αυτή η προειδοποίηση ήταν πολύ δικαιολογημένη. Εξιστορήσαμε αλλού την ιστορία των θεοσοφιστών Μεσσιών, και υπάρχουν πολλοί ακόμη σε ανάλογους κύκλους. Ο μεσσιανισμός όμως των «νεοπνευματοκρατών» είναι ικανός να πάρει τις πιο παράξενες και ποικίλες μορφές, πέραν αυτών «των μετενσαρκώσεων του Χριστού», πρότυπο των οποίων υπήρξε ο ιεροκήρυκας Γκιγιόμ Μονό. Δεν βρίσκουμε τη θεωρία των «πνευμάτων του διαμερίσματος του Χριστού» λιγότερη παράλογη από τις άλλες. Ξέρουμε πολύ καλά τον αξιοθρήνητο ρόλο που έπαιξε στη Γαλλική αποκρυφιστική σχολή και συνεχίζει να παίζει μέχρι σήμερα στις διάφορες ομάδες που αντιπροσωπεύουν πιά τα απομεινάρια της. Από την άλλη, υπάρχει ένα πνευματιστικό «διάμεσο», η Μαντάμ Μαργκερίτ Βολφ (μπορούμε να την κατονομάσουμε αφού το πράγμα πήρε δημοσιότητα), που ανέλαβε τελευταία, από τον «οδηγό» της, την αποστολή να αναγγείλει «την προσεχή μετενσάρκωση του Χριστού στη Γαλλία». Η ίδια πιστεύει ότι είναι μετενσάρκωση της Αικατερίνης των Μεδίκων ) εκτός από καμμιά εκατοστή άλλες ζωές βιωμένες, στο παρελθόν, στη γη και αλλού, τις οποίες θυμήθηκε με κάθε λεπτομέρεια ), και δημοσίευσε ένα κατάλογο διακοσίων και πλέον «περίφημων μετενσαρκώσεων», όπου γνωστοποιεί «τι υπήρξαν άλλοτε οι μεγάλοι άντρες του σήμερα». Πρόκειται για μία ακόμη παθολογική περίπτωση αρκετά αξιοσημείωτη. Υπάρχουν επίσης πνευματιστές που έχουν μεσσιανικές αντιλήψεις εντελώς διαφορετικού είδους. Διαβάσαμε κάποτε, σε ένα ξένο πνευματιστικό περιοδικό (δεν μπορέσαμε να βρούμε την ακριβή αναφορά), ένα άρθρο του οποίου ο συγγραφέας ασκούσε, αρκετά δίκαια, κριτική σ’ εκείνους που, αναγγέλλοντας προσεχώς τη «δεύτερη έλευση» του Χριστού, την παρουσιάζουν δήθεν σαν μια μετενσάρκωση, για να δηλώσει όμως στη συνέχεια ότι αν δεν μπορεί να δεχθεί αυτή την θέση είναι απλούστατα επειδή η επιστροφή του Χριστού αποτελεί τετελεσμένο γεγονός από τον πνευματισμό: «Έχει ήδη έλθει εφόσον σε ορισμένα κέντρα καταγράφουν τις επικοινωνίες του». Στ’ αλήθεια, χρειάζεται ισχυρή δόση τυφλής πίστης για να μπορεί κανείς να πιστεύει ότι ο Χριστός και οι Απόστολοί του εμφανίζονται σε πνευματιστικές συγκεντρώσεις και μιλούν μέσω μέντιουμ, ιδίως όταν βλέπει κανείς την ποιότητα των αναρίθμητων «επικοινωνιών» που τους αποδίδονται. Υπήρξαν, εξάλλου, σε κάποιους Αμερικανικούς κύκλους, «μηνύματα» όπου, όπως ισχυρίζονται διάφοροι «μάρτυρες», ο Απολλώνιος ο Τυανεύς κατήλθε για να δηλώσει ότι και ο ίδιος υπήρξε ταυτόχρονα «ο Ιησούς και ο Απόστολος Παύλος των Χριστιανικών Γραφών», και ίσως επίσης ο Άγιος Ιωάννης, και κήρυξε τα Ευαγγέλια, οι πηγές των οποίων του είχαν δοθεί από τους Βουδιστές· μπορεί να βρει κανείς ορισμένα από αυτά τα «μηνύματα» στο τέλος του βιβλίου του Ανρί Λακρουά. Εκτός από τον πνευματισμό, υπήρξε επίσης και μία μυστική Άγγλο-Αμερικανική εταιρεία που κήρυξε την ταυτότητα του Αποστόλου Παύλου και του Απολλώνιου, ισχυριζόμενη ότι η απόδειξη βρισκόταν «σε ένα μικρό χειρόγραφο που φυλάσσεται τώρα σε μοναστήρι της Κεντρικής Γαλλίας»· υπάρχουν πολλοί λόγοι για να πιστεύουμε ότι αυτή η πηγή είναι καθαρά φανταστική, αλλά η αντιστοιχία αυτής της ιστορίας με τις πνευματιστικές «επικοινωνίες» που μόλις αναφέρθηκαν, κάνει την προέλευσή της υπερβολικά ύποπτη, καθώς επιτρέπει να σκεφθούμε ότι επρόκειτο για κάτι παραπάνω από ένα προϊόν του «υποσυνειδήτου» δύο-τριών ανισόρροπων.

ISBN: 960-7176-13-8

Μέγεθος: 14Χ22

Σελίδες:112

Πρόλογος για την Ελληνική έκδοση: Richard Nicholson

Μετάφραση: Παναγιώτη Σουλτάνης

Εκδόσεις Πεμπτουσία – 1994

...Η διαπλοκή θεωρίας και πρακτικής εφαρμογής, το πρόβλημα της αναζήτησης και της μετάδοσης της πνευματικής συμβουλής, η σχέση μεταξύ των διαφόρων θρησκευτικών μορφών, τον απασχόλησαν τον Μάρκο Πάλλη σε όλη του τη ζωή, και τα σχετικά άρθρα του, που περιλαμβάνονται εδώ, είναι απόρροια ώριμης σκέψης και εμπειρίας. Αναλύει ακόμη μιά σειρά από άλλα ζητήματα, φαινομενικά δευτερεύοντα αλλά ουσιαστικά μεγάλης σημασίας για την ανάπτυξη της πνευματικότητας, όπως την επαγγελματική κλίση και την ενδυμασία, δείχνοντας τα αδιέξοδα κι τις δυσκολίες που δημιουργεί ο σύγχρονος τρόπος ζωής και υποδεικνύοντας τρόπους για να ξεπεραστούν...

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

· Ο Γάμος της Σοφίας και της Μεθόδου

· Διασχίζοντας τα θρησκευτικά σύνορα

· Σκέψεις για την επιζήτηση και τη μετάδοση της πνευματικής συμβουλής ○ Α. Περί της καθοδήγησης του συμβουλευομένου ○ Β. Περί της ανάγκης υπάρξεως ενός παραδοσιακού πλαισίου αναφοράς ○ Γ. Τί προϋποθέτει η αφοσίωση σε μιά παραδοσιακή μορφή ○ Δ. Περί της φύσης της παράδοσης ○ Ε. Σχόλιο περί ορθοδοξίας ○ ΣΤ. Περί της δομής μιάς παράδοσης ○ Ζ. Περί των «μοναχικών» ○ Η. Περί της ανάγκης να είναι προσιτές οι μορφές ○ Θ. Μερικές παρατηρήσεις περί των υπαρχόντων μορφών ○ Ι. Περί έλξης και αποστροφής ○ ΙΑ. Περί κριτηρίων ○ ΙΒ. Περαιτέρω σχόλια περί διάκρισης ○ ΙΓ. Περί της εύρεσης του πνευματικού δασκάλου

· Η βίωση του Κάρμα

· Τα ρούχα κάνουν τον άνθρωπο; Η σημασία της ένδυσης του ανθρώπου

· Για το ζήτημα του επαγγέλματος

Σάς παραθέτουμε κάποια αποσπάσματα του βιβλίου

... Ας θυμηθούμε ότι στη Σταύρωση οι στρατιώτες που γύμνωσαν τον Χριστό από τα ιμάτιά Του, δεν ήθελαν να σχίσουν τον άρραφο χιτώνα, κι έτσι έριξαν κλήρο γι' αυτόν. Όσο για τον ίδιο τον Σωτήρα, υψώθηκε γυμνός στον Σταυρό, όπως άρμοζε τη στιγμή που ο Υιός του Ανθρώπου παραμέριζε τα τελευταία υπολείμματα του δυϊσμού, και αναδείκνυε την πρωταρχική γυμνότητα του Εαυτού. Οι χριστιανοί θεολόγοι έχουν παρατηρήσει ότι το συμβολικό ένδυμα του Χριστού είναι η Παράδοση καθεαυτή, ενιαία και «χωρίς μέρη», όπως ο Υπέρτατος Διδάσκαλος που την αποκαλύπτει. Ο «διαμερισμός του άρραφου χιτώνα» ισοδυναμεί με μιά ρήξη με την παράδοση (η οποία, βεβαίως, δεν πρέπει να συγχέεται με την προσαρμογή της μορφής της, με μιά αυστηρά ορθόδοξη έννοια, για να ανταποκριθεί στις μεταβαλλόμενες συνθήκες).

Η παράδοση είναι ένα συνεκτικό όλον, αν και ποτέ «συστηματικό» (γιατί το «σύστημα» δηλώνει έναν αυστηρό περιορισμό της μορφής). Ο άρραφος χιτώνας, εφόσον διαμεριστεί, δεν μπορεί να «μπαλωθεί» με την «αιρετική» (κυριολεκτικά, «αυθαίρετη») συρραφή κομματιών που παίρνονται τυχαία ̶ αυτοί που πιστεύουν ότι μπορούν να σώσουν την παράδοσή τους αν συμβιβαστούν με την κοσμική οπτική των πραγμάτων, θά 'πρεπε να λάβουν υπ' όψιν τους τα λόγια του Χριστού: «Και ουδείς βάλλει επίγραμμα αγνάφου πανίου επί ιμάτιον παλαιόν˙ διότι αφαιρεί το αναπλήρωμα αυτού από του ιματίου, και γίνεται σχίσμα χειρότερον».

Πρέπει επίσης να αναφέρουμε και το λεγόμενο «μοναστικό σχήμα», το οποίο βασίζεται σε έναν γενικό τύπο που συνίσταται σε ένα μονοκόμματο ύφασμα με αυστηρή γραμμή, ή αποτελείται από ράκη σκόπιμα ραμμένα μαζί, όπως συμβαίνει συχνά στον Βουδισμό. Αυτές οι μορφές ενδύματος παραπέμπουν πάντοτε στην ιδέα της πενίας και μπορούμε να θεωρήσουμε ότι συμβολίζουν τη μετάβαση στην κατάσταση της παιδικότητας. Με την παραπάνω κατηγορία συνδέεται, αν και χαλαρά, το μονόχρωμο βαμβακερό υφαντό (καντάρ) που, στην Ινδία του Γκάντι, έγινε το έμβλημα ενός συγκεκριμένου κινήματος. Και στην περίπτωση αυτή δεσπόζει η ιδέα της πενίας. Όμως, για να είμαστε δίκαιοι, πρέπει να πούμε ότι κάποιοι από τους υποστηρικτές του, επηρεασμένοι μάλλον από μιά ασύνειδη προκατάληψη ενάντια στη δυτικοποίηση, υποστήριξαν ότι ο σκοπός δημιουργίας αυτών των ρούχων ήταν καθαρά οικονομικός, δηλαδή να εξασφαλίσουν ρούχα πολλοί φτωχοί που έχασαν το επάγγελμά τους και οδηγήθηκαν στην ανέχεια υπό την πίεση της σύγχρονης εκβιομηχάνισης. Αυτό ισοδυναμεί με την άποψη ότι το καντάρ είχε έναν ωφελιμιστικό σκοπό και στερούνταν πνευματικής σημασίας, και ότι το κίνημα για την προώθηση της χρήσης του ήταν ουσιαστικά «εκτός του ναού», δηλαδή «κοσμικό». Ωστόσο είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι μόνο σε αυτό αποσκοπούσε ο άγιος ιδρυτής του κινήματος, αφού ποτέ δεν έπαψε να κηρύσσει και να αποσαφηνίζει το δόγμα ότι καμμιά δραστηριότητα, ακόμα και πολιτική, δεν μπορεί, ούτε για μιά στιγμή, να διαχωριστεί από την πίστη στον Θεό και την αφιέρωση στην υπηρεσία Του. Αυτό ακριβώς το πιστεύω του, έστρεψε στο πρόσωπό του το μίσος των κάθε είδους «προοδευτικών», που δεν παρέλειψαν να τον χαρακτηρίσουν υβριστικά (κατά τη γνώμη τους) ως «μεσαιωνίζοντα», «παραδοσιακό» και «αντιδραστικό».

Εκτός από τα δύο ειδικά παραδείγματα που μόλις παραθέσαμε, πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας σε κάποιες γενικές παρατηρήσεις που αφορούν το παραδοσιακό ένδυμα, λόγω της μεγάλης ποικιλίας των τύπων που έχει να επιδείξει ανά τους αιώνες και σε κάθε χώρα του κόσμου. Όταν χαρακτηρίζουμε κάτι ως «παραδοσιακό», το συσχετίζουμε άμεσα με μιά ιδέα που πάντοτε, και αναγκαστικά, συνεπάγεται την αναγνώριση μιάς υπερανθρώπινης επιρροής: παραθέτω μιά φράση από τα γραπτά του A.K.C.«κάθε παραδοσιακή τέχνη μπορεί να αναχθεί σε θεολογία, ή, με άλλα λόγια, δύναται να λειτουργήσει ως φορέας της αλήθειας». Έτσι, η φορεσιά που φοράει το μέλος μιάς παραδοσιακής κοινωνίας δηλώνει, εν μέρει συνειδητά και εν μέρει ασυνείδητα, ότι αυτό δέχεται μιά συγκεκριμένη άποψη για τον ανθρώπινο εαυτό και την αποστολή του, τα οποία έχουν ως σημείο αναφοράς μιά μοναδική Αρχή που περιέχει την αιτία τους (άλφα) και τον τελικό σκοπό τους (ωμέγα). Αναπόφευκτα μιά τέτοια φορεσιά διέπεται από έναν κανόνα που αντιπροσωπεύει τη συνέχεια της παράδοσης, το σταθερό στοιχείο, το Ον. Ωστόσο αυτός ο κανόνας αφήνει περιθώρια για ατομικές προσαρμογές που αντιστοιχούν με το μεταβλητό στοιχείο της ύπαρξης, την προσωρινότητα, το Γίγνεσθαι.

Στους φυλετικούς πολιτισμούς, όπου τα πράγματα είναι σαφέστερα, η τέχνη του ρούχου και του καλλωπισμού φτάνει σε τέτοιο σημείο, ώστε οι λεπτομέρειες του ανθρώπινου ενδύματος αποτελούν σχεδόν ακριβή συμβολικά ισοδύναμα της ένδυσης, του καλύμματος της κεφαλής και των κοσμημάτων που δηλώνουν τις ιδιότητές του σε μιά ιερή εικόνα (πράτιμα). Επίσης, αυτή η φορεσιά φέρει συνήθως μεταφυσικά εμβλήματα, μολονότι όσοι τη φορούν δεν έχουν πάντα επίγνωση της ακριβούς σημασίας τους. Ωστόσο ο σεβασμός που δείχνουν γι' αυτά, ασφαλώς πηγάζει από την πνευματική δύναμη που εκπέμπει η παρουσία τους. Περαιτέρω, η φυλετική φορεσιά αφήνει γυμνά κάποια μέρη του σώματος, κι έτσι θυμίζει τις φορεσιές των θεών, όπως απεικονίζονται σε αρχαία ζωγραφικά έργα και γλυπτά. Με βάση την παρατήρηση αυτή ένας φίλος μου υπέθεσε ότι οι μορφές της φυλετικής ζωής συνιστούν γενικά επιβιώσεις μιάς περιόδου πρωιμότερης από τη σημερινή Σκοτεινή Εποχή (Κάλι-γιούγκα). Δεν μας εκπλήσσει το γεγονός ότι τόσο οι «Χριστιανοί» ιεραπόστολοι, όσο και οι απόστολοι του σύγχρονου υλισμού (όχι σπάνια, τα φαινομενικώς αντίθετα κίνητρά τους τα εντοπίζουμε στο ίδιο πρόσωπο) πρέπει να χαίρονταν όταν πετύχαιναν να πείσουν κάποιον απλοϊκό χωρικό να εγκαταλείψει τις φυσικές εγγυήσεις που του παρείχαν η πατροπαράδοτη φορεσιά και τα έθιμά του. Γιατί έτσι ήταν πιο εύκολο να διαφθαρεί και να πέσει θύμα της ανατρεπτικής πειθούς τους...

...Στους σημερινούς καιρούς, που η πίεση του περιβάλλοντος αντιβαίνει σταθερά στην πνευματική προσπάθεια, καθώς τείνει να στρέφει την προσοχή του ανθρώπου αποκλειστικά στην περιφέρεια της πραγματικότητας και μακρυά από το ουσιώδες, το πλέον σημαντικό είναι η στάση του ανθρώπου απέναντι στα πράγματα και στον εαυτό του, η οποία πρέπει να καθορίζεται από τη στάση του απέναντι στον Θεό, και τίποτε άλλο. Όσο το παραδοσιακό πλαίσιο παραμένει ουσιαστικά ανέπαφο, τότε είναι δυνατή και μιά περισσότερο παθητική συμμετοχή (που στην πραγματικότητα είναι η στάση του μέσου ανθρώπου), γιατί η ίδια η παράδοση σκέφτεται και κρίνει εν ονόματι του ανθρώπου και παρόμοια καθορίζει τις μορφές με τις οποίες θα εκπληρωθεί το ντάρμα από τα διαφορετικά άτομα ̶ αυτό ακριβώς είναι η κάστα. Όταν όμως διαταράσσεται η παραδοσιακή ισορροπία, όπως συμβαίνει σήμερα, ο άνθρωπος εγκαταλείπεται στα δικά του εφευρήματα (είναι, όπως λάθος πιστεύουν, «αυτόβουλος») και υπό αυτές τις ανώμαλες συνθήκες, ο παθητικός συμμέτοχος είναι ανώφελο να ανθίσταται στις πιέσεις που τον κυκλώνουν. Μόνο η ενεργητική στάση, η οποία πάντοτε ήταν σπάνια (εκτός από τον Χρυσό Αιώνα όπου ήταν η συνήθης στάση), μια στάση κριτική και, ακόμα, μαχητική, θα δώσει τη δύναμη στον άνθρωπο να ανθέξει στην πίεση του κόσμου, η οποία, άν δεν προσκρούσει σε μια ενεργητική στάση, θα τον συντρίψει. Είναι δύσκολο να περιμένουμε απόλυτα ικανοποιητικές λύσεις, εκτός, από εξαιρετικές περιπτώσεις, στο επίπεδο της δράσης και της μορφής γενικότερα, όμως σε όποιες λύσεις και άν φτάσει κανείς, αυτές πρέπει να είναι απόσταγμα μιάς συγκεκριμένης στάσης την οποία και αναδεικνύουν˙ εφ΄όσον τα πράγματα είναι έτσι, μπορεί ο άνθρωπος να ενσωματώσει τις προσπάθειες που κάνει στην Δραστήρια Ζωή, στην ευρύτερη ζωή του πνεύματος, ακόμα και υπό τις παρούσες συνθήκες.

Είναι αλήθεια ότι εκείνοι που παραμένουν εντελώς παθητικοί και παρασύρονται από τη σύγχρονη παλίρροια, δεν υποφέρουν όπως αυτοί που βλέπουν τι συμβαίνει και αισθάνονται τη φοβερή υποβάθμιση και μόλυνση που υφίστανται έντονα το ανθρώπινο είδος και η γη. Επίσης, με μια βαθύτερη έννοια, χωρίς να συνειδητοποιεί την πραγματική κατάσταση, ο σύγχρονος άνθρωπος υποφέρει, μόνο που αδυνατεί να δώσει όνομα σε αυτήν τη μυστική δυστυχία του, την οποία αποδίδει στους κάθε είδους εξωτερικούς παράγοντες, χωρίς να συλλαμβάνει την πραγματική αιτία. Παρόμοια, ο άνθρωπος της επίγνωσης, άν και υποφέρει γι' αυτό που βλέπει να συμβαίνει ή πρόκειται να συμβεί, έχει ήσυχη τη συνείδησή του,επειδή η γνώση συμβαδίζει με τη γαλήνη, ακόμα και σε μια ζωή που από την άποψη του κόσμου, είναι γεμάτη πόνο....

ISBN: 960-7176-16-2

Μέγεθος: 22,5Χ14,5

Σελίδες: 120

Μετάφραση: Ιωάννης Τρίγκας

Εκδόσεις Πεμπτουσία – 1993

Περιεχόμενα: Πρόλογος · Η πολλαπλότητα των καταστάσεων του Όντος · Ο Παγκόσμιος Άνθρωπος · Ο μεταφυσικός συμβολισμός του Σταυρού · Οι κατευθύνσεις του χώρου · Η Ινδουιστική θεωρία των τριών Γκούνας · Η ένωση των συμπληρωματικών · Η εξάλειψη των εναντιοτήτων · Πόλεμος και ειρήνη · Το Δέντρο στο μέσον · Η Σβάστικα ·Γεωμετρική παράσταση των βαθμιδών της ύπαρξης · Γεωμετρική παράσταση των καταστάσεων του όντος · Σχέσεις μεταξύ των δύο προηγούμενων παραστάσεων · Ο συμβολισμός της ύφανσης · Παράσταση της συνέχειας των διαφορετικών τροπικοτήτων μιας και της αυτής κατάστασης του όντος · Η σχέση μεταξύ του σημείου και του χώρου · Η οντολογία της φλεγόμενης βάτου

· Μετάβαση από τις ευθύγραμμες συντεταγμένες στις πολικές συντεταγμένες - συνέχεια με περιστροφή · Παράσταση της συνέχειας των διαφορετικών καταστάσεων του όντος · Η παγκόσμια σφαιρική περιδίνηση ·Καθορισμός των στοιχείων στην παράσταση του όντος · Το σύμβολο του Γιν-Γιανγκ της Άπω Ανατολής: Μεταφυσική ισοδυναμία της γέννησης και του θανάτου · Η σημασία του κατακόρυφου άξονα: Η επιρροή της Θέλησης του Ουρανού · Η ουράνια ακτίνα και το επίπεδο της αντανάκλασής της · Το Δέντρο και ο Όφις · Η δυσαναλογία μεταξύ του ολικού όντος και της ατομικότητας · Η θέση της ατομικής ανθρώπινης κατάστασης στην ολότητα του όντος · Η Μεγάλη Τριάδα · Το κέντρο και η περιφέρεια · Τελικές παρατηρήσεις πάνω στον χωρικό συμβολισμό · Ευρετήριο

Η ΣΒΑΣΤΙΚΑ

Μία από τις πιό αξιοσημείωτες μορφές του «οριζόντιου» σταυρού, δηλαδή αυτού που χαράσσεται σε ένα επίπεδο που παριστάνει μία ορισμένη βαθμίδα της Ύπαρξης, είναι η σβάστικα, το σχήμα της οποίας φαίνεται ότι συνδέεται άμεσα με την πρωταρχική παράδοση, όχι μόνον επειδή υπάρχει από αρχαιοτάτους χρόνους αλλά και γιατί απαντάται σ’ ένα πλήθος χωρών πολύ απομακρυσμένων και διαφορετικών μεταξύ τους. Πράγματι, η σβάστικα απέχει πολύ από το να είναι αποκλειστικά σύμβολο της Ανατολής, όπως νομίζουν μερικοί• αντιθέτως, είναι από τα πιο διαδεδομένα, από τα βάθη της Ανατολής μέχρι και την απώτατη Δύση, αφού τη βρίσκουμε ακόμα και σε ιθαγενείς λαούς της Αμερικής. Είναι αλήθεια ότι στη σημερινή εποχή διατηρείται κυρίως στις Ινδίες και στην κεντρική και ανατολική Ασία, ίσως δε αυτές να είναι και οι μοναδικές περιοχές όπου η σημασία της εξακολουθεί να είναι γνωστή• ωστόσο, ακόμα και στην Ευρώπη, δεν έχει εκλείψει εντελώς. Στην αρχαιότητα συναντάμε αυτό το σχήμα ιδιαιτέρως στους Κέλτες και τους προ- Έλληνες• στη Δύση πάλι, ήταν άλλοτε ένα από τα εμβλήματα του Χριστού, και συνέχισε να χρησιμοποιείται ως τέτοιο σχεδόν μέχρι το τέλος του Μεσαίωνα.

Έχουμε πει αλλού πως η σβάστικα είναι στην πραγματικότητα το «σημείο του Πόλου». Αν τη συγκρίνουμε με το σχήμα του εγγεγραμμένου σε κύκλο σταυρού, διαπιστώνουμε εύκολα ότι πρόκειται, κατ’ ουσίαν, για δυο ισοδύναμα σύμβολα• μόνο που στη σβάστικα, αντί η περιστροφή γύρω από το σταθερό κέντρο να παριστάνεται από την περιφέρεια, δηλώνεται απλώς από μικρές γραμμές που προστίθενται στα άκρα των βραχιόνων του σταυρού σχηματίζοντας με αυτούς ορθές γωνίες• οι γραμμές αυτές εφάπτονται στην περιφέρεια και δείχνουν τη διεύθυνση της κίνησης στα αντίστοιχα σημεία. Καθώς η περιφέρεια παριστάνει τον εκδηλωμένο κόσμο, το γεγονός ότι αυτή «υπονοείται» εδώ κατά κάποιον τρόπο, δείχνει καθαρά πως η σβάστικα δεν είναι μια εικόνα του κόσμου, αλλά της δράσης της Αρχής μέσα στον κόσμο.

ISBN: 960-7176-09-X

ΜΕΓΕΘΟΣ: 22,5X14

ΣΕΛΙΔΕΣ: 180

Μετάφραση: Ελένη Αστερίου

Εκδόσεις Πεμπτουσία - 1992

Η Σεραφίτα είναι ένα έργο που θα εκπλήξει τους αναγνώστες εκείνους που έχουν συνηθίσει να βλέπουν στο πρόσωπο του Μπαλζάκ μόνο έναν «γλαφυρό ψυχογράφο» και ένα άριστο «μελετητή των ηθών του καιρού του». Η Σεραφίτα-Σεραφίτους, ον ανδρόγυνο και τέλειο, αγαπιέται συγχρόνως από έναν άντρα και μια γυναίκα, αλλά η ψυχή της, όπως λέει η ίδια, «ανήκει σ’ Εκείνον, που η ποίησή του είναι άπειρη, οι θησαυροί του ανεξάντλητοι, η αγάπη του αναλλοίωτη, η επιστήμη του αλάνθαστη». Στην εξέλιξη του έργου ο Μπαλζάκ, επηρεασμένος από τα γραπτά του Σαιντ Μαρταίν και του Σβέντενμποργκ, ασκεί έντονη κριτική στις ανθρώπινες επιστήμες και φιλοσοφίες, και σκιαγραφεί τη μετάβαση του ανθρώπινου πνεύματος από τη σφαίρα των ενστίκτων στο μονοπάτι της Πίστης, της Προσευχής και του Διαλογισμού. «Ο Θεός», λέει η Σεραφίτα, «αποκαλύπτεται πάντοτε στον μοναχικό και αφοσιωμένο στη μελέτη των θείων και στην προσευχή άνθρωπο. Ας σας κυριεύσουν η δίψα και η πείνα για τον Θεό»!

Σάς παραθέτουμε μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο:

...Ο Σβέντενμποργκ, συνέχισε ο ιερέας, έλκυε ιδιαίτερα τον βαρόνο ντε Σεραφίτζ, του οποίου το όνομα, σύμφωνα με την παλιά σουηδική συνήθεια, είχε αποκτήσει από αμνημονεύτων χρόνων τη λατινική κατάληξη ους. Ο βαρόνος υπήρξε ο πιο ένθερμος μαθητής του Σουηδού Προφήτη, ο οποίος του είχε ανοίξει τα μάτια του Εσωτερικού Ανθρώπου και τον είχε προδιαθέσει για μια ζωή σύμφωνη με τις διαταγές του Υψίστου. Αναζήτησε μεταξύ των γυναικών ένα Αγγελικό Πνεύμα, ο Σβέντενμποργκ του το είχε βρει σ΄ ένα το όραμα. Η γυναίκα του ήταν η κόρη ενός τσαγκάρη από το Λονδίνο, στον οποίο, έλεγε ο Σβέντενμποργκ, έλαμπε η ζωή του ουρανού και ο οποίος είχε εκπληρώσει τις προηγούμενες δοκιμασίες. Μετά τη μεταμόρφωση του Προφήτη, ο βαρόνος ήρθε στο Ζαρβί για να τελέσει τους ουράνιους γάμους του με τις πρακτικές της προσευχής. Όσο για μένα, κύριε, που δεν είμαι καθόλου Οραματιστής, αντιλήφθηκα μονάχα τα επίγεια έργα αυτού του ζευγαριού: η ζωή τους ήταν ζωή αγίων των οποίων οι αρετές είναι η δόξα της ρωμαϊκής Εκκλησίας. Και οι δυο γλύκαναν την αθλιότητα των κατοίκων και έδωσαν σε όλους μια περιουσία την οποία πρέπει να συντηρούν με την εργασία τους, αλλά που αρκεί για τις ανάγκες τους. Οι άνθρωποι που έζησαν κοντά τους ποτέ δεν τους είδαν να κάνουν κάποια κίνηση θυμού ή ανυπομονησίας, ήταν συνεχώς αγαθοεργοί και γλυκείς, γεμάτοι προσήνεια, χάρη και πραγματική καλωσύνη, ο γάμος τους ήταν η αρμονία δυο ψυχών διαρκώς ενωμένων. Δυο υπερβόρειες νήσσες που πετούν μαζί, ο ήχος του αντίλαλου, η σκέψη του λόγου, είναι ίσως ατελείς εικόνες αυτής της ένωσης. Εδώ όλοι τούς αγαπούσαν με μια στοργή που θα μπορούσε να εκφραστεί μονάχα αν την συγκρίνουμε με την αγάπη του φυτού για τον ήλιο. Η γυναίκα ήταν απλή στους τρόπους της, ωραία στη μορφή της, ωραία στο πρόσωπό της και είχε μια ευγένεια παρόμοια μ’ εκείνη των πιο σεβάσμιων προσώπων. Το 1783, σε ηλικία είκοσι έξι ετών, αυτή η γυναίκα συνέλαβε ένα παιδί, η κύησή της υπήρξε μια σοβαρή χαρά. Έτσι οι δυο σύζυγοι αποχαιρετούσαν τον κόσμο, γιατί μου είπαν ότι αναμφίβολα θα μεταμορφώνονταν όταν το παιδί εγκατέλειπε το ντύμα της σάρκας που είχε ανάγκη από τις φροντίδες τους την στιγμή που θα του μεταδιδόταν η δύναμη να ζει από μόνο του. Το παιδί γεννήθηκε και ήταν η Σεραφίτα που μας απασχολεί τούτη την στιγμή· από τη σύλληψή της, ο πατέρας της και η μητέρα της έζησαν ακόμα πιο μοναχικά από ό,τι στο παρελθόν, ανυψωνόμενοι στον ουρανό με την προσευχή. Η ελπίδα τους ήταν να δουν τον Σβέντενμποργκ και η πίστη εκπλήρωσε την ελπίδα τους. Την ημέρα της γέννησης της Σεραφίτας, ο Σβέντενμποργκ εμφανίσθηκε στο Ζαρβί και γέμισε με φως το δωμάτιο όπου γεννιόταν το παιδί. Λέγεται ότι τα λόγια του ήταν: -Το έργο εκπληρώθηκε, οι ουρανοί αγάλλονται! Οι άνθρωποι του σπιτιού άκουσαν τους παράξενους ήχους μιας μελωδίας, που έμοιαζε, έλεγαν, σαν να την έφερνε το φύσημα των ανέμων από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Το πνεύμα του Σβέντενμποργκ μετέφερε τον πατέρα έξω από το σπίτι και τον οδήγησε στο Φιόρδ, όπου τον εγκατέλειψε. Μερικοί άνθρωποι του Ζαρβί, που πλησίασαν τότε τον κύριο Σεραφίτους, τον άκουσαν να απαγγέλει αυτά τα γλυκά λόγια της Γραφής: «Πόσον ωραίοι επί των ορέων φαίνονται οι πόδες των αγγέλων ους απέστειλε υμίν ο Κύριος». Έβγαινα από το πρεσβυτέριο για να πάω στον πύργο, να βαφτίσω το παιδί, να του δώσω το όνομά του και να εκπληρώσω τα καθήκοντα τα οποία μου επιβάλλουν οι νόμοι, όταν συνάντησα τον βαρόνο: - «Το έργο σας είναι περιττό, μου είπε, το παιδί μας πρέπει να μείνει χωρίς όνομα πάνω σ’ αυτή τη γη. Δεν θα βαφτίσετε με το νερό της επίγειας Εκκλησίας αυτό το παιδί που μόλις βαπτίσθηκε στη φωτιά του Ουρανού. Αυτό το παιδί θα παραμείνει άνθος, δεν θα το δείτε να γερνάει, θα το δείτε να περνάει, έχετε τον υπάρχοντα, αυτός έχει την ζωή. Εσείς έχετε τις εξωτερικές αισθήσεις, αυτό δεν έχει, τα πάντα σ’ αυτό είναι εσωτερικά.» Αυτά τα λόγια τα πρόφερε με υπερφυσική φωνή, η οποία με εντυπωσίασε ακόμα πιο ζωηρά απ’ ό,τι η λάμψη η οποία ήταν αποτυπωμένη στο πρόσωπό του που νοτιζόταν από φως. Η όψη του υλοποιούσε τις φανταστικές εικόνες των εμπνευσμένων τις οποίες συλλαμβάνουμε διαβάζοντας τις προφητείες της Βίβλου. Όμως τέτοια αποτελέσματα δεν είναι σπάνια στα βουνά μας, όπου το νίτρο των μόνιμων χιονιών παράγει στον οργανισμό μας εκπληκτικά φαινόμενα. Τον ρώτησα την αιτία της συγκίνησής του. – Ήρθε ο Σβέντενμποργκ, μόλις τον άφησα, ανέπνευσα τον αέρα του ουρανού, μου είπε: -Με ποιά μορφή σας παρουσιάσθηκε; Συνέχισα. –Με τη θνητή μορφή του, ντυμένος όπως την τελευταία φορά που τον είδα στο Λονδίνο, στο σπίτι του Ρίτσαρντ Σίαρσμιθ, στη συνοικία Κολντ-Μπαθ-Φιλντ, τον Ιούλιο του 1771. Φορούσε τα ρούχα του από ρατίνα που άλλαζε αποχρώσεις, με χαλύβδινα κουμπιά, κουμπωμένο γιλέκο, λευκή γραβάτα και την ίδια επιβλητική περούκα, με πουδραρισμένες μπούκλες στο πλάι και της οποίας τα ανασηκωμένα μπροστά μαλλιά αποκάλυπταν αυτό το πλατύ και φωτεινό μέτωπο που εναρμονιζόταν με τη ψηλή, τετράγωνη κορμοστασιά του, όπου τα πάντα είναι δύναμη και ηρεμία. Αναγνώρισα αυτή τη μύτη με τα μεγάλα, γεμάτα φωτιά ρουθούνια, ξανάδα αυτό το στόμα που πάντα χαμογελούσε, αγγελικό στόμα απ’ όπου βγήκαν αυτές οι λέξεις οι οποίες με γέμισαν ευτυχία:- «Εις το επανιδείν σύντομα!»

ISBN: 960-7176-03-0

Μέγεθος: 17Χ12,5

Σελίδες: 224

 Μετάφραση:Ντίνος Παξινός

Εκδόσεις Πεμπτουσία -1993

 ...Μακάρι να ήταν ευκολότερο για έναν άνθρωπο να κάνει αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι αδυνατούν, δηλαδή να προχωρήσει πέρα από τον εαυτό του και να τον αντικρύσει απ’ έξω – ένα απ’ έξω που στην πραγματικότητα είναι το αληθινό μέσα του. Τότε θα βρισκόταν μέσα σε μια απέραντη αργυρή σιγή και θά 'βλεπε το εγώ του σαν κάτι το εντελώς ασήμαντο, σαν κάτι το ασφυκτικό, το θορυβώδες, το αναβράζον.

Εκείνο που κάνει την πνευματική πραγμάτωση τόσο δύσκολη είναι ότι το εγώ είναι ανεστραμμένο, σαν να έχει γυρίσει τα μέσα έξω, σαν ξένος προς την Πραγματικότητα. Μέσα σ’ αυτήν την κατάσταση αντιστροφής, το κυνηγητό των αντανακλάσεων στον καθρέφτη της Πραγματικότητας δεν είναι τόσο δύσκολο, άν φυσικά υπάρχουν τα ανάλογα χαρίσματα. Εκείνο που είναι δύσκολο –ανθρώπινα μιλώντας– είναι η πορεία από την αντιστροφικότητα προς τα έξω...

...Εκείνο που είναι ουσιαστικό στην πνευματική ζωή, είναι ότι η στάση μας προς τον κόσμο και τον πλησίον μας πρέπει να χαρακτηρίζεται από τη διάθεση να δίνουμε και όχι να παίρνουμε, όχι να περιμένουμε κάτι. Αυτός που δεν εξαρτάται από ό,τι είναι ευχάριστο είναι παρομοίως ανεξάρτητος από ό,τι είναι δυσάρεστο• αυτός που κυριαρχεί στο ένα, κυριαρχεί επίσης και στο άλλο. Η πικρία δεν μπορεί να μας πιάσει στον ύπνο όταν ήδη προβλέπεται στη στάση μας προς τον κόσμο• όταν υπάρχει ήδη από την αρχή, στη σωστή της θέση• όταν δεν είναι αληθινή πικρία, αλλά απλώς μια δίκαιη εκτίμηση του περιορισμένου και του εφήμερου• όταν δεν αποβλέπει στην απόκτηση, όταν δεν επιζητά την ευχαρίστηση, και όταν εξισορροπείται από την προσφορά και την προθυμία να δώσει κανείς...

...Εγώ και ο κόσμος: το ένα χρειάζεται το άλλο. Δεν είναι μόνο το εγώ που χρειάζεται τον κόσμο ως ευχαρίστηση και μέσο διατροφής, αλλά και ο κόσμος αδυνατεί να δράσει χωρίς το συμπλήρωμά του, καθόσον επιθυμεί να βιωθεί με μια λαχτάρα ανικανοποίητη• είναι ίδιον της φύσης του να κάνει ό,τι μπορεί για να κρατήσει άσβηστη τη φωτιά τού εγώ, ή, αν το θεωρήσουμε διαφορετικά, για να διατηρήσει τον πάγο τού εγώ στην ψυχρότητα και τη σκληρότητά του• εν συντομία, προκειμένου να εμποδίσει τη διαφυγή μας από το παιχνίδι του. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν πρέπει να μας εκπλήσσει τίποτα απ’ όλα εκείνα με τα οποία ο κόσμος μάς τυφλώνει.

Ταυτόχρονα, το ονειρώδες υλικό «κόσμος» είναι κατά μια έννοια ατελείωτο εκ των έσω, διότι όλες οι εικόνες που μας προσκολλούν σ’ αυτό μαρτυρούν την παρουσία Εκείνου που αυτό δεν είναι, και το οποίο είναι απείρως περισσότερα απ’ αυτό• Εκείνου που θα του άρεσε να κρύβεται μα που πρέπει να αποκαλύπτεται, υφιστάμενο έτσι τον πόνο της μη-ύπαρξης.

Υπάρχει μόνο ένα Όν. Υπάρχει μόνο ένας Μάρτυρας, ένας Παρατηρητής. Και υπάρχει μόνο μια Χαρά, που στηρίζεται ταυτόχρονα στον Εαυτό και σ’ ένα υπερβολικό δόσιμο του Εαυτού, πέφτοντας σαν μπόρα σε χιλιάδες μορφές και κινήσεις.

ISBN: 960-7176-10-3

Μέγεθος: 19,5Χ12

Σελίδες: 48

Μετάφραση: Παναγιώτης Σουλτάνης

Εκδόσεις Πεμπτουσία -1994

 Η ιδέα του ανδρογύνου αναπτύσσεται περαιτέρω στη σκέψη του μαθητή και συγχρόνου του Soloviev, του Dimitri Merezhkovsky. Στο βιβλίο του, Το μυστικό της Δύσης, αφιερώνει ένα κεφάλαιο για το θέμα, προχωρώντας σε πιο σύνθετες παρατηρήσεις. Ο Soloviev μιλάει για τον πνευματικό-φυσικό του χαρακτήρα. Ο Merezhkovsky μιλάει για την τετραπλή του φύση. Ο άνδρας και η γυναίκα αντανακλούν, με την επίγεια ζωή τους, το αμφισεξουαλικό Όν –το Ανδρόγυνο– της αιωνιότητας, ή ό,τι ο Merezhkovsky αποκαλεί ως τέταρτη διάσταση. Έτσι, ο άνδρας και η γυναίκα στην επίγεια ζωή τους είναι ο καθένας, ατομικά, αμφισεξουαλικός, μολονότι στον καθένα δεσπόζει ένα φύλο. Ο Merezhkovsky βλέπει ότι αυτό αντανακλάται και στη φυσική δομή του σώματος: δυο μάτια, δύο αυτιά, δυο εγκεφαλικά ημισφαίρια, κ.ο.κ. Ο εραστής, γράφει, βλέπει στα μάτια του αγαπημένου του τα δυο πρόσωπά του, σαν να αντανακλώνται σε δυο καθρέφτες• ο αγαπημένος βλέπει μια παρόμοια αντανάκλαση στα μάτια του. Στον κόσμο τούτο υπάρχουν τέσσερα πρόσωπα – δυο άνδρες και δυο γυναίκες. Στον άλλο κόσμο υπάρχουν δυο Ανδρόγυνα. Έτσι, σκοπός της γήινης σχέσης μεταξύ ανδρός και γυναικός είναι η ένωση, μέσω της ύψιστης μορφής αγάπης, όχι δυο, αλλά τεσσάρων μερών: τα δυο μέρη της μιας προσωπικότητας θέλουν να ενωθούν με τα δυο μέρη της άλλης. Με τους όρους του κόσμου τούτου –του ουσιαστικά τρισδιάστατου– αυτό είναι άτοπο. Γι’ αυτό και η σχέση ανδρός και γυναικός, προκειμένου να ολοκληρωθεί, πρέπει να υπερβεί τα όρια του κόσμου τούτου. Η φθορά πρέπει να ενδυθεί την αφθαρσία, η θνητότητα να ενδυθεί την αθανασία. Ο διχασμός του αρσενικού και του θηλυκού θα αρθεί με τη γαμήλια ένωση των δυο προσωπικοτήτων που έχουν αποδεσμευτεί από το απρόσωπο και αυτοκαταστροφικό της γήινης σεξουαλικότητας. Αυτή η ανασύσταση της πρωταρχικής ενότητας είναι το πεπρωμένο στο οποίο αποβλέπει το όλον της δημιουργίας. Τα πάντα στη φύση αντανακλούν την πρωταρχική ενότητα του αρσενικού και του θηλυκού. Κάθε άτομο ενέχει τους δυο πόλους της αρχικής ενιαίας δύναμης –έλξη και απώθηση, θηλυκός παθητικός πόλος, αρσενικός ενεργητικός πόλος. Η φύση στην ολότητά της είναι γέννημα του ερμαφρόδιτου έρωτα-Λόγου. Γι’ αυτό και στον μύθο του Πλάτωνα τα σώματα των ανδρογύνων είναι τέλεια σφαιρικά, σαν ήλιοι ή σαν ουράνια σώματα. Η σφαίρα είναι η εικόνα του αρχικού και τέλειου άρτιου Προσώπου, στο οποίο οι δυο ουσίες, η αρσενική και η θηλυκή, ενώνονται σε ένα…

...Όμως, όποια κι αν είναι η τελική ολοκλήρωση της ένωσης μεταξύ ανδρός και γυναικός, το σεξουαλικό στοιχείο είναι καθοριστικό στη σχέση τους. Ακόμα κι αν το ονομάσουμε αγάπη, και είναι αγάπη, παραμένει σε μεγάλο βαθμό μια σεξουαλική αγάπη. Είναι η δύναμη που έλκει τα δυο φύλα και ζητάει να εκφραστεί στη συνάντηση και την ένωση των δυο προσώπων. Είναι η βάση του γάμου, όχι αναγκαστικά επειδή ο σκοπός του γάμου εκπληρώνεται με αυτήν τη σεξουαλική συνάντηση και ένωση, αλλά επειδή αποτελεί τη μαγιά χωρίς την οποία δεν μπορεί να υπάρξει γάμος με την πραγματική έννοια. Συνεπώς, χωρίς αυτήν δεν μπορεί να υπάρξει μυστήριο του γάμου με την αληθινή έννοια του όρου. Κατέχει ή μπορεί να κατέχει, μια μυσταγωγική ιδιότητα και λειτουργία. Πρέπει επίσης να αναγνωρίσουμε ότι μολονότι ο σκοπός του γάμου επιτυγχάνεται όταν η σχέση ανδρός και γυναικός είναι τέτοια ώστε το μυστήριο να καθίσταται μια δραστική υπαρξιακή πραγματικότητα με τον τρόπο που δηλώσαμε παραπάνω, η πραγματικότητα αυτή σε καμμιά περίπτωση δεν επέρχεται αυτόματα, μέσω της ανταλλαγής γαμήλιων όρκων ή της ευλογίας του ιερέα. Αυτό που κυρίως επέρχεται στη σχέση κατά τη γαμήλια τελετή, είναι η δυνατότητα να καταστεί η σχέση μια μυσταγωγική πραγματικότητα, αφού προηγουμένως εκπληρωθούν κάποιοι όροι. Από τούτο έπεται ότι η κατανόηση του τρόπου και του χρόνου που απαιτείται για να μπορέσει η σχέση ανδρός και γυναικός να μετασχηματιστεί σε μυσταγωγική πραγματικότητα, προϋποθέτει δυο πράγματα: πρώτον, την κατανόηση του σεξουαλικού στοιχείου που τους συνδέει, και δεύτερον, την κατανόηση των συνθηκών που πρέπει να ικανοποιηθούν πριν η ένωσή τους μεταμορφωθεί σε μια ζωντανή ενσάρκωση του ίδιου του μυστηρίου.

Η ενέργεια που εκδηλώνεται ως σεξουαλική ενέργεια στον άνδρα και στην γυναίκα, πηγάζει από τα βαθύτερα στρώματα της ζωής τους. Έχει τις ρίζες της στο έσχατο μυστήριο της ύπαρξής τους. Είναι η πηγή και η γενεσιουργός αιτία κάθε ανθρώπινης δημιουργίας, όποια μορφή κι αν παίρνει αυτή. Είναι το ακτινοβόλο, μαγνητίζον και δονητικό ρεύμα που διατρέχει όλο το ζωντανό οικοδόμημα της ανθρώπινης ζωής, και πέρα από την ανθρώπινη ζωή. Είναι η ενέργεια της ίδιας της ζωής, θεία από την προέλευσή της και ιερή από την φύση της, που δεν παύει να είναι ιερή ακόμα κι αν η χρήση της, λόγω άγνοιας ή κακίας, διαστρέφεται ή εκφυλίζεται. Τέλος είναι μια ενέργεια η οποία πολώνεται στον σεξουαλικό χαρακτήρα της ανθρώπινης και κάθε άλλης ζωής. Πολώνεται σε αρσενικό και θηλυκό, ενεργητικό και παθητικό, σε μια δύναμη που διεγείρει και μια δύναμη αδρανή και λανθάνουσα. Που περιμένει διέγερση. Και μια συνθήκη της πλήρους, δημιουργικής ροής και εκδήλωσης αυτής της ιερής ενέργειας στην ανθρώπινη και κάθε άλλη ζωή, είναι η συνάντηση και διεπίδραση των σεξουαλικών δυνάμεων στις οποίες πολώνεται.

Από αυτό συνάγονται άμεσα δύο πράγματα. Το πρώτο είναι ότι η εν λόγω ενέργεια δεν αντλεί τη μυσταγωγική της ιδιότητα από κάποιον σκοπό, όπως η τεκνοποίηση, σε σχέση με τον οποίον λειτουργεί ως μέσο. Αντλεί τη μυσταγωγική της ιδιότητα από το γεγονός ότι η προέλευσή της είναι θεία και η φύση της ιερή. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε εκδήλωση της εν λόγω ενέργειας στην ανθρώπινη ζωή είναι αναγκαστικά ιερή. Τούτο είναι ένα τελείως διαφορετικό ζήτημα. Μόνον όταν της επιτρέπεται να εκδηλωθεί ως μια δημιουργική, θεοποιητική δύναμη μπορούμε να πούμε ότι λειτουργεί με τρόπο μυσταγωγικό. Μόνον όταν χρησιμοποιείται στη διαδικασία της μεταμόρφωσης ή μεταστοιχείωσης της ανθρώπινης φύσης, έτσι ώστε αυτή η φύση να γίνει, ή να αρχίσει να γίνεται, η ενσάρκωση μιας μυσταγωγικής πραγματικότητας, μπορούμε να πούμε ότι λειτουργεί με τέτοιον τρόπο. Αν χρησιμοποιηθεί διαφορετικά – αν διαστρέφεται, εκφυλίζεται ή αχρηστεύεται – δεν σημαίνει ότι χάνεται η ενδόμυχη ιερή της φύσης. Ωστόσο δεν δύναται έτσι να λειτουργήσει μυσταγωγικά. Αυτό δηλώνει αμέσως έναν τουλάχιστον από τους όρους που πρέπει να εκπληρώνονται προκειμένου ο γάμος να καταστεί μία ζωντανή ενσάρκωση του μυστηρίου.

ISBN: 960-7176-15-4

ΜΕΓΕΘΟΣ: 19,5Χ12

ΣΕΛΙΔΕΣ: 80

Ο διασημότερος Τέκτων της Γαλλίας του 20ου αιώνος, αποκαλύπτει όλη την συμβολική αλληγορία του βαθμού του Διδασκάλου. ''Όπως μας δίνει να αντιληφθούμε το τελετουργικό του τρίτου βαθμού, οι Αληθινοί Διδάσκαλοι εδρεύουν αόρατοι μέσα σε ένα ακτινοβόλο φως, πίσω από το πυκνό παραπέτασμα που τους χωρίζει από τους εργάτες, οι οποίοι έχουν παραδοθεί στον εαυτό τους, μέσα στο σκοτάδι και το πένθος … … Ποιοι είναι όμως αυτοί οι εκπαιδευτές-οδηγοί, αυτοί οι άγνωστοι; Ο Τεκτονισμός θέτει το πρόβλημα χωρίς να το λύνει, ωσάν να ήθελε με αυτόν τον τρόπο να προτρέψει τα μέλη του να εμβαθύνουν στο μυστήριο εκείνο, όπου περικλείεται το ύψιστο μυστικό κάθε μυήσεως. Οι αυθεντικοί Διδάσκαλοι είναι οι δημιουργικές Διάνοιες του Σύμπαντος, και για τους Μυημένους που έρχονται σε επαφή μαζί τους αποτελούν δραστικές και πραγματικές δυνάμεις, ενώ σύμφωνα με την παράδοση είναι οι Ανώτεροι `Αγνωστοι …''. Oswald Wirth.

---***---Αυτό το βιβλίο υπάρχει και με ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. Εάν δεν σάς ενοχλεί με αυτά τα ελαττώματα, αναζητήστε το (και ''χτυπήστε '' το καλάθι αγορών σας) στην κατηγορία ''Ταλαιπωρημένα'' εκδόσεις Τετρακτύς με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-85514-7-1
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες

Θα επανακυκλοφορήσει σύντομα

Ο Γ. Γουίλμχερστ ως Μεγάλος Αξιωματικός της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας δίνει μία από τις πλέον υπεύθυνες απαντήσεις εμβαθύνοντας στα θεμέλια της Τεκτονικής Διδασκαλίας: Ο βαθύτερος συμβολισμός του Ελευθεροτεκτονισμού · Φιλοσοφικές και Εσωτερικές Ερμηνείες · Μύηση και Μέγα Έργο · Οι 3 Συμβολικοί Βαθμοί · Οι θέσεις των Αξιωματικών της Στοάς και η αντιστοιχία τους με τον ανθρώπινο οργανισμό.


:: ISBN 978-960-8141
:: Μέγεθος
:: Σελίδες

Θα επανακυκλοφορήσει σύντομα

Το ''Βιβλίο του Τέκτονος Εταίρου'' αποτελεί έναν ύμνο στην εργασία: ''Η εργασία στην οποία αναφέρεται όμως, είναι εκείνη στην οποία αφιερώθηκαν οι σοφοί όλων των εποχών και απέχει πολύ από το να περιορίζεται στην εκτέλεση συμβολικών τελετών, όσο βαθειά αλληγορικές και αν είναι αυτές. Το Μέγα Έργο στο οποίο μας προτρέπει ο Ελευθεροτεκτονισμός προϋποθέτει στην πραγματικότητα μία ενεργό συμμετοχή εκ μέρους μας, στην πιο θαυμαστή επιχείρηση που μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος νους, εφ' όσον πρόκειται για την δημιουργία του Κόσμου ή για την αποπεράτωσή της, πράγμα που έχει την ίδια αξία. Για να αποθανατίσουμε τους εαυτούς μας θα πρέπει να τεθούμε ανεπιφύλακτα στην υπηρεσία του Μεγάλου Έργου, γιατί όσο καλύτερα εξασκούμε την μυητική εργασία τόσο περισσότερο ανεβαίνουμε στην κλίμακα των όντων...''. Oswald Wirth.


:: ISBN 978-960-8141
:: Μέγεθος
:: Σελίδες

Από τον συγγραφέα της ''Μυστικιστικής ζωής του Ιησού'' έχουμε ένα εντελώς διαφορετικό βιβλίο που έχει σχέση με τις περιόδους που αναλογούν στον κάθε άνθρωπο και στον επηρεασμό τους από τις Συμπαντικές δυνάμεις. Βασισμένο σε ένα παλαιό σύστημα των Σοφών Διδασκάλων που συνάντησε ο συγγραφέας στο Θιβέτ το 1920, μας δείχνει έναν απλούστατο τρόπο ώστε να βρίσκουμε τις ευνοϊκές ή δυσμενείς περιόδους που μας αναλογούν, για να τις χρησιμοποιήσουμε θετικά για την υγεία, την δουλειά μας, την προσωπική μας επιτυχία και ευτυχία. Μας υποδεικνύει ακόμα τις κλίσεις μας, τα ταλέντα μας καθώς και σε ποιες χώρες έχουμε επανενσαρκωθεί με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μας.

:: ISBN 978-960-8141-
:: Μέγεθος
:: Σελίδες

Η Mappa Mundi

Οι ρίζες της χημείας, όπως διδάχθηκα στο δημοτικό του Χάμπστεντ (Hampstead), βρίσκονται στο σκοτεινό παρελθόν της Αλχημείας. Την πρώτη μου ματιά στον τρόπο της μεσαιωνικής σκέψης της έλαβα από την δασκάλα μου στο σχολείο, που δίδασκε ότι οι αλχημιστές προσπαθούσαν να κάνουν το μολύβι χρυσό, και τι ανόητη ιδέα που ήταν κάτι τέτοιο. Στην φαντασία μου, αυτό ήταν μια έκρηξη αστέρος, «προσπαθούσαν να κάνουν το μολύβι χρυσό!» Η δασκάλα μου μιλούσε, ακόμα, για τα τέσσερα στοιχεία και το στοιχείο του Αιθέρα, ο οποίος, όπως εξηγούσε, διαπερνά όλη την ύλη, που οι άνθρωποι του Μεσαίωνα τον πίστευαν ως ενδιάμεσο
πνευματικό ρευστό. Όμως η δασκάλα μου γελοιοποιούσε και αυτήν την θεωρία. Πολλά χρόνια αργότερα βρήκα τα κείμενα του Παράκελσου και του Χάνεμαν, καθώς και τον άνθρωπο που με ώθησε στην πρακτική της ομοιοπαθητικής, τον Τζων Νταμόντε (John Damonte). Ο Τζων Νταμόντε είχε αναπτύξει έναν «χάρτη» με τα τέσσερα στοιχεία για τον σκοπό της διάγνωσης, ο οποίος, αν και διαφέρει από αυτόν που δίνεται εδώ, ήταν μία «πρώτη λήψη» για κάποιον που άρχιζε να συνενώνει την ομοιοπαθητική, τις ιατρικές τέχνες και την γιουνγκιανή ψυχολογία με τις διδασκαλίες των Ελλήνων φιλοσόφων, την Αστρολογία και την Αλχημεία. Σας τον προσφέρω με την ελπίδα ότι θα ανοίξει, κατά τον ίδιο τρόπο, τις πόρτες σε συμβολικά και φανταστικά, αλλά και πραγματικά βασίλεια.


:: ISBN: 978-960-8419-22-3

:: ΜΕΓΕΘΟΣ:20,5X14

:: ΣΕΛΙΔΕΣ: 100

(ΜΕ ΕΙΔΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΜΩΡΑ)
ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ
1.Εισαγωγή
2.Εμβόλιο κατά της γρίπης. Προστατεύει ή όχι;
3.Θεραπευτικά μέσα για γρίπη και κρυολογήματα
3.Θεραπευτικά μέσα για γρίπη

Aconitum napellus (acon)
Apis mellifica (apis)
Arnica montana (arn)
Arsenicum album (ars)
Arsenicum iodatum (ars-i)
Asclepias tuberose (asc-t)
Badiaga (bad)
Baptisia (bapt)
Belladonna (bell)
Bryonia alba (bry)
Causticum (caust)
Chelidonium majus (chel)
China officinalis (chin)
Dulcamara (dulc)
Eryngium aquaticum (ery-a)
Eucalyptus globulus (eucal)
Eupatorium perfoliatum (eup-per)
Ferrum phosphoricum (ferr-p)
Gelsemium sempervirens (gels)
Influenzinum (influ)
Kalium bichromicum (kali-bi)
Lobelia purpurascens (lob)
Mercurius solubilis (merc)
Nux vomica (nux-v)
Pulsatilla pratensis (puls)
Pyrogenium (pyrog)
Rhus toxicodernon (rhus-t)
Salicylicum acidum (sal-ac)
Sarcolacticum acidum (sarcol-ac)
Sulphur (sulph)
Tuberculinum (tub)
3.2Θεραπευτικά μέσα για κρυολογήματα
Aconitum napellus (acon)
Aesculus hippocastanum (aesc)
Allium cepa (all-c)
Ammonium carbonicum (am-c)
Ammonicum muriaticum (am-m)
Aralia racemosa (aral)
Aranea diadema (aran)
Arsenicum album (ars)
Arsenicum iodatum (ars-i)
Arum triphyllum (arum-t)
Baryta carbonica (bar-c)
Belladonna (bell)
Borax veneta (borx)
Bromium (brom)
Bryonia alba (bry)
Calcarea carbonica (calc)
Camphora officinalis (camph)
Cancer fluviatilis (canc)
Capsicum annum (caps)
Carbo vegetabilis (carb-v)
Chamomilla (cham)
Cinnabaris (cinnb)
Comocladia denata (com)
Coralium rubrum (cor-r)
Drosera rotundifolia (dros)
Dulcamara (dulc)
Euphrasia officinalis (euph)
Gelsemium sempervirens (gels)
Hepar sulphuris (hep)
Hydrastis Canadensis (hydr)
Iodum (iod)
Ipecacuanha (ip)
Kalium bichromicum (kali-bi)
Kalium iodatum (kali-i)
Kalium muriaticum (kali-m)
Lac caninum (lac-c)
Lycopodium clavatum (lyc)
Mercurius solubilis (merc)
Natrium carbonicum (nat-c)
Natrium muriaticum (nat-m)
Nux vomica (nux-v)
Phosphorus (phos)
Pulsatilla pratensis (puls)
Rhus toxicodendron (rhus-t)
Sabadilla (sabad)
Sambucus niger (samb)
Spongia marina tosta (spong)
Sticta pulmonaria (stict)
Sulphur (sulph)
Tuberculinum (tub)

4.Πίνακες θεραπευτικών μέσων για γρίπη
5.Συνοπτικοί πίνακες θεραπευτικών μέσων
5.1 Για γρίπη
5.2 Για κρυολογήματα

1.ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Οι ασθένειες από γρίπη είναι μια ομάδα ασθενειών που οφείλονται σε διαφόρους μολυσματικούς διεγέρτες που, όμως, έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό την συνήθως γρήγορη εξέλιξή τους και την
προσβολή κυρίως των ανωτέρων αναπνευστικών οδών.

Σημεία της διάγνωσης είναι:
Εκδήλωση συνήθως με επιδημικό τρόπο και όχι   σποραδικά.
Συνήθως απότομη έναρξη με κακουχία, πυρετό, ρίγος, βήχα, κόρυζα, μυαλγίες, οπισθοστερνικό
ερεθισμό, δυσκαταποσία, κεφαλαλγία, ρινική συμφόρηση, περιστασιακά ναυτία. Επίσης φαρυγγικός ερεθισμός, εξέρυθρο πρόσωπο, ενημμένοι επιπεφυκότες.
Σε εργαστηριακές εξετάσεις διαπιστώνεται λευκοπενία, μπορεί και πρωτεϊνουρία.
Επιπλοκές: Νέκρωση του αναπνευστικού επιθυλίου, που προδιαθέτει σε δευτεροπαθείς βακτηριακές λοιμώξεις.
Συχνές επιπλοκές είναι οξεία παραρινοκολπίτιδα, μέση ωτίτιδα, πυώδης μηνιγγίτιδα, πνευμονία.
Σπανιότερα περικαρδίτιδα, μυοκαρδίτιδα, θρομβοφλεβίτιδα.
Σύνδρομο Reye, σπάνια αλλά σοβαρότερη επιπλοκή, ιδιαίτερα σε παιδιά, που συνίσταται από ταχέως επιδεινούμενη ηπατική ανεπάρκεια και εγκεφαλοπάθεια, με περίπου 30% θνητότητα.
Πριν από χρόνια και για ένα μακρύ χρονικό διάστημα, η ιατρική θεωρούσε ότι με την αποστείρωση θα μπορούσε να ελέγξει το πρόβλημα της γρίπης και ότι με αντιστοίχως επιλεγμένα χημικά φάρμακα θα μπορούσε να εξοντώσει τους μολυσματικούς διεγέρτες στο ανθρώπινο σώμα. Είναι, φαίνεται, πολύ δύσκολο να γίνει αντιληπτό ότι σκοτώνοντας δεν μπορεί κανείς να επιφέρει θεραπεία. Όμως αυτός ο τρόπος σκέψης, η νίκη δια της βίας, είναι βαθειά ριζωμένος στον άνθρωπο και δεν μπορεί εύκολα να απαλλαχθεί απ’ αυτόν. Έτσι επί ολόκληρες δεκαετίες ο ανθρώπινος οργανισμός υφίσταται έναν πραγματικό βομβαρδισμό από τα χημικά φάρμακα. Τα κύματα των επιθέσεων των αντιβιοτικών, διαδέχονται το ένα το άλλο. Και αν οι μολυσματικές αρρώστιες είχαν γίνει εξ αιτίας αυτών των βομβαρδισμών σπανιότερες, θα λέγαμε ότι στις επιθέσεις αυτές υπάρχει κάποιος σκοπός. Όμως έχουν γίνει σπανιότερες ή μήπως ισχύει το αντίθετο; και εκτός απ’ αυτό, πόσοι άνθρωποι που έχουν υποστεί τον φοβερό βομβαρδισμό των αντιβιοτικών και που εξ αιτίας ακριβώς αυτού του βομβαρδισμού έχουν υποστεί καταπίεση της μόλυνσης, αρρωσταίνουν διαρκώς;
Είναι απορίας άξιο ότι ενώ η ιατρική πράττει σύμφωνα με τα λόγια του Pasteur, φαίνεται να αγνοεί τα όσα είχε πει. Διότι ο Pasteur είχε τονίσει τον κύριο παράγοντα που προστατεύει τον άνθρωπο από την μετάδοση των ασθενειών λέγοντας, ότι η υγεία του εξαρτάται από την ατομική αμυντική ικανότητα παρά από τα βακτηρίδια.
Έτσι, τον πρώτο τεράστιο ενθουσιασμό για την χρήση των αντιβιοτικών, διαδέχθηκε ο σκεπτικισμός και τώρα συστήνεται η με μεγάλη προσοχή χρήση τους. Η πράξη όμως αποδεικνύει ότι ο γιατρός ή δεν μπορεί να κάνει κάτι άλλο από το να χορηγήσει αντιβιοτικά ή, φοβούμενος ότι θα κατηγορηθεί αν προκύψει κάποια επιπλοκή, χορηγεί έτσι κι αλλιώς αντιβιοτικά.

Ένα άλλο κεφάλαιο που πρέπει να αναφέρω, είναι οι εμβολιασμοί και ειδικότερα οι εμβολιασμοί κατά της γρίπης. Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικώς με το θέμα των εμβολιασμών θα βρείτε στο θαυμάσιο βιβλίο του δρ. της ιατρικής Gerhard Buchwald με τον τίτλο «Εμβολιασμοί. Μια επιχείρηση βασισμένη στον φόβο», των εκδόσεων «Βιβλιοθήκη του Ρόδου». Από το βιβλίο αυτό παραθέτω το μέρος που ασχολείται με το εμβόλιο της γρίπης.
Η ύλη του παρόντος πονήματος προέκυψε από σχετικό σεμινάριο στο Ιπποκράτειο Κέντρο
Κλασσικής Ομοιοπαθητικής. Θεωρώ ότι η παρακολούθηση των σεμιναρίων αυτών δίδει στους
ομοιοπαθητικούς και στους σπουδαστές της ομοιοπαθητικής όλα τα εφόδια που χρειάζονται στην
πρακτική τους για την επιτυχή αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων, πρωτίστως για το καλό των
ασθενών τους.

Το παρόν βιβλίο περιέχει τρία κύρια μέρη.
Το πρώτο μέρος χωρίζεται σε δυο κύρια κεφάλαια που αναφέρονται, με λεπτομέρειες, στα
θεραπευτικά μέσα που χρησιμοποιούνται για την θεραπεία της γρίπης και των κρυολογημάτων.
Στο δεύτερο μέρος και για την ευκολότερη εύρεση του σωστού θεραπευτικού μέσου για κάθε
περίπτωση, αναγράφονται σε πίνακες τα σημαντικά συμπτώματα των θεραπευτικών μέσων για την γρίπη, αφού τα απλά κρυολογήματα είναι πιο εύκολα στην αντιμετώπισή τους.
Στο τρίτο μέρος υπάρχουν συνοπτικοί πίνακες για ακόμα ευκολότερη ανεύρεση των θεραπευτικών μέσων για την γρίπη και για τα κρυολογήματα.

Αθήνα 2010
Γεράσιμος Στουραΐτης

ISBN: 978-960-8419-22-0
ΜΕΓΕΘΟΣ:24X16
ΣΕΛΙΔΕΣ: 230

Γενικά περί βοτανοθεραπείας

Υλοζωισμός

Θεωρία των αστρικών χαρακτήρων

Κανόνες δια την περισυλλογήν των θεραπευτικών μέσων

Τα θεραπευτικά προϊόντα του φυτικού βασιλείου

Το ιστορικόν της χρήσεως των θεραπευτικών φυτών

Ερμητική Βοτανολογία

Η αστρολογική θεωρία των αστρικών χαρακτήρων

Η αλχημική θεωρία των αστρικών σφραγίδων

Η όσφρησις - Η γεύσις - Η αφή

Περί της μορφής των φύλλων

Περί στελεχών και θάμνων

Περί ριζών

Περί καρπών

Ταξινόμησις των Θεραπευτικών φυτών αναλόγως των θεραπευτικών ιδιοτήτων των (κατά Jean Maveric)

Περί της συλλογής των θεραπευτικών φυτών

Τρόπος χρήσεως των θεραπευτικών φυτών

Υπό ποιας αστρικάς συνθήκας πρέπει να χορηγώνται τα φάρμακα

Περιγραφή και ιδιότητες 250 περίπου ημεδαπών και αλλοδαπών θεραπευτικών φυτών

Παρέκβασις επί των μαγικών φυτών

Αλφαβητικός πίναξ των δημωδών Ελληνικών, Τουρκικών και Λατινικών (επιστημονικών) ονομασιών των φυτών

:: ISBN 978-960-7925-26-8

:: Μέγεθος 14Χ21

:: Σελίδες 536

ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΘΕΟΥΡΓΙΚΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΤΩΝ ΡΟΔΟΣΤΑΥΡΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ. F.R+C.
4η έκδοσις επηυξημένη
Επιμέλεια εκδόσεως: Δημήτριος Πολυχρόνης

Η Θεουργία είναι η υψηλότερη ενασχόληση στην οποία δύναται να προσβλέπει ο άνθρωπος. Το «Ανθολόγιο» τούτο συνετάχθη προς χρήσιν των μελών του «Ροδοσταυρικού Περιστυλίου της Ανατολής» στην Αθήνα.
Πίνακας Περιεχομένων
Αντί Προλόγου: Δομή των Πράξεων · Οδηγίες για την τέλεση · Περί Ναού και Βωμού · Ευχαριστίες
Μείζονα και Ελάσσονα Μυστήρια
Προετοιμασία: Τελετουργικό Λουτρό · Τελετουργική Ένδυση · Καθαγιασμός Βωμού
Πράξεις Καθαγιασμού (εφ’ άπαξ): Προκαταρκτική Επίκλησις Καθαγιασμού· Καθαγιασμός καλύμματος Βωμού · Καθαγιασμός Σταυρού του Βωμού · Καθαγιασμός Σταυροού (χειρός) · Καθαγιασμός Περγαμηνής · Καθαγιασμός Τάπητα · Καθαγιασμός της Βίβλου του Βωμού · Καθαγιασμός Επιστηθίου Εμβλήματος · Καθαγιασμός Ξίφους · Καθαγιασμός Βιβλίου (τυπικού) · Καθαγιασμός Τελετουργικής Ενδυμασίας ·
Πράξεις Καθαγιασμού (περιστασιακές): Καθαγιασμός Κεριού · Καθαγιασμός Άλατος · Καθαγιασμός Ύδατος · Καθαγιασμός Ελαίου · Καθαγιασμός Θυμιάματος Εξορκισμού · Καθαγιασμός Κομβοσχοινίου · Καθαγιασμός Ιεράς Εικόνας · Καθαγιασμός Φωτογραφίας ή συμβόλου ασθενούς · Καθαγιασμός Θεουργικού Παγχρήστου · Καθαγιασμός Θεραπευτικού Δακτυλίου · Καθαγιασμός Θεραπευτικού Περιάπτου · Καθαγιασμός Χιτώνα Θεραπείας · Καθαγιασμός Εξαγνιστηρίου Πυρός ·
Επίκλησις - Κεφαλίδα
Πράξεις Ευλογίας: Γενική Επήρεια · Ευλογία προς Αποβιώσαντα · Θεραπεία Ασθενούς ·
Θεραπεία Ζώου · Πράξη για την Ενότητα της Ανθρωπότητος · Υπέρ Ειρήνης ·
Υπέρ Οικογενειακής Γαλήνης · Υπέρ Μεταστροφής ·
Αιτήσεις Δωρεών: Αίτηση της Βασιλείας · Αίτηση των προς των ζην · Αίτηση Πνευματικού δεσμού · Αίτηση επικοινωνίας με τον κόσμο των Αγγέλων · Επίκληση Πνευματικής Οντότητος · Πράξη ερωτήσεως δια του Λόγου της Αληθείας · Αίτηση κατανοήσεως του Πνεύματος των Γραφών · Αίτηση αποκαλύψεως σε όνειρο · Αίτηση κειμένου σπανίου και χρησίμου · Πράξη για την εν ύπνω επίσκεψη ασθενούς · Αίτηση για μεταθανάτια σύνδεση με την Πηγή της Ζωής · Προσευχή υπέρ του Τάγματος του Ρόδου και του Σταυρού ·
Πράξεις Προστασίας: Γενική Πράξη Προστασίας · Πράξη κατά σεισμών · Πράξη κατά ξηρασίας και για βροχή · Πράξη κατά κατακλυσμού · Πράξη κατά των πυρκαϊών ·
Πράξεις κατά αρνητικών επηρειών: Πράξη αμύνης κατά ορατών και αοράτων εχθρών · Πράξη για εκδίωξη των αρνητικών πνευμάτων μακράν της γης · Πράξη κατά των incubi και succubi · Πράξη κατά νοητικών εμμονών ή ψυχικού τρόμου · Πράξη για εξαγνισμό χώρου από αρνητικές επήρειες και παρουσίες · Ευχή Αγ. Κυπριανού κατά μαγείας ·
Εξορκισμός
Ομαδικές πράξεις
Διάφορες Προσευχές
Προσευχές Δοξολογίας
Οι 7 Μυστηριακές Προσευχές
Ο Ψαλμός των 72 στίχων
Περιγραφή Θεραπευτικού Περιάπτου
Η Τεχνική της Θεουργικής Πνοής
Παράρτημα: Αίτηση του πνεύματος της ζωής · Γενική αίτηση · Γενική αίτηση (ψυχουργική) ·

ΜΕΡΙΚΕΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ

Σ’ ευχαριστώ που διέθεσες το βιβλίο τούτο στον αγγλόφωνο κόσμο... Το βιβλίο σου καλύπτει όλη την προπαρασκευαστική εργασία που πρέπει να προηγηθεί των επικλήσεων κι επίσης εξηγεί το σκεπτικό των εξορκισμών και την διαφορετική του προσέγγιση. Αυτά δεν έχουν καλυφθεί στα έργα των «Εκλεκτών Κοέν» και χαίρομαι πολύ που τα θίγεις.
E.U.O

Διάβασα το έργο σου και θεωρώ ότι το Θεουργικό Τυπικό σου αποτελεί έργο εξαιρετικής αριστείας. Το συστήνω σε όλους τους σοβαρούς Μαρτινιστές.
R.C. (στο Yahoo! Group “Martinism”)

Ένα πληρέστατο εγχειρίδιο Θεουργικών Πράξεων το οποίο καλύπτει περισσότερο έδαφος απ’ ό,τι η αγγλική μετάφραση του έργου του Αμπελαίν.
Ε.Ο. (στο Yahoo! Group “Martinez_de_Pasqualys”)

Σας ευχαριστώ από καρδίας για το βιβλίο το οποίο εκδώσατε σχετικώς με τους Ροδοσταύρους της Ανατολής στο site τούτο: πρόκειται για έργο λαμπρής σημασίας. «Η Αδελφότητα» είναι πάντοτε ζώσα στον κόσμο και σεις το αποδείξατε.
M.

Το νέο τούτο βιβλίο είναι καταπληκτικό!
W. (στο Yahoo! Group “Martinism”)

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***

:: ISBN 978-960-8141-44-5
:: Μέγεθος 14,5Χ21
:: Σελίδες 280

Μελέτη επι του βίου των νεωτέρων Ελλήνων
Σύγγραμμα βραβευθέν εν τω Ροδοκανάκειω Φιλολογικώ Διαγωνίσματι (1871)
Το έργο επανεκδόθηκε το 1979 στην Αθήνα απο το "Βιβλιοπωλείο των Βιβλιοφίλων" και το 2009 απο τις εκδόσεις Σπανός (Σπάνια Βιβλία Σπανός)
Περιεχόμενα:
Το Σύμπαν: Ουρανός • Αστέρες & Αστερισμοί • Ήλιος • Σελήνη • ΓΗ
Φύσις: Φυσικά φαινόμενα • Άνεμοι • Βορέας • ΧΡΟΝΟΣ • Ημέρα • Νυξ • Οι Δώδεκα μήνες
Ολύμπιαι Θεότητες: Όλυμπος • Ζεύς • Κρόνος • Διόνυσος • Ερμής • Παν • Δήμητρα & Κόρη
Ενάλιοι Θεότητες: Ποσειδών • Γοργόνες
Επίγειοι Θεότητες: Καλικάντζαροι • Νεράϊδες • Στοιχειά • Δράκοντες • Στρίγγλαι • Λάμιαι
Θεότητες επί της Ειμαρμένης: Τύχη • Μοίραι
Υποχθόνιοι Θεότητες: Χάρος • Άγγελοι Ψυχοπομποί • Κάτω Κόσμος • Άδης • Κόλασις • Αποκάλυψις της Παναγίας • Κολάσεις • Καθαρτήριον • Παράδεισος • Δευτέρα Παρουσία • Διάβολος • Άγγελος Φύλαξ
Γίγαντες: Έλληνες • Γίγαντες • Ανδρειωμένοι


:: ISBN 978-960-262-083-0
:: Μέγεθος 13Χ17
:: Σελίδες 530

Οι Γνωστικοί του Jacques Lacarriere
Μετάφραση: Μιχάλης Κουτούζης
4η έκδοση

Προλογίζει ο Lawrence Durrell

...Ο ουρανός λοιπόν είναι από πάνω μας, μερμηγγιά από άστρα, αστερισμούς, φωτεινά αρχιπέλαγα πάνω στο μαύρο φόντο του κενού. Γιατί αλήθεια, αυτά τα μουντά περγιάλια, το σκοτεινό αυτό ύφασμα, η διάτρητη τούτη σκιά που πάνω της φαίνονται νάναι καρφωμένα τ' αστέρια, όμοια με πόρους πυρακτωμένους, είναι φτιαγμένα από ύλη ή από κενό; Ο "αληθινός" ουρανός, περιορίζεται μονάχα στο φως του, σ' αυτά τα μάτια που ανοιγοκλείνουν απάνω από τον ωκεανό της νύχτας, ή είναι, σύγχρονα, κάτι που λάμπει κι' όμως δεν λάμπει, μια φωτιά που άλλοτε ανάβει κι' άλλοτε σβύνει; Από την απλή κιόλας αυτή ματιά στον ουράνιο θόλο, οι Γνωστικοί βρίσκονται αντιμέτωποι με την έσχατη φύση του πραγματικού: ποιά ήταν αυτή η ύλη η άλλοτε πλήρης και άλλοτε κενή, η άλλοτε πυκνή και άλλοτε αραιή, η άλλοτε φωτεινή και άλλοτε σκοτεινή, από την οποία έχει φτιαχτεί ο ουρανός μας; Οι θάλασσές του και τα μαύρα του βάραθρα είναι ένα μηδέν, μια φωτεινή απουσία, ή είναι μια συμπαγής ύλη που παρεμβάλλεται απομονώνοντας τη γη μας από τις μακρινές φωτιές;

...Αφού ο άνθρωπος βλέπει τον εαυτό του σαν ένα μέρος του κόσμου, αφού τόσο το σώμα του πρώτου όσο και το διάστημα του δεύτερου προέρχονται από μια ενιαία ύλη, θα έπρεπε να υπακούουν και τα δυό στους ίδιους νόμους. Ο άνθρωπος είναι ένας καθρέφτης που μέσα του μπορούμε ν' ανακαλύψουμε συμπυκνωμένη και σε σμίκρυνση την εικόνα τ' ουρανού. Είναι ένα ζωντανό σύμπαν που φέρνει μέσα στο σώμα του και στην ψυχή του φωτιές και σκοτεινά αποτόπια, ζώνες σκιάς και ζώνες φωτός. Αυτό το φως και αυτή η σκιά είναι μορφές διάσπασης μιας ενιαίας ύλης ή είναι δυό από τη φύση τους αντίθετες ύλες; Ολόκληρη η ύπαρξή μας, όλες οι επιλογές μας σαν σκεπτόμενα ανθρωποειδή, συνδέονται ζωτικά μ' αυτή την απλή ερώτηση. Ακόμα και στις λαμπρότητες και στους τρόμους του ουρανού, οι Γνωστικοί γύρευαν μιαν απάντηση για το δυϊσμό τους: ποτέ ερώτηση δεν στάθηκε πιο μάταιη και ποτέ δεν στραφήκανε βλέμματα με πιο πολύ επιμονή προς τα άστρα.

...Για ποιό λόγο σχεδίασε το όν-Θεός ή δημιουργός αυτά τα αινιγματικά κεντήματα που θυμίζουν οικείες μορφές του δικού μας κόσμου; Γιατί αναμφίβολα, είναι σημάδια κάποιου πράγματος, σχήματα κάποιου σχεδίου, μηνύματα ή σύμβολα σπαρμένα πάνω στον ουράνιο θόλο. Έτσι μια αίρεση γνωστικών, οι Περατικοί (σκοτεινή λέξη, που σημαίνει τους Διαβαίνοντες), ανακάλυψε στον αστερισμό του Φειδιού, ή του Δράκοντα, την έννοια της γένεσης του κόσμου. Παράξενος αστερισμός, από τους μεγαλύτερους στον βοριά του ουρανού, που όμως προσέχει κανείς πολύ λίγο. Με την ουρά χαμένη κάπου προς τους Δίδυμους, με το τριγωνικό του κεφάλι στραμμένο προς τον ουράνιο πόλο, ξετυλίγεται ανάμεσα στη Μεγάλη και στη Μικρή Άρκτο. Δε χαράζει την πορεία του με την γεωμετρική ακρίβεια της Άρκτου ή την κομψότητα του Κύκνου ή ακόμα με την αυστηρότητα του Σκορπιού. Έτσι όμως όπως κουλουριάζεται γύρω από το βόρειο πόλο, μοιάζει να θηλάζει τον ομφαλό του ουρανού και αμέσως καταλαβαίνουμε πως έχει φορτωθεί μ' έναν υπέρτατο συμβολισμό.
Οι Περατικοί, που δίκαια έβλεπαν στο φείδι το πρώτο γνωστικό του κόσμου, αυτόν που κρατούσε την αρχέγονη γνώση και που είχε προσπαθήσει να την περάσει στον πρώτο άνθρωπο, στην Εδέμ, βρήκαν σ' αυτό τον αστερισμό την εικόνα του αρχέτυπου του Φειδιού και την ανάμειξή του στο ανθρώπινο πεπρωμένο. Άν είχε κανείς μάτια που ξέραν να δουν, θα έβλεπαν την ωραία εικόνα του Φειδιού να τυλίγεται γύρω από τη μεγάλη αρχή του ουρανού. Και τότε θα καταλάβαινε πως κανένα πλάσμα στον ουρανό, στη γη ή στον Άδη, δεν πλάστηκε χωρίς την ιδέα του Φειδιού.

...Παραξενευόμαστε όταν διαπιστώνουμε ότι οι Γνωστικοί είχαν δει, μ' έναν ατελή και φανερά συνοπτικό τρόπο, πως το πεπρωμένο του υλικού κόσμου τείνει προς την αδράνεια. Έργο λοιπόν του γνωστικού θα γίνει το ανέβασμα, μεταφορικά αλλά και στην κυριολεξία, της μοιραίας κατηφόρας, η απόπειρά του να δισχίσει το διαχωριστικό τείχος και να ξανακερδίσει, αφού χάσει σιγά σιγά το βάρος που αλλοτριώνει το σώμα και την ψυχή του, τον ανώτερο κόσμο απ' όπου δεν θάπρεπε νάχαμε ποτέ ξεπέσει. Κατάργηση λοιπόν ή ελλάτωση του συνόλου της ύλης αυτού του κόσμου, να ποιά ήταν η παράξενη αποστολή που είχαν αναλάβει οι γνωστικοί.
Όσο γιά τις αιτίες αυτού του πρώτου σχίσματος, του ριζικού αυτού διαχωρισμού των κόσμων που μας καταδικάζει να ζούμε μέσα σ' αυτόν τον πιο σκοτεινό κύκλο, αυτής της πτώσης τέλος που έκανε τον άνθρωπο αιχμάλωτο μιας ύλης με αλλοτριωτικές ιδιότητες, για την ώρα δεν θα πω παρά πολύ λίγα πράγματα. Θα πω μονάχα πως σε μια κάποια στιγμή, στο χάραμα του χρόνου, στην αυγή της σποράς, στην παρθενία των δυνατοτήτων, ένας από τους κατοίκους του Υπέρκοσμου, θεός, άγγελος ή αιώνας (όρος που έρχεται και ξανάρχεται στην γνωστική κοσμολογία και που σημαίνει κάτι  α ι ώ ν ι ο, μια ζωντανή και προσωποποιημένη οντότητα), κάποιο απ' αυτά τα όντα, παραβίασε από λάθος, υπεροψία, ή ανευθυνότητα την ισοπποπία των δυνατοτήτων, παρεμβλήθηκε στη ροή τους και προκάλεσε τις διαταραχές, τις δονήσεις και τα κουρελιάσματα της διασπασμένης πια διάπυρης ύλης που οδήγησαν στην βαθμιαία πτώση προς τους κατώτερους κύκλους. Ο κόσμος που ζούμε δεν είναι μόνο ένας ένας κόσμος θολός, βαρυμένος και ταμένος στο θάνατο, είναι, παραπάνω, ένας κόσμος που οφείλεται σε μια τεράστια μηχανορραφία, ένας κόσμος απρόβλεπτος, ένας κόσμος αθέλητος, απ' άκρη σ' άκρη "πλαστογραφημένος", που το κάθε πράγμα του και το κάθε πλάσμα του είναι αποτέλεσμα μιας κοσμικής παρεξήγησης. Μέσα σ' αυτόν τον στρόβιλλο των λαθών, μέσα σ' αυτή την παγκόσμια πτώση και το παγκόσμιο ναυάγιο που είναι η ιστορία της ύλης και του ανθρώπου, βρισκόμαστε πάνω στη γη κάτι σα ναυαγοί ταμένοι στην παντοτινή μοναξιά, πλανητικοί κρατούμενοι, θύματα μιας αδικίας σε συμπαντική κλίμακα. Αστέρια, αιθέρες, αιώνες, πλανήτες, γη, ζωή, σάρκα, άψυχη ύλη, ψυχή, όλα είναι μπλεγμένα και διασυρμένα σ΄αυτό το παγκόσμιο σκάνδαλο.
Ευτυχώς τα χάσματα και οι ρωγμές που λάμπουνε στα ουράνια τείχη της φυλακής μας, μας δείχνουν πως υπάρχει ένας δρόμος πρόσφορος για δραπέτευση. Ο γνωστικός ξέρει οτι δεν έχει χαθεί ανεπανόρθωτα κάθε επαφή με τους ανώτερους κύκλους μέσα στην αστρική νύχτα. Και οτι θα μπορούσε να ίσως να νικήσει, να διαλύσει την παλιά κατάρα που νόθεψε το παιχνίδι του κόσμου και μας πέταξε ύστερα, μακριά από τα σπιθοβολητά κι' από τις φωτοχυσίες του Υπέρκοσμου, στον ερεβώδη κόσμο που μέσα του ζούμε, στον "κύκλο της σκοτεινής φωτιάς".

...Στην πραγματικότητα όμως, ούτε ο ουρανός, ούτε η γη, ούτε οι μυρουδιές, ούτε, πέρα απ' όλα τα αρχέγονα δεδομένα, η ιστορική σύγχυση και η αταξία των συστημάτων στα χρόνια των γνωστικών, μπορούν να εξηγήσουν απόλυτα εκείνο το ερευνητικό βλέμμα που ρίξαν στον κόσμο μας. Διαισθανόμαστε πως το όραμά τους γύρω από τον άνθρωπο κι' από τη γη τούς το υπαγόρεψε μια γενικώτερη αίσθηση που είχαν της ύλης, δημιουργημένη από αποστροφή συνάμα και γοητεία. Όχι πως ήταν ανίκανοι να νοιώσουνε την ομορφιά του κόσμου ή του ουρανού. Κάποιος νεαρός Αλεξανδρινός γνωστικός, που πέθανε δέκα εφτά χρονών, ο Επιφανής, έχει γράψει για τη γη, τον ουρανό, τη δικαιοσύνη και την αγάπη, ένα από τα συναρπαστικώτερα κείμενα που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς. Αυτό που τους τυραννούσε στη θέα αυτής της ύλης, στη θαμπάδα της, στην πυκνότητά της, στη δασύτητά της, στο βάρος της ( κι' αυτό το βάρος, αυτή την πυκνότητα, τα μάντευαν στον ίδιο τον αέρα, στις πιο ρευστές φαινομενικά καταστάσεις, στο λαφρύ τρεμούλιασμα του νερού, στον άνεμο της ερήμου, στο σπίθισμα των αστεριών), αυτό λοιπόν που τους τυραννούσε, ήταν το αβάσταχτο συναίσθημα πως η στατική αυτή ύλη ήταν τελικά συνέπεια ενός λάθους, μιας απόκλισης των κοσμικών δομών, πως δεν ήταν παρά μια μίμηση ή μια καρικατούρα της πρωτότυπης ύλης του Υπέρκοσμου.

...όλα τα κατεστημένα, όλοι οι νόμοι, οι θρησκίες, οι εκκλησίες, οι εξουσίες, δεν είναι άλλο από εμπαιγμοί, παγίδες και διαιώνιση μιας μυριόχρονης απάτης.

Ας συνοψίσουμε: μας εκμεταλλεύονται σε μια κοσμική κλίμακα. Είμαστε προλετάριοι ενός δήμιου-δημιουργού, εξόριστοι σκλάβοι σ' έναν κόσμο υποταγμένο μέχρι τα σπλάχνα του στη βία, κατακάθια ενός χαμένου ουρανού, ξένοι πάνω στην ίδια μας τη γη.

...Θεμελιακή διαφορά που ξεχώριζε τους γνωστικούς από τους σύγχρονούς τους ήταν το γεγονός ότι "γενέθλια γη" των πρώτων δεν ήταν η γη, αλλά ο χαμένος ουρανός που διατηρούσαν την ανάμνησή του. Ήταν οι αυτόχθονες ενός άλλου κόσμου. Απ' αυτό ξεκινούσε εκείνο το συναίσθημα οτι έπεσαν, κάτοικοι ενός μακρινού πλανήτη, στη γη μας, οτι έκαναν λάθος στο γαλαξία, καθώς και η επιθυμία τους να ξαναδούνε την αληθινή κοσμική πατρίδα τους, τον φωτεινό Υπέρκοσμο που έλαμπε πάνω από το βαρύ παραπέτασμα της νύχτας. Το ξερρίζωμά τους δεν ήταν γεωγραφικό αλλά πλανητικό.

..."Είμαι  σ τ ο ν  κόσμο αλλά δεν είμαι  α π'  α υ τ ό  τ ο ν  κόσμο" είναι η απλούστερη έκφραση των γνωστικών και συνοψίζει τέλεια την αίσθηση  της απομόνωσης μέσα στις αβύσσους του κόσμου, πάνω σ' ένα πλανήτη και μέσα σε μια σάρκα που είχαν φτιαχτεί από κάτι περισσότερο από ύποπτους συνδυασμούς  από μοριακά στοιβάγματα σε μπερδεμένα και πολύπλοκα αμαλγάματα, που αποτελούσαν κατά κάποιο τρόπο το υλικό υπόβαθρο της πνευματικής μας κάθειξης.

...Σ' αυτό το στάδιο της γνωστικής ανθρωπολογίας, το ήθικό δίδαγμα βγαίνει θάλεγε κανείς μοναχό του. Αυτό που μας βαραίνει, που μας αποκάνει και μας αποκοιμίζει, είναι αυτό το λασπερό κατακάθι, αυτή η βορβορώδης ύλη από την οποία μας τράβηξαν, και ιδιαίτερα αυτή η διαστροφή της δομής μας που μας κάνει ανίκανους ν' αναλάβουμε την αποστολή για την οποία προοριζόμαστε κι' από την οποία μας ξεστράτισαν ελεεινά μαθητευόμενοι-μάγοι. Μόνη η σπίθα της ζωής που κατοικεί μέσα σ' αυτό το σώμα που φθείρεται θα μπορούσε, αν τη συντηρούσαμε, την ανασκαλεύαμε και την κρατούσαμε αναμμένη με μια κατάλληλη άσκηση να μας ανακουφίσει απ' το βαρύ καβούκι του κορμιού μας.

...Πέντε δάχτυλα. Τέσσερα μέλη. Δύο μάτια. Ένας νους. Ένα όνομα επίσης: h o m o  b i p e d u s,  s a p i e n s,  l o q u e n s. Εύκολο να περιγράψει κανένας τον άνθρωπο από τη διανοητική απόσταση ενός Σείριου. Αυτήν ακριβώς την αίσθηση είχανε οι γνωστικοί: Οτι είχαν έρθει από το Σείριο, ή από έναν κόσμο ακόμα πιο μακρυνό, πιο δύσκολο, πιο ξένο, από ένα κόσμο υπερ-Σείριο. Έτσι θα μπορούσε ίσως να εξηγηθεί το παράξενο και προπαντός περιφρονητικό, βλέμμα που έρριξαν από την αρχή πάνω στο ανθρωπόμορφο παρουσιαστικό μας, στην ανθρωποειδή μας διάπλαση, στη μοίρα μας του έμβρυου του πεταγμένου "άνευ όρων" στις ερήμους του κόσμου, που δεν έχει πάψει να επαναλαμβάνει από τότε την ίδια κραυγή οδύνης που σημάδεψε τον ερχομό του στη γη.


:: ISBN 960-264-213-0
:: Μέγεθος 16Χ24
:: Σελίδες 104

"ΠΥΡ - ΑΗΡ - ΥΔΩΡ - ΓΗ". ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ

(Μία Διδασκαλία για τον Άνθρωπο και τον ρόλο του στο Σύμπαν)

Πύρινος Κόσμος

Αθήνα 1999

Το βιβλίο τούτο παρουσιάζει μία ολοκληρωμένη, αν και συνοπτικώς διατυπωμένη διδασκαλία, η οποία βασίζεται επάνω στο παγκόσμιο σύμβολο των Τεσσάρων Στοιχείων.

Αναπτύσσονται θέματα όπως η συγκρότηση του ανθρώπου, η Κοσμογονία, ο Διαλογισμός, η Μετενσάρκωση κ.α.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

1. Ο Συμβολισμός των Τεσσάρων Στοιχείων και η Συγκρότηση του Ανθρωπίνου Όντος  2. Πνευματικότης και Ηθική  3. Περί Διαλογισμού  4. Κοσμογονία  5. Η Προέλευση του Κακού  6. Περί Μετενσαρκώσεως  7. Ο Συμβολισμός του Σταυρού

:: ISBN 960-430-102-0

:: Μέγεθος 14Χ21

:: Σελίδες 75

"Ο ΝΟΜΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ". ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΟΛΥΧΡΟΝΗΣ

(Τα Μυστήρια της Εσωτερικής Μεταστοιχειώσεως)

Πύρινος Κόσμος

Αθήνα 1998

Με οδηγό ένα αλχημικό έμβλημα του Ερρίκου Κούνρατ, το βιβλίο τούτο διερευνά τους Νόμους που διέπουν την ζωή του ανθρώπου σε σχέση με τον εαυτό του, με τον περιβάλλοντα κόσμο και με τον Θεό.

Επιχειρείται έτσι ένα συναρπαστικό ταξίδι στα εσώτερα του εαυτού, προς αναζήτηση του αποκρύφου λίθου που αποτελεί το θεμέλιο και το επιστέγασμα της Πνευματικής Ζωής.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Εισαγωγή · Το Έμβλημα · Γενική Θεώρηση του Εμβλήματος · Ο Κύκλος · Το Τετράγωνο · Το Τρίγωνο · Το Κέντρο · Η Γραμμή · Συνολική Θεώρηση των Γεωμετρικών Μορφών · Τα Θεία Ονόματα και οι Ανθρώπινες Αρετές · Η Κλίμαξ της Ενώσεως · Η Τετραδική Πορεία · Προεκτάσεις του Γεωμετρικού Συμβολισμού ή ο Πνευματικός Ναός · Οι Βαθμοί της Αντιλήψεως · Επίλογος ή η Οδός της Ευτυχίας ·

Βιβλιογραφία

:: ISBN 960-430-055-5::

Μέγεθος 14Χ21::

Σελίδες 94

Πρόκειται για το πρώτο βιβλίο που αναφέρεται διεξοδικά στους Διδασκάλους της Σοφίας και στις Μυήσεις της Μεγάλης Λευκής Αδελφότητος: Η Αδελφότης των Μυστών · Η Υπερανθρώπινη Ζωή · Αι Δυνάμεις του Μύστου · Κουτ Χουμί · Μορύα · Ενετός · Σέραπις · Ιλλαρίων · Κόμης του Αγίου Γερμανού · Η εις την Ατραπόν άγουσα Οδός · Αι τρεις Πύλαι · Εισδοχή υπό Δοκιμασίαν · Η Ένωσις με τον Διδάσκαλον · Αι τέσσερεις προς την Ατραπόν Οδοί · Η Δύναμις του Ηχου · Η πρώτη μεγάλη Μύησις · Η δευτέρα μεγάλη Μύησις · Νιρβάνα · Η πέμπτη μεγάλη Μύησις · Επέκεινα του βαθμού του Μύστου · Αι επτά Ατραποί · Το Έργον των Μαθητών · Μαγικαί και θεραπευτικαί Δυνάμεις · Αι προς ανάπτυξιν Απόκρυφες Ιδιότητες · Αι επτά Ακτίναι · Αι Ύψισται Μυήσεις · Ο Κύριος του Κόσμου ·


*** Η έκδοσις είναι πλήρης και χωρίς περικοπές***

--***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-86270-3-6
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 540

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ. ELIPHAS LEVI

Ο Ελιφάς Λευί υπήρξε μία από τις πιο εμπνευσμένες μορφές του Αποκρυφισμού και ένας από τους φωτεινότερους εκπροσώπους της δυτικής εσωτερικής παραδόσεως. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αλφόνσος - Λουδοβίκος Κονστάντ, το δε Ελιφάς Λευί Ζαχέντ αποτελεί την πιστή μετάφρασή του Γαλλικού ονόματός του στην Εβραϊκή, όνομα που το έλαβε ύστερα από την ''δεύτερη γέννησή του'', δηλαδή, όταν μυήθηκε στα Μυστήρια της Αγίας Καμπαλά. Όραμά του ήταν η συμφιλίωση της επιστήμης με την θρησκεία και της λογικής με την πίστη, ενώ είχε την πεποίθηση πως μόνο μέσα από αυτήν την συμφιλίωση η ανθρωπότητα θα οδηγηθεί στην αληθινή αδελφότητα και αλληλεγγύη, σκοπεύοντας στην πραγματοποίηση του μηνύματος του Χριστού. Το ''Βιβλίο των Σοφών'' αν και είναι ένα από τα τελευταία εμπνευσμένα έργα του, ωστόσο, αποτελεί ένα από τα καλύτερα του είδους του, καταφέρνοντας να μας εισάγει με ευκολία στο πνεύμα του συγγραφέα, πνεύμα το οποίο μας μεταφέρει σ' έναν υπερβατικό κόσμο με τρόπο απαράμιλλο και συναρπαστικό, κάτι που μόνον η ουράνια έμπνευση και η θεία θέρμη αυτού του πραγματικού Μύστη μπορούσε να κατορθώσει.

:: ISBN 978-960-8141- -

:: Μέγεθος

:: Σελίδες

''ΤΟ ΚΡΥΜΜΕΝΟ ΝΟΗΜΑ ΤΟΥ ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΥ'' Γ. ΓΟΥΪΛΜΧΕΡΣΤ

Ο Γ. Γουίλμχερστ ως Μεγάλος Αξιωματικός της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Αγγλίας δίνει μία από τις πλέον υπεύθυνες απαντήσεις εμβαθύνοντας στα θεμέλια της Τεκτονικής Διδασκαλίας: Ο βαθύτερος συμβολισμός του Ελευθεροτεκτονισμού · Φιλοσοφικές και Εσωτερικές Ερμηνείες · Μύηση και Μέγα Έργο · Οι 3 Συμβολικοί Βαθμοί · Οι θέσεις των Αξιωματικών της Στοάς και η αντιστοιχία τους με τον ανθρώπινο οργανισμό.

:: ISBN 978-960-8141-X -

:: Μέγεθος

:: Σελίδες

Θα κυκλοφορήσει σύντομα

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΣΟΦΩΝ. ELIPHAS LEVI

Ο Ελιφάς Λευί υπήρξε μία από τις πιο εμπνευσμένες μορφές του Αποκρυφισμού και ένας από τους φωτεινότερους εκπροσώπους της δυτικής εσωτερικής παραδόσεως. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αλφόνσος - Λουδοβίκος Κονστάντ, το δε Ελιφάς Λευί Ζαχέντ αποτελεί την πιστή μετάφρασή του Γαλλικού ονόματός του στην Εβραϊκή, όνομα που το έλαβε ύστερα από την ''δεύτερη γέννησή του'', δηλαδή, όταν μυήθηκε στα Μυστήρια της Αγίας Καμπαλά. Όραμά του ήταν η συμφιλίωση της επιστήμης με την θρησκεία και της λογικής με την πίστη, ενώ είχε την πεποίθηση πως μόνο μέσα από αυτήν την συμφιλίωση η ανθρωπότητα θα οδηγηθεί στην αληθινή αδελφότητα και αλληλεγγύη, σκοπεύοντας στην πραγματοποίηση του μηνύματος του Χριστού. Το ''Βιβλίο των Σοφών'' αν και είναι ένα από τα τελευταία εμπνευσμένα έργα του, ωστόσο, αποτελεί ένα από τα καλύτερα του είδους του, καταφέρνοντας να μας εισάγει με ευκολία στο πνεύμα του συγγραφέα, πνεύμα το οποίο μας μεταφέρει σ' έναν υπερβατικό κόσμο με τρόπο απαράμιλλο και συναρπαστικό, κάτι που μόνον η ουράνια έμπνευση και η θεία θέρμη αυτού του πραγματικού Μύστη μπορούσε να κατορθώσει.

:: ISBN 978-960-8141- -

:: Μέγεθος

:: Σελίδες

Περί Δαιμονοβασίας & περί των όντων που ονομάζονται Incubi & Succubi. L.M. Sinistrari

Το De Demonialitate του Maria Ludovico Sinistrari (1632-1701) είναι μία από τις τελευταίες θεολογικές πραγματείες δαιμονολογίας και εμφανίσθηκε τον δέκατο έβδομο αιώνα. Η πρωτοτυπία του συγγραφέα έγκειται στο ότι υποστηρίζει την σωματική υπόσταση ορισμένων τουλάχιστον ειδών δαιμόνων. Ταυτίζει τους incubi και succubi με τους φαύνους και τους σατύρους, φθάνει δε στο σημείο να τους θεωρεί επιδεκτικούς σωτηρίας ή καταδίκης από πλευράς του Θεού.

Ο συγγραφέας τεκμηριώνει τον λόγο του βασιζόμενος σε εδάφια της Αγίας Γραφής, σε αρχαίους συγγραφείς, σε Πατέρες της Εκκλησίας ή σε επιφανείς θεολόγους της εποχής του, αναπτύσσει δε τις θέσεις του ακολουθώντας μία σχεδόν αριστοτέλεια λογική.

Οι ιδέες του έργου τούτου επηρέασαν εσωτεριστές όπως ο Stanislas de Guaita, καθώς και συγγραφείς όπως ο H. P. Lovecraft.

:: ISBN 978-960-8141-43-8

:: Μέγεθος

:: Σελίδες

ΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΤΑΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥΣ. DION FORTUNE

Μετάφραση: Ηλίας Μάμαλης
Α' έκδοση: 1987
Β' έκδοση: 2008

Σάς παραθέτουμε μέρος από τον Πρόλογο:

Οταν το 1928 η Ντίον Φόρτσιουν έγραψε «Τα Εσωτερικά Τάγματα και το Έργο τους», δίκαια θεωρήθηκε σαν ένα από τα πλέον σημαντικά έργα. Επειδή ακριβώς η ίδια είχε θητέψει σε κάποια από τα σημαντικότερα Τάγματα και ήταν η ιδρύτρια μιας από τις σοβαρότερες εσωτερικές σχολές (Αδελφότητα του Εσωτερικού Φωτός) και κατά συνέπεια κατείχε μια εξέχουσα θέση στο χώρο του δυτικού αποκρυφισμού.
Σε μια εποχή όπου η ανάπτυξη διαφόρων ομάδων και κινήσεων βρισκόταν σε έξαρση, επιχειρεί να φέρει σε επαφή το πλατύτερο κοινό με έννοιες και καταστάσεις που θεωρούνταν απαγορευμένες για τους «αμύητους». Θεωρεί πως με την ανάπτυξη του πολιτιστικού επιπέδου της ανθρωπότητας διευρύνονται και οι πνευματικοί της ορίζοντες, με αποτέλεσμα να γίνονται ευκολότερα αποδεκτά πράγματα που παλιότερα αποτελούσαν μέρος της εσωτερικής διδασκαλίας. Όπως λέει χαρακτηριστικά: «…όσο το πεδίο της εξωτερικής επιστήμης διευρύνεται, τόσο στενεύουν οι ορίζοντες εκείνου της εσωτερικής επιστήμης…».
Επιδιώκοντας να μεταφέρει μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου τη διαχρονικότητα της εσωτερικής διδασκαλίας, ξετυλίγει το εσωτερικό νήμα που συνδέει τις πανάρχαιες μυστηριακές παραδόσεις με τη σημερινή πραγματικότητα και αναπτύσσει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα θεωρία σχετικά με την προέλευση όλων. Υποστηρίζει πως όλες οι εσωτερικές παραδόσεις που έφτασαν μέχρι τα χρόνια μας έχουν κοινή καταγωγή.
Σε διαφορετικές χρονικές στιγμές και όταν πλέον ήταν σίγουρο πως θα καταστρεφόταν η Ατλαντίδα, τότε μετακινήθηκαν τρία κύρια ρεύματα προς την Ευρώπη και την Ασία, των οποίων οι Ιερείς εγκαθίδρυσαν τα Μυστήρια στους τόπους που εγκαταστάθηκαν. Πρόκειται για μια αληθινά τολμηρή άποψη, η οποία όμως δε στερείται ιστορικών θεμελίων. Ακόμα και σήμερα παραμένει ανεξήγητο το γεγονός ότι συναντάμε κοινά αρχαία σύμβολα μεταξύ πολιτισμών, οι οποίοι ήταν αδύνατο να είχαν έρθει ποτέ σε επαφή λόγω των τεραστίων αποστάσεων. Όπως για παράδειγμα, οι πυραμίδες στην Αίγυπτο και τη Ν. Αμερική ή ο λαβύρινθος στην Κρήτη και τη Β. Ευρώπη.
Ανεξάρτητα, όμως, από το αν ένας τέτοιος ισχυρισμός αληθεύει ή όχι, το γεγονός είναι πως η αποδοχή της ύπαρξης μιας κοινής καταγωγής όλων των μυστηριακών παραδόσεων ανοίγει το δρόμο της κατανόησης της εσωτερικής τους σύνδεσης και της ουσιαστικής ενότητάς τους. Στο πέρασμα των εποχών και ανάλογα με τη φυλετική ιδιοσυγκρασία αναπτύχθηκαν τα διάφορα συστήματα και οι μυστηριακές σχολές. Ο σκοπός είναι κοινός: η εσωτερική εξέλιξη της ανθρωπότητας και του πλανήτη. Μπορεί να αλλάζουν οι δευτερεύουσες διδασκαλίες και οι μέθοδοι, αλλά στην ουσία τους είναι το ίδιο πράγμα. Μια τέτοιου είδους κατανόηση θα ενώσει όλους τους εσωτεριστές, όπου κι αν ανήκουν, και θα απορρίψει κάθε αίσθημα χωριστικότητας. Πολλοί ένθερμοι σπουδαστές εσωτερικών σχολών θα πάψουν να θεωρούν όλες τις υπόλοιπες ως κατώτερες, και μια εσωτερική αντίληψη σύνδεσης θα αναδυθεί.
Ίσως είναι καιρός να αποδεχθούμε ότι η εσωτερική παράδοση είναι μία και πως δεν υπάρχουν καλύτερες ή χειρότερες μέθοδοι εσωτερικής ανάπτυξης. Σημασία έχουν οι προθέσεις και τα ιδανικά των ανθρώπων που τις εφαρμόζουν. Και ας θυμόμαστε πως οι εσωτερικές διδασκαλίες αναφέρουν ότι οι ανθρώπινες προθέσεις και τα ιδανικά έπαιξαν τον πρωταρχικό ρόλο στην καταστροφή της Ατλαντίδας…

:: ISBN 978-960-268-189-3
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 136

Μετάφραση: Ηλίας Μάμαλης

Α' έκδοση: 1987

Β' έκδοση: 2008

Σάς παραθέτουμε μέρος από τον Πρόλογο:

Οταν το 1928 η Ντίον Φόρτσιουν έγραψε «Τα Εσωτερικά Τάγματα και το Έργο τους», δίκαια θεωρήθηκε σαν ένα από τα πλέον σημαντικά έργα. Επειδή ακριβώς η ίδια είχε θητέψει σε κάποια από τα σημαντικότερα Τάγματα και ήταν η ιδρύτρια μιας από τις σοβαρότερες εσωτερικές σχολές (Αδελφότητα του Εσωτερικού Φωτός) και κατά συνέπεια κατείχε μια εξέχουσα θέση στο χώρο του δυτικού αποκρυφισμού.

Σε μια εποχή όπου η ανάπτυξη διαφόρων ομάδων και κινήσεων βρισκόταν σε έξαρση, επιχειρεί να φέρει σε επαφή το πλατύτερο κοινό με έννοιες και καταστάσεις που θεωρούνταν απαγορευμένες για τους «αμύητους». Θεωρεί πως με την ανάπτυξη του πολιτιστικού επιπέδου της ανθρωπότητας διευρύνονται και οι πνευματικοί της ορίζοντες, με αποτέλεσμα να γίνονται ευκολότερα αποδεκτά πράγματα που παλιότερα αποτελούσαν μέρος της εσωτερικής διδασκαλίας. Όπως λέει χαρακτηριστικά: «…όσο το πεδίο της εξωτερικής επιστήμης διευρύνεται, τόσο στενεύουν οι ορίζοντες εκείνου της εσωτερικής επιστήμης…».

Επιδιώκοντας να μεταφέρει μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου τη διαχρονικότητα της εσωτερικής διδασκαλίας, ξετυλίγει το εσωτερικό νήμα που συνδέει τις πανάρχαιες μυστηριακές παραδόσεις με τη σημερινή πραγματικότητα και αναπτύσσει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα θεωρία σχετικά με την προέλευση όλων. Υποστηρίζει πως όλες οι εσωτερικές παραδόσεις που έφτασαν μέχρι τα χρόνια μας έχουν κοινή καταγωγή.

Σε διαφορετικές χρονικές στιγμές και όταν πλέον ήταν σίγουρο πως θα καταστρεφόταν η Ατλαντίδα, τότε μετακινήθηκαν τρία κύρια ρεύματα προς την Ευρώπη και την Ασία, των οποίων οι Ιερείς εγκαθίδρυσαν τα Μυστήρια στους τόπους που εγκαταστάθηκαν. Πρόκειται για μια αληθινά τολμηρή άποψη, η οποία όμως δε στερείται ιστορικών θεμελίων. Ακόμα και σήμερα παραμένει ανεξήγητο το γεγονός ότι συναντάμε κοινά αρχαία σύμβολα μεταξύ πολιτισμών, οι οποίοι ήταν αδύνατο να είχαν έρθει ποτέ σε επαφή λόγω των τεραστίων αποστάσεων. Όπως για παράδειγμα, οι πυραμίδες στην Αίγυπτο και τη Ν. Αμερική ή ο λαβύρινθος στην Κρήτη και τη Β. Ευρώπη.

Ανεξάρτητα, όμως, από το αν ένας τέτοιος ισχυρισμός αληθεύει ή όχι, το γεγονός είναι πως η αποδοχή της ύπαρξης μιας κοινής καταγωγής όλων των μυστηριακών παραδόσεων ανοίγει το δρόμο της κατανόησης της εσωτερικής τους σύνδεσης και της ουσιαστικής ενότητάς τους. Στο πέρασμα των εποχών και ανάλογα με τη φυλετική ιδιοσυγκρασία αναπτύχθηκαν τα διάφορα συστήματα και οι μυστηριακές σχολές. Ο σκοπός είναι κοινός: η εσωτερική εξέλιξη της ανθρωπότητας και του πλανήτη. Μπορεί να αλλάζουν οι δευτερεύουσες διδασκαλίες και οι μέθοδοι, αλλά στην ουσία τους είναι το ίδιο πράγμα. Μια τέτοιου είδους κατανόηση θα ενώσει όλους τους εσωτεριστές, όπου κι αν ανήκουν, και θα απορρίψει κάθε αίσθημα χωριστικότητας. Πολλοί ένθερμοι σπουδαστές εσωτερικών σχολών θα πάψουν να θεωρούν όλες τις υπόλοιπες ως κατώτερες, και μια εσωτερική αντίληψη σύνδεσης θα αναδυθεί.

Ίσως είναι καιρός να αποδεχθούμε ότι η εσωτερική παράδοση είναι μία και πως δεν υπάρχουν καλύτερες ή χειρότερες μέθοδοι εσωτερικής ανάπτυξης. Σημασία έχουν οι προθέσεις και τα ιδανικά των ανθρώπων που τις εφαρμόζουν. Και ας θυμόμαστε πως οι εσωτερικές διδασκαλίες αναφέρουν ότι οι ανθρώπινες προθέσεις και τα ιδανικά έπαιξαν τον πρωταρχικό ρόλο στην καταστροφή της Ατλαντίδας…

:: ISBN 978-960-268-189-3

:: Μέγεθος 14Χ21

:: Σελίδες 136

Μετάφραση: Ηλίας Μάμαλης

Α' έκδοση: 1987

Β' έκδοση: 2008

Σάς παραθέτουμε μέρος από τον Πρόλογο:

Οταν το 1928 η Ντίον Φόρτσιουν έγραψε «Τα Εσωτερικά Τάγματα και το Έργο τους», δίκαια θεωρήθηκε σαν ένα από τα πλέον σημαντικά έργα. Επειδή ακριβώς η ίδια είχε θητέψει σε κάποια από τα σημαντικότερα Τάγματα και ήταν η ιδρύτρια μιας από τις σοβαρότερες εσωτερικές σχολές (Αδελφότητα του Εσωτερικού Φωτός) και κατά συνέπεια κατείχε μια εξέχουσα θέση στο χώρο του δυτικού αποκρυφισμού.

Σε μια εποχή όπου η ανάπτυξη διαφόρων ομάδων και κινήσεων βρισκόταν σε έξαρση, επιχειρεί να φέρει σε επαφή το πλατύτερο κοινό με έννοιες και καταστάσεις που θεωρούνταν απαγορευμένες για τους «αμύητους». Θεωρεί πως με την ανάπτυξη του πολιτιστικού επιπέδου της ανθρωπότητας διευρύνονται και οι πνευματικοί της ορίζοντες, με αποτέλεσμα να γίνονται ευκολότερα αποδεκτά πράγματα που παλιότερα αποτελούσαν μέρος της εσωτερικής διδασκαλίας. Όπως λέει χαρακτηριστικά: «…όσο το πεδίο της εξωτερικής επιστήμης διευρύνεται, τόσο στενεύουν οι ορίζοντες εκείνου της εσωτερικής επιστήμης…».

Επιδιώκοντας να μεταφέρει μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου τη διαχρονικότητα της εσωτερικής διδασκαλίας, ξετυλίγει το εσωτερικό νήμα που συνδέει τις πανάρχαιες μυστηριακές παραδόσεις με τη σημερινή πραγματικότητα και αναπτύσσει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα θεωρία σχετικά με την προέλευση όλων. Υποστηρίζει πως όλες οι εσωτερικές παραδόσεις που έφτασαν μέχρι τα χρόνια μας έχουν κοινή καταγωγή.

Σε διαφορετικές χρονικές στιγμές και όταν πλέον ήταν σίγουρο πως θα καταστρεφόταν η Ατλαντίδα, τότε μετακινήθηκαν τρία κύρια ρεύματα προς την Ευρώπη και την Ασία, των οποίων οι Ιερείς εγκαθίδρυσαν τα Μυστήρια στους τόπους που εγκαταστάθηκαν. Πρόκειται για μια αληθινά τολμηρή άποψη, η οποία όμως δε στερείται ιστορικών θεμελίων. Ακόμα και σήμερα παραμένει ανεξήγητο το γεγονός ότι συναντάμε κοινά αρχαία σύμβολα μεταξύ πολιτισμών, οι οποίοι ήταν αδύνατο να είχαν έρθει ποτέ σε επαφή λόγω των τεραστίων αποστάσεων. Όπως για παράδειγμα, οι πυραμίδες στην Αίγυπτο και τη Ν. Αμερική ή ο λαβύρινθος στην Κρήτη και τη Β. Ευρώπη.

Ανεξάρτητα, όμως, από το αν ένας τέτοιος ισχυρισμός αληθεύει ή όχι, το γεγονός είναι πως η αποδοχή της ύπαρξης μιας κοινής καταγωγής όλων των μυστηριακών παραδόσεων ανοίγει το δρόμο της κατανόησης της εσωτερικής τους σύνδεσης και της ουσιαστικής ενότητάς τους. Στο πέρασμα των εποχών και ανάλογα με τη φυλετική ιδιοσυγκρασία αναπτύχθηκαν τα διάφορα συστήματα και οι μυστηριακές σχολές. Ο σκοπός είναι κοινός: η εσωτερική εξέλιξη της ανθρωπότητας και του πλανήτη. Μπορεί να αλλάζουν οι δευτερεύουσες διδασκαλίες και οι μέθοδοι, αλλά στην ουσία τους είναι το ίδιο πράγμα. Μια τέτοιου είδους κατανόηση θα ενώσει όλους τους εσωτεριστές, όπου κι αν ανήκουν, και θα απορρίψει κάθε αίσθημα χωριστικότητας. Πολλοί ένθερμοι σπουδαστές εσωτερικών σχολών θα πάψουν να θεωρούν όλες τις υπόλοιπες ως κατώτερες, και μια εσωτερική αντίληψη σύνδεσης θα αναδυθεί.

Ίσως είναι καιρός να αποδεχθούμε ότι η εσωτερική παράδοση είναι μία και πως δεν υπάρχουν καλύτερες ή χειρότερες μέθοδοι εσωτερικής ανάπτυξης. Σημασία έχουν οι προθέσεις και τα ιδανικά των ανθρώπων που τις εφαρμόζουν. Και ας θυμόμαστε πως οι εσωτερικές διδασκαλίες αναφέρουν ότι οι ανθρώπινες προθέσεις και τα ιδανικά έπαιξαν τον πρωταρχικό ρόλο στην καταστροφή της Ατλαντίδας…

:: ISBN 978-960-268-189-3

:: Μέγεθος 14Χ21

:: Σελίδες 136

Το "Τραγούδι της Ελύσια" είναι ένα μονοπάτι προς τα βαθύτερα επίπεδα της αλήθειας.  
Σηματοδοτεί την αρχή ενός καινούργιου Κύκλου, ανατρέπει τα καθιερωμένα πρότυπα και μάς οδηγεί σε έναν Κόσμο πολύ πιο αλλόκοτο και ζωντανό απ' ό,τι μπορούμε να φανταστούμε.
Μέσα απο τις σελίδες του, "Το Τραγούδι της Ελύσια" αποκαλύπτει στο ευρύ κοινό τα Μυστικά της Αρκαδικής Αδελφότητας. Αναφέρεται στις αρχέγονες αντιλήψεις της προιστορικής Αρκαδίας, που ήταν βαθιά φυλαγμένες απο την οργνωμένη εξουσία και την περιέργεια των ανθρώπων για χιλιάδες χρόνια.
Πρόκειται για ένα βιβλίο σταθμό με απίστευτους συσχετισμούς που σοκάρει με τη ριζοσπαστική του θεώρηση, ενώ παράλληλα ιχνηλατεί το όραμα ου ανθ΄ρωπινου πεπρωμένου, ενός πεπρωμένου δεμένου με την ολότητα του Σύμπαντος.
 Οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις του συγγραφέα ενώνουν τη θεολογία,την ψυχολογία,τις ανθρώπινες σχέσεις και τη σύγχρονη επιστήμη θέτοντας σε μια εντελώς νέα βάση όλα όσα νομίζαμε μέχρι σήμερα.



:: ISBN 978-960-421-135-7
:: Μέγεθος 15X23
:: Σελίδες 272

Η ιστορία της Ατλαντίδας και της χαμένης Λεμουρίας – Θρύλοι των χαμένων ηπείρων. Ουίλιαμ Σκοτ-Ελλιοτ

Μετάφραση: Αναστασίας Νάνου-Τσάκαλη

Η ιστορία της Ατλαντίδας: Η αναζήτηση της Ατλαντίδας  Οι επτά υποφυλές των Ατλάντων  Πολιτική διακυβέρνηση  Οι Μεταναστεύσεις των Λαών  Τέχνες και Επιστήμες  Εκπαίδευση  Ηθη και Εθιμα  Η Θρησκεία της Ατλαντίδας

Η χαμένη Λεμουρία: Μαρτυρίες και Ενδείξεις  Οι Χάρτες  Πολιτισμός των Λεμουρίων

ISΒN 960-0000-00-0

Μέγεθος 11Χ18,5

Σελίδες 176

Μετάφραση: Ανδρέας Τσάκαλης

Το Βιβλίο των Αλλαγών είναι εάν από τα πιο αρχαία κλασικά Κινέζικα κείμενα. Η ηλικία του υπολογίζεται γύρω στα 5.000 χρόνια, αν και η καταγωγή του παραμένει σκοτεινή, αφού περιέχει και έννοιες που είναι εντελώς ξένες στον Κινέζικο τρόπο σκέψης. Λέγεται ότι η αρχική διδασκαλία του δόθηκε στον κόσμο απο τον μεγάλο μύστη και θρυλικό αυτοκράτορα Φού Σι....

Τα γεγονότα της καθημερινής ζωής φαίνονται σαν «τυχαία», σαν «ασύνδετα» μεταξύ τους και χωρίς νόημα «αυτά τα ίδια», γιατί ο νους μας κινείται με μιά μηχανικά ρυθμισμένη αντίληψη, σε ένα συμβατικό και αβέβαιο για την αντικειμενικότητά του πλαίσιο. Το Ι Τζιγκ, ένα «πνευματικό» βιβλίο αρχέγονης καταγωγής, ξαναζωντανεύει την εσωτερική μας συνείδηση σε μιά εκπληκτική πραγματικότητα, η οποία δεν περιορίζεται από τη φαινομενική διαίρεση του χώρου και του χρόνου, αλλά εισδύει στο άπειρο του χωροχρονικού συνεχούς, όπου εκκολάπτονται οι σπόροι των μηνυμάτων και του βαθύτερου νοήματος της ζωής.

Με τη δύναμη της πανάρχαιας και αιώνιας αλήθειας, που εκφράζει το «Βιβλίο των Αλλαγών», αρχίζουμε να κατανοούμε τη σημασία και το ρόλο της «Αλλαγής», δηλαδή της ροής των φαινομένων και των γεγονότων σε μιά πλήρη λειτουργική σύνδεση, καθώς αυτά λαβαίνουν χώρα στον κόσμο της ύλης και εμφανίζονται στο πεδίο συνείδησης του ανθρώπινου όντος.

Έτσι το Ι Τζιγκ γίνεται ένας δάσκαλος, που είναι δυνατόν να μας οδηγήσει σε μιά βαθιά αντίληψη και κατανόηση των όσων μας συμβαίνουν, ώστε να βρούμε την ουσιαστική και λειτουργική θέση της ύπαρξης μας.

ISΒN 960-7282-00-00
Μέγεθος 14Χ20,5
Σελίδες 584

Μετάφραση: Ανδρέας Τσάκαλης

Το Βιβλίο των Αλλαγών είναι εάν από τα πιο αρχαία κλασικά Κινέζικα κείμενα. Η ηλικία του υπολογίζεται γύρω στα 5.000 χρόνια, αν και η καταγωγή του παραμένει σκοτεινή, αφού περιέχει και έννοιες που είναι εντελώς ξένες στον Κινέζικο τρόπο σκέψης. Λέγεται ότι η αρχική διδασκαλία του δόθηκε στον κόσμο απο τον μεγάλο μύστη και θρυλικό αυτοκράτορα Φού Σι....

Τα γεγονότα της καθημερινής ζωής φαίνονται σαν «τυχαία», σαν «ασύνδετα» μεταξύ τους και χωρίς νόημα «αυτά τα ίδια», γιατί ο νους μας κινείται με μιά μηχανικά ρυθμισμένη αντίληψη, σε ένα συμβατικό και αβέβαιο για την αντικειμενικότητά του πλαίσιο. Το Ι Τζιγκ, ένα «πνευματικό» βιβλίο αρχέγονης καταγωγής, ξαναζωντανεύει την εσωτερική μας συνείδηση σε μιά εκπληκτική πραγματικότητα, η οποία δεν περιορίζεται από τη φαινομενική διαίρεση του χώρου και του χρόνου, αλλά εισδύει στο άπειρο του χωροχρονικού συνεχούς, όπου εκκολάπτονται οι σπόροι των μηνυμάτων και του βαθύτερου νοήματος της ζωής.

Με τη δύναμη της πανάρχαιας και αιώνιας αλήθειας, που εκφράζει το «Βιβλίο των Αλλαγών», αρχίζουμε να κατανοούμε τη σημασία και το ρόλο της «Αλλαγής», δηλαδή της ροής των φαινομένων και των γεγονότων σε μιά πλήρη λειτουργική σύνδεση, καθώς αυτά λαβαίνουν χώρα στον κόσμο της ύλης και εμφανίζονται στο πεδίο συνείδησης του ανθρώπινου όντος.

Έτσι το Ι Τζιγκ γίνεται ένας δάσκαλος, που είναι δυνατόν να μας οδηγήσει σε μιά βαθιά αντίληψη και κατανόηση των όσων μας συμβαίνουν, ώστε να βρούμε την ουσιαστική και λειτουργική θέση της ύπαρξης μας.

ISΒN 960-7282-86-8
Μέγεθος 14Χ20,5
Σελίδες 488

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΜΕΛΗ - ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΣΦΙΓΓΟΣ (1983)

:::Φωτοτυπημένο από πολυγραφημένο κείμενο

Π. Γράβιγγερ: Εισαγωγή εις την Ιατροσοφίαν (Απόκρυφον Θεραπευτικήν)
Η φυσιογνωμία του Παρακέλσου και η αλλαγή των καιρών · Ιατροσοφία · Η θεραπευτική ως θρησκεία, φιλοσοφία και επιστήμη · Η αποστολή του ιατρού και ο νόμος της θυσίας · Νεώτεραι επιστήμαι και αρχαία Επιστήμη · Αι τέσσαρες στήλαι της Ιατρικής

Dr.Pierre Winter: Τι θα έπρεπε να είναι η Ιατρική ως παραδοσιακή Επιστήμη · Τι πρέεπι να εννοώμεν με τον όρον "παράδοσις" · Η ιατρική ήτο εν αρχή ουσιωδώς ιερατικόν υπούργημα · Η σημερινή κατάστασις των επιστημών · Ποία είναι η θέσις της σημερινής ιατρικής  · Πρακτικώς τι θα έπρεπε να είναι μία εκ παραδόσεως Ιατρική.

Dr.Pierre Oudinot: Η κλασική ιατρική · Η αξία της · Αι πλάναι της.


:: ISBN 000-0000-00-0
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 94

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΜΕΛΗ - ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΣΦΙΓΓΟΣ (1983)

:::Φωτοτυπημένο από πολυγραφημένο κείμενο

Π. Γράβιγγερ: Ιατροσοφία. Τόμος II, Φαρμακοσοφία (Τα θεραπευτικά μέσα της Ιατροσοφίας (Αποκρύφου Θεραπευτικής) Μέρος II.

Τα θεραπευτικά μέσα του Ορυκτού και Ζωικού βασιλείου

:: ISBN 000-0000-00-0
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 126

Εκδόσεις Πνευματικός Ηλιος

Το μεγαλειώδες τετράτομο έργο της Ελενας Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ επανακυκλοφόρησε.

Πολυτελές σκληρό δέσιμο.


:: ISBN 960-7369-00-9-4
:: Μέγεθος 17,5 Χ 24,5
:: Σελίδες 434

Εκδόσεις Πνευματικός Ηλιος

Το μεγαλειώδες τετράτομο έργο της Ελενας Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ επανακυκλοφόρησε.

Πολυτελές σκληρό δέσιμο.


:: ISBN 960-7369-00-9-3
:: Μέγεθος 17,5 Χ 24,5
:: Σελίδες 516

Εκδόσεις Πνευματικός Ηλιος

Το μεγαλειώδες τετράτομο έργο της Ελενας Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ επανακυκλοφόρησε.

Πολυτελές σκληρό δέσιμο.

:: ISBN 960-7369-00-9-2
:: Μέγεθος 17,5 Χ 24,5
:: Σελίδες 434

“Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΔΟΞΑΣΙΑ” ΕΛΕΝΑ ΠΕΤΡΟΒΝΑ ΜΠΛΑΒΑΤΣΚΥ τόμος I

Εκδόσεις Πνευματικός Ηλιος

Το μεγαλειώδες τετράτομο έργο της Ελενας Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ επανακυκλοφόρησε.

Πολυτελές σκληρό δέσιμο.


:: ISBN 960-7369-00-9
:: Μέγεθος 17,5 Χ 24,5
:: Σελίδες 338

Ο Αστρικός Κόσμος κατά την Dr. Αννα Μπεζαντ και τον Κάρολο Γουέμπστερ Λεντμπήτερ.
Α.Το Αστρικό Πεδίο
Β.Το Αστρικό Σώμα
 
Ο άνθρωπος ζει, χωρίς να το υποπτεύεται, μέσα σ' έναν αόρατο, και γεμάτο ζωή κόσμο. Τον κόσμο αυτό μπορεί να τον αντιληφθεί κάπως κατά την διάρκεια του ύπνου ή όταν είναι σε κατάσταση ύπνωσης, όταν οι φυσικές του αισθήσεις βρίσκονται προς στιγμήν αδρανείς.
Στο βιβλίο αυτό, θα εξετάσουμε το κατώτερο τμήμα του άγνωστου εκείνου κόσμου, το μέρος όπου μεταβαίνει ο άνθρωπος, αμέσως μετά το θάνατό του, τον Αδη ή βασίλειο των Σκιών των αρχαίων Ελλήνων, τον κόσμο εκείνο που οι αλχημιστές του μεσαίωνα αποκαλούσαν αστρικό πεδίο.
Ο Αστρικός Κόσμος, τον οποίο θα περιγράψουμε, αποτελειί το πλησιέστερο πεδίο υπεράνω και εντός του φυσικού κόσμου, που είναι τόσο οικείος σε εμάς.

Η Άννα Μπεζάντ μας γνωρίζει τα πεδία του Αστρικού Κόσμου και τις διάφορες επιρροές που εκπορεύονται απ' αυτόν. Ο άνθρωπος, πολυδιάστατη ύπαρξη, διαθέτει κανάλια επικοινωνίας ανάλογα με τους φορείς αντίληψης που χρησιμοποιεί. Η συγγραφέας εκθέτει τις δυνατότητες που αναπτύσσονται μέσα από τέτοιες διαδικασίες και το τι πρέπει να ξέρει ο άνθρωπος για αυτές.

Α' έκδοση: 1989
Β' έκδοση: 2000
Γ' έκδοση: 2004
Δ' έκδοση: 2009    Μόλις επανεκδόθηκε


:: ISBN 978-960-8100-83-1
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 56

Αποκρυφιστική Μελέτη αρ. 2

Κλειδί του ''ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ''

Φιλοσοφικές Προϋποθέσεις.
Κλίμακες.
Αντιθέσεις και ταυτότητες.
Αλληλουχία.
Πυρηνική Φυσική και Χημεία
Ζύμωση
Διαχρονική ανίχνευση
Μετενσάρκωση
Πρόσωπα και πράγματα

An Occult Esoteric system to the ''Know Thyself''
An English version of the original Greek text by the author.


An original practical application of the Pythagorean Arithmosophy
Philosophical prerequisites
About Scales
Relations - Oppositions and Identifications
Sequence
Reincarnation


:: ISBN 960-85150-3-3
:: Μέγεθος 18Χ24
:: Σελίδες 108

Μετουσιώνοντας έναν εξαιρετικό ποιητικό λόγο σε τεκτονική γραφή ο Φιλόθεος Σ. Ηλιάδης μπορεί να εμπνεύσει κάθε τέκτονα με τα δρώμενα εντός και εκτός της τεκτονικής Στοάς, τα ιδεώδη, τις σκέψεις και τις ανησυχίες κάθε Ανθρώπου.
Ο Τεκτονισμός που αγαπάμε, που κάνει τις ψυχές μας να δονούνται, που ανυψώνει το πνεύμα μας...
Κάθε τέκτων θα αναγνωρίσει κομμάτια της ψυχής του, των σκέψεών του...
Οσο για τις αναφορές στα δρώμενα θα βιώσει -για άλλη μιά φορά- τους λόγους που τον έκαναν να κρούσει την Θύρα του Ναού αλλά και την ψυχική του πορεία όπως αυτή εκφράζεται μέσα στην τεκτονική Στοά.
Οσο για τους μη τέκτονες θα βιώσουν τόσα όσα η ψυχή τους θα τους επιτρέψει να αντιληφθούν για το τι είναι στα αλήθεια ο Τεκτονισμός.


Το βιβλίο συνοδεύεται από έναν ηχητικό ψηφιακό δίσκο (CD) με τον συγγραφέα και τον ηθοποιό Γ.Κ. να απαγγέλουν τα ποιήματα.

---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 978-950-8141-38-4
:: Μέγεθος 14X21
:: Σελίδες 72

Μια συστηματική έκθεση των αρχών και δοξασιών του αποκρυφισμού, από τα βασικότερα βοηθήματα για τον σπουδαστή που μέσα στα μονοπάτια του αοράτου, ψάχνει τις απόκρυφες δυνάμεις του ανθρώπου και της φύσεως. Η Τριαδικότητα · Οι αντιστοιχίες και η αναλογία · Το Αστρικό · Η Επιστήμη της αρχαιότητας · Το ορατό ως εκδήλωση του αοράτου · Ορισμός της Απόκρυφης Επιστήμης · Η μέθοδος στην αρχαία επιστήμη · Ο Νόμος της Αναλογίας · Οι τρεις κόσμοι · Η τριάδα · Θεοσοφική πρόσθεση και αναγωγή · Οι κυκλικοί νόμοι · Η παγκόσμια ζωή · Το μεγάλο μυστικό του Ιερού · Το Αστρικό Φως · Εισέλιξη και ανέλιξη · Ο άνθρωπος κατά τον Πυθαγόρα · Η έκφραση των ιδεών · Τα σημεία · Η προέλευση της γλώσσας · Οι συμβολικές αφηγήσεις και η ερμηνεία τους · Ο Σμαράγδινος Πίνακας του Ερμή · Το Τέλεσμα · Αλχημεία · Ερμηνεία των Ερμητικών κειμένων · Οι αριθμοί και η χρησιμότητά τους · Η αναλυτική έκφραση των ιδεών · Αναλογικοί πίνακες · Αστρολογία · Ανάγνωση των αναλογικών πινάκων · Χρήση της τριάδας · Η συνθετική έκφραση των ιδεών · Τα εμβλήματα, τα σύμβολα και η ερμηνεία τους · Ο όφις · Ο σταυρός · Το τρίγωνο · Η σφραγίδα του Σολομώντος · Το 21ο κλειδί του Ταρώ · Οι τρεις πρωτογενείς γλώσσες · Η Σφίγγα και ο συμβολισμός της · Οι Πυραμίδες · Η Πεντάλφα · Τεκτονικός συμβολισμός · Η μυστική ιστορία της Γης · Η Λευκή Φυλή και η δημιουργία της λευκής παράδοσης · Μωϋσής · Η Καμπαλά · Το Σεφιρωθικό Δένδρο · Ο Ελληνισμός (Ορφέας - Πυθαγόρας) · Ο Χριστιανισμός · Το ρεύμα της ζώσας αγάπης · Ιησούς Χριστός · Η επίδραση του Ζωροάστρη · Οι `Αραβες · Η Ανατολική παράδοση · Η σύσταση του Ανθρώπου · Ανάλυση των τριών αρχών · Το φυσικό σώμα · Το αστρικό σώμα · Το ψυχικό ον · Το συνειδητό Πνεύμα · Μακρόκοσμος ή Φύση · Το αρχέτυπο · Η ενότητα · Εισέλιξη και ανέλιξη των αρχών · Το αστρικό πεδίο · Τα ρευστά · Στοιχειακά και Στοιχειώδη · Η αστρική εικόνα · Επαφές της ανθρώπινης ψυχής με το γήϊνο αστρικό · Επιστημονικό και ψυχικό γεγονός · Τα Ψυχικά φαινόμενα και η ερμηνεία τους · Σύγχρονη και Απόκρυφη επιστήμη · Φαντασία και Πραγματικότητα · Οι μυητικές εταιρίες · Μαρτινισμός · Οι Διδάσκαλοι · Τα θαύματα της Ενότητας · Ο Εσωτερισμός του ''Πάτερ ημών'' · Η εμπειρική, η νοητική, η μυστικιστική ατραπός · Συμβουλές για τον αρχάριο στον Αποκρυφισμό.


---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-8141-01-Χ
:: Μέγεθος 17Χ24
:: Σελίδες 280

Η βήμα προς βήμα αποκάλυψη, των εμπειρικών επιπέδων της εσωτερικής πορείας που οδηγεί στην Ιεραρχία του Φωτός μέσω της ψυχικής προβολής.


---***---Αυτό το βιβλίο έχει ή ελαφρές φθορές - γρατζουνιές στο εξώφυλλο ή στο οπισθόφυλλο ή κάποιες σελίδες είναι τσαλακωμένες οι οποίες όμως διαβάζονται κανονικά. ΔΕΝ ΛΕΙΠΟΥΝ ΣΕΛΙΔΕΣ.ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΤΙΟ. Πρόκειται για τα βιβλία που οι πελάτες μας γνωρίζουν από τις Εκθέσεις Βιβλίου στο ''καλαθάκι'') και προσφέρονται με έκπτωση 35%--- ***---


:: ISBN 960-85514-3-9
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 224

Συνέκδοση Εκδόσεις Διμελή-Ιδεοθέατρον- Ειδική ΠΡΟΣΦΟΡΑ

Παν. Μαρίνη.- Νέος πρόλογος και σχόλια.
*
Π. Γράβιγγερ.- Εισαγωγή.
Χειρόγραφοι Κώδικες και Εκδόσεις.
Η Διδασκαλία των Χαλδαϊκών Λογίων
Αβέβαια Λόγια
*
Μιχαήλ Ψελλού
Σχόλια και εξηγήσεις.
Εκθεσις κεφαλαιώδης και σύντομος παρά των Χαλδαίοις δογμάτων.
Εκθεσις κεφαλαιώδης και σύντομος παρά των Ασσυρίοις δογμάτων.
Υποτύπωσις κεφαλαιώδης.
Ερμηνεία Ψελλού εις 42 Χαλδαικά Λόγια.
*
Πρόκλου.- Αποσπάσματα εκ της Χαλδαϊκής Φιλοσοφίας.


:: ISBN 960-7921-01-1
:: Μέγεθος 12Χ17
:: Σελίδες 366

Συνέκδοση Εκδόσεις Διμελή-Ιδεοθέατρον -Ειδική ΠΡΟΣΦΟΡΑ

Η προσευχή - Ύμνος εις τον Πλάτωνα • Περί προσευχής (ευχής) βάση αποσπασμάτων Πλατωνικών • Τα είδη προσευχής κατά Πρόκλον • Διαλογισμός - Προσευχή • Ο Ομηρικός Ύμνος εις Δήμητρα και τα Ελευσίνια Μυστήρια • Ο Ποσειδών • Η Δημήτηρ • Η Κόρη-Περσεφόνη • Ο Πλούτων • Ελευσίνια και Μετενσάρκωσις • Τελικός σκοπός των Ελευσινίων • Ύμνος Αριστοτέλους εις Αρετήν • Ανάλυσις των 7 αρετών κατά Ολυμπιόδωρον, Πρόκλον και Ιεροκλή • Ύμνος Κλεάνθους εις Δία • Προσευχή Εκφάντου Πυθαγορείου εις Ηλιον και Θεούς • Ύμνος του Μαρτιανού Καπέλλα εις Ευτέρπην • Δύο Ύμνοι του Πορφυρίου: α) Εις αθάνατον Θεόν, β) Εις Θεόν-Πυρ • Τελική προσευχή Ιαμβλίχου προς τους Θεούς • Ερμού του Τρισμεγίστου Ύμνοι: α) Εκ του Ύμνου προς τον Παντοκράτορα, β) Επίκλησις προς τον Παντοκράτορα, γ) Υμνωδία κρυπτή o Λειτουργικοί Ύμνοι Πρόκλου: α) Ύμνος εις Ηλιον, β) Ύμνος εις Μούσες, γ) Ύμνος προς τους Θεούς, δ) Ύμνος εις Αφροδίτην, ε) Ύμνος εις Λυκίαν Αφροδίτην, στ) Ύμνος εις Εκάτην και Ιανόν, ζ) Ύμνος εις σοφωτάτην Αθηνάν, η) Ύμνος εις Θεόν, θ) Ύμνος προς τον Πατέρα-Πυρ • Μαγικαί επικλήσεις της οψίμου ελληνιστικής περιόδου • Ύμνοι Συνεσίου εκ Κυρήνης.


:: ISBN 960-7921-42-9
:: Μέγεθος 14Χ28
:: Σελίδες 208

Ο Jean Mallinger υπήρξε ο επικεφαλής του Τάγματος των Πυθαγορείων της Γερμανίας. Η βαθύτητα του πνεύματός του αποδεικνύεται από τα δύο έργα που παρουσιάζονται στην Ελληνική με την εξαίρετη μετάφραση του Πέτρου Γράβιγγερ.


ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΩΝ

Το μυστικό των κυάμων • Ο άρτος και το άλας • Η Πυθαγόρειος προσευχή • Η κάθοδος της ψυχής και η μαγεία του οφθαλμού • Στοιχεία επί των απορρήτων του θανάτου • Η πλάνη της καύσεως των νεκρών • Τα πεπρωμένα της ψυχήςo Γέφυρα μεταξύ ζώντων και νεκρών.

ΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΚΑΙ ΑΠΟΡΡΗΤΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΝ

Ο βίος του Πλουτάρχου παρά τω Αμμωνίω τω Αθηναίω • Αποδημία του Πλουτάρχου εις Αίγυπτον και εις Ρώμην • Τα φιλοσοφικά του μαθήματα • Η επιστροφή του εις την Χαιρώνειαν • Ο θάνατος αυτού • Πλούταρχος, • Μεμυημένος, • Πυθαγόρειος • Τα απόρρητα του Ζώντος Πυρός • Το πρώτον μυστικόν του Πυρός: είναι Ον ζων • Συνέπειαι της εμψυχώσεως ταύτης: θρησκευτικαί διατάξεις σχετικαί με το Ιερόν Πυρ • Το δεύτερον μυστικόν του Πυρός: είναι τροφή των θεών • Αι δυνάμεις του Πυρός • Επικουρία εκ μέρους του Πυρός • Από τον Πλούταρχον εις τον Φραγκίσκον της Ασσίζης • Τα μυστικά των ζώντων αγαλμάτων των θεών • Τα ''έμψυχα αγάλματα''των Αρχαίων • Η προέλευσίς των • Η καθιέρωσίς των • Ερμηνεία και αποτελέσματα των τύπων τούτων • Ο μυστηριώδης Ερυθραίος • Η μυστική Κοσμοσοφία και η καταγωγή της • Η επάνοδος του ''Μεγάλου Ενιαυτού'' • Τα απόρρητα του Άδου • Το ζήτημα της ανθρώπινης ψυχής • Η ψυχή μας είναι ηλιακής προελεύσεως και εκτελεί τον περίπλουν της • Η διέλευσις δια μίας πρώτης σκοτίας • Τα πεπρωμένα των ψυχών επί της Σελήνης: Κρίσις, Πτώσις ή δεύτερος θάνατος • Τα μυστικά του Σοφού • Ο Σοφός δεν γηράσκει • Γιγνώσκει να σιγά • Δέον να ανεύρη τον Θεόν εν εαυτώ • Δέχεται την υποστήριξιν των πνευματικών δυνάμεων • Δεν φοβείται τον θάνατο που είναι η θύρα της απολυτρώσεώς του.


:: ISBN 960-7759-16-Χ
:: Μέγεθος 12Χ18
:: Σελίδες 124

Περί της Μυστηριακής Εννοίας των Αριθμών.

Η Πυθαγόρειος αριθμολογία ήταν Αριθμοσοφία εγκλείουσα βαθύτατες μυητικές αλήθειες, διδασκόμενες στα μυστηριακά σκηνώματα της αρχαιότητος. Στο έργο αυτό αναπτύσσονται οι θείες ιδιότητες των 10 πρώτων αριθμών.


:: ISBN 960-7921-02-1
:: Μέγεθος 12Χ17
:: Σελίδες 184

Τα Χρυσά Έπη των Πυθαγορείων υπήρξαν οι κανόνες του βίου που άφησε ως παρακαταθήκη ο Πυθαγόρας προς τους μαθητές του. Ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος Ιεροκλής κάνει έναν εξαιρετικό σχολιασμό των κανόνων αυτών και ο Πέτρος Γράβιγγερ τον διασκευάζει σε απλή καθαρεύουσα.


:: ISBN 960-7921-40-2
:: Μέγεθος 12Χ18
:: Σελίδες 160

Η αφύπνισις του ανθρώπου · Ο Ελευθεροτεκτονισμός είναι διάδοχος των αρχαίων μυστηρίων · Τι είναι και τι δεν είναι ο Τεκτονισμός: Ορισμοί του Ελευθεροτεκτονισμού · Διαφορά μεταξύ ακαδημαϊκής και τεκτονικής φιλοσοφίας · Τι είναι ΜΥΗΣΙΣ · Ο Ελευθεροτεκτονισμός δεν είναι Εταιρία μυστική, αλλά Εταιρία περικλείουσα έν μυστικόν · Ποια η καταγωγή του Ελευθεροτεκτονισμού: Αι τρεις Σχολαί: Αυθεντική, Ανθρωπολογική, Μυστικιστική · Η διττή σειρά διαδοχής των τεκτονικών μυστηρίων: Αιγυπτιακόν ρεύμα: Μωϋσής, Σολομών, Αγ. Ιωάννης, Ιησούς, Φίλων, Γνώσις, Σταυροφορίαι, Ιπποτισμός, Ναΐται, Ροζενκρόϋτς, `Ασμολ. Διονυσιακόν ρεύμα: Διονυσιακοί τεχνίται, Ρωμαϊκά κολλέγια, Κομακινοί διδάσκαλοι · Συντεχνίαι των Μασώνων · Εταιρισμός της Γαλλίας · Λιθουργοί της Γερμανίας, GILD OF MASONS · Θεωρητικός Τεκτονισμός (1717) · Σκοπός του Τεκτονισμού: Έμπρακτος ηθική · Η Επιστήμη της Ζωής · Ο τελικός σκοπός των αρχαίων Μυστηρίων · Ψυχουργία και Θεουργία · Εποπτεία και Θεοφάνια · Μέσα και Μέθοδος πραγματοποιήσεως του σκοπού του Ελευθεροτεκτονισμού: Η μέθοδος της μυσταγωγίας · 1) Ηθική διδασκαλία: Επιστήμη της Ζωής, Βιονομία · 2) Συμβολισμός: Η γλώσσα των μυστηρίων, Ποιοι οι λόγοι χρησιμοποιήσεως συμβόλων, Η μέθοδος του συμβολισμού, Αριθμητικά και αλφαβητικά σύμβολα, Γεωμετρικά σύμβολα, Εμβλήματα, Συστηματική ερμηνεία ενός εμβλήματος · 3) Αλληγορία: Μύθοι, Παραβολαί, Παραδόσεις · Η Οδός των Μυστηρίων: Η Οδός της Σοφίας (Διανοίας) · Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της οδούς ταύτης · Η Οδός της Αγάπης (Καρδίας) · Κάθαρσις · Φωτισμός · Μύησις · Η Οδός των Μυστηρίων · Αρμονική σύνθεσις των δύο ατραπών ·


:: ISBN 960-7925-05-Χ
:: Μέγεθος 14Χ21
:: Σελίδες 244

Οι δονήσεις (κραδασμοί - ταλαντώσεις) αποτελούν σήμερα για τον άνθρωπο ένα βασικό ζήτημα που είναι αλληλένδετο με τον σύγχρονο τεχνοκρατικό πολιτισμό. Όμως τους παλαιούς χρόνους, οι μεγάλοι Φιλόσοφοι και Μύστες χρησιμοποιούσαν την Μαγεία, δηλαδή την υπερβατική Φυσική, για να ενεργοποιήσουν δυνάμεις προς εκδήλωση διαφόρων φαινομένων. Οι δυνάμεις αυτές ''είναι είτε άλογοι (μηχανικαί) φυσικαί δυνάμεις, παλμικής υφής, ανάλογοι προς τας του φωτός, του ήχου, του ηλεκτρισμού κ.κ., είτε λογικές οντότητες των ανωτέρων του υλικού πεδίων. Η μόνη διαφορά είναι ότι η παλμική δόνησις, όπως εκτίθεται εις τα επιστημονικά συγγράμματα, είναι προϊόν βαθείας μελέτης του φαινομένου τούτου επί της ύλης, ενώ η Απόκρυφος Φιλοσοφία, χωρίς να αντιφάσκη προς τα επιστημονικά ταύτα δεδομένα, ευρύνει το πεδίον ερεύνης τής επί των ανωτέρων της ύλης καταστάσεων και εφαρμόζει τους ιδίους νόμους επί λεπτοτέρων πεδίων''. Η δύναμις του Λόγου και των θείων ονομάτων • Τελετουργικοί τύποι - Τυπολογία • Κίνησις - Αδράνεια - Ρυθμός • Ο δημιουργικός Λόγος - Ο ανθρώπινος λόγος • Τα θεία ονόματα και αι ''μαγικαί λέξεις'' • Η δύναμις των ονομάτων εις τους Αιγυπτίους, εις τους Εβραίους, Ασσυρίους, Βαβυλωνίους • Πρώτοι Χριστιανικοί αιώνες - Μεσαίων • Η εποχή της ''φυσικής μαγείας'' • Ηχος και μουσική • Η μουσική ως ηθικός και εκπολιτιστικός παράγων • Η αληθής αιτία των ηθικών επιδράσεων της μουσικής • Προέλευσις της μουσικής • Η μουσική ως ιαματικός παράγων • Εφαρμογαί της μουσικής εις την θεραπευτικήν • Αι επωδαί και τα μάντραμ • Μουσικαί ανταποκρίσεις εις την Αλχημείαν • Αι θεραπευτικαί επωδαί • Ουράνιος μουσική • Περί αρωμάτων και θυμιαμάτων • Τελετικαί χειρονομίαι - Βηματισμός • Ρυθμικαί κινήσεις - Τελετικός χορός • Το φως και τα χρώματα • Φυλακτήρια - Τελέσματα - Εμβλήματα.



:: ISBN 960-7921-41-0
:: Μέγεθος 12Χ18
:: Σελίδες 264

Λογοτεχνία

Το Σπίτι τής Δύναμης και άλλα Διηγήματα από την Ντάϊον Φόρτσουν (Dion Fortune)

Τίτλος Πρωτοτύπου: The Secrets of Dr. Taverner

Μετάφραση: Λίλυ Γκορτσοπούλου

 Βιογραφικό της συγγραφέως DION FORTUNE (1890-1924).

H Dion Fortune είναι μία από τις μεγάλες φυσιογνωμίες της σύγχρονης πνευματικής αναζήτησης. Το πραγματικό της όνομα ήταν Violet M. Firth και γεννήθηκε το 1890 σε μια περιοχή των βόρειων ακτών της Ουαλίας. Η πρώτη της επαφή με τον πνευματικό κόσμο του ανθρώπου έγινε μέσω της εκπαίδευσής της στις ψυχαναλυτικές θεωρίες του Φρόιντ. Επίσης μαθήτευσε κοντά στον Δρ Μορίαρτι, μία μυστηριώδη μορφή της εποχής της, ο οποίος την επηρέασε βαθιά στις μεταγενέστερες αναζητήσεις της.

Το όνομα της συνδέθηκε με το “Ερμητικό Τάγμα της Χρυσαυγής” και τη συμμετοχή της στο τμήμα “Α και Ω”, καθώς και στη Στοά Stella Matutina. To 1924 ίδρυσε την αδελφότητα του “Εσωτερικού Φωτός”, την οποία διηύθυνε μέχρι τον πρόωρο θάνατό της το 1924.

Άφησε πίσω της ένα πλούσιο συγγραφικό έργο που αποτελεί σημαντικό βοήθημα για τους σπουδαστές της φιλοσοφίας της πνευματικής αναζήτησης.

H Dion Fortune, στα διηγήματά της αυτά, με μέσο την εξαιρετική της πένα, μάς «ταξιδεύει» και μάς μαθαίνει τους Νόμους και τις Αρχές του Αποκρυφισμού και του Μυστικισμού.

Ας μην ξεχνάμε ότι τα πάντα μπορούν να ειπωθούν μέσω του Μύθου....

Ακολουθώντας τη διήγησή της, σε κάθε της ιστορία μαθαίνουμε τόσα πολλά με την πλοκή και τη ροή των ιστοριών της, ώστε έχουμε την αίσθηση ότι έχουμε ταξιδέψει στο Χρόνο και στο Χώρο, αποκομίζοντας τη Γνώση που οι Αναζητητές ψάχνουν.

Ας την ακολουθήσουμε...

Παράξενες ιστορίες που αναδύονται μέσα από τα μισοσκότεινα σοκάκια του Λονδίνου, από τα ανεμοδαρμένα βράχια της δυτικής ακτής και τα βαλτοτόπια του Χάιντχεντ. Ο σχολαστικός επιστήμονας κι ο φωτισμένος ψυχολόγος συνδυάζονται με τρόπο μοναδικό, ακροβατώντας στα όρια της γήινης ζωής και του παράδοξου.

Στόχος τους η θεραπεία της ανθρώπινης ψυχής και η εφαρμογή ενός κώδικα που βρίσκεται πέρα από τους νόμους και την αντίληψη των ανθρώπων. Ο ένας γνωρίζει και τέμνει με νυστέρια αόρατα. Ο άλλος μαθαίνει, ανοίγοντας τις Πύλες που οδηγούν στο δαιδαλώδη και μυστηριακό κόσμο της ανθρώπινης ψυχής. Και οι δύο θεραπεύουν με ένα τρόπο συναρπαστικό.

 Σάς παραθέτουμε ένα απόσπασμα για να αντιληφθείτε την εξαιρετική γραφή της συγγραφέως η οποία με μυθιστορηματικό τρόπο παραθέτει αρχές και νόμους του αποκρυφισμού, που ίσως... δύσκολα να μπορούσαν να παρατεθούν (και να γίνουν κατανοητά) σε ένα σύγγραμμα/δοκίμιο κλπ.... Απολαύστε (ένα μικρό μέρος του έργου) και αφεθείτε... :

 ...Ο Τέναντ, ακουμπισμένος σ’ ένα δέντρο, ξεσκούφωτος, με ανοιχτό πουκάμισο και το κεφάλι ριγμένο προς τα πίσω πάνω στον άγριο κόκκινο κορμό, καθόταν ατενίζοντας το γαλάζιο και σφυρίζοντας απαλά ανάμεσα από τα δόντια του. Εγώ, ξαπλωμένος εντελώς ανάσκελα ανάμεσα στις πευκοβελόνες, λαγοκοιμόμουν. Εν πάσει περιπτώσει δεν άκουσα την Ντιάνα να πλησιάζει, ούτε αντιλήφθηκα την παρουσία της μέχρι που ανασήκωσα το κεφάλι μου. Ξαπλωμένη στα πόδια του Τέναντ, κοίταζε το πρόσωπό του με τη σταθερή ματιά ενός ζώου και εκείνος σφύριζε απαλά όπως πριν, αλλά με έναν εξαίσιο τόνο, σαν του αυλού, με εκείνους τους παράξενους κυματισμούς του που ήταν η πηγή όλου μου του προβλήματος. Σκεφτόμουν τον αρχαίο ελληνικό κόσμο των Κενταύρων και των Τιτάνων, που κυβερνούσαν προτού ο Δίας και η αυλή του εξανθρωπίσουν τους ουρανούς. Ο Τέναντ δεν ήταν πρωτόγονος, ήταν Προαδαμικός. Όσο για την Ντιάνα, δεν ήταν κόρη της Εύας, αλλά της σκοτεινής Λίλιθ, της προκατόχου της, και κατάλαβα πως αυτοί οι δύο ανήκαν στον ίδιο κόσμο και ο ένας στον άλλο. Η παλιά πληγή μου μού έδωσε μια σουβλιά, ήταν και σουβλιά ζήλιας, γιατί ήταν πολύ ευτυχέστεροι στον κόσμο τους απ’ ότι στην δική μας πολιτισμένη σκλαβιά, ωστόσο έμεινα ήσυχος, παρακολουθώντας το ειδύλλιό τους.

Οι σκιές των πεύκων είχαν μακρύνει πολύ πάνω στο βάλτο και ξεσήκωσα τον Τέναντ για την επιστροφή μας στη Γη. Καθώς επιστρέφαμε στο χρυσό απογευματινό φως, η Ντιάνα μας ακολούθουσε.

Όταν ανέφερα στον Τάβερνερ το γεγονός, κατά την διάρκεια του επιδόρπιου βραδινού καπνίσματος, διαπίστωσα ότι δεν έδειξε καμία έκπληξη.

«Ήλπιζα ότι θα συνέβαινε », είπε. «Είναι η μόνη δυνατή λύση που μπορώ να σκεφτώ για την περίπτωση, αλλά τι θα πει η οικογένειά της;»...

... Όταν γύρισα στην κλινική, βρήκα κατάπληκτος τον Τάβερνερ εκεί.

«Τι στο καλό σας έκανε να επιστρέψετε από τις διακοπές σας; » ρώτησα.

«Εσύ », απάντησε. «Μου έστελνες συνεχώς τηλεπαθητικά μηνύματα S.O.S., έτσι σκέφτηκα πως ήταν καλύτερα να έρθω και να δω τι συμβαίνει ».

«Λυπάμαι φοβερά », είπα. «Είχαμε κάποια μικρή δυσκολία, αλλά την ξεπεράσαμε μια χαρά».

«Τι συνέβη;» ρώτησε, παρατηρώντας με στενά, και αισθάνθηκα να κοκκινίζω σαν ένοχο σχολειαρόπαιδο, γιατί δεν ήθελα να του αναφέρω τα σχετικά με την κυρία Μπέλαμι και το ξελόγιασμα του Γουϊνινγκτον μαζί της.

«Υποθέτω ότι ο Γουϊνινγκτον δοκίμασε το κόλπο σας και έπεσε στο υποσυνείδητο », είπα τελικά. «Πήγε πολύ βαθιά και έλειψε τόση ώρα που ανησύχησα αρκετά. Βλέπετε, δεν καταλαβαίνω και πολλά απ’ αυτά τα πράγματα. Μετά, καθώς επέστρεφε, τον είδα και τον πέρασα για φάντασμα και πήρα μια τρομάρα φοβερή ».

«Τον είδες; » αναφώνησε ο Τάβερνερ. «Πως το κατόρθωσες αυτό; Εσύ δεν είσαι διορατικός ».

«Είδα μια γκρίζα ομίχλη να κινείται σαν αδράχτι, σαν εκείνη που είδαμε τότε που παραλίγο να πεθάνει ο Μπλακ, ο αεροπόρος ».

«Και την είδες; » ρώτησε έκπληκτος ο Τάβερνερ. «Θέλεις να πεις ότι ο Γουϊνινγκτον πρόβαλε το διπλό αιθερικό; Πόση ώρα έμεινε αναίσθητος; »

«Περίπου είκοσι τέσσερις ώρες ».

«Έλα Χριστέ! » φώναξε ο Τάβερνερ. «Ο άντρας αυτός πρέπει να είναι νεκρός ».

«Δεν συμβαίνει τίποτα τέτοιο», απάντησα. «Είναι ζωντανός και ζωηρός. Για την ακρίβεια είναι πολύ ακμαίος », πρόσθεσα αναθυμούμενος την πρωινή σκηνή.

«Δεν μπορώ να καταλάβω », μονολόγησε ο Τάβερνερ, «πως το διπλό αιθερικό, ο φορέας των ζωικών δυνάμεων, μπόρεσε να αποσυρθεί για τόσο διάστημα χωρίς να αρχίσει η αποσύνθεση της φυσικής μορφής; Πού ήταν και τι έκανε; Ίσως, όμως, να ήταν ακριβώς πάνω από το κρεβάτι και απλά να αποσύρθηκε από το φυσικό του σώμα για να γλιτώσει από την ταλαιπωρία του »....

ISBN 960-268-129-2

Μέγεθος 13,5Χ21

Σελίδες 292

Τίτλος Πρωτοτύπου: APPLIED MAGIC
Μετάφραση: Λύσανδρος Μυγιάκης

Περιεχόμενα: I: Ο Δρόμος του Αποκρυφισμού II: Μερικές Πρακτικές Εφαρμογές του Αποκρυφισμού III: Ομαδικός Νους IV: Η Ψυχολογία της Τελετουργίας V: Το Κύκλωμα της Δύναμης VI: Τα Τρία Είδη Πραγματικότητος VII: Εξωανθρώπινα Όντα VIII: Μαύρη Μαγεία IX: Ενα Μαγικό Σώμα X: Η Αποκρυφιστική Κατάσταση Σήμερα XI: Εσωτερικό Γλωσσάρι.


ISΒN: 960-268-117-9
Μέγεθος 14Χ21
Σελίδες 160

Λογοτεχνία

Ο Φτερωτός Ταύρος από την Ντάϊον Φόρτσουν (Dion Fortune)

Τίτλος Πρωτοτύπου: The Winged Bull

Μετάφραση: Αθηνά Δάντη

 H Dion Fortune, στα διηγήματά της αυτά, με μέσο την εξαιρετική της πένα, μάς «ταξιδεύει» και μάς μαθαίνει τους Νόμους και τις Αρχές του Αποκρυφισμού και του Μυστικισμού.

Ας μην ξεχνάμε ότι τα πάντα μπορούν να ειπωθούν μέσω του Μύθου....

Ακολουθώντας τη διήγησή της, σε κάθε της ιστορία μαθαίνουμε τόσα πολλά με την πλοκή και τη ροή των ιστοριών της, ώστε έχουμε την αίσθηση ότι έχουμε ταξιδέψει στο Χρόνο και στο Χώρο, αποκομίζοντας τη Γνώση που οι Αναζητητές ψάχνουν.

Ας την ακολουθήσουμε...

 Νέος, άνεργος κι απένταρος, ο Τεντ Μάρτσισον αναζητά την τύχη του στο καπνισμένο Λονδίνο του Μεσοπολέμου. Μια απροσδόκητη συνάντηση με τον Άλικ Μπράνγκουϊν, πρώην συνταγματάρχη του, θα τον τραβήξει από τη μιζέρια για μια καλύτερη ζωή.

Οι δρόμοι για μια νέα ζωή ανοίγονται μπροστά του, αλλά το τίμημα που πρέπει να πληρώσει είναι βαρύ, όσο αβάσταχτος είναι ο ανικανοποίητος έρωτάς του για την αδελφή του εργοδότη του, την Ούρσουλα. Μια ελκυστική γυναίκα που θα ταρακουνήσει τον εσωτερικό του κόσμο και θα τον ωθήσει σε μονοπάτια σκοτεινά κι αλλόκοτα, προκειμένου να την προστατέψει και να την κρατήσει δική του για πάντα.

 Σάς παραθέτουμε ένα απόσπασμα για να αντιληφθείτε την εξαιρετική γραφή της συγγραφέως η οποία με μυθιστορηματικό τρόπο παραθέτει αρχές και νόμους του αποκρυφισμού, που ίσως... δύσκολα να μπορούσαν να παρατεθούν (και να γίνουν κατανοητά) σε ένα σύγγραμμα/δοκίμιο κλπ.... Απολαύστε (ένα μικρό μέρος του έργου) και αφεθείτε... :

...“Είμαι με το μέρος σου” φώναξε δυνατά στη φαντασία του. “Έλα σε μένα, Φτερωτέ Φύλακα των Θεών. Άνοιξέ μου τις πύλες”.

Η επίκλησή του σταμάτησε απότομα. Με τι όνομα θα έπρεπε να καλέσει το νέο του φίλο; Τα ονόματα ήταν απαραίτητα για την επίκληση των θεών. Πώς να τον ονομάσει ανθρωπόμορφο, αετόμορφο, βουβαλοπόδαρο; “Εσύ που έρχεσαι με πόδια Ταύρου”, θυμήθηκε τα λόγια κάποιας παλιάς σχολικής μετάφρασης, “Ευοί Ίακχε! Ιώ Παν!”

Ο Μάρτσισον στεκόταν ολομόναχος στο ομιχλώδες σκοτάδι της αυλής του Βρετανικού Μουσείου και φώναξε δυνατά, “Ευοί Ίακχε! Ιώ Παν! Ιώ Παν!”

Και η ηχώ απάντησε “Ιώ Παν!”

Απάντησε όμως και μια άλλη φωνή που δεν ήταν η ηχώ: “Ποιος είναι αυτός που επικαλείται το Μεγάλο Θεό Πάνα;”....

...Ο ίδιος επρόκειτο να παίξει το ρόλο του στη μεγάλη τελετή του ήλιου, που προσδίδει στη γη ζωή και γονιμότητα και στην καρδιά του ανθρώπου έμπνευση. Κοίταξε στο βάρθρο όπου στεκόταν ο ιερέας περιμένοντας την κίνησή του. Ο ροδόχρυσος μανδύας του λαμπύριζε και έπεφτε με βαριές πτυχές καθώς τα χέρια υψώνονταν επικλητικά.

“Ήλιος, Ήλιος, Ήλιος”, ακούστηκε η βαθιά φωνή του ανώτερου ιερέα. Αυτό ήταν το σημάδι. Ο Μάρτσισον σηκώθηκε από τη θέση του και έκανε τρία βήματα προς την ιέρεια της γης απέναντι. Εκείνη σηκώθηκε, έκανε τρία βήματα προς το μέρος του και η τελετή άρχισε.

Δε θυμόταν καθαρά την τελετουργία. Ήξερε πως χόρευαν με αργούς ρυθμούς, τους οποίους υπέθεσε ότι έπαιζε ο Μπράνγκουϊν με το βιολί του. Ήξερε πως ήρθαν στο βωμό και ήπιαν μαζί από το κύπελο με το κρασί και έφαγαν μαζί το ψωμί βουτηγμένο στο χοντρό αλάτι, γιατί γευόταν την αλμύρα στα χείλη του για πολύ μετά. Μαζί πάλι εισέπνευσαν το απαλό άρωμα των κλαδιών του πεύκου. Και κατόπιν χόρεψαν πάλι.

Αυτά ήταν όλα όσα συνέβησαν στο φυσικό επίπεδο. Αλλά εσωτερικά συνέβησαν πολύ περισσότερα. Δεν ήταν δύο άτομα. Δεν έκανε κάτι για την Ούρσουλα Μπράνγκουϊν, ούτε εκείνη γι' αυτόν. Ήσαν δύο δυνάμεις, όχι δύο πρόσωπα. Εκείνος αντιπροσώπευε τον ήλιο στον ουρανό, που χάριζε τη ζωή στη γη. Εκείνη ήταν η γη και τον απορροφούσε πεινασμένα, για να ικανοποιήσει τις ανάγκες της. Όσο απορροφούσε, τόσο έρεε μέσα του. Εκείνος ένιωθε ολόλαμπρος σαν συμπαγής, λαμπερός χρυσός. Και αισθάνθηκε τη γυναίκα στα χέρια του να πυρώνει σταδιακά, όπως η γη την αυγή, όταν προβάλλει ο ήλιος στις κορφές των ανατολικών λόφων. Τελικά έγινε κι εκείνη ολόλαμπρη και ταυτίστηκαν, καθώς έκαναν κύκλους στους αργούς ρυθμούς του χορού.

Τότε έφθασε το λυκόφως. Η μουσική έγινε αργότερη, έως ότου σίγησε. Στάθηκαν μαζί μπροστά στο βωμό με τα κλαδιά του πεύκου, το ψωμί, το κρασί και το αλάτι. Τα χέρια της ευλογίας ήταν απλωμένα πάνω τους και η συνείδησή τους επανήλθε στο φυσιολογικό της επίπεδο.

Η Ούρσουλα Μπράνγκουϊν εξαφανίστηκε πίσω από την εξέδρα και εκείνος άκουσε την πόρτα να ανοίγει μαλακά και να κλείνει. Μια χειρονομία από τον Μπράνγκουϊν τον σταμάτησε πριν την ακολουθήσει. Παρέμειναν σιωπηλοί κοιτάζοντας ο ένας τον άλλο∙ δύο μεγαλόσωμοι άνδρες με τις αστραφτερές ενδυμασίες τους, ο ένας στεφανωμένος την πυργωτή τιάρα της Αιγύπτου, ο άλλος με τα πυκνά ξανθά μαλλιά του δεμένα με ελληνική τιάρα.

Τελικά ο Μπράνγκουϊν στράφηκε κι έγνεψε στο Μάρτσισον να τον ακολουθήσει. Άφησαν το λαμπρό, χρυσό δωμάτιο, όπου διαδραματίστηκε η σκηνή της μυστηριακής τελετής. Δίχως να πουν λέξη άρχισαν να ξεντύνονται στο εξωτερικό δωμάτιο. Ο Μάρτσισον έβγαλε το στενό, χρυσό μανδύα σαν πουλόβερ. Φόρεσαν σιωπηλά τα καθημερινά τους ρούχα σφίγγοντας τα κολάρα και δένοντας τις γραβάτες τους. Η επιστροφή στον πολιτισμό δεν ήταν εύκολη.

Εκείνη τη νύχτα ο Μάρτσισον δεν ξαναείδε πλέον την Ούρσουλα Μπράνγκουϊν...

 ISBN: 960-268-066-0

Μέγεθος: 12Χ21

Σελίδες: 324

Λογοτεχνία

Ο Τραγοπόδαρος Θεός από την Ντάϊον Φόρτσουν (Dion Fortune)

Τίτλος Πρωτοτύπου: The Goat-Foot God

Μετάφραση: Λίτσα Τσοπάνη · Θεόδωρος Σιαφαρίκας

 H Dion Fortune, στα διηγήματά της αυτά, με μέσο την εξαιρετική της πένα, μάς «ταξιδεύει» και μάς μαθαίνει τους Νόμους και τις Αρχές του Αποκρυφισμού και του Μυστικισμού.

Ας μην ξεχνάμε ότι τα πάντα μπορούν να ειπωθούν μέσω του Μύθου....

Ακολουθώντας τη διήγησή της, σε κάθε της ιστορία μαθαίνουμε τόσα πολλά με την πλοκή και τη ροή των ιστοριών της, ώστε έχουμε την αίσθηση ότι έχουμε ταξιδέψει στο Χρόνο και στο Χώρο, αποκομίζοντας τη Γνώση που οι Αναζητητές ψάχνουν.

Ας την ακολουθήσουμε...

 Τα προσωπικά αδιέξοδα και η κοινωνική καταπίεση οδηγούν το Χιου Πάστον στα χείλη της απελπισίας και της παράνοιας. Κάτι μεταξύ τύχης και πεπρωμένου τον φέρνει σε επαφή με μια παράξενη και μυστηριώδη πραγματικότητα.

Επιδίδεται με θέρμη σε ένα αγώνα αυτοανακάλυψης, βαδίζοντας ανάμεσα στα λεπτά όρια της τρέλας και της εσωτερικής γνώσης. Μέσα από τη μελέτη, τον πειραματισμό, αλλά και τα σκιρτήματα του αληθινού έρωτα, αντιπαλεύει το μεσαιωνικό με το αρχέγονό του παρελθόν.

Και όταν πλέον αφήνει τα ρεύματα της εσωτερικής του υπόστασης να αναβλύσουν, τότε κάνει την εμφάνισή της εκείνη η πρωταρχική όψη που όλοι κρύβουμε βαθιά μέσα μας. Γίνεται ένας ιερέας του Πάνα…

 «Πρόκειται για ένα ταξίδι στους κόσμους του φανταστικού, του οποίου τα συμβάντα καθηλώνουν τον αναγνώστη και τον φέρνουν κοντά στο μεγαλείο και τις δυνατότητες του ανθρώπινου όντος ».

Inner Review

 Σάς παραθέτουμε ένα απόσπασμα για να αντιληφθείτε την εξαιρετική γραφή της συγγραφέως η οποία με μυθιστορηματικό τρόπο παραθέτει αρχές και νόμους του αποκρυφισμού, που ίσως... δύσκολα να μπορούσαν να παρατεθούν (και να γίνουν κατανοητά) σε ένα σύγγραμμα/δοκίμιο κλπ.... Απολαύστε (ένα μικρό μέρος του έργου) και αφεθείτε... :

 ...Τότε η Μόνα κατάλαβε πως είχε σκόπιμα ξαναζήσει τη ζωή και το θάνατο του Αμβρόσιου, ελπίζοντας να συνενώσει τα σκόρπια νήματα της μνήμης. Ήταν πλημμυρισμένος από την ατμόσφαιρα της καταδίκης και μάλλον αυτή είχε νιώσει προηγούμενα η Μόνα σαν επικείμενο κακό και κίνδυνο. Με ένα δυναμικό και καθοριστικό τρόπο, όπως μόνο ο εκπαιδευμένος νους μπορεί, είχε δημιουργήσει αυτή την ατμόσφαιρα μέσω της εικονοπλαστικής του ικανότητας και εκείνη, όντας ευαίσθητη, την ένιωσε.

«Έτσι έπρεπε να γίνει », είπε. Έτσι το είχε φανταστεί ο μοναχός Αμβρόσιος, καθώς πέθαινε για τις αμαρτίες του. Η δαιμόνισσα των ονείρων του, η γυναίκα που ποτέ δεν είδε στη φυσιολογική του ζωή, είχε έλθει να γκρεμίσει την φυλακή του, για να φύγει ελεύθερος για την ελληνική λοφοπλαγιά, όπου τον περίμενε ο Ποιμένας των Τράγων.

Η Μόνα ενδύθηκε την προσωπικότητα της ονειρικής γυναίκας, της δαιμόνισσας, της επισκέπτριας από το μεγάλο ελεύθερο κόσμο του Αόρατου. Πήρε το χέρι του στο δικό της, από τη ζέστα του κατάλαβε πόσο κρύο έπρεπε να νιώθει το δικό της.

«Έλα », είπε κι εκείνος σηκώθηκε.

Την ακολούθησε στο ανέβασμα των σκαλοπατιών του κελαριού με την κουκούλα στο κεφάλι και τα χέρια βυθισμένα στα μανίκια, αλλά μόλις βγήκαν επάνω, έστριψε.

«Πρέπει να καλέσω και αυτούς », είπε και ανέβηκε τη στριφογυριστή σκάλα. Τον ακολούθησε και στάθηκε στο κεφαλόσκαλο να παρακολουθήσει τι θα γίνει.

Πέρασε τη μακριά σειρά των άδειων κελλιών , μερικά δεν είχαν πόρτες και σε άλλα ήταν σάπιες, κρεμασμένες από σπασμένους μεντεσέδες, δεν είχε επιτραπεί στον κύριο Πίνκερ να δουλέψει εδώ και τώρα η Μόνα κατάλαβε το λόγο. Σε κάθε πόρτα ο Χιου σταματούσε και φώναζε ένα όνομα. Βενέδικτος, Ιωάννης, Γκίλις – έναν-έναν καλούσε τον κατάλογο των αφορισμένων μοναχών, που από καιρό είχαν γίνει σκόνη. Η Μόνα αναρωτήθηκε ποια επανενσαρκωμένα πνεύματα να ένιωθαν άραγε μέσα τους να αναδύεται μια ξαφνική ανάμνηση, μια νοσταλγία για το Αόρατο.

Μόλις πέρασε από όλα, ο Χιου στράφηκε και κατευθύνθηκε προς το μέρος της, στην κορυφή της απότομης σκάλας. Βάδιζε αργά, όπως ταίριαζε σε έναν Ιερωμένο, με το πτυχωτό ράσο να συγκρατεί το δρασκελισμό του, τα χέρια του, βυθισμένα στα πλατιά μανίκια, ακουμπούσαν διπλωμένα πάνω στο σχοινένιο κόμπο της ζώνης, η κουκούλα σκέπαζε το πρόσωπό του, όπως συνήθιζαν οι μοναχοί όταν διαλογίζονταν. Στάθηκε μπροστά της και, καθώς ήταν κοντύτερη, είδε για πρώτη φορά καθαρά το πρόσωπό του. Μέσα από τους ίσκιους της κουκούλας φαινόταν σκοτεινό και σκυθρωπό, απροσδιόριστα διαφορετικό από του Χιου Πάστον, αλλά δεν ήταν του Αμβρόσιου.

«Δεν είμαι ό ίδιος άνθρωπος που γνώριζες Μόνα, είμαι κάτι αρκετά διαφορετικό».

«Έτσι βλέπω», αποκρίθηκε χαμηλόφωνα η Μόνα. Δε τη ρώτησε αν την πειράζει αυτό, όπως θα έκανε ο Χιου. Την άφησε να το αποδεχθεί ή όχι και έτσι ολοκλήρωσε την κυριαρχία του πάνω της.

«Καταλαβαίνεις τι είμαι;» ρώτησε. «Είμαι ένας Ιερωμένος που νίκησε την Εκκλησία. Η Εκκλησία έγινε για τον άνθρωπο, και όχι ο άνθρωπος για την Εκκλησία, Μόνα».

Η Μόνα πρόσεξε ότι δεν είπε: «Που αποκήρυξε την Εκκλησία», ούτε: «Που απορρίφθηκε από την Εκκλησία », αλλά, «Που νίκησε την Εκκλησία».

Την πλησίασε.

«Δε θα ξαναφορέσω αυτό το ράσο», είπε. «Αλλά πριν το βγάλω, υπάρχει κάτι να κάνω»...

 ISBN 960-268-008-3

Μέγεθος 12Χ20,5

Σελίδες 432

Λογοτεχνία

Ο Δαιμονικός Εραστής από την Ντάϊον Φόρτσουν (Dion Fortune)

Τίτλος Πρωτοτύπου: The Demon Lover

Μετάφραση: Θεόδωρος Σιαφαρίκας

 H Dion Fortune, στα διηγήματά της αυτά, με μέσο την εξαιρετική της πένα, μάς «ταξιδεύει» και μάς μαθαίνει τους Νόμους και τις Αρχές του Αποκρυφισμού και του Μυστικισμού.

Ας μην ξεχνάμε ότι τα πάντα μπορούν να ειπωθούν μέσω του Μύθου....

Ακολουθώντας τη διήγησή της, σε κάθε της ιστορία μαθαίνουμε τόσα πολλά με την πλοκή και τη ροή των ιστοριών της, ώστε έχουμε την αίσθηση ότι έχουμε ταξιδέψει στο Χρόνο και στο Χώρο, αποκομίζοντας τη Γνώση που οι Αναζητητές ψάχνουν.

Ας την ακολουθήσουμε...

 Πολύ στενά τα όρια ανάμεσα στο δαιμονικό και το θείο για τον Λούκας. Τυφλωμένος από την άκρατη δίψα του για δύναμη και εξουσία, παραμερίζει αξίες και ιδανικά, προκειμένου να αποκτήσει τα ανώτερα μυστικά της απόκρυφης γνώσης.

Στο δαιμονικό του παιχνίδι εμπλέκει την πανέμορφη και αγνή Βερόνικα και υφαίνει το δολοπλόκο ιστό του γύρω από αυτήν, δίχως ποτέ να φανταστεί ότι το θύμα γίνεται θύτης του.

Η τιτάνια σύγκρουση ξεσπά, καθώς τα αντίθετα αντιμάχονται μέσα του και όταν επέρχεται η λύτρωση, τότε πλέον είναι ανάλογη μιας ψυχής που βάδιζε πάντοτε πάνω στην κόψη του ξυραφιού.

 Σάς παραθέτουμε ένα απόσπασμα για να αντιληφθείτε την εξαιρετική γραφή της συγγραφέως η οποία με μυθιστορηματικό τρόπο παραθέτει αρχές και νόμους του αποκρυφισμού, που ίσως... δύσκολα να μπορούσαν να παρατεθούν (και να γίνουν κατανοητά) σε ένα σύγγραμμα/δοκίμιο κλπ.... Απολαύστε (ένα μικρό μέρος του έργου) και αφεθείτε... :

 ...Ένα χαμόγελο διαγράφηκε στα χείλη της Βερόνικα και έδειχνε να απαντάει σε κάποιο χαιρετισμό. Βλέποντάς την, ο Λούκας γνώριζε πως είχε περάσει σε άλλα πεδία. Ο ίδιος είχε πουλήσει την ψυχή του για να αποκτήσει δικαίωμα εισόδου σε αυτά. Κάτι μέσα στη φύση της, της έδωσε το κλειδί μιας πύλης κλειστής για εκείνον. Την παρατηρούσε και περίμενε, ανίκανος να την ακολουθήσει. Θυμήθηκε τότε που μια άγνωστη Δύναμη μεσολάβησε για την προστασία της, χτυπώντας τον απότομα στο δρόμο για το Μπράιτον. Είχε έρθει από ένα τέτοιο πεδίο και ο Λούκας αναρωτιόταν τι είδους ψυχή ήταν εκείνη που λειτουργούσε μέσα από την παιδιάστικη προσωπικότητα της Βερόνικα. Θα πρέπει να ήταν αρχαία ψυχή, υψηλά μυημένη για να μπορεί να έχει επαφή με αυτά τα επίπεδα. Ο Λούκας απορούσε γιατί δεν είχε ανακαλύψει τη θέση της πιο πριν. Πίστευε πως ήταν ένα μικρό, πρωτόγονο ανεξέλικτο πλάσμα, ενώ εκείνη ήταν εξελιγμένη πέρα από όσο μπορούσε να μεταβιβάσει ο εγκέφαλός της.

Η αθάνατη ψυχή της επισκίαζε μάλλον, παρά ήταν ενσαρκωμένη στο σώμα της Βερόνικα Μεϊνγουέρινγκ και η προσωπικότητα που είχε δομηθεί από τις εμπειρίες της παρούσας ζωής της είχε δώσει ελάχιστες ενδείξεις για αυτό που βρισκόταν από πίσω. Ο Λούκας υπέθεσε πως δεν είχε ανάγκη να ενσαρκωθεί για λογαριασμό της. Η γη δεν είχε να διδάξει τίποτε σε μια ψυχή τέτοιου είδους. Η θέση της βρισκόταν αλλού. Θα μπορούσε να το είχε μαντέψει αυτό από το γεγονός πως η Βερόνικα δεν είχε ούτε επιθυμίες, ούτε δυσαρέσκειες. Για πιο λόγο λοιπόν βρισκόταν εδώ; Υπήρχε κάτι που την κρατούσε δέσμια. Κάποιος κρίκος είχε απομείνει ανάμεσα σε αυτήν και τούτο το πεδίο ύπαρξης. Ο Λούκας ήξερε καλά ότι σε περασμένες ζωές είχαν βαδίσει το ίδιο μονοπάτι και είχαν εργαστεί μαζί στο ίδιο απόκρυφο έργο. Δεν υπάρχει ισχυρότερος δεσμός από αυτόν. Αντέχει, ακόμα και όταν έχουν σπάσει τα νήματα της αγάπης και του μίσους. Ο Λούκας είχε χάσει τα ίχνη της μετά την τελευταία μοιραία ενσάρκωσή του στην Αβινιόν. Τότε εκείνη είχε διαλέξει οριστικά τη Λευκή, ενώ αυτός τη Μαύρη Ατραπό και είχε πληρώσει με την ζωή του τούτη την εκλογή. Εκείνη η εποχή μπορεί να υπήρξε σκοτεινή από πολλές απόψεις και οι πιο σοφοί της να ήταν αδαείς σε σχέση με τη σημερινή γνώση....

ISBN 960-268-032-6

Μέγεθος 12Χ20,5

Σελίδες 256

Ισις Αποκαλυμμένη Τόμος Α Βιβλίο 1 από την Ελενα Π. Μπλαβάτσκυ

Το “Αλάθητο” τής Σύγχρονης Επιστήμης

Τίτλος Πρωτοτύπου: ISIS UNVEILED

Μετάφραση: Θεόδωρος Σιαφαρίκας

Σε αντιδιαστολή με τη σύγχυση, την αγωνία και την ασάφεια που χαρακτηρίζει την εποχή μας, η ανθρωπότητα ετοιμάζεται να ανασηκώσει το Πέπλο της Ίσιδας και να αντικρύσει κατάματα την ουσιαστική πραγματικότητα της πνευματικής της φύσης.
Η επιστήμη και η θρησκεία δομούν γέφυρες κατανόησης και επικοινωνίας ανάμεσα στην εξωτερική υπόσταση και την εσώτερη πραγματικότητα. Αρκεί να επιχειρήσει κανείς να διεισδύσει πίσω από τα φαινόμενα, στην αλήθεια που επιμελώς καλύπτεται επί αιώνες κάτω από τα πέπλα του επιστημονικού ή ιερατικού κατεστημένου.
Η προοπτική τού παρόντος έργου δεν είναι απλώς η άπλετη προσφορά γνώσεων, ούτε η ατεκμηρίωτη φιλολογία περί υπερβατικού. Παράλληλα επιχειρεί να αποκαλύψει τους απεριόριστους ορίζοντες που ανοίγονται εμπρός σε κάθε αφυπνισμένη ανθρώπινη συνείδηση.

Περιεχόμενα: Πρόλογος · Πριν το Πέπλο · Το Πέπλο τής Ίσιδας · Επιστήμη · Βιογραφικό Σημείωμα της Ε. Π. Μπλαβάτσκυ.

ISBN 960-268-099-7
Μέγεθος 13,5Χ21
Σελίδες 288